Abecedar Абецедар

Κυκλοφόρησε το φύλλο Φεβρουαρίου 2012 της Νόβα Ζόρα.

2012-02-01T07:59:00.001-08:00

Κυκλοφόρησε το φύλλο Φεβρουαρίου 2012 της Νόβα Ζόρα.

Released the edition of Nova Zora February 2012.

Објави издание на Нова Зора Февруари 2012 година.

http://www.novazora.gr/

Η τραγωδία των παιδιών-προσφύγων του εμφυλίου

2012-01-30T13:31:00.001-08:00

ΚΑΤΑΣΚΗΝΩΣΗ ΕΚΠΑΤΡΙΣΜΕΝΩΝ ΕΛΛΗΝΟΠΟΥΛΩΝ ΚΑΙ ΜΑΚΕΔΟΝΟΠΟΥΛΩΝ. Φωτογραφία από την Πολωνία, 1950.

Το παρακάτω κείμενο είναι αναδημοσίευση από το μηνιαίο περιοδικό The books’ Journal

Από τον Παναγιώτη Δημητρά

Loring M. Danforth - Riki Van Boeschoten, Children of the Greek Civil War: Refugees and the Politics of Memory, University of Chicago Press, 2012, 352 σελ.

Ήταν ένα από τα πολλά επεισόδια του εμφυλίου. Το 1948, με πρωτοβουλία του ΚΚΕ, απομακρύνθηκαν από την Ελλάδα χιλιάδες παιδιά, στην Ανατολική Ευρώπη. Λίγο νωρίτερα, με πρωτοβουλία της βασίλισσας Φρειδερίκης, μερικές ακόμα χιλιάδες παιδιά είχαν αρχίσει να μεταφέρονται σε παιδουπόλεις. Δυο καθηγητές, οι ανθρωπολόγοι Λόρινγκ Ντάνφορθ και η Ρίκη Βαν Μπούσχοτεν, προσεγγίζουν, μέσω πρωτογενών μαρτυριών, τα διακυβεύματα εκείνων των επιλογών, και από τις δύο πλευρές. Το βιβλίο τους, που μόλις κυκλοφόρησε στην Αμερική, παρουσιάζει την πραγματική, πολυσύνθετη ιστορία των παιδιών-προσφύγων του ελληνικού εμφύλιου πολέμου – που ακόμα έχει ανοιχτές πληγές. [ΤBJ]

Εμείς που ζήσαμε την κόλαση του πολέμου και της εξορίας γνωρίζουμε καλά τις προσωπικές και συλλογικές τραγωδίες που έζησαν άνθρωποι σε παρόμοιες συνθήκες. Κανένα παιδί στον κόσμο να μη βιώσει ξανά τις δικές μας εμπειρίες. Κανένας γονιός στον κόσμο να μη λαχταρήσει να ξαναδεί τα παιδιά του όπως οι δικοί μας.Απόσπασμα της καταληκτικής διακήρυξης του πρώτου ανταμώματος πρώην παιδιών προσφύγων από την Αιγαιατική –δηλαδή, την ελληνική– Μακεδονία, το 1988 στα Σκόπια.

Την άνοιξη του 1948, το ΚΚΕ απομάκρυνε περίπου 10.000 ελληνόπουλα και 10.000 μακεδονόπουλα 3-14 ετών από τα χωριά της βόρειας Ελλάδας μεταφέροντάς τα στην Ανατολική Ευρώπη. Επίσημα, ο σκοπός της πράξης αυτής ήταν ανθρωπιστικός: για να σωθούν τα παιδιά από τους «μοναρχοφασίστες» και να τους προσφερθεί ξανά εκπαίδευση, αφού τα σχολεία είχαν κλείσει από το 1946. Όπως όμως αναφέρουν ο καθηγητής ανθρωπολογίας στο Bates College των ΗΠΑ Λόρινγκ Ντάνφορθ και η αναπληρώτρια καθηγήτρια κοινωνικής ανθρωπολογίας και προφορικής ιστορίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλίας Ρίκη Βαν Μπούσχοτεν, συγγραφείς του βιβλίου Children of the Greek Civil War: Refugees and the Politics of Memory, η ενέργεια αυτή εξυπηρετούσε και τα πολιτικά και τα στρατιωτικά σχέδια του ΚΚΕ. Μειωνόταν έτσι ο αριθμός των ατόμων για τα οποία έπρεπε να εξασφαλιστεί τροφή, ενώ οι μητέρες των παιδιών, απελευθερωμένες από τη φροντίδα τους, μπορούσαν ευκολότερα να εμπλακούν στην υποστήριξη του Δημοκρατικού Στρατού κατά τον εμφύλιο πόλεμο. Όμως, σε αρκετές περιπτώσεις, μερικά από τα παιδιά αυτά στάλθηκαν αργότερα πίσω ως παιδιά-στρατιώτες του Δημοκρατικού Στρατού. Τη δεκαετία που ακολούθησε, 5.000 από τα παιδιά αυτά επέστρεψαν στην Ελλάδα. Πολύ περισσότερα, αλλά μόνο ελληνόπουλα, επέστρεψαν ως ενήλικοι κατά τις δεκαετίες του 1970 και του 1980, ενώ στα ενήλικα μακεδονόπουλα απαγορεύτηκε η επιστροφή και έτσι μετατράπηκαν σε εξόριστους. Στο μεταξύ, το 1947, 18.000 παιδιά επίσης από τη Βόρειο Ελλάδα μεταφέρθηκαν σε «παιδουπόλεις», στο πλαίσιο ενός προγράμματος που οργάνωσε η τότε βασίλισσα Φρειδερίκη. Επίσημα, ο σκοπός της πράξης αυτής ήταν, στην αρχή, επίσης ανθρωπιστικός, αφού είχαν διαπιστωθεί τραγικές συνθήκες διαβίωσης εκατοντάδων χιλιάδων «ανταρτόπληκτων» σε προσφυγικούς καταυλισμούς. Στη συνέχεια, μετά την έναρξη του προγράμματος του ΚΚΕ, απέκτησε ιδεολογικό μανδύα, αφού στόχευε στη σωτηρία των παιδιών από το «παιδομάζωμα» των «σλαβοκομμουνιστών». Το 1950, οι περισσότερες παιδουπόλεις έκλεισαν και τα περισσότερα παιδιά επέστρεψαν στα χωριά τους. Οι συγγραφείς του βιβλίου πήραν συνεντεύξεις από 114 ανθρώπους, τότε προσφυγόπουλα που είχαν μεταφερθεί από το ΚΚΕ ή την κυβέρνηση, καταβάλλοντας προσπάθεια να συμπεριλάβουν μεγάλη ποικιλία εμπειριών. Επέλεξαν να παρουσιάσουν αναλυτικά στο τέταρτο και στο πέμπτο κεφάλαιο τις συνεντεύξεις τεσσάρων εξ όσων είχαν μεταφερθεί στην Ανατολική Ευρώπη, δύο ελληνόπουλων (του Κώστα Τσιμούδη και του «Στέφανου Γκίκα» – ψευδώνυμο) και δύο μακεδονόπουλων (Evropi Marinova και Maria Budnovska Rosova) και τριών ακόμα που είχαν μεταφερθεί στις παιδουπόλεις, δύο ελληνόπουλων (Ευτέρπη Τσίου και Κώστας Δήμου) και ενός μακεδονόπουλου (Traian Dimitriou), ενώ αποσπάσματα από δεκάδες άλλες συνεντεύξεις (με χρήση ψευδωνύμων) ενσωματώθηκαν στην ανάλυση στα άλλα κεφάλαια.

Στο πρώτο κεφάλαιο, παρουσιάζονται μέσα στο ιστορικό πλαίσιο τα δύο προγράμματα απομάκρυνσης των παιδιών, καθώς και άλλων προγραμμάτων απομάκρυνσης παιδιών στην Ευρώπη κατά τα χρόνια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Εκτιμάται πως σε τέτοιου τύπου αναγκαστικές μετακινήσεις υποχρεώθηκαν ένα εκατομμύριο παιδιά που βρέθηκαν το 1945 «ορφανά», «εγκαταλειμμένα» ή χωρισμένα από τις οικογένειές τους. Όσο τραυματικές και αν ήταν για την Ελλάδα οι απομακρύνσεις αυτές, δεν αποτελούσαν ελληνική ιδιαιτερότητα, αλλά ένα μικρό μέρος της τεράστιας τραγωδίας του πολέμου.

= = = =

Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο στο τεύχος #16 Φεβρουάριος 2012 του περιοδικού The books’ Journal.

Κυκλοφορεί σε όλη την Ελλάδα. Αναζητήστε το!

ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ ΕΠΕΣΑΝ

2012-01-28T10:35:00.001-08:00

Την προηγούμενη εβδομάδα συζητούσαμε μια μεγάλη παρέα φίλων (στο facebook αλλά και από κοντά) κι αναρωτιόμασταν ποιός είναι αυτός ο «Petros Nikolaidis» ο οποίος έγραφε επιθετικά σχόλια σε πολλά ιστολόγια, φαινόταν φίλος μας στο facebook, αλλά δεν το γνώριζε κανείς μας!

Σε επανειλημμένες εκκλήσεις μας -μέσω διαδυκτίου- να αλλάξει τρόπο έκφρασης δεν ανταποκρίθηκε, ενώ τις ίδιες μέρες προέβει σε παραποίηση άρθρου του μακεδονικού περιοδικού ΛΟΖΑ στο μπλογκ του Σαραντάκου και ακολούθησε το κράξιμο από το μπλόγκ Πόντος & Αριστερά με αφορμή αυτόν τον περίεργο «“Μισίρκωφ”, “Αριστοτέλης”, “Ντέλτσεφ”, “Νικολαίδης” κλπ» ο οποίος με όλα αυτά τα ψευδώνυμα και με εντατικό ρυθμό έγραφε τα γνωστά του σχόλια για «Τουρκοχριστιανούς και Τουρκομογγόλους» σε αρκετά μπλόγκ.

Η αρχική εντύπωσή μας ήταν ότι πρόκειται για ένα μόνο άτομο. Ελπίζοντας να προβληματιστεί και να συμμαζευτεί προχωρήσαμε στην δημόσια τοποθέτηση μας και λίγες μόνο ώρες μετά συνέβη το εξής απίθανο:

Στο ιστολόγιο belomorska macedonia αναρτήθηκε άρθρο υπεράσπισής του και ακολούθησαν σχόλια –επίσης- υπεράσπισης του υβριστή με τα πολλά «πρόσωπα». Οι συνδιαχειριστές του εν λόγω μπλογκ -γνωστοί για το μένος τους εναντίον όλων- αφού έκαναν γαργάρα την παραποίηση του άρθρου της ΛΟΖΑ (το οποίο σε δική τους δημοσίευση είχαν αναρτήσει αναλλοίωτο κλικ εδώ: http://belomorskamacedonia.blogspot.com/2011/11/1926-2011.html) θεώρησαν την καταγγελία σαν συμπαράσταση στον αριστερό εκδότη της ΛΟΖΑ!!!

Λες και η παραποίηση έχει σημασία σε ποιανού άρθρο γίνετε! Τρικυμία εν κρανίω! Αν είναι κακιά η Αριστερή ΛΟΖΑ γιατί την προβάλουν κι αυτήν και τα άρθρα της; Μήπως για να τα διαστρεβλώνουν ευκολότερα στο διαδίκτυο και να τα παραποιούν οι «βαθυστόχαστοι» υβριστές τύπου «Μισίρκωφ» σε σοβαρά ιστολόγια όπως του Σαραντάκου;

Και αντί οι συνδιαχειριστές του belomorskamacedonia.blogspot να καταγγείλουν την λαθροχειρία βγήκαν και την υπερασπίστηκαν!!!

(ο όμοιος τον όμοιο και η κοπριά στα λάχανα…)

Βέβαια, αν μας γνώριζαν προσωπικά μάλλον δεν θα έγραφαν τις ιστορίες τους για το ΚΚΕ και τα λάθη του…

Η δε «ανάλυση» και τα «σχόλια τους» στο ότι τάχα μου πρέπει τους προσφυγικής καταγωγής συμπολίτες μας να τους «αποκαλούμε ΤΟΥΡΚΟΜΟΓΚΟΛΟΥΣ και ΤΟΥΡΚΟΠΟΝΤΙΟΥΣ, γιατί μας λένε ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΕΣ» θυμίζει επιχείρημα πιτσιρικάδων «κοίτα, κοίτα θείο τι μας έκαναν οι άλλοι»…

Η γελοιότητα έχει και τα όρια της.

Δυστυχώς δεν μπορούν να διακρίνουν τα όρια της ευπρέπειας από την χυδαιότητα.

Το ότι εκτίθενται λόγω της διχασμένης προσωπικότητας τους και της κοινωνικής και πολιτικής τους απομόνωσης δεν θα μας απασχολούσε καθόλου αν με τις θέσεις και τα σχόλια τους δεν χρέωναν τον ευρύτερο χώρο των Μακεδόνων ακτιβιστών.

Τι συζητάμε όμως; Η συγκεκριμένη παρέα δεν μπορεί να συνυπάρχει και να λειτουργεί με Μακεδόνες, πώς να ανεχτεί ανθρώπους από άλλες εθνότητες;

Δεν πρόκειται να ξανασχοληθούμε μαζί τους και με το παραλήρημά τους.

Η περίπτωση τους τελικά δεν είναι κοινωνικά και πολιτικά ιάσιμη…

Θέλει άλλες συνεδρίες…

ΤΕΛΟΣ. ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ ΕΠΕΣΑΝ. Ο ΚΑΘΕΙΣ ΚΑΙ ΤΑ ΕΡΓΑ ΤΟΥ…

МОРЕ СОКОЛ,

СОЛУН 28/01/2012

Κάποιες λιγότερο γνωστές στιγμές του Θεόδωρου Αγγελόπουλου (1935-2012)

2012-01-27T03:50:00.001-08:00

Το παρακάτω κείμενο είναι αναδημοσίευση από το ιστολόγιο
XYZ Contagion
(http://xyzcontagion.wordpress.com/2012/01/25/theo-angelopoulo)

Είναι μάλλον ειρωνία της τύχης, η είδηση στον επίσημο ιστότοπο του Θεόδωρου Αγγελόπουλου, για την έναρξη των γυρισμάτων της νέας του ταινίας, αναρτήθηκε μόλις λίγες ώρες πριν από τον άδικο θάνατό του. Διαβάζουμε εδώ

Η Άλλη Θάλασσα

Τα γυρίσματα της νέας ταινίας του Θ. Αγγελόπουλου με τίτλο, «Η Άλλη Θάλασσα», ξεκίνησαν στις αρχές Ιανουαρίου.
Πρωταγωνιστούν μεταξύ άλλων ο Τόνι Σερβίλο και η Ειρήνη Στρατηγοπούλου.
Τα γυρίσματα της ταινίας θα πραγματοποιηθούν στην Ελλάδα, την Κύπρο και θα διαρκέσουν 10 εβδομάδες, ενώ το μεγαλύτερο μέρος των γυρισμάτων θα γίνουν στον Πειραιά και θα συνεχιστούν στην Πάτρα και στο θέατρο Ρέξ.
Καταχώριση είδησης: 24/01/2012 – 12:34:05

Θυμηθήκαμε όταν το 1990, ο Μητροπολίτης Φλώρινας Αυγουστίνος Καντιώτης είχε αφορίσει τον σκηνοθέτη, απλά και μόνο διαβάζοντας το σενάριο της ταινίας “Το μετέωρο βήμα του πελαργού”. Ηταν τότε που τον αποκαλούσε “Διαβολόπουλο“.

Στο παρακάτω βίντεο, ένα απόσπασμα από τηλεοπτική εκπομπή στην κρατική τηλεόραση του Πάνου Παναγιωτόπουλου, με καλεσμένο τον Αγγελόπουλο, μαζί με συνέντευξη του Καντιώτη, ο οποίος κατογγέλει ότι ο “θεατρίνος” επιδοτήθηκε με 600.000.000 δραχμές από την ΕΟΚ για να γυρίσει την “αντεθνική του ταινία” και τον καλεί να διαλέξει κάποιο άλλο θέμα, όπως π.χ. τη μάχη της Φλώρινας (Φεβρουάριος 1948)!!!

Μια απαραίτητη σημείωση: Το βίντεο είναι απόσπασμα από ένα προπαγανδιστικό DVD, από τις δεκάδες που διένειμε ο δεσπότης Φλώρινας, με τον εύγλωττο τίτλο “ΕΛΛΑΣ -ΕΟΚ STOP”. Είχαμε σκοπό να το ανεβάσουμε ολόκληρο στο youtube, αλλά ο δαίμων 666 των μηχανημάτων του διαβόλου μας πρόδωσε. Ως εκ τούτου, μπορείτε, αν θέλετε, να παρακολουθήσετε και άλλα αποσπάσματα από το DVD στην επίσημη ιστοσελίδα του Καντιώτη, κλικ εδώ.

Τέλος, δύο παραλειπόμενα σχετικά με τον σκηνοθέτη, όπως μας ήλθαν στο μυαλό, και όπως τα γράψαμε σαν σχόλια στο άρθρο του Νίκου Σαραντάκου:

Ισως δεν είναι γνωστό, αλλά παρά την αρνητική κριτική του Θεόδωρου Αγγελόπουλου προς τον Γιάννη Δαλιανίδη, ο τελευταίος ήταν ο μοναδικός σκηνοθέτης από τους “παλιούς” που και βοήθησε τον ΘΑ, και τον παρότρυνε, και τον σύστησε σε άλλους, και τον έσπρωχνε, με μια λέξη. Αυτό το έλεγε ο ίδιος ο ΘΑ για τον Νταλ.

Και:

Στο βιογραφικό του μιλάει για μια ταινία 20 λεπτων στην ΥΕΝΕΔ το 1981, με θέμα την ερήμωση ενός χωριού, “Χωριό ένα, κάτοικος ένας”.
Θυμάμαι τον Χαρδαβέλλα να παραπονιέται για την άλωση του αρχείου της δημόσιας τηλεόρασης (που λέει κι ο Σκύλος της ΒΚ, παραπάνω), και να σημειώνει ότι είδε τον ΘΑ να σηκώνει θεούς και δαίμονες μέσα στην ΕΡΤ, όταν πήγε να πάρει μια κόπια από το 20λεπτο, και του είπανε ότι πάνω στην ταινία (ή βίντεο ή μπομπίνα ή όπως λέγεται) είχανε γράψει ποδόσφαιρο.
Ούτως ειπείν, αυτό το 20λεπτο δεν υπάρχει πουθενά (δεν είχε κρατήσει αντίγραφο ούτε ο ΘΑ), χάθηκε.

Το Μετέωρο Βήμα του Πελαργού

2012-01-25T09:06:00.001-08:00

Ας ξαναδούμε τη σκηνή του γάμου από την ταινία «Το Μετέωρο Βήμα του Πελαργού», ως φόρο τιμής στον σπουδαίο Έλληνα σκηνοθέτη Θεόδωρο Αγγελόπουλο ο οποίος πέθανε χθες, 24 Ιανουαρίου 2012, μετά από τροχαίο.

Ο Ιός της Ελευθεροτυπίας είχε γράψει για την ταινία: “Εξαιρετική ποιητική απεικόνιση των πληγών που αφήνει η συνοριακή διευθέτηση ενός πολυεθνοτικού χώρου πάνω στον οποίο αναπτύχθηκαν με τραγικό τρόπο διάφορες "μεγάλες ιδέες". Χωρισμένες οικογένειες ένθεν και ένθεν της μεθορίου, πολιτικές διώξεις, διαιρέσεις των ανθρώπων με βάση τη φυλή, τη γλώσσα ή το θρήσκευμα, μεγάλες ή μικρές ανθρώπινες τραγωδίες”.

Για τον ψευδώνυμο “Μισίρκωφ”, “Αριστοτέλης”, “Ντέλτσεφ”, “Νικολαίδης” κλπ

2012-01-23T13:00:00.001-08:00

Με πρώτη αφορμή το σχόλιο: «Αλλά εν προκειμένω όταν εμφανίζεται ο παικταράς ο Μισίρκωφ/Αριστοτέλης/Ντέλτσεφ δε ξέρω κι εγώ τι Νικολαΐδης» (το παικταράς βάλτε το σε εισαγωγικά) το οποίο, σχόλιο, έγινε στο ιστολόγιο του Νίκου Σαραντάκου στην ανάρτηση με τίτλο «Ιστορικά διλήμματα, τα κείμενα του Νίκου Ζαχαριάδη» (κλικ εδώ http://sarantakos.wordpress.com/2012/01/15/zaxariadis)

Και, με δεύτερη αφορμή την ανάρτηση καταγγελία που έγινε στο ιστολόγιο «Πόντος και Αριστερά» (κλικ εδώ http://pontosandaristera.wordpress.com/2012/01/20/напред-misirkof)

θέλουμε δημόσια να διαχωρίσουμε την θέση μας από τον σχολιαστή του διαδικτύου με τα ψευδώνυμα “Μισίρκωφ”, “Αριστοτέλης”, “Ντέλτσεφ”, “Νικολαίδης” κλπ και να καταδικάσουμε, μεταξύ άλλων, και την παραποίηση κειμένου του μακεδονικού περιοδικού ΛΟΖΑ που έκανε στο ιστολόγιο του Σαραντάκου και την συνεχή χρήση από μέρους του υποτιμιτικών επιθέτων όπως “Τουρκοχριστιανοί”, “Τουρκομογγόλοι”, “Τουρκοαλβανοί” τα οποία είναι επιθετικά και ανάρμοστα για συμπολίτες μας.

Αυτός ο τρόπος γραφής δεν εκθέτει απλά τον άγνωστο, στους περισσότερους από εμάς, “Νικολαίδη”, “Αριστοτέλη”, “Μισίρκωφ”, αλλά χρεώνει συνολικά ΟΛΟΥΣ τους Μακεδόνες που γράφουμε στο διαδίκτυο και μας εκθέτει.

Δεν είναι δυνατόν αυτά που καυτηριάζουμε και χλευάζουμε στους Στόκους και τους Χάληδες να αναπαράγονται από κάποιους που εμφανίζονται σαν φίλοι μας στο Facebook και αλλού.

Ότιδήποτε και όποιοσδήποτε μας εκθέτει σαν Μακεδόνες δεν είναι φίλος μας.

Κατ’ επανάληψη αρκετοί από εμάς ζητήσαμε από τον σχολιαστή του διαδικτύου με τα ψευδώνυμα “Μισίρκωφ”, “Αριστοτέλης”, “Ντέλτσεφ”, “Νικολαίδης”, να μην είναι εριστικός. Δεν εισακουστήκαμε.

Μετά από αυτά είμαστε υποχρεωμένοι να καταδικάσουμε δημόσια τέτοιες συμπεριφορές και να ζητήσουμε από όλους Μακεδόνες και όλες τις Μακεδόνισες κόσμια συμπεριφορά και προ πάντων όχι ακραίες και χυδαίες εκφράσεις.

Όποιος δεν ακολουθεί τον κανόνα αυτό θα αποβάλλεται. Δεν θα απολογούμαστε όλοι μας για το κάθε χούλιγκαν….

More Sokol, Abecedar, Giannis Giannekis - 22/01/2012

Beautiful Thessaloniki - Όμορφη Θεσσαλονίκη

2012-01-20T13:24:00.001-08:00

Βρώμα και δυσωδία στη Θεσσαλονίκη εξ αιτίας του σκανδάλου με το κύκλωμα τοκογλυφίας το οποίο συγκλονίζει την πόλη αυτές τις μέρες. Πολύ χάλια η κατάσταση.

Τα γεγονότα αποδεικνύουν ότι η όμορφη κούκλα Θεσσαλονίκη, όπως την ονομάζουν, δεν υπάρχει σήμερα στην πραγματικότητα .

Η όμορφη κούκλα Θεσσαλονίκη υπήρχε και συνεχίζει να υπάρχει σε τραγούδια που γράφτηκαν πριν χρόνια σαν αυτό:

= = =

Το βίντεο είναι από το κανάλι του youtuber: http://www.youtube.com/user/Thodoras13

ΔΙΩΞΕΙΣ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΑΠΟ ΤΟ 1950

2012-01-17T10:33:00.001-08:00

ПРОГОН НА МАКЕДОНЦИТЕ ОД СОЛУНСКИТЕ СЕЛА, ДОКУМЕНТИ ОД 1950

ΔΙΩΞΕΙΣ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΣΤΑ ΧΩΡΙΑ ΤΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ, ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ ΑΠΟ ΤΟ 1950

Η παρακάτω εικόνα είναι αναδημοσίευση από την μηνιαία εφημερίδα ΝOΒΑΖΟΡΑ, Τεύχος Ιανουαρίου 2012. (Καντε κλικ επάνω στην εικόνα για να μεγενθύνετε το κείμενο ώστε να το διαβάστε πιό άνετα)

Δυο λόγια με αφορμή το παραπάνω άρθρο.

Με αφορμή το παραπάνω άρθρο ας επιχειρήσουμε μια πιο αναλυτική προσέγγιση στο θέμα των Μακεδόνων πολιτικών προσφύγων.

Αν διαβάσουμε προσεκτικά το σχετικό έγγραφο με το οποίο γίνεται η διαγραφή από τα οικεία δημοτολόγια συμπεραίνουμε τα εξής απλά ζητήματα:

Το κράτος τους ανακοινώνει την απόφαση του. Τους θεωρεί «αλλογενείς»…
Αυτούς μόνο και όχι όλοι την οικογένεια!!! Δηλαδή ανάμεσα σε 3, σε 4, σε 5 αδέρφια το Ελληνικό κράτος αποφάσισε το 1952 πως ένας αδελφός «δεν ήταν Έλληνας στο γένος» ενώ το υπόλοιπο σόι είναι από άλλο γένος.. ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ!!!!
Σαν επίφαση δε δικαιολογεί την πράξη με το Π.Δ. του 1928 το οποίο αφορούσε την εθελοντική ανταλλαγή με την Βουλγαρία (Μακεδόνων και Ανατολικορωμυλιωτών).
Αναφέρει, μάλιστα, πως αναχώρησαν χωρίς την πρόθεση επανόδου! Λες και τους ρώτησαν αν ήθελαν να φύγουν από τις πατρογονικές τους εστίες ή αν πράγματι επιθυμούσαν να επανέλθουν.

Όλα τα παραπάνω είναι δικαιολογίες που απλά αναφέρονται στα χαρτιά για να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Προσέξτε. Δεν υπάρχει καμία απόφαση δικαστηρίου. Δεν υπάρχει απαγγελία καμιάς αξιόποινης πράξης. Φόνος, κλοπή, βιαιοπραγία ακόμα και συμμετοχή σε κάποια οργάνωση… ΤΙΠΟΤΑ. Απλά απώλεσαν την ιθαγένεια λες και ήταν κάποιο αντικείμενο που απλά τους έπεσε και χάθηκε!

Η συντριπτική πλειοψηφία των Μακεδόνων πολιτικών προσφύγων με κάτι τέτοιες μαζικές αποφάσεις στρατοδικείων, «απώλεσαν» το δικαίωμα να ζήσουν μαζί με τις οικογένειες τους. Το μετεμφυλιακό κράτος χωρίς να έχει πουθενά να απολογηθεί και χωρίς να φοβάται κάποιον έλεγχο ξεκαθάριζε τους λογαριασμούς του με την ύποπτη πληθυσμιακή ομάδα. Οι νικητές του εμφυλίου επέβαλαν τους κανόνες στους ηττημένους.

Αν σήμερα, 60 και 70 χρόνια μετά, οι σημερινοί Έλληνες δεν μάθουν την αλήθεια για εκείνα τα χρόνια, όχι μόνο δεν θα αποκατασταθούν κραυγαλέες αδικίες αλλά θα συνεχίσουν οι κρατούντες να “περηφανεύονται” για τα κατορθώματα τους.

Σκεφθείτε την τύχη που επιφύλαξαν οι νικητές για τα 28.000 παιδιά του παιδομαζώματος. Οδηγήθηκαν κι εκείνα στην εξορία αν και το 1949 δεν ήταν πάνω από 12-13 χρονών.

Αλήθεια νοιάζεται κανείς σήμερα για την οδύσσεια αυτών των ανθρώπων; Αναλογίζετε κανείς το τίμημα των οικογενειών τους εδώ στα χωριά μας;

Την άλλη φορά λοιπόν που σε μια συζήτηση ακούσετε πως δεν υπάρχουν «Μακεδόνες» εντός και εκτός Ελληνικών συνόρων, να τους πείτε πως οι νικητές μπορεί να γράφουν την ιστορία, μπορεί να διαγράφουν από μητρώα, μπορεί να αποφασίζουν τα γένη των ανθρώπων αλλά πάντοτε η αλήθεια θα βρίσκει μια χαραμάδα για να βγεί στο φώς.

Όσοι φίλοι διαθέτουν υλικό, φωτογραφίες, έγγραφα ή και μαρτυρίες ας τα στείλουν για δημοσίευση στην μηνιαία εφημερίδα ΝΟΒΑΖΟΡΑ. Στη δική μας χαραμάδα. Το χρωστάμε στους δικούς μας ανθρώπους.

Η αλήθεια των χωριών μας και των ανθρώπων μας είναι ευκαιρία -μέσα από την εφημερίδα- να γίνει ευρύτερα γνωστή και να υπάρχει στο διαδύκτιο και η άλλη άποψη.

Абецедар & Море Сокол

Солун 15-01-2012

= = =

Ακολουθεί βίντεο Ντοκιμαντέρ σχετικό με τη μετέπειτα πορεία και ζωή των Μακεδόνων πολιτικών προσφύγων από την εποχή του εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα. Το Ντοκιμαντέρ έχει υπότιτλους στα αγγλικά και περιλαμβάνει αρκετές ιστορικές πληροφορίες και αρχειακό υλικό:

Μεταξύ των Μακεδόνων πολιτικών προσφύγων υπήρχαν περίπου 28.000 παιδιά που δεν ήταν πάνω από 12-13 χρονών το 1948-49.

Ολοκληρώθηκε η αντιφασιστική συγκέντρωση

2012-01-16T12:54:00.001-08:00

Αντιφασιστική συγκέντρωση πραγματοποίησαν σήμερα (σημείωση: χθες 15/1/2012) αντιφασίστες/στριες, αναρχικοί/ες και αντιφασιστικές οργανώσεις αντιδρώντας στην συγκέντρωση ακροδεξιών και φασιστικών ομάδων στο κέντρο της Θεσσαλονίκης.

Ακροδεξιές και φασιστικές οργανώσεις είχαν προγραμματίσει συγκέντρωση και πορεία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης. Η Χρυσή Αυγή και ο Στόχος καλούσαν σε συγκέντρωση στο Αγάλμα Βενιζέλου στις 16:00 η οποία αποτράπηκε αφού στο χώρο συγκεντρώθηκαν 200 άτομα που πραγματοποίησαν αντιφασιστική συγκέντρωση.

Σε κάλεσματης η Κίνηση Ενωμένοι ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή αναφέρει ότι “την Κυριακή 15 Γενάρη στη Θεσσαλονίκη (Αγ. Βενιζέλου), έχει προγραμματιστεί για τις 5μμ, συγκέντρωση της φασιστικής οργάνωσης (φυλλάδας) «Στόχος» και άλλων φασιστικών παρακλαδιών. Με εθνικιστικά παραληρήματα του τύπου «Να ελευθερώσουμε την άλλη μισή Μακεδονία» προσπαθούν να κάνουν εμφάνιση και να επιβάλλουν την παρουσία τους στους δρόμους.
Αυτή τη στιγμή κάθε νεολαίος και κάθε αγωνιστής βλέπει την προσπάθεια των φασιστικών συμμοριών να απλωθούν, ως απειλή για τους αγώνες του. Τόσο τους φασίστες «με τις γραβάτες», που βρίσκονται στην κυβέρνηση, όσο και τις συμμορίες που τρομοκρατούν στους δρόμους μετανάστες κι αγωνιστές. 20 χρόνια μετά τη δολοφονία του Τεμπονέρα, η Χρυσή Αυγή βγαίνει να στηρίξει την εργοδοσία στην Χαλυβουργική, αποκαλύπτοντας για μια ακόμα φορά το ρόλο τους: πάντα στην υπηρεσία του κεφάλαιου, πάντα ενάντια στα κινήματα.
Δε θα τους αφήσουμε. Καλούμε τους φορείς και τις συλλογικότητες, την Κυρική στις 3 στο Αγαλμα Βενιζέλου για να σταματησουμε τους φασίστες”.

Αντιφασίστες/στριες που κάλεσαν επίσης σε συγκέντρωση αναφέρουν:

"Ενάντια στις φασιστικές συμμορίες: Την Κυριακή 15 Γενάρη διάφορες φασιστικές-εθνικιστικές ομάδες (χρυσή αυγή, στόχος και άλλοι) προσπαθούν να οργανώσουν πορεία στο κέντρο της πόλης μας.

Να τους χαλάσουμε την φιέστα!"

Μέχρι αυτή τη στιγμή δεν έχει γίνει γνωστό αν έχει δοθεί άδεια για τη φασιστική συγκέντρωση, ενώ εντύπωση προκαλεί η απουσία αντίδρασης από τη δημοτική αρχή της πολής, αλλά και οργανωμένους φορείς.

Συνεχής Ενημέρωση

18.00(15/1/2012): Ολοκληρώθηκε η αντιφασιστική συγκέντρωση στο Αγ. Βενιζέλου.- Φωτογραφίες εδώ

= = =

Αναδημοσίευση από το ALTER THESS http://www.alterthess.gr/content/fasistiki-sygkentrosi-sti-thessaloniki-na-toys-ti-xalasoyme

ΤΑΙΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

2012-01-13T10:07:00.001-08:00

ФИЛМ ЗА ВИСТИНАТА ЗА ГРАЃАНСКАТА ВОЈНА ВО ГРЦИЈА

ΤΑΙΝΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΟΥ ΕΜΦΥΛΙΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Γραμμένο σε 01.01.2012

Η ταινία, με πολλά στοιχεία ντοκυμαντέρ, „Луѓе без земја“(Λούγκιε μπεζ ζέμια-Άνθρωποι χωρίς πατρίδα), σκηνοθεσίας του Μάρκο Γκιόκοβιτς, ασχολείται με το ιστορικό θέμα της Εξόδου των Μακεδόνων από το ελληνικό τμήμα της Μακεδονίας. Η ταινία ακολουθεί τη ζωή της ηρωίδας Вера Фотева-Βέρα Φότεβα, η οποία αντικατοπτρίζει τα μάταια ιδεώδη και τα βάσανα ενός ολόκληρου λαού, ο οποίος στο τέλος απομένει χωρίς την πατρική του γη.
Ο σεναριογράφος της ταινίας Атанас Кировски-Άτανας Κίροβσκι, δήλωσε ότι αν και φαίνεται εύκολη εργασία η γραφή σεναρίου με βάση πραγματικό χαρακτήρα, στην ουσία δεν είναι καθόλου απλό να χτιστεί σενάριο βασιζόμενο σε πραγματικά γεγονότα.
„Луѓе без земја“ επεξεργάζεται ένα περίπλοκο θέμα, σχετικά με τον Εμφύλιο Πόλεμο στην Ελλάδα, ένα τμήμα της ελληνικής αλλά και της μακεδόνικης ιστορίας. ,,Έγραψα το σενάριο αυτό ως χρέος προς τον παππού μου Άτανας Κίροβσκι-Μπόζζιν, ο οποίος ήταν λοχαγός του ΕΛΑΣ και έπειτα διοικητής της λαικής χωροφυλακής του Δημοκρατικού Στρατού,, εξήγησε ο Κίροβσκι.
Η ταινία θα προσπαθήσει να διασαφηνήσει ιστορικές καταστάσεις, οι οποίες εώς και σήμερα παρέμειναν ανεξήγητες.
χρησιμοποιήθηκαν έγγραφα αρχείων από περισσότερα κράτη, όπως και κινηματογραφημένα κομμάτια τα οποία εικονίζουν γεγονότα της ζωής του κυρίου προσώπου, της Фотева, τα οποία γεγονότα συνέβαιναν στα βουνά του Άσκιου, Βίτσι και Γράμου, στα μακεδόνικα χωριά της Ελλάδας, αλλά και στην Ρωσία, όπου αυτή φυλακίστηκε και μετά δυόμιση χρόνια στις φυλακές της Μόσχας, στάλθηκε στην Σιβηρία.
Οι δημιουργοί του „Луѓе без земја“ επιθυμούν να προβάλουν την ταινία και στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης, για να μπορέσουν να παρουσιάσουν την αλήθεια για τον Εμφύλιο πόλεμο, ακριβώς στα μέρη όπου συνέβει.
Στην ταινία περιλαμβάνονται επίσης και αυθεντικά κινηματογραφικά υλικά από τη Δημ.Μακεδονίας και την Ελλάδα, όπως και συνεντεύξεις με τη Вера Фотева.
Αξίζει να βρείτε την ταινία και να τη δείτε!!

- Το κείμενο είναι αναδημοσίευση από την μηνιαία μακεδονική εφημερίδα NOVAZORA, Ιανουάριος 2012.

= = = =

Bίντεο στο διαδίκτυο με την ЕВДОКИЈА (ВЕРА) ФОТЕВА από το κανάλι του youtuber televizijasonce: http://youtu.be/qz6yvijJgZc

Διαβάστε επίσης στη NOVAZORA:

- Για το βιβλίο της Βέρα Φότεβα με τίτλο “Патот за дома” (Πάτοτ ζα ντόμα - Ο δρόμος για το σπίτι) http://novazora.gr/arhivi/4390

- Για τη ζωή της Βέρα Φότεβα http://novazora.gr/arhivi/1104

Φωτογραφία της ЕВДОКИЈА (ВЕРА) ФОТЕВА σε νεαρή ηλικία.

Κ. ΧΑΡΔΑΒΕΛΛΑΣ: “ΘΑΥΜΑΣΤΕ” ΤΟΝ!

2012-01-08T12:59:00.001-08:00

Κ. ΧΑΡΔΑΒΕΛΛΑΣ ΚΑΙ ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΔΙΑΜΟΡΦΩΝΟΥΝ ΜΕ ΑΡΛΟΥΜΠΕΣ ΤΗΝ ΓΝΩΜΗ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ.

To site newsbomb.gr δημοσίευσε στις 31/12/2011 ρεπορτάζ που τιτλοφορείται "Οι Σκοπιανοί «έκλεψαν» Μακεδονομάχο και τον έκαναν δικό τους!" με την υπογραφή του γνωστού Έλληνα δημοσιογράφου Κ. Χαρδαβέλλα. (κλικ εδώ για να διαβάσετε ολόκληρο το δημοσίευμα)

Ούτε λίγο – ούτε πολύ ο κ. Χαρδαβέλλας “ανακάλυψε” με τρόπο ανεξήγητο ότι ο Μακεδόνας επαναστάτης Γκότσε Ντέλτσεφ ήταν Έλλην Μακεδονομάχος!!! Του έδωσε μάλιστα και ελληνικό ονοματεπώνυμο: Τον ονόμασε Γεώργιο Γκότση.

Θυμηδία και γέλια προκάλεσε το δημοσίευμα στην αρχή, αλλά μόλις διαπιστώθηκε πως φέρει την υπογραφή του Χαρδαβέλλα δημιουργήθηκαν ερωτηματικά σχετικά με την σκοπιμότητα του δημοσιεύματος δεδομένου ότι τον Μακεδόνα επαναστάτη Γκότσε Ντέλτσεφ το διεκδικούσαν, μέχρι σήμερα, οι Βούγαροι. Τώρα, διαφαίνεται ότι άρχισαν να τον διεκδικούν και οι Έλληνες.

Παρόλο που τα τελευταία χρόνια, σταθερά, ο κ. Χαρδαβέλλας διολίσθαινε σε εθνικιστικές θέσεις ταυτιζόμενος με τους ακροδεξιούς συνοδοιπόρους του ΛΑ.Ο.Σ., δεν πιστεύαμε ότι θα συναγωνιζόταν σε υπερβολές, φαντασιοπληξίες και σενάρια ανεξήγητης συνομωσιολογίας τα πιο ακραία κομμάτια του ελληνικού εθνικιστικού χώρου σε αγαστή σύμπνοια με τα πιο ακραία κομμάτια του, αντίστοιχου, βουλγαρικού εθνικιστικού χώρου αλα-Καρακατσάνωφ.

Ας δούμε, λοιπόν, αναλυτικά την μεγάλη “αποκάλυψη” του κ. Χαρδαβέλλα:

“Ανακάλυψε”, νέο “μακεδονομάχο”, τον Γεώργιο Γκότση! Κατά τον κ. Χαρδαβέλλα ο εθνικός ήρωας της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, ένας εκ των σημαντικότερων ηγετών του VMRO (ΕΜΕΟ ), ο Γκότσε Ντέλτσεφ δεν ήταν Μακεδόνας επαναστάτης αλλά ήταν “Έλλην μακεδονομάχος”, ο οποίος πολέμησε και σκοτώθηκε, δήθεν, για τα συμφέροντα της Ελλάδας!!!

Ω ποία γελοιότης! Στο μυθιστόρημα δημοσιογραφικής φαντασίας του κ. Χαρδαβέλλα, μην ψάχνετε για πηγές ή “αποδείξεις”. Οι “αποδείξεις” του φυλάσσονται στα αρχεία της εκπομπής “Οι πύλες του ανεξήγητου” διότι μόνο στα μυστήρια των ανεξήγητων πυλών του μυαλού του δημοσιογράφου μπορούν να αναζητηθούν…

Αν οι ανιστόρητες υπερβολές και η εθνικιστική παράκρουση έμεναν στα όρια της ιστοσελίδας του όπου δημοσιεύτηκαν τότε δεν θα μας απασχολούσε. Άλλωστε, ο κάθε ένας μπορεί να λέει την γνώμη του στα πλαίσια του νόμου.

Όταν όμως βλέπουμε ότι το δημοσίευμα αναπαράγεται άκριτα και μαζικά σε εκατοντάδες εθνικιστικές και μη ιστοσελίδες (κλίκ εδώ) με αποτέλεσμα η “ανεξήγητη” αυτή θέση να δηλητηριάζει την ελληνική κοινή γνώμη με τέτοιου είδους ψευτιές και υπερβολές, τότε, θεωρούμε υποχρέωση μας να καταθέσουμε την άποψη μας και για το άρθρο αλλά και για τον τρόπο και το ποιόν των ειδήσεων με τις οποίες ντοπάρουν τους ανυποψίαστους Έλληνες πολίτες οι δήθεν πατριώτες και οι τάχα μου έγκυροι μεγαλοδημοσιογράφοι των ελληνικών ΜΜΕ.

Τα τετριμμένα περί “Σκοπιανών”, “κλεπτών”, “απατεώνων” τα προσπερνάμε γιατί η χυδαιολογία και η ύβρις, στα ελληνικά ΜΜΕ, εναντίων γειτονικών λαών αποτελεί …«δημοκρατική ελληνική κατάκτηση» κάθε φορά που γίνεται λόγος για τα εθνικά θέματα. Ύβρεις τις οποίες συστηματικά λανσάρει η πολιτική, η δημοσιογραφική και η πνευματική ελίτ της Ελλάδας και εύλογα αναπαράγουν και χρησιμοποιούν οι πολίτες.

Ας πάμε στο άρθρο για να θαυμάσουμε την “εγκυρότητα” του κ. Χαρδαβέλλα. Γράφει:

«Πόλεις και χωριά της Δυτικής και Βόρειας Μακεδονίας (περιοχές Κοζάνης, Καστοριάς, Γρεβενών κλπ) κατακλύζονται τις τελευταίες μέρες από χάρτες, φωτογραφίες και δήθεν ντοκουμέντα των Σκοπιανών ότι η Μακεδονία δεν είναι Ελλάδα, αλλά μία ξεχωριστή βαλκανική χώρα με το όνομα Μακεδονία που ξεκινάει από τα βόρεια σύνορα των Σκοπίων και καταλήγει στη Χαλκιδική και την Έδεσσα μέχρι τα όρια του νομού Λάρισας.»

Αμέσως στο μυαλό όσων δεν γνωρίζουν την αλήθεια σχετικά με το μακεδονικό ζήτημα σχηματίζεται η λανθασμένη εντύπωση πως κάποιοι (γιατί δεν κατονομάζει ποιοί, αν έχει στοιχεία;) κατακλύζουν με χάρτες πόλεις και χωριά της Δυτικής και Βόρειας Μακεδονίας. Δηλαδή, κάτι σαν εισβολή προπαγανδιστών! Αλήθεια, ποια περιοχή εννοεί με το όρο Βόρεια Μακεδονία; Από όσο γνωρίζουμε η Κοζάνη, η Καστοριά, τα Γρεβενά κλπ, βρίσκονται στην Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας οι οποίες ανήκουν στην ελληνική επικράτεια.

Στην πραγματικότητα τέτοια “ντοκουμέντα” τα οποία επικαλείται δεν υπάρχουν. Όμως παρόλο που δεν υπάρχουν αποδείξεις, αφού το γράφει ο Χαρδαβέλλας το αναπαρήγαγαν αυτομάτως με επιπολαιότητα πλήθος ιστοσελίδων επιβεβαιώνοντας ότι έχουν πλήρη άγνοια του θέματος, υιοθετώντας αυτούσια την αρλουμπολογία !!!

Αυτό λέγεται κατασκευή και διασπορά ψευδών ειδήσεων. Στη συνέχεια γράφει:

«Παράλληλα, σε μία πρωτοφανή διεθνή εκστρατεία, η κυβέρνηση των Σκοπίων με κεφάλαια του ιδρύματος Σόρος, προσπαθεί να πείσει τη διεθνή κοινή γνώμη ότι η Ελλάδα είναι μία αναξιόπιστη και ανιστόρητη χώρα που έχει σφετεριστεί τη Μακεδονία σαν δικό της έδαφος, ιστορικά και πολιτικά.»

Χα! Όχι που θα έλειπε ο Σόρρος! Κατά τα ειωθότα κάθε σενάριο ελληνικής συνομωσιολογίας για να πάρει ISO εθνικισμού πρέπει να παραπέμπει σε Σόρρος, σε Σιωνιστές, στη παγκοσμοιοποίηση, σε εθνοαποδομητές, σε θολοκουλτουριάρηδες , στους ΙΟΥΣ κλπ.

Παρακάτω γράφει:

«Κάθε χρόνο, όπως αποκαλύπτει και η φωτογραφία που παρουσιάζει σήμερα το newsbomb, ο πρωθυπουργός των Σκοπίων Νίκολα Γκρουέφκσι, καταθέτει στεφάνι στο μνημείο του Έλληνα Μακεδονομάχου που βρίσκεται στα Σκόπια, στο οποίο -όπως διακρίνετε και στη φωτογραφία- υπάρχει χάρτης της Μακεδονίας ως ξεχωριστό κράτος των Βαλκανίων και όχι ως ελληνική περιοχή.»

Εδώ γελάμε σπαρταριστά και συμπληρώνουμε με χιούμορ: Και να ήταν μόνο αυτό κ. “Ανεξήγητε”; Ακόμα και στον εθνικό τους ύμνο μιλούν για τον Γεώργιο Γκότση! Χα! Χα! Χα!

Λίγο παρακάτω, απτόητος ο Ανεξήγητος, συνεχίζει τις ασυναρτησίες γράφοντας:

«Η φωτογραφία του Γκρουέφσκι την ώρα που καταθέτει στεφάνι στο μνημείο του Έλληνα Μακεδονομάχου, συνοδεύεται από το εξής κείμενο της σκοπιανής κυβέρνησης: «Ο πρωθυπουργός της Μακεδονίας Νίκολα Γρουέφκσι καταθέτει στεφάνι στο μαυσωλείο του θρυλικού Βουλγαρομακεδόνα επαναστάτη Γκεόργκι Γκότσε Ντέλτσεφ. Τα λείψανα του Γκότσε Ντέλτσεφ βρίσκονται στα Σκόπια μέσα σε μαρμάρινη σαρκοφάγο, στο προαύλιο της εκκλησίας του Sv. Spas (Aγ. Σωτήρος).»

Εδώ όντως δίνει ρεσιτάλ. Αποκλείεται να υπάρχει ο χαρακτηρισμός «Βουλγαρομακεδόνας» σε κυβερνητική ανακοίνωση. Παρακαλούμε τις “Πύλες Του Ανεξήγητου” να μας παρουσιάσουν την σχετική ανακοίνωση την οποία και επικαλούνται.

Μέχρι τώρα γνωρίζαμε ότι τον Μακεδόνα επαναστάτη Γκότσε Ντέλτσεφ τον διεκδικούσε η Βουλγαρία ως Βούλγαρο. Σήμερα μάθαμε ότι τον διεκδικεί και η Ελλάδα ως Έλληνα και μάλιστα μακεδονομάχο!

Να, λοιπόν, ποιοι είναι αυτοί που “ενημερώνουν” τον Ελληνικό λαό.

Δυστυχώς, για όσο τέτοιας επάρκειας και αντίληψης άτομα θα διαχέουν από την τηλεόραση και το διαδίκτυο τις εμμονές και την εθνικιστική τους παράνοια, τότε ας μην αναρωτιόμαστε γιατί στην Ελλάδα οι πολίτες δεν μπορούν να προσεγγίσουν και να εξηγήσουν ορθά την διεθνή πραγματικότητα σχετικά με το μακεδονικό.

Αυτή η Ελλάδα του Μεσαίωνα και της Ιεράς Εξέτασης δεν μπορεί να επαίρεται ούτε για το παρελθόν της, ούτε για το μέλλον της και δεν πρέπει να συνεχίσει να κάνει λοβοτομή στους Έλληνες.

Κάποτε πρέπει να μπούμε επιτέλους στην Ευρώπη…..

ABECEDAR & МОРЕ СОКОЛ. СОЛУН 7/01/2012.

= = = =

Οι Μακεδόνες που γνωρίζουμε την πραγματική ιστορία του Γκότσε Ντέλτσεφ ξέρουμε να τιμάμε την προσφορά του με χορούς και τραγούδια όπως το παρακάτω:

Όποιος ενδιαφέρεται να γνωρίσει την ιστορία Μακεδόνα επαναστάτη ΓΚΟΤΣΕ ΝΤΕΛΤΣΕΒ – ГОЦЕ ДЕЛЧЕВ (1872-1903) αξίζει να διαβάσει το ειδικό αφιέρωμα γι αυτόν στην μηνιαία εφημερίδα ΝΟΒΑΖΟΡΑ, Μάιος 2010: klik touka http://novazora.gr/arhivi/40

НИКОЛА ЖЕЖОВ – ΝΙΚΟΛΑ ΖΖΕΖΖΟΒ

2012-01-05T09:40:00.001-08:00

ГРЦИЈА МОРА ДА ГИ ПРИЗНАЕ ПРАВАТА НА МАКЕДОНЦИТЕ ВО НЕЈЗИНАТА ТЕРИТОРИЈА

Η ΕΛΛΑΔΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΕΙ ΤΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΑΚΕΔΟΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΠΙΚΡΑΤΕΙΑ ΤΗΣ

Ο πανεπιστημιακός καθηγητής Никола Жежов – Νίκολα Ζζέζζοβ γεννήθηκε στις 20 Οκτωβρίου 1970 στην πόλη Штип – Σστιπ της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, από γονείς καταγόμενους από το χωριό Пожарско,Мегленско-Πόζζαρσκο, Μέγκλενσκο (Λουτράκι Αλμωπίας). Το 1995 αποφοίτησε από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου του Σκόπιε, Ινστιτούτο Ιστορίας και το 2000 έλαβε μεταπτυχιακό τίτλο σπουδών, στην κατεύθυνση ,,Ιστορία του Μακεδόνικου Λαού, Νέος Αιώνας,,. Τον τίτλο Δόκτορα Ιστορίας έλαβε το 2006, παρουσιάζοντας τη διατριβή ,,Το Μακεδόνικο Ζήτημα στις γιουγκοσλαβικές-βουλγαρικές σχέσεις (1918-1941). Επίσης έχει συμμετάσχει σε πολλά διεθνή σεμινάρια και συμπόσια και έχει εκδόσει περισσότερες μελέτες. Σήμερα εργάζεται ως καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Σβέτι Κίριλ και Μέτοντι του Σκόπιε, διδάσκοντας Σύγχρονη Ιστορία της Μακεδονίας και Μεθόδους Διδασκαλίας Ιστορίας και επίσης έχει επιλεχτεί ως αναπληρωτής Κοσμήτορας της Φιλοσοφικής Σχολής.

Συνέντευξη του Νίκολα Ζζέζζοφ στη ΝΟΒΑΖΟΡΑ Ιανουαρίου 2012 http://novazora.gr/arhivi/category/intervju

1. Όπως είναι γνωστό, είστε πανεπιστημιακός καθηγητής Ιστορίας. Με ποιές περιόδους της ιστορίας ασχολείστε περισσότερο και τί σας ώθησε να ασχοληθείτε με αυτή την επιστήμη.

Εργάζομαι στο Ινστιτούτο Ιστορίας της Φιλοσοφικής Σχολής στο Σκόπιε της Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Διδάσκω μαθήματα σχετικά με την Ιστορία της Μακεδονίας και ειδικότητά μου είναι η ιστορία του μακεδόνικου λαού στον 20ο αιώνα. Η διδακτορική μου διατριβή ήταν σχετική με το τμήμα της ιστορίας της Μακεδονίας μεταξύ των δύο παγκοσμίων πολέμων. Διάλεξα αυτήν την περίοδο της ιστορίας επειδή την είδα ως πρόκληση λόγω των πολλών ανεξήγητων γεγονότων, προσώπων, αλλά και επειδή και εγώ προσωπικά θεωρώ ότι ακριβώς σ΄αυτή τη χρονική περίοδο βρίσκεται το κλειδί για την λύση του μακεδόνικου ζητήματος και οι ιστορικές αιτίες για τις προσπάθειες κάποιων βαλκανικών κρατών να δώσουν στο ζήτημα σερβικό, βουλγαρικό και ελληνικό χαρακτήρα, που βεβαίως δεν είναι σωστό.

2. Η Ελλάδα ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχουν Μακεδόνες και ακόμη περισσότερο ότι δεν υπάρχουν εθνικά Μακεδόνες στην επικράτειά της. Τί απαντάτε σ΄αυτό;

Εγώ ως επιστήμονας, ως ιστορικός, προσπαθώ πραγματικά να είμαι όσο το

δυνατό λιγότερο υποκειμενικός και να εξηγώ τα ιστορικά γεγονότα και πρόσωπα με βάση επιχειρήματα και αποδεδειγμένα στοιχεία και όχι με συναισθηματικές επιβαρύνσεις. Οι μονογραφίες και τα επιστημονικά άρθρα που μέχρι σήμερα έχω γράψει, βασίζονται σε έγγραφα που έχω βρει κατα τις έρευνές μου στα αρχεία της Σερβίας, Βουλγαρίας και Δ.Μακεδονίας. Σε όλα αυτά τα έγγραφα, όσο και εάν έγινε προσπάθεια από τους κρατικούς παράγοντες να αποκρύψουν στοιχεία, διαπερνά ένα γεγονός – το μακεδόνικο ζήτημα είναι ένα ιδιαίτερο κρατικό και εθνικό ζήτημα και διαφοροποιείται από τα υπόλοιπα βαλκανικά ζητήματα. Εκφράζω μεγάλη λύπη που το σύγχρονο ελληνικό κράτος ακόμη δεν αναγνωρίζει την ύπαρξη της μακεδόνικης εθνικής συνείδησης ως πραγματικότητα, όχι μόνο στη Δημοκρατία της Μακεδονίας και τον κόσμο, αλλά και στην επικράτειά της. Η προσπάθεια να δωθεί στη μακεδόνικη ταυτότητα γεωγραφική διάσταση και να παρουσιαστεί ως τμήμα της ελληνικής εθνικής ταυτότητας, δεν έχει καμία επιστημονική βάση. Η ύπαρξη του μακεδόνικου λαού είναι πραγματικότητα και η Ελλάδα θα πρέπει να το αναγνωρίσει αυτό. Εγώ ως ιστορικός βεβαιώνω την ελληνική κυβέρνηση και όλους τους πολιτικούς παράγοντες στην Ελλάδα, ότι εάν συμβεί αυτό, στο πρόσωπο της Δ.Μακεδονίας και του μακεδόνικου λαού, θα βρουν έναν ειλικρινή και διαρκή φίλο. Εάν η ελληνική κυβέρνηση συνεχίσει και παραπέρα να μην αναγνωρίζει τη μακεδόνικη εθνική ταυτότητα, θα διευρύνει το χάσμα και τη μη εμπιστοσύνη μεταξύ των δύο γειτονικών κρατών. Θεωρώ ότι η αντικειμενική ελληνική κοινή γνώμη των διανοουμένων, μπορεί να επιδράσει στη διαμόρφωση μιας νέας κατεύθυνσης σχετικά με την ελληνική πολιτική προς τη Δημοκρατία της Μακεδονίας και το μακεδόνικο ζήτημα.

3. Κατάγεστε από μακεδόνικο χωριό της Ελλάδας, από γονείς εκδιωγμένους από τις ελληνικές αρχές λόγω των αγώνων τους για τα δικαιώματα των Μακεδόνων. Τί σας αφηγήθηκαν οι γονείς σας και τί σας μετέδωσαν;

Ο Εμφύλιος Πόλεμος στην Ελλάδα (1946-1949) άφησε εκτεταμένες συνέπειες στους Μακεδόνες, αλλά και σε όλη την ευρύτερη περιοχή. Σχεδόν όλοι οι Μακεδόνες συμμετείχαν στις τάξεις του Δημοκρατικού Στρατού της Ελλάδας, λόγω των υποσχέσεων για θετική λύση του μακεδόνικου ζητήματος σε αυτό το τμήμα της Μακεδονίας. Μετά την ήττα του Δ.Στρατού, μπροστά στις κτηνωδίες της ελληνικής ακροδεξιάς κυβέρνησης βρέθηκαν οι Μακεδόνες από περισσότερες περιοχές: Костурско-Καστοριά, Воденско-Έδεσσα, Леринско-Φλώρινα, Мегленско-Αλμωπία, Кајларско-Εορδαία, Пазар-Γιαννιτσά. Χιλιάδες Μακεδόνες αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν τις πατρικές τους εστίες, την πατρική τους γη. αυτό συνέβει και στην οικογένειά μου. Από τον παππού και γιαγιά από πλευράς του πατέρα μου και από τη μητέρα μου, ακόμη παιδί άκουγα τις αναμνήσεις τους σχετικά με τις φρικαλεότητες του Εμφυλίου. Παρόλες τις συνέπειες, στα μέλη της οικογένειάς μου και τις αφηγήσεις τους, ποτέ δεν υπήρξε τόνος μίσους για τον ελληνικό λαό. Η ιστορία δεν πρέπει να ξεχαστεί για να μην επαναληφθεί. Αυτό δεν σημαίνει ότι εμείς οι Μακεδόνες ζητούμε εκδίκηση – απλώς ζητούμε η Ελλάδα να μας αναγνωρίσει το δεδηλωμένο μακεδόνικο εθνικό συναίσθημα. Στ΄αλήθεια είναι ακατανόητο που και σήμερα, εξήντα δύο χρόνια από τη λήξη του Εμφυλίου Πολέμου, η ελληνική ιστοριογραφία ισχυρίζεται ότι ο πόλεμος αυτός ήταν ιδεολογικός, μεταξύ της αριστεράς και της δεξιάς και δεν αναφέρεται καθόλου το γεγονός ότι εκεί συμμετείχαν και σκοτώθηκαν και άνθρωποι, οι οποίοι δήλωναν Μακεδόνες στην εθνικότητα και όχι γεωγραφικά.

4. Για την είσοδο της Δημοκρατίας της Μακεδονίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, ζητήθηκαν πολλές αλλαγές σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις μειονότητες που ζουν στην επικράτειά της. Κάτι τέτοιο δεν συνέβει κατα την ένταξη της Ελλάδας. Σχολιάστε.

Σήμερα στην Ελλάδα, τα γεγονότα ακόμη αποδεικνύουν ότι σχετικά με τα ζητήματα των μειονοτήτων, δεν έχουμε μεγάλες θετικές αλλαγές. Οι εθνικά Μακεδόνες δεν απολαμβάνει τα δικαιώματα που σε δημοκρατικές κοινωνίες είναι εγγυημένα με διεθνείς νομικούς κανονισμούς, σχετικούς με αυτή την άποψη κοινωνικής ζωής. Οι Μακεδόνες της Ελλάδας θα πρέπει να γίνουν γέφυρα συνεργασίας μεταξύ των δύο γειτονικών κρατών, αλλά αμφιβάλω εάν στο εγγύ μέλλον θα έχουμε αλλαγές στην πολιτική των ελληνικών κυβερνήσεων σχετικά με αυτό το ζήτημα. Η ελληνική εθνική πολιτική, η οποία συνεχώς δείχνει προς κάποια υποτιθέμενη απειλή της ελληνικής κρατικής επικράτειας από πλευράς της μακεδόνικης εθνικής μειονότητας, θα πρέπει να εγκαταλείψει αυτές τις θέσεις, οι οποίες δεν έχουν καμιά πραγματική βάση. Την εποχή που η Ευρώπη και όλος ο κόσμος, τείνουν προς την απομάκρυνση των συνόρων και την εσωτερική δημοκρατικοποίηση, αυτές οι θέσεις αποτελούν τμήμα του παρελθόντος και δεν οδηγούν σε βελτίωση της κατάστασης, σχετικά με τα ανθρώπινα δικαιώματα των Μακεδόνων στην Ελλάδα.

5. Στην Ελλάδα κρίση οικονομική, αλλά προπάντων κοινωνική. Παρακαλούμε σχολιάστε.

Η οικονομική κρίση που υπάρχει στην Ελλάδα, θα αντικατοπτριστεί αρνητικά και στη Δ.Μακεδονίας, αλλά και στην ευρύτερη περιοχή. Για το λόγο αυτό η Δ.Μακεδονίας έχει συμφέρον ο νότιος γείτονάς μας να ξεπεράσει την κρίση και να ξαναστήσει την οικονομία του σε ισχυρές βάσεις. Εκτός αυτού, στη Δ.Μακεδονίας υπάρχει μεγάλος αριθμός εταιριών, στις οποίες έχει επενδυθεί ελληνικό κεφάλαιο και η πιθανή του απόσυρση θα επιδράσει και στη μακεδόνικη οικονομία.

6. Η ελληνική πολιτική δεν λαμβάνει υπόψην της τα σημερινά πραγματικά γεγονότα και στοιχεία σχετικά με την ύπαρξη Μακεδόνων, αλλά απαντά σχετικά, στηριζόμενη σε αβάσιμα επιχειρήματα, παλιά περισσότερες χιλιάδες χρόνια.

Εάν επικαλούμαστε γεγονότα και στοιχεία της ιστορίας, δεν χρειάζεται να πάμε πίσω χιλιάδες χρόνια. Είναι απολύτως αρκετό να δούμε το τί λένε τα έγγραφα και ντοκουμέντα από τις αρχές του 20ου αιώνα και μετά. Όλες οι απογραφές μέχρι το τέλος του ελληνο-τουρκικού πολέμου το 1923, δείχνουν ότι στις νεοπροσαρτημένες περιοχές, το μακεδόνικο εθνικό στοιχείο κυριαρχεί και όχι το ελληνικό. Η εθνική δομή του πληθυσμού άλλαξε σημαντικά μετά την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης το 1923, όταν στο τμήμα αυτό της Μακεδονίας, οι ελληνικές αρχές εγκατέστησαν περίπου 600.000 εποίκους, οι περισσότεροι από τους οποίους με μη ανεπτυγμένη την ελληνική εθνική συνείδηση. Από τότε οι Μακεδόνες έγιναν δεύτερο εθνικό στοιχείο, πίσω από το ελληνικό, το οποίο εμφυτεύτηκε στους εποίκους από Μικρά Ασία, Πόντο κ.α. παρόλα αυτά όμως, οι Μακεδόνες παρέμειναν πλειοψηφία σε αρκετές περιοχές, όπως στο Костурско-Καστοριά, Леринско-Φλώρινα, Воденско-Έδεσσα, Мегленско-Αλμωπία, Ениџевардарско-Γιαννιτσά, Негуш-Νάουσα. Στη μεσοπολεμική περίοδο, στα ντοκουμέντα του Κομουνιστικού Κόμματος Ελλάδας, οι Μακεδόνες ήταν αναγνωρισμένοι ως ξεχωριστός λαός με δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού και δημιουργίας ανεξάρτητου μακεδόνικου κράτους. Για να σβύσει το μακεδόνικο εθνικό χαρακτήρα από το κομμάτι γνωστό ως ,,Μακεδονία του Αιγαίου,, το 1926 η ελληνική κυβέρνηση ψήφισε νόμο περι αλλαγής των μακεδόνικων ονομάτων και τοπονυμίων, με ελληνικά. Έτσι, εξελληνίσθηκαν τα ονόματα πόλεων και χωριών, ποταμών και βουνών, λιμνών και τοποθεσιών και από επι αιώνες μακεδόνικα ονόματα, έλαβαν άσχετα ελληνικά. Με τον τρόπο όμως αυτό δεν έκλεισε το ζήτημα, όπως έλπιζε το ελληνικό κράτος. Τη δεκαετία του ΄30, μέχρι και από το βήμα του ελληνικού κοινοβουλίου, Έλληνας Βουλευτής έκανε λόγο για την ιδιαιτερότητα του μακεδόνικου εθνικού στοιχείου και το δικαίωμα του στην αυτοδιάθεση. Κατα τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκοσμίου Πολέμου και Εμφυλίου Πολέμου, οι Μακεδόνες ενεργά συμμετείχαν στους αγώνες, ελπίζοντας ότι έτσι θα δημιουργήσουν δικό τους κράτος, ή τουλάχιστον θα αποκτήσουν εθνικά δικαιώματα στα πλαίσια του ελληνικού κράτους. Όλα αυτά τα αποδεικτικά στοιχεία, όπως και αμέτρητα άλλα, δείχνουν ότι οι Μακεδόνες υπήρχαν στο χώρο, ότι είναι αυτόχθονος λαός αυτό και ότι δεν εγκαταστάθηκαν τώρα τελευταία. Από προοπτική του σήμερα, το ελληνικό κράτος πρέπει να αναγνωρίσει αυτά τα αδιάσειστα στοιχεία και να αναγνωρίσει την ύπαρξη εθνικά Μακεδόνων στο βόρειο τμήμα της επικράτειάς της.

7. Πρόσφατα εγκαινιάστηκε το Εθνικό Μουσείο του Μακεδόνικου Επαναστατικού Αγώνα, μουσείο αφιερωμένο στον αγώνα των Μακεδόνων για ισότητα και ελευθερία. Εσείς συμμετείχατε ενεργά στην υλοποίησή του. Πείτε μας τί περιλαμβάνει, τί παρουσιάζει και ποιός είναι ο σκοπός του.

Ο σκοπός του Μουσείου Μακεδόνικου Αγώνα για Κράτος και Ανεξαρτησία – Μουσείο του ΒΜΡΟ και Μουσείο των θυμάτων του κομμουνιστικού καθεστώτος, είναι να παρουσιάζει την συνέχεια των αγώνων του μακεδόνικου λαού για την δημιουργία ανεξάρτητου μακεδόνικου κράτους από τα μέσα του 19ου αιώνα εώς και τις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα. Το Μουσείο είναι διαιρεμένο σε 13 τμήματα, σύμφωνα με χρονολογική-θεματική προσέγγιση και αφθονεί με γνήσια έγγραφα, αυθεντικό οπλισμό, αντικείμενα, φωτογραφίες, καλλιτεχνικά έργα και κέρινα ομοιόματα εξέχοντων Μακεδόνων επαναστατών και ακτιβιστών, οι οποίοι άφησαν βαθιά τα σημάδια τους στην εποχή τους. Το μουσείο προκάλεσε τεράστιο ενδιαφέρον, όχι μόνο στη Δ.Μακεδονίας, αλλά και σε όλη την ευρύτερη περιοχή. Εώς και σήμερα, το έχουν επισκεφτεί περισσότερα από 20.000 άτομα, από τη χώρα και το εξωτερικό.

8. Η Δ.Μακεδονίας, μετά την ανακύρηξη της ανεξαρτησίας της, αντιμετώπισε μια σειρά πιέσεων από όλες σχεδόν τις γειτονικές της χώρες, αλλά και ευρύτερα. Παρόλα αυτά κατάφερε να αντέξει και να δημιουργήσει δρόμο προς το μέλλον. Ποιό είναι το κλίμα που επικρατεί σήμερα και πώς οι εκεί Μακεδόνες βλέπουν την επόμενη μέρα.

Η Δ.Μακεδονίας σήμερα σταθερά οδεύει προς την Ευρω-Ατλαντική ενσωμάτωση. Το κράτος μας με επιτυχία αντιστάθηκε και σε όλα τα κύματα της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης και διατήρησε την σταθερότητά της. Δυστυχώς, παρόλο που πλέον πληρεί όλες τις προϋποθέσεις για είσοδο στο ΝΑΤΟ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, λόγω της άνευ αντικειμένου διαμάχης με την Ελλάδα σχετικά με το όνομά μας, η Δ.Μακεδονίας ακόμη περιμένει στην ευρωατλαντική αίθουσα αναμονής.

9. Το ζήτημα των Μακεδόνων πολιτικών προσφύγων από την Ελλάδα, εκδιωγμένων κατα τη διάρκεια του Εμφυλίου, αλλά και μετά αυτού, στην Ευρώπη του 21ου αιώνα, είναι ακόμη ανοιχτό και από πολιτικής και από ιστορικής άποψης.

Η Ελλάδα, παρόλο που πέρασαν έξι δεκαετίες από το τέλος του Εμφυλίου Πολέμου, ακόμη δεν συγκέντρωσε δύναμη να κλείσει το θέμα αυτό. Για να γυρίσει και αυτή η σελίδα της ιστορίας, το ελληνικό κράτος θα πρέπει να αποδεχτεί το γεγονός ότι στον Εμφύλιο στην Ελλάδα, αγωνίζονταν και σκοτώνονταν και εθνικά Μακεδόνες. Στο όνομα της δημοκρατίας και των καλών γειτονικών σχέσεων, το ελληνικό κράτος θα πρέπει να αναγνωρίσει όλα τα δικαιώματα αυτής της ομάδας ανθρώπων. Μεγάλος αριθμός από αυτούς τους Μακεδόνες έχει πια πεθάνει ή βρίσκεται σε προχωρημένη ηλικία και μια τέτοια απόφαση της Ελλάδας θα αποτελούσε ηθική ικανοποίηση γι΄αυτούς, για τα χρόνια γεμάτα με βάσανα και νοσταλγία για την πατρική εστία και την αδυναμία να επιστρέψουν στα χωριά τους και τις οικογένειές τους, σε εκείνο το τμήμα της Μακεδονίας. Είναι παράλογο σήμερα στον 21ο αιώνα, να μη μπορούν αυτοί οι βασανισμένοι Μακεδόνες, να βγάλουν προσωπικά έγγραφα στα μέρη όπου γεννήθηκαν, μόνο επειδή ήταν αγωνιστές στις τάξεις του Δημοκρατικού Στρατού. Μήπως αυτό σημαίνει ότι αυτοί οι άνθρωποι ποτέ δεν υπήρξαν ή ποτέ δεν γεννήθηκαν; Έτσι όπως έθεσε τα πράμματα η επίσημη ελληνική πολιτική, το μόνο ,,λάθος,, αυτών των ανθρώπων είναι ότι γεννήθηκαν Μακεδόνες και έτσι αισθάνονται και δηλώνουν.

10. Τί θα θέλατε να συστήσετε στους συγγενείς σας στην Ελλάδα και σε όλους τους εθνικά Μακεδόνες που ακόμη ζουν εκεί χωρίς τα βασικά ανθρώπινα δικαιώματα;

Εγώ δυστυχώς τους συγγενείς μου στην Ελλάδα δεν τους γνωρίζω, επειδή ποτέ μου δεν έχω επισκεφτεί τα πάτρια εδάφη των γονέων μου. Σύντομα όμως έχω πρόθεση να επισκεφτώ τα μέρη αυτά και εάν έχω την ευκαιρία, να γνωριστώ με τους συγγενείς μου. Ως Μακεδόνας διανοούμενος όμως, θα ήθελα να πω σε όλους τους εθνικά Μακεδόνες της Ελλάδας να είναι περήφανοι που είναι Μακεδόνες και ότι είμαι βαθιά πεπεισμένος ότι η Ελλάδα θα αντιληφθεί την πραγματική κατάσταση με τη μακεδόνικη εθνική κοινότητα και θα αναγνωρίσει τα ανθρώπινα δικαιώματά της.

Το καλύτερο mashup video του 2011

2012-01-04T13:32:00.001-08:00

Το Rock συγκρότημα U2 τραγουδά, σε mashup video, το κλασσικό τραγούδι “Ramo, Ramo, druže moj” (“Ωμο, Ωμο, φίλε μου”).

Χωρίς αμφιβολία ήταν ένα από τα καλύτερα mashup video του 2011 στο διαδίκτυο με τη μεγαλύτερη θέαση κυριως στις χώρες της Νοτιο-Ανατολικής Ευρώπης, κοινώς Βαλκάνια.

= = = =

Το βίντεο είναι αναδημοσίευση από το κανάλι του youtuber apostolski.

Κυκλοφόρησε το φύλλο Ιανουαρίου 2012 της Νόβα Ζόρα.

2012-01-03T01:15:00.001-08:00

Κυκλοφόρησε το φύλλο Ιανουαρίου 2012 της Νόβα Ζόρα.

Released the edition of Nova Zora January 2012.

Објави издание на Нова Зора Јануари 2012 година.

http://www.novazora.gr

ΚΥΡΟ ΓΚΛΙΓΚΟΡΟΦ (1917-2012). Ο ΓΕΙΤΟΝΑΣ.

2012-01-02T05:23:00.001-08:00

Σε ηλικία 95 ετών, πέθανε χθες το βράδυ 1-1-2012, ο πρώτος πρόεδρος της Δημοκρατίας της Μακεδονίας Κίρο Γκλιγκόροφ.

Ο Κίρο Γκλιγκόροφ γεννήθηκε στην πόλη Στιπ το 1917. Σπούδασε στη νομική σχολή του Βελιγραδίου. Διετέλεσε πρόεδρος της Δημοκρατίας της Μακεδονίας από το 1991 έως το 1999. Τον Οκτώβριο του 1995 επέζησε δολοφονικής απόπειρας στο κέντρο των Σκοπίων.

Το 1997, ο Κίρο Γκλιγκόροφ είχε δώσει συνέντευξη στον δημοσιογράφο Θανάση Λάλα. Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα “ΤΟ ΒΗΜΑ” στις 29/6/1997 με τίτλο “ΚΙΡΟ ΓΚΛΙΓΚΟΡΟΦ. Ο ΓΕΙΤΟΝΑΣ.”

Αξίζει να διαβάσετε την ενδιαφέρουσα συνέντευξη προκειμένου να σχηματίσετε μια εικόνα για την προσωπικότητα του Κίρο Γκλιγκόροφ με βάση του τι λέει ο ίδιος κι όχι αυτά που έγραφαν και συνεχίζουν γράφουν τα ελληνικά ΜΜΕ γι αυτόν.

Ακολουθεί η αναδημοσίευση της συνέντευξης (http://www.tovima.gr/culture/article/?aid=89411)

= = =

Κίρο Γκλιγκόροφ. Ο γείτονας

«Στη μία ακριβώς να είστε στο γραφείο του Προέδρου, στο Κοινοβούλιο!». Αυτή ήταν η μαγική φράση που μας άναψε φωτιές. Ενα τρέξιμο άνευ προηγουμένου. Ηταν Τετάρτη μεσημέρι και έπρεπε σε 24 ώρες να είμαστε 680 χιλιόμετρα από την Αθήνα, στη γειτονική χώρα, που το «όνομά» της έχει προκαλέσει του κόσμου τις αντιδράσεις. Ξεκινήσαμε 4 και μισή ξημερώματα Πέμπτης και στις 10 και μισή ήμασταν σε μια αναπαυτική πολυθρόνα καθισμένοι, στον δεύτερο όροφο της πρεσβείας μας, στα Σκόπια. Στον δεύτερο όροφο ενός υπέροχου ειλικρινώς κτιρίου πίναμε τον καφέ μας και μιλούσαμε για τον πρόεδρο Κίρο Γκλιγκόροφ που σε λίγο θα με δεχόταν για μια συνέντευξη εφ' όλης της ύλης. «Είναι περίεργο πώς δέχθηκε να δει έναν μόνο έλληνα δημοσιογράφο! Είστε ο πρώτος που δέχεται να μιλήσει τετ α τετ και μάλιστα χωρίς κανένα περιορισμό ερωτήσεων!». Εγώ τα άκουγα όλα αυτά και για να είμαι ειλικρινής ούτε που μπορούσα να το πιστέψω. Είχα κάνει μια σχετική προετοιμασία, αλλά αυτό που με ενδιέφερε ήταν κυρίως ο άνθρωπος που ηγήθηκε ενός τόσο μικρού κράτους, σε μια περίοδο τόσο κρίσιμη και κατάφερε να περάσει μαζί με τον λαό του «από τον υπαρκτό σοσιαλισμό στον εκδημοκρατισμό», όπως είπε, «χωρίς να ανοίξει μύτη»!

Ενας άνθρωπος που πριν από λίγο καιρό πάλεψε με τον θάνατο και τον νίκησε! Ηταν η στιγμή που πήγαινε στο γραφείο του, όταν τινάχτηκε το αυτοκίνητό του στον αέρα! «Απόπειρα κατά του προέδρου Γκλιγκόροφ»: πρώτο θέμα σε όλα τα δελτία ειδήσεων του κόσμου. Πλησιάζοντας τα 80 του χρόνια σήμερα, με ένα σημάδι στο μέτωπο, παράσημο μιας ζωής επικίνδυνης, σηκώνεται από το γραφείο του όταν με βλέπει να μπαίνω και πρώτος μου δίνει το χέρι! Γκρι κοστούμι, όπως είναι οι σχέσεις της χώρας του με τη χώρα μας, μάτια λαμπερά και κυρίως μυαλό ξυράφι! Ενας ειδικός στους ελιγμούς συζητητής που δεν φοβάται τις ερωτήσεις ούτε κρύβει τη σοβαρότητά του πίσω από τη σοβαροφάνεια της θέσης του. Ενας άνθρωπος της εξουσίας που δίνει την εντύπωση ότι κάνει προσπάθειες να διατηρήσει όσο το δυνατόν καλύτερο κλίμα ανάμεσα στις δύο χώρες μας! Για να φτάσω στο γραφείο του διέσχισα άπειρους διαδρόμους. Οταν μπήκα στο γραφείο και άρχισε η συζήτηση, οι ίδιοι διάδρομοι μπροστά μου. Μια συνέντευξη που διήρκεσε πέραν των τριών ωρών! Μια συνέντευξη για όλα: για τον άνθρωπο, τον πολιτικό, τα εθνικά θέματα, την ιστορία, τον πολιτισμό. Η συζήτησή μας τελείωσε με μια ιστορία «οφ δι ρέκορντ», ένα δώρο που θα μείνει στο κασετοφωνάκι μου από έναν άνθρωπο που ό,τι λέει θα θέλαμε να το ακούμε όλοι! Γιατί μας αφορά...

 Χαίρομαι που σας γνωρίζω...

«Να είστε καλά... Σας ακούω... Είμαι στη διάθεσή σας...».

 Προτού αρχίσουμε, θα μπορούσα να βγάλω το σακάκι μου;

«Κάντε ό,τι σας βοηθάει για να νιώσετε άνετα... Η άνεση είναι ο καλύτερος σύμβουλος σε μια συνομιλία».

Συμφωνώ μαζί σας. Η άνεση είναι το παν για έναν άνθρωπο που έχει να κάνει με τις ψυχές των άλλων ανθρώπων, όπως είμαι εγώ.

«Μήπως σας εμποδίζει και το παπιγιόν σας;». (γέλια)

Οχι, όχι, κάθε άλλο. (γέλια) Δεν έχω πρόθεση να φτάσω να βγάλω και το πουκάμισό μου για να νιώσω άνετα μαζί σας... (γέλια) Αλήθεια, με ποιον από τους έλληνες πολιτικούς που έχετε γνωρίσει νιώσατε πιο άνετα ως συνομιλητής;

«Πέραν του κ. Κωνσταντόπουλου, με τον οποίο συνομίλησα, δεν είχα τη δυνατότητα να συναντηθώ με άλλους έλληνες πολιτικούς και να συνομιλήσω εκτενώς. Είχαμε μια πολύ σύντομη συνομιλία βεβαίως με τον κ. Σημίτη και τον κ. Πάγκαλο, αλλά αυτό περισσότερο ήταν γνωριμία και ανταλλαγή μερικών λέξεων, φράσεων...».

Μετά από πόσο χρόνο με έναν άνθρωπο που κάνει το ίδιο πράγμα που κάνετε και εσείς μπορείτε να καταλάβετε αν έχει ενδιαφέρουσα πολιτική σκέψη;

«Είναι δύσκολο να το πω αυτό... Εξαρτάται από την προσωπικότητά του... Από το αν είναι ένα ανοιχτό άτομο ή ένα κλειστό άτομο... Βεβαίως μερικές φορές αυτό γίνεται αισθητό και από την κίνηση και μόνο ενός ανθρώπου...».

Ποιον από τους πολιτικούς που έχετε γνωρίσει, όχι απαραιτήτως από τους έλληνες αλλά γενικότερα, θα θεωρούσατε πιο αντιπροσωπευτικό εκπρόσωπο της έννοιας «πολιτικός»;

«Υπάρχουν πάρα πολλοί αλλά... είναι δύσκολο από ένα τέτοιο σύνολο να κάνεις μια επιλογή και να πεις ότι... αυτός είναι ο καλύτερος. Με μεγάλη συμπάθεια βλέπω τον κ. Σιράκ, θεωρώ ότι είναι μια προσωπικότητα την οποία πρέπει να σεβόμαστε για όλα αυτά που έχει κάνει για τη Γαλλία. Εκτιμώ και τον κ. Κολ για όλα όσα έκανε για την ενοποίηση της Γερμανίας και την πρόοδο που έχει σημειωθεί στη χώρα του...».

Για σας, υπάρχει ιδανικός πολιτικός; Και αν ναι, ποια είναι τα χαρακτηριστικά που τον διακρίνουν;

«Ιδανικός πολιτικός είναι αδύνατον να υπάρξει... πάντα θα υπάρχει κάποιο πλαίσιο. Γιατί κάθε πολιτική κίνηση που είναι ιδανική για τη μια πλευρά ως συνήθως δεν είναι ιδανική για την άλλη πλευρά... Ιδανικές πολιτικές κινήσεις δεν υπάρχουν στην πολιτική γιατί στην πολιτική είναι αναπόφευκτοι οι συμβιβασμοί... γιατί στην πολιτική πρέπει να λαμβάνονται υπόψη τα συμφέροντα και της άλλης πλευράς, όχι μόνο της ίδιας πλευράς... γιατί μόνο δι' αυτού οδηγούμαστε σε ένα σημείο όπου συναντώνται τα συμφέροντα της μιας και της άλλης πλευράς...».

Θέλετε να πείτε δηλαδή ότι εσείς όταν σκέφτεστε το πρόβλημα μεταξύ των χωρών μας δεν σκέφτεστε μόνο τα συμφέροντά σας αλλά και τα συμφέροντα της Ελλάδας ταυτοχρόνως...

«Δεν μπορούμε να είμαστε γειτονικές χώρες και να μη λαμβάνουμε υπόψη μας και τα συμφέροντα των γειτόνων μας ή να προσπαθούμε να ικανοποιήσουμε το 100% των δικών μας συμφερόντων...».

 Πιστεύετε ότι η Ελλάδα, επιμένοντας στην ονομασία, ενδεχομένως δεν σκέφτεται το δικό σας συμφέρον;

«Στη συγκεκριμένη περίπτωση θα έλεγα ότι δεν λαμβάνει υπόψη της όχι μόνο τα δικά μας συμφέροντα αλλά και γενικότερα ότι δεν λαμβάνει υπόψη της το ποιες θα είναι οι επιπτώσεις από την αφαίρεση της "ταυτότητας" αυτής της περιοχής. Για μας, το "όνομα" είναι η "ταυτότητά" μας».

 Ποιες θα είναι οι επιπτώσεις;

«Τα αποτελέσματα θα είναι ανάλογα με αυτά που είχαμε στην περίπτωση προ των Βαλκανικών πολέμων. Θα υπάρχει ανάμειξη της βουλγαρικής και της σερβικής προπαγάνδας... και ούτω καθ' εξής. Αν δεν έχουμε το όνομά μας, την εθνότητά μας, αν το κράτος μας δεν έχει το αιώνιο όνομά του, τότε αυτή η περιοχή θα μπορεί να είναι Δυτική Βουλγαρία ή Νότια Σερβία και ούτω καθ' εξής. Και τότε θα υπάρξει μια βαλκανική σύγκρουση για το τι θα απογίνει η Μακεδονία».

Τι είναι αυτό, κύριε Πρόεδρε, που μπορεί να κάνει, ας πούμε, πολιτικούς οι οποίοι έχουν και διορατικότητα και σωφροσύνη να... μη βλέπουν αυτό που βλέπετε τόσο καθαρά εσείς;

«Θεωρώ ότι το κύριο πρόβλημα αυτών των πολιτικών είναι ότι δεν σέβονται την πραγματικότητα ως το τέλος. Εμείς υπάρχουμε ως λαός σε μια περιοχή στην οποία δεν ήρθαμε τυχαία ή χθες. πρέπει να ξέρετε ότι κατά τη διάρκεια του 20ού αιώνα για τη Μακεδονία δόθηκαν πολλοί πόλεμοι. Αυτοί οι πόλεμοι ξεκίνησαν ως Βαλκανικοί και έληξαν ως Παγκόσμιοι. Αυτό με κάνει να πιστεύω ότι, αν σταθεροποιηθεί η κατάσταση στη Μακεδονία, θα σταθεροποιηθεί και στην περιοχή. Σ' αυτή την περιοχή του κόσμου υπάρχουν ήδη δύο δυνάμεις που ανήκουν στο ΝΑΤΟ, η Ελλάδα και η Τουρκία, και που ήδη έχουν σύνθετα προβλήματα μεταξύ τους. Αν λοιπόν ξεσπάσει μια σύγκρουση στην περιοχή, η σύγκρουση αυτή θα πάρει πολύ μεγαλύτερες διαστάσεις απ' ό,τι η σύγκρουση στη Βοσνία».

Αλήθεια, πάντα αναρωτιόμουν είναι υποθετική η ερώτηση , αν γινόταν ένας νέος Βαλκανικός πόλεμος σήμερα, εσείς ποιου το μέρος θα παίρνατε; Αν από τη μια μεριά ήταν η Ελλάδα και από την άλλη η Τουρκία, εσείς με ποιον θα συμμαχούσατε; Σε μια τέτοια σύρραξη, ποια θέση θα παίρνατε; Είναι δύσκολη ερώτηση, το ξέρω... γι' αυτό την κάνω με χαμόγελο.

«Θα ήμασταν στην πλευρά του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Σε αυτή την περίπτωση έχουμε μακροχρόνιους δεσμούς και με τις δύο χώρες και δεν μας χωρίζει τίποτε. Αλλωστε οι βασικοί άξονες της πολιτικής της μιας ή της άλλης πλευράς σε πολλά ζητήματα ταυτίζονται. Εμείς ελπίζουμε κάποια ημέρα να είμαστε μαζί σας τόσο στο ΝΑΤΟ όσο και στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Γιατί μόνο τότε η Μακεδονία δεν θα είναι πρόβλημα για την Ελλάδα... Είμαι βαθύτατα πεπεισμένος προσωπικά, όχι μόνο ως πολίτης αυτής της χώρας αλλά και ως ένας άνθρωπος που παρακολουθεί τις εξελίξεις για ένα χρονικό διάστημα, ότι είναι προς το συμφέρον της Ελλάδας η ύπαρξη της Μακεδονίας ως ανεξάρτητου κράτους. Η παύση των βαλκανικών καβγάδων γύρω από τη Μακεδονία είναι αναγκαία. Επίσης θα πρέπει από κοινού να αγωνιστούμε ώστε να έρθει η νίκη της δημοκρατίας στα βαλκανικά κράτη και να νικήσει σε όλες τις χώρες ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός και η ένταξη στο ΝΑΤΟ. Ολα αυτά στις βαλκανικές χώρες δεν είναι ξεκάθαρα δυστυχώς, γνωρίζουμε στο πρόσφατο παρελθόν ποιες ήταν οι σκέψεις, για παράδειγμα, στη γειτονική Βουλγαρία. Νομίζω ότι το ίδιο πρόβλημα είναι ανοιχτό και στη Σερβία, και υπάρχει μια διάσταση απόψεων σχετικά με το ζήτημα αυτό.... Ας μου επιτραπεί να παρατηρήσω ότι, αν γινόταν ένα δημοψήφισμα πάνω σε αυτό το ζήτημα, ίσως να ήταν αρνητικό το αποτέλεσμα. Γιατί πολλοί λαμβάνουν υπόψη τους κάποιες παραδοσιακές σχέσεις και κάποια άλλα συμφέροντα που συνδέονται με τη Ρωσία. Γνωρίζουμε ότι η Ελλάδα αυτή τη στιγμή είναι η μοναδική χώρα στην περιοχή μας που είναι μέλος του ΝΑΤΟ και της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Αυτό σημαίνει ότι οποιαδήποτε εισδοχή κάποιας τρίτης χώρας στους δύο αυτούς οργανισμούς θα σημάνει ενίσχυση της ελληνικής θέσης στη Βαλκανική».

Μου έχουν πει ότι είστε εξασκημένος στους ελιγμούς, αλλά εγώ θα επιμείνω λίγο ακόμη γύρω από αυτό το θέμα. Αν η χώρα σας ανήκε στην Ευρωπαϊκή Ενωση και δεχόταν επίθεση ή είχε μια διένεξη με μια χώρα που δεν ανήκε στην Ευρωπαϊκή Ενωση, ποια στάση θα απαιτούσατε από την ΕΕ;

«Μεταξύ των αρχών που διέπουν τη λειτουργία της Ευρωπαϊκής Ενωσης είναι και η αρχή της αλληλεγγύης. Για τον λόγο αυτόν είχατε και εσείς πίσω σας την Ευρωπαϊκή Ενωση, τη στήριξή της. Και σ' αυτή την πρόσφατη διένεξη μαζί μας, αν αυτή είναι διένεξη, είχατε ένα ατού στα χέρια σας. Οταν όμως θεσπίσατε εμπάργκο κατά της Μακεδονίας, νομίζω ότι άρχισαν να λιώνουν η συμπάθεια και η αλληλεγγύη στο πρόσωπό σας. Το ζήτημα αυτό ήταν ένα ζήτημα το οποίο ο κ. Σημίτης αντελήφθη πολύ καλά, επαναπροσδιόρισε τον ευρωπαϊκό προσανατολισμό της Ελλάδας και επιπροσθέτως προσανατολίστηκε ακόμη περισσότερο προς τη συνεργασία με τα βαλκανικά κράτη. Και βλέπουμε το τελευταίο διάστημα, και τούτο είναι καλό, ότι η Ελλάδα είναι η έδρα περιφερειακών βαλκανικών συναντήσεων συνεργασίας».

Εχετε σκεφθεί ότι τα λάθη του παρελθόντος, που έγιναν και από τις δύο πλευρές, και από τη δική σας και από τη δική μας, ίσως σήμερα δυσκολεύουν την αποδοχή μιας κοινής λύσης;

«Κάθε λάθος έχει το δικό του τίμημα. Το μεγαλύτερο τίμημα είναι όταν μια κυβέρνηση, ένα κοινοβούλιο, δεν βλέπει ποιο είναι το λάθος για να το αλλάξει. Να το αλλάξει κατά τρόπον ώστε να μη θιχθεί η αξιοπρέπεια των πολιτικών, του κράτους κλπ. Γιατί η Ελλάδα δεν αποτελεί το μοναδικό παράδειγμα χώρας που έκανε κάποιο λάθος. Σε αντίστοιχα λάθη προχώρησαν και άλλες χώρες στο παρελθόν. Θεωρώ ότι η Ελλάδα έχει μια αποστολή, έναν ρόλο στα Βαλκάνια, ο οποίος της ανήκει εκ των πραγμάτων, δεδομένου ότι είναι μέλος δύο ισχυρών οργανισμών, ίσως των ισχυρότερων οργανισμών που έχουν ιδρυθεί στον κόσμο τον 20ό αιώνα. Αν έχει διενέξεις με τους γειτονικούς λαούς, τότε μειώνεται ο ρόλος της Ελλάδας ως αναδόχου του προσανατολισμού των λαών προς την Ευρωπαϊκή Ενωση και το ΝΑΤΟ. Για τον λόγο αυτόν ο επαναπροσδιορισμός της ελληνικής πολιτικής σε πιο ρεαλιστικές βάσεις, και όχι μόνο με τη Μακεδονία, δεν μπορεί παρά μόνο να αποβεί προς όφελος της Ελλάδας».

 Είπατε προηγουμένως ότι κάθε λάθος έχει το τίμημά του. Τα λάθη έχουν ποτέ κέρδος;

«Δεν γνωρίζω, αλλά μπορεί να συμβαίνει και αυτό ενίοτε».

 Ποιος ο λόγος ύπαρξης του λάθους στη ζωή;

«Είναι τμήμα της ανθρώπινης φύσης. Το παράδειγμα της Βοσνίας μάς δίδαξε ότι οι άνθρωποι είναι έτοιμοι για τα πιο ουμανιστικά έργα αλλά ταυτόχρονα μπορεί να σκοτώνουν, να δολοφονούν χωρίς καμιά αναστολή. Αυτός είναι ο δυϊσμός της ανθρώπινης ψυχής, και από τον Διαφωτισμό και μετέπειτα γίνεται ένας αγώνας ώστε να αναπτυχθούν οι θετικές αρχές του ανθρώπου και να υποβαθμιστούν όλα αυτά τα αρνητικά».

Υπάρχει, ξέρετε, μια άποψη που λέει ότι μέσα από το λάθος ο άνθρωπος καταφέρνει να ανακαλύπτει τη σκοτεινή πλευρά της ανθρώπινης φύσης του, ότι είναι ένα είδος γνώσης δηλαδή το λάθος...

«Βεβαίως υπάρχει η πλευρά αυτή της ανθρώπινης φύσης η οποία κάνει λάθη που συχνά κοστίζουν χιλιάδες ανθρώπινες ζωές, αλλά τελικώς αφήνει ένα κέρδος. Πώς φθάσαμε στην ιδέα της δημιουργίας της Ευρωπαϊκής Ενωσης; Αν θυμηθούμε τους ηγέτες διαφόρων κρατών οι οποίοι ως τότε βρίσκονταν σε πόλεμο, όπως είναι για παράδειγμα ο Τσόρτσιλ, ο Ντε Γκωλ ή ο Αντενάουερ στη Γερμανία,... όλα αυτά που είδαν στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο τους έκαναν να αναρωτηθούν "τι θα γίνουμε όλοι εμείς αν κάθε 20 ή 30 χρόνια έχουμε έναν τέτοιο πόλεμο; Από μόνοι μας θα αυτοκαταστραφούμε". Η σκέψη ήταν να σταματήσουν επιτέλους οι πόλεμοι και να δημιουργηθούν οι όροι για μια κοινή συμβίωση, όπου κάθε κράτος θα είχε τη δική του θέση αλλά και η ένωση γενικά θα σήμαινε περιορισμό των κυριαρχικών δικαιωμάτων κάθε κράτους, γιατί συμβίωση δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς παραχωρήσεις. Αυτή η θετική σκέψη ήταν η κατάληξη ενός αιματηρού λάθους».

 Μια που αναφερθήκαμε στα λάθη... Πιστεύετε ότι ήταν ένα λάθος ο υπαρκτός σοσιαλισμός;

«Η σοσιαλιστική ιδέα από μόνη της έχει έναν ουμανιστικό χαρακτήρα, περιέχει την ισότητα και τη συμβίωση των ανθρώπων, μια κοινωνία η οποία θα κατανοεί τις ουσιαστικές ανάγκες του ανθρώπου. Αλλο όμως είναι η ιδέα και άλλο είναι το τι γεννήθηκε στην πραγματικότητα από αυτή την ιδέα».

 Εσείς, που πιστέψατε σε αυτή την ιδέα, πότε διαπιστώσατε ότι τίποτε δεν θα γινόταν;

«Περί τα μέσα της δεκαετίας του '50, βλέποντας αυτό που συνέβαινε στις σοσιαλιστικές χώρες και στη Γιουγκοσλαβία ειδικότερα, από τη θέση του υπουργού Οικονομικών, διαπίστωσα ότι η απουσία της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, ο μη σεβασμός της ιδιοκτησίας και γενικότερα η απουσία της ελεύθερης αγοράς ήταν μια σταθερή έλλειψη του σοσιαλιστικού συστήματος. Μια έλλειψη που θα μπορούσε κάποια στιγμή να οδηγήσει στην πλήρη αφαίμαξη του φυσικού πλούτου χωρίς καμιά λογική και σε μια καθυστέρηση στην τεχνολογική ανάπτυξη των σοσιαλιστικών χωρών σε σχέση με τον Δυτικό κόσμο...».

Αυτό το είπατε πουθενά; Είχατε επικοινωνία με την ανώτατη αρχή τότε; Με τον Τίτο, είχατε ευκαιρίες να διαλεχθείτε πάνω σ' αυτό;

«Αρκετές φορές».

 Και ποια ήταν η αντίδρασή του;

«Είχε έναν σκεπτικισμό αρχικώς... αλλά μετά ήρθαν τα προβλήματα της δεκαετίας του '60, οι δημοκρατίες τότε άρχισαν να προβάλλουν στην πρώτη γραμμή τα δικά τους συμφέροντα και άρχισαν οι εθνικιστικές συγκρούσεις και ο σκεπτικισμός πάνω σε αυτό το θέμα που συζητούμε πέρασε σε δεύτερη μοίρα δυστυχώς».

 Πόσο οφείλεται αυτό που συνέβη μετά τον θάνατο του Τίτο στην πρώην Γιουγκοσλαβία στον ίδιο τον Τίτο;

«Θα πρέπει να συζητήσουμε για αυτό λαμβάνοντας υπόψη διάφορες προϋποθέσεις. Είναι όμως γεγονός ότι ο ίδιος δεν κατάφερε να βρει ένα μοντέλο διοίκησης της Γιουγκοσλαβίας που θα ίσχυε και μετά τον θάνατό του. Αυτό το οποίο προώθησε ως μοντέλο ήταν αυτό που ίσχυε και όσο ζούσε... η συλλογική προεδρία».

Λένε πάντως ότι επειδή ο Τίτο ένιωθε ανασφαλής είχε επιλέξει ως τρόπο διακυβέρνησης το «διαίρει και βασίλευε»... Συμφωνείτε;

«Δεν θα συμφωνούσα σ' αυτό».

 Εσείς πιστεύετε ότι ήταν ένας χαρισματικός ηγέτης;

«Μέσω του πολέμου αποδείχθηκε ότι ήταν ένας επιτυχημένος ηγέτης, έχαιρε γενικής αναγνώρισης, διατήρησε τη Γιουγκοσλαβία ενωμένη και την ανέπτυξε. Προσέθεσε στη Γιουγκοσλαβία και κάποιες περιοχές οι οποίες είχαν χαθεί κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου. Τις παραθαλάσσιες περιοχές της Σλοβενίας και κάποια νησιά. Δεν βλέπω να είχε κάποιο συμφέρον ώστε να βάζει τις δημοκρατίες να μαλώνουν μεταξύ τους και αυτός να βασιλεύει... Αυτή θα ήταν μια μη ρασιοναλιστική, μη πραγματική προσέγγιση της διακυβέρνησής του... Γιατί και ο ίδιος αυτοανακηρύχθηκε Γιουγκοσλάβος αν και ήταν Κροάτης. Ενώ προωθούσε όλα τα στοιχεία της πρώην Γιουγκοσλαβίας με τα γιουγκοσλαβικά χαρακτηριστικά για να μειωθούν οι εντάσεις που υπήρχαν μεταξύ των δημοκρατιών. Το αποτέλεσμα όλων αυτών των ενεργειών του μπορεί να είναι διαφορετικό αλλά η σκέψη του ήταν ενωτική».

Πώς εξηγείτε το γεγονός ότι εσείς καταφέρατε ως χώρα να κάνετε αυτή τη μετάβαση από τον υπαρκτό σοσιαλισμό στη δημοκρατία ειρηνικά, ενώ στον Βορρά έγινε αυτό το κακό; Πού, κατά τη γνώμη σας, οφείλεται ο πόλεμος στη Βοσνία; Ακούγονται πολλά, λένε ότι μεγάλη ευθύνη έχουν οι ηγεσίες, οι ξένες δυνάμεις που έβαλαν το χέρι τους προς ίδιον όφελος... Η γνώμη σας ποια είναι;

«Το γεγονός ότι η Μακεδονία κατόρθωσε με ειρηνικό τρόπο να πετύχει τους στόχους της οφείλεται στη διάθεση του λαού μας. Ο λαός μας δεν ήταν υπέρ του πολέμου. Και εμείς, η ηγεσία, το πρώτο που δώσαμε να καταλάβει ο λαός μας είναι ότι ανεξάρτητη Μακεδονία μπορεί να υπάρξει μόνο με τα υφιστάμενα σύνορα. Από αυτό εξήλθε ένα δεύτερο συμπέρασμα: ότι δεν έχουμε οιεσδήποτε γεωγραφικές αξιώσεις σε βάρος οποιουδήποτε γείτονα. Το τρίτο είναι ότι η Μακεδονία πρέπει να είναι μια ανοιχτή χώρα και ότι πρέπει να ταχθεί υπέρ της δημοκρατίας και της ελεύθερης αγοράς. Παράλληλα το τελικό συμπέρασμα ήταν ότι το μέλλον της Μακεδονίας το βλέπουμε μέσα στην Ευρώπη και στο μοναδικό συλλογικό σύστημα ασφαλείας, το ΝΑΤΟ. Ξεκινώντας από αυτές τις αρχές η πολιτική μας προχώρησε και επέλυσε τα επιμέρους ζητήματα».

Αρα, αν καταλαβαίνω καλά, οι ηγεσίες των βορείων δημοκρατιών φταίνε που δεν σκέφθηκαν αντίστοιχα και δεν έπεισαν τους λαούς τους για μη πόλεμο...

«Εκείνη την εποχή ήταν ξεκάθαρο ότι θα υπήρχε ένας σκληρός πόλεμος μεταξύ της Κροατίας και της Σερβίας στη Βοσνία. Τότε εμείς αρχίσαμε να συζητούμε με την ενιαία Γιουγκοσλαβία για ειρηνική αποχώρηση του γιουγκοσλαβικού στρατού από τη Μακεδονία. Και εγγυηθήκαμε από την πλευρά μας ότι οι αξιωματικοί και τα μέλη των οικογενειών τους δεν θα δεχθούν καμία πίεση. Είπαμε επίσης ότι όποιος αξιωματικός ήθελε να ζήσει με την οικογένειά του στη Μακεδονία μπορούσε να διατηρήσει το σπίτι του, τη σύνταξή του, τον μισθό του... Εγγυηθήκαμε ότι ο στρατός δεν θα πειραχθεί... Ξέρετε ότι ο στρατός στη Σλοβενία και στην Κροατία ήταν περικυκλωμένος, έκλεβαν οπλισμό κλπ. Στην περίπτωσή μας εδώ δεν υπήρχαν παρόμοια περιστατικά. Για την ακρίβεια, γινόταν μία και μοναδική προσπάθεια: Κάποια δραστήρια μέλη ενός εθνικιστικού κόμματος εστάλησαν για να περικυκλώσουν τη στρατιωτική διοίκηση των Σκοπίων και να πάρουν τα όπλα. Οταν το έμαθα, κάλεσα τον γενικό γραμματέα αυτού του κόμματος και του είπα αμέσως να γυρίσει τους οπαδούς του πίσω. Του είπα: "Θα είσαι υπεύθυνος αν θα γίνει αυτό ή όχι. Σε αντίθετη περίπτωση, αυτό το οποίο θα κάνετε θα ανακοινωθεί δημοσίως και εσείς θα φέρετε όλη την ευθύνη των αποτελεσμάτων". Τότε δεν είχαμε ούτε στρατό ούτε όπλα μόνο η αστυνομία είχε καμιά εκατοστή όπλα. Μπορούσαν σε δυο-τρεις ώρες να τελειώσουν τη δουλειά τους, να συλλάβουν την ηγεσία και τελείωσε».

 το πρόβλημα επομένως ξεκίνησε από άτομα και όχι από τους λαούς...

«Ναι. Σκέφθηκαν πως, αν αρχίσουν έναν πόλεμο σε πολλά μέτωπα, ίσως αυτό περιπλέξει την κατάσταση. Η Μακεδονία συνορεύει με την Ελλάδα και την Αλβανία, όπου η Δύση έχει τα δικά της συμφέροντα και όλη αυτή η υπόθεση θα μπορούσε να λάβει διεθνείς διαστάσεις. Αποφάσισαν να προχωρήσουν σε συνομιλίες».

 Πώς διαλέξατε αυτόν τον δρόμο στη ζωή σας; Θέλατε πάντα να γίνετε πολιτικός; Ως παιδί, τι ονειρευόσασταν;

«Μεγάλωσα σε μια οικογένεια όπου και ο παππούς και ο πατέρας μου είχαν το επάγγελμά τους αλλά ασχολούνταν πολύ με την πολιτική. Ο παππούς μου είχε καταδικαστεί σε θάνατο και σε 101 χρόνια φυλάκιση από τους Τούρκους. (γέλια) Ωστόσο κατόρθωσε να κρατηθεί στη ζωή και μετά από δέκα χρόνια τού δόθηκε χάρη. Οταν ήμουν παιδί, μου διηγείτο διάφορες ιστορίες για το πώς περνούσαν με τους Τούρκους και τι κάνουν οι Τούρκοι. Το σημαντικότερο για μένα είναι ότι μου έδωσε την πεποίθηση πως εμείς είμαστε αυτό που είμαστε: Μακεδόνες. Εγώ είμαι ήδη 80 χρόνων, ο πατέρας μου έζησε ως τα 82, ο παππούς μου ως τα 85. Μπορείτε να σκεφθείτε πόσο μακρινά είναι όλα αυτά;».

 Αυτά τα δύο πρόσωπα είναι που σας επηρέασαν παιδί;

«Ναι».

 Θυμάστε κάτι που σας έλεγε ο πατέρας σας και το κρατάτε ακόμη ως αρχή;

«Οτι ο Μακεδονικός λαός ο οποίος είναι ένας από τους πιο παλιούς λαούς στα Βαλκάνια πρέπει να αποκτήσει το δικό του κράτος. Ολοι απέκτησαν το δικό τους κράτος μετά τον Α' ή τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, εμείς ήμασταν υπό την Σερβία. Και αυτοί αμέσως μας άλλαξαν τα ονόματα και τα επώνυμα, τα σχολεία ήταν αποκλειστικά στη σερβική γλώσσα, στις ταυτότητες έγραφαν Σερβία και Σέρβος· αυτή ήταν μια διαδικασία απεθνικοποίησης την οποία ο καθένας φέρει μέσα του».

 Τι δουλειά έκαναν ο πατέρας σας και ο παππούς σας;

«Ηταν ελαιοχρωματιστές. Ο πατέρας μου ασχολείτο και με το εμπόριο».

 Οσο πιο έξυπνος είναι ένας λαός τόσο λιγότερη ανάγκη έχει τον ηγέτη του;

«Οι ηγέτες ως άτομα τα οποία έχουν την απόλυτη εξουσία και αποφασίζουν για όλα δεν είναι αναγκαίοι. Ο λαός έχει συγκεκριμένα και προκαθορισμένα αισθήματα. Τα χαρισματικά στοιχεία που έχει ένας λαός μπορεί να τα χρησιμοποιήσει ένας ηγέτης αλλά δεν πρέπει να ξεχνά ότι η εξουσία τού δόθηκε από τον λαό και αυτός είναι απλώς το όργανο. Στις δημοσκοπήσεις έχω λάβει την εμπιστοσύνη του λαού, άνω του 80%, αλλά ποτέ αυτό δεν με εντυπωσίασε γιατί αυτό μπορεί να αλλάξει. Ολα εξαρτώνται από το τι συμβαίνει σ' αυτή τη χώρα και πώς ζει ο λαός».

Οταν ένας άνθρωπος έρχεται σε επαφή με την εξουσία, τι είναι αυτό από το οποίο κινδυνεύει; Λένε συχνά ότι η εξουσία αρρωσταίνει τον άνθρωπο... Πού κρύβεται αυτή η ασθένεια της εξουσίας και τι μπορεί να κάνει στον άνθρωπο;

«Η εξουσία σε κάθε περίπτωση είναι μια ισχυρή δύναμη. Υπάρχει το δικαίωμα λήψης αποφάσεων. Αν ο ηγέτης ξεχάσει ότι δεν αποφασίζει εν ονόματί του αλλά για τα συμφέροντα και κάποιων άλλων ανθρώπων, τότε η κατάχρηση της εξουσίας είναι πολύ εύκολη. Και ο λαός πρέπει να φοβάται από τις παραβιάσεις των νόμων».

 Οταν πήγαμε πίσω στην παιδική σας ηλικία δεν αναφέρατε καθόλου τη μητέρα σας... Τι ρόλο έπαιξε στη ζωή σας;

«Η μητέρα μου δεν αναμείχθηκε με την πολιτική, ήταν μια τυπική μητέρα, δεμένη με τα παιδιά της. Ημασταν πέντε παιδιά. Εγώ ήμουν το μοναδικό αγόρι και είχα τέσσερις αδελφές. Την θυμάμαι για τη σχέση της με εμάς. Ολη της η ημέρα περιστρεφόταν γύρω από τα παιδιά της».

 Σε τι διαφέρουν τα παιδιά από τους ενηλίκους;

«Η διαφορά είναι πολύ ευαίσθητη. Το παιδί συμπεριφέρεται και αντιδρά πιο φυσιολογικά, θα έλεγα ότι αντιδρά πηγαία ενώ ένας ενήλικος, ανεξάρτητα αν έχει μόρφωση ή όχι, σκέφτεται πάντα κάθε ενέργειά του. Και χάνεται αυτή η πηγαία αντίδραση που είναι χαρακτηριστικό των παιδιών».

Ως συνήθως οι άνθρωποι όταν μεγαλώνουν και είναι πολυάσχολοι και έχουν κάνει όλα αυτά τα πράγματα στη ζωή τους νιώθουν μια ενοχή που δεν ασχολήθηκαν περισσότερο με τα παιδιά τους. Εσείς ασχοληθήκατε με τα παιδιά σας πολύ;

«Εχω τρία παιδιά και την εποχή που άρχισαν να μεγαλώνουν εγώ φρόντιζα ώστε να εξασφαλίζω τα απαραίτητα στην οικογένεια. Μαζί με τους γονείς μου τους μετέφερα στο Βελιγράδι ώστε να ζήσουν σε ικανοποιητικές συνθήκες και να κατορθώσουν να αποκτήσουν τη δική τους θέση σε αυτή την ιεραρχία. Αυτός είναι κυρίως ο λόγος για τον οποίο δεν είχα τον απαραίτητο χρόνο να ασχοληθώ με τα παιδιά μου. Τούτο βεβαίως δεν σημαίνει ότι δεν φρόντιζα για τα παιδιά μου, αλλά δεν είχα όλες αυτές τις επαφές τις οποίες έχουν άλλοι άνθρωποι ώστε να έχουν μια επιτυχή σχέση με τα παιδιά τους. Την εποχή εκείνη δεν το είχα θεωρήσει μειονέκτημα γιατί στη σκέψη μου κυριαρχούσαν κάποια άλλα ζητήματα».

 Τι κάνουν τα παιδιά σας τώρα;

«Ολοι εργάζονται. Η μία κόρη μου είναι εδώ και εργάζεται σε ένα ταμιευτήριο - όχι σε αυτό το ταμιευτήριο το γνωστό, την παρατράπεζα (γέλια) αλλά σε ένα αξιοπρεπές ταμιευτήριο το οποίο ξέρει να κάνει τη δουλειά του. Η δεύτερη κόρη μου έχει αποσταλεί από το υπουργείο Εσωτερικών για να βοηθήσει την αποστολή μας στη Νέα Υόρκη. Πριν απ' αυτό ήταν για τρία χρόνια στο ραδιόφωνο του Πεκίνου. Είχε αποσταλεί από το τότε γιουγκοσλαβικό ραδιόφωνο για να παράγει μια εκπομπή στη σερβοκροατική γλώσσα. Οταν έγινε η απόπειρα εναντίον μου επέστρεψε εδώ και δεν ήθελε να απομακρυνθεί από την οικογένεια. Περίμενε ένα χρόνο για να εργασθεί, μπήκε στο υπουργείο Εσωτερικών και τώρα βρίσκεται στη Νέα Υόρκη. Ο γιος μου με την οικογένειά του όταν διαλύθηκε η Γιουγκοσλαβία πήγε στη Σουηδία, γνώριζε κάποιους ανθρώπους εκεί και τον προσκάλεσαν να κάνει κάποιες διαλέξεις στο Πανεπιστήμιο της Ουψάλα. Μετά απ' αυτό έλαβε πρόσκληση του Ινστιτούτου Διεθνών Μελετών της Βιέννης και σήμερα βρίσκεται στη Βιέννη. Εργάζεται στο Ινστιτούτο και διδάσκει ταυτόχρονα στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης».

Εχουμε την εντύπωση, τουλάχιστον από τα δημοσιεύματα που φθάνουν για σας, ότι είστε ένας πολύ σκληρός πολιτικός ηγέτης.

«Αντιθέτως, από την οικογένειά μου, τους συνεργάτες μου, την κυβέρνηση και το κοινοβούλιο μου προσάπτουν ότι είμαι αρκετά ήπιος. "Δεν σε είδαμε ποτέ", μου λένε, "να χτυπάς το χέρι σου στο τραπέζι"».

 Το ίδιο λένε και για τον κ. Σημίτη. (Γέλια)

«Δεν τον είδα να χτυπά το χέρι του στο τραπέζι. Αλλά γνωρίζω ότι με το χτύπημα του χεριού στο τραπέζι και την υποτιθέμενη εξουσία που ασκείς δεν μπορείς τίποτε να πετύχεις. Πρέπει πρώτα να πείσεις τον λαό. Αυτό απαιτεί περισσότερο χρόνο και είναι πιο δύσκολο αλλά έχει πιο διαρκή αποτελέσματα».

Πείτε μου τρία πράγματα τα οποία δεν θα τα ξανακάνατε αν μπορούσατε να πάτε πίσω στον χρόνο. Τρία πράγματα τα οποία δεν θα έπρεπε να έχει κάνει η ελληνική πλευρά αν ήσασταν εσείς από τη μεριά των Ελλήνων. Τρία πράγματα για τους Ελληνες και τρία πράγματα τα οποία δεν θα κάνατε για σας...

«Ως πρόεδρος του Γιουγκοσλαβικού Κοινοβουλίου το 1975 ήμουν στην Ελλάδα στα πλαίσια μιας κοινοβουλευτικής επίσκεψης. Πέραν των συνομιλιών που είχα τότε με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας και τον Πρωθυπουργό, συνάντησα και τον αρχηγό της αντιπολίτευσης. Τότε ήταν ο Ανδρέας Παπανδρέου αρχηγός της αντιπολίτευσης. Είχαμε μια αρκετά ενδιαφέρουσα συζήτηση, δύο ώρες περίπου. Είχε τις αμφιβολίες του αν είναι καλό να εισέλθει η Ελλάδα στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Θυμάμαι πολύ καλά ότι του είπα πως αυτή είναι μια πολύ μεγάλη πράξη, ένα πολύ μεγάλο βήμα που έπρεπε να γίνει. Γιατί η Ελλάδα θα ήταν η πρώτη βαλκανική χώρα που θα εισερχόταν στην Ευρωπαϊκή Ενωση και ότι θα είχε πολιτικά, οικονομικά και άλλα οφέλη. Εξέφρασε συγκεκριμένες επιφυλάξεις. Εγώ θα είχα προχωρήσει χωρίς δεύτερη σκέψη. Και αν ήταν δυνατόν θα ήθελα να είχε μπει τώρα αμέσως η Μακεδονία στην Ευρωπαϊκή Ενωση. Οπως θεωρώ ότι πρέπει να εισέλθει άμεσα στο ΝΑΤΟ ώστε να αποκτήσει συλλογική ασφάλεια. Επιπλέον, ποτέ δεν θα μετέτρεπα το όνομα Μακεδονία σε μονοπώλιο. Ποτέ δεν θα με εμπόδιζε το γεγονός ότι το βόρειο τμήμα της χώρας σας ονομάζεται Μακεδονία. Γιατί για μένα από γεωγραφικής σκοπιάς αυτό είναι τμήμα της Μακεδονίας. Υπό το πρίσμα αυτό, δεν κατάλαβα γιατί οι Ελληνες αντιδρούσαν στο να ονομάσουμε εμείς τη χώρα μας Δημοκρατία της Μακεδονίας, αφού ούτως ή άλλως ανήκουμε και κατοικούμε σ' αυτόν τον γεωγραφικό χώρο».

Η επιμονή σας στο όνομα έχει σχέση με την προς τα έξω ταυτότητα ενός πληθυσμού, μιας περιοχής ή μιας ιστορικής και επιστημονικής αλήθειας που δεν μπορεί να παραμερισθεί;

«Αυτό το οποίο συνέβη πριν από 4.000 χρόνια ή πριν από 400 χρόνια δεν μπορεί απλώς να αποσυνδεθεί ή να αποκοπεί. Υπήρχαν τόσοι πόλεμοι, τόσοι στρατοί πέρασαν τόσο από τη Μακεδονία όσο και από την Ελλάδα. Τι άραγε απέμεινε από τους αρχαίους Ελληνες σ' εσάς ή από τους αρχαίους Μακεδόνες σ' εμάς; Αυτό δεν είναι πια ένα σημαντικό ζήτημα. Σίγουρα δεν ήρθαμε σε μια έρημο όπου δεν ζούσε κανείς. Εδώ ζούσαν κάποιοι άνθρωποι και εμείς κατοικήσαμε σε αυτή την περιοχή, το αν υπάρχει 2% ή περισσότερο ποσοστό που να κατάγεται από τους αρχαίους Μακεδόνες αυτό είναι δευτερεύον στοιχείο. Είμαστε ένα έθνος με τη δική του ιστορία και τον δικό του πολιτισμό. Εξαιτίας αυτού, μου ήταν δύσκολο να καταλάβω αυτά που διάβαζα στις ελληνικές εφημερίδες ή άκουγα από διάφορους κοινοβουλευτικούς... ότι δηλαδή εμείς στοχεύουμε στο να κλέψουμε τον παλιό πολιτισμό και την αρχαία σας ιστορία. Τα βρίσκω όλα αυτά ακατανόητα. Εμείς έχουμε τη δική μας ιστορία, έχουμε αρκετές εξεγέρσεις του λαού μας. Εχουμε την ίδρυση της Αρχιεπισκοπής της Αχρίδος. Και έχουμε και κάποια άλλα ακόμη σημαντικά χριστιανικά μνημεία».

Καταλαβαίνετε βέβαια πως όταν λέει κάποιος ότι «εγώ είμαι η Μακεδονία» και ο άλλος «όχι, εγώ είμαι η Μακεδονία» λίγο ως πολύ μπερδεύεται το πράγμα. Κάλλιστα μπορεί κάποτε κάποιοι στηριζόμενοι στη διεθνή αναγνώριση του ονόματος «Μακεδονία» να διεκδικήσουν και ένα άλλο κομμάτι που και αυτό λέγεται Μακεδονία.

«Γι' αυτό είπα κι εγώ πριν ότι εμείς δεν επιθυμούμε μονοπώλιο του ονόματος της Μακεδονίας. Χρησιμοποιήστε το κι εσείς και χρησιμοποιήστε το σε εντελώς διαφορετικές καταστάσεις. Από το όνομα του αεροδρομίου της Θεσσαλονίκης ως οτιδήποτε άλλο».

 Αυτό που λέτε ακούγετε σαν να μας κάνετε χάρη... (γέλια)

«Δεν είναι χάρη, αλλά το μεγαλύτερο τμήμα της γεωγραφικής Μακεδονίας ανήκει στην Ελλάδα. Και είναι τμήμα του κράτους σας. Αυτό είναι ένα γεγονός. Εχουμε υπογράψει την ενδιάμεση συμφωνία της Νέας Υόρκης στην οποία λέμε ότι τα σύνορα είναι απαραβίαστα. Η Ελλάδα, ανεξαρτήτως του γεγονότος ότι δεν έχει καθορίσει το όνομα του κράτους μας, αναγνωρίζει το κράτος μας και έχουμε αποκαταστήσει τις διπλωματικές σχέσεις. Πρέπει να τασσόμαστε υπέρ της βασικής αρχής η οποία έχει καθοριστεί από την εποχή του Ελσίνκι, ότι τα σύνορα δεν μπορούν να αλλάξουν. Η παραβίαση αυτής της αρχής είδαμε ποια αποτελέσματα έφερε στη Βοσνία και στην Κροατία και ποια ήταν η τραγωδία την οποία γέννησε. Και τι επετεύχθη τελικώς; Το μεγαλύτερο τμήμα που είχε αφαιρεθεί από την Κροατία επεστράφη στην ίδια. Τη Βοσνία - Ερζεγοβίνη, την οποία ήθελαν να διαμελίσουν, η διεθνής κοινότητα την αναγνώρισε ως ενιαίο κράτος. Η Σλοβενία παρέμεινε στα σύνορά της, η Μακεδονία παρέμεινε στα σύνορά της και ίσως μετά από δέκα χρόνια ή και αργότερα οι άνθρωποι να αναρωτηθούν γιατί θυσιάστηκαν 200.000 ψυχές για να μη μετατοπιστούν ούτε μία σπιθαμή τα σύνορα των κρατών. Δεν θα ισχυριστώ ότι στον δικό μας λαό δεν υπάρχουν αντίστοιχα μυαλά τα οποία σκέπτονται κατά τον ίδιο τρόπο. Αλλά δεν είναι τυχαίο ότι τόσο στις πρώτες όσο και στις δεύτερες κοινοβουλευτικές εκλογές μας τα κόμματα τα οποία είχαν εθνικιστικά προγράμματα δεν νίκησαν».

Πείτε μου τα τρία πράγματα τα οποία αν ήσασταν Ελληνας πολιτικός θα κάνατε για την εξομάλsνση των σχέσεων των δύο χωρών;

«Αν ήμουν στην Ελλάδα, εγώ πρώτος θα αναγνώριζα τη Μακεδονία. Γιατί θεωρώ ότι για μια περίοδο κυριαρχούσε στην Ελλάδα η άποψη ότι έπρεπε να γίνουν τα πάντα ώστε αυτή η χώρα να μην υπάρξει. Οτι αυτή η χώρα αποτελεί έναν κίνδυνο για την Ελλάδα. Δεν μπορούμε σήμερα να πούμε ότι η Ελλάδα άσκησε επιθετική τακτική έναντι της Μακεδονίας. Δεν το πιστεύω αυτό, ποτέ δεν το πίστεψα. Διότι σε τέτοια περίπτωση θα συνέχιζε τη λεγόμενη επιθετική οικονομική τακτική στη θέση του εμπάργκο. Εγώ από την αρχή εκτίμησα ότι το εμπάργκο δεν θα βλάψει μόνο τη Δημοκρατία της Μακεδονίας. Αντίστοιχα αρνητικά αποτελέσματα θα είχε και για την Ελλάδα. Εννοείται βεβαίως ότι εμείς θα είχαμε πιο έντονα τα αρνητικά αποτελέσματα γιατί είμαστε οικονομικά ανίσχυροι. Δεν είχαμε λιμάνια, δεν είχαμε οικονομική διασύνδεση με τις γειτονικές χώρες γιατί η Σερβία ήταν και αυτή απομονωμένη. Και είναι γεγονός ότι εσείς είχατε μεν κλειστό τον δρόμο σας προς τον Βορρά εξαιτίας των κυρώσεων προς τη Σερβία, κλείσατε όμως και τον δρόμο τον δικό μας προς τη θάλασσα και κατ' επέκταση προς όλο τον κόσμο. Κι αυτή ήταν μια πολύ σκληρή πράξη. Πιθανόν υπερίσχυσε η εκτίμηση ότι εμείς οικονομικά θα καταστραφούμε, θα καταρρεύσουμε και θα αποδεχθούμε όλα τα ελληνικά αιτήματα. Και μεταξύ όλων των άλλων και το ότι η Ελλάδα ποτέ δεν θα αναγνωρίσει ένα κράτος το οποίο έχει το όνομα Μακεδονία. Τα αποτελέσματα αυτής της προσπάθειας είναι ολοφάνερα. Χάσαμε τόσα χρόνια χωρίς να αναπτύξουμε τις οικονομικές μας σχέσεις. Χθες είδα τα στατιστικά αποτελέσματα για τις οικονομικές συναλλαγές για το 1996. Σε ένα μόνο χρόνο η Ελλάδα έφθασε στην 4η θέση στις συναλλαγές της μαζί μας. Μπορείτε να καταλάβετε το τι χάσαμε όλα αυτά τα έξι χρόνια».

 Υπάρχει, λέτε, λύση τώρα;

«Λύση ουσιαστικά υπάρχει. Οικονομικές σχέσεις αναπτύσσονται σε όλα τα επίπεδα. Οι επιχειρηματίες σας είναι παρόντες στη χώρα μας και ενδιαφέρονται για επενδύσεις. Για αρχή είναι σχετικά μικρά τα κεφάλαια τα οποία έχουν επενδύσει, περίπου 20 εκατ. μάρκα, οι Ελληνες στη χώρα μας. Αλλά το σημαντικότερο είναι ότι είδατε το ενδιαφέρον που υπάρχει στην οικονομία της Μακεδονίας».

Στο τελευταίο ταξίδι σας στις ΗΠΑ κάνατε μια πρόταση για λύση στο θέμα του ονόματος. Πείτε μου... πιστεύετε ότι μπορεί να την αποδεχθεί η ελληνική κυβέρνηση ή απλώς προσθέσατε μία ακόμη νέα πρόταση;

«Θεωρώ ότι από την πλευρά μας έχει προταθεί ένας συμβιβασμός. Ο συμβιβασμός αυτός βοηθά και τις δύο πλευρές. Και εμάς να διατηρήσουμε την αξιοπρέπειά μας και την ελληνική κυβέρνηση αλλά και το ελληνικό Κοινοβούλιο να πείσουν ότι ως το τέλος κράτησαν την υπόσχεσή τους και δεν αναγνώρισαν την πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας με όνομα που περιέχει τον όρο Μακεδονία. Καταφεύγοντας σε αυτή την πρόταση σκεφτήκαμε ρεαλιστικά: δεν μπορούμε να εξαναγκάσουμε την Ελλάδα να μας αναγνωρίσει με το όνομα "Δημοκρατία της Μακεδονίας" αν η ίδια δεν το επιθυμεί, ούτε και καμία άλλη χώρα. Εσείς μπορείτε να ονομάζετε τη χώρα μας όπως θέλετε».

Θα μου επιτρέψετε να σας πω ότι αύτό που λέτε μου θυμίζει θέατρο του παραλόγου... σαν έργο που έχει γράψει ο Ιονέσκο.

«Θα σας αναφέρω ένα παράδειγμα. Τη Γερμανία. Σύμφωνα με το Σύνταγμα ονομάζεται Ντόιτσλαντ. Η διεθνής κοινότητα όμως την ονομάζει Γερμανία... Το ξέρετε ότι υπάρχουν 4-5 διαφορετικές ονομασίες της Γερμανίας ακόμη διεθνώς;».

 Μετά την απάντηση σας μπορώ να πω ότι κατάλαβα τον λόγο ύπαρξης του Ιονέσκο... (γέλια) Τελικώς η τέχνη εμπνέεται πάντα από την πραγματικότητα. (γέλια)

«Με την πρότασή μας αυτή θεωρούμε ότι διευκολύνουμε την Ελλάδα να υπερασπισθεί μέχρι τέλους αυτό που έχει υποσχεθεί στον λαό της αλλά ταυτόχρονα να μην εμποδίζει τη χώρα μας να χρησιμοποιεί το όνομα "Δημοκρατία της Μακεδονίας" σε όλες τις διεθνείς της σχέσεις. Δεν γνωρίζω αν έχετε τη δυνατότητα να παρακολουθήσετε τις εφημερίδες μας. Αφότου επέστρεψα από την Αμερική και δημοσιοποίησα ότι κατετέθη αυτή η γραπτή πρόταση στον πρέσβη σας κ. Ζαχαράκι, όλες οι εφημερίδες τάσσονται κατά της πρότασης αυτής. Χρειαζόταν γενναιότητα όμως για μια τέτοια πρόταση. Αλλά ταυτόχρονα χρειαζόταν και ένας ρεαλισμός. Πρέπει να ζήσουμε μαζί. Στον λαό μας δεν γεννήθηκε κάποιο μίσος κατά των Ελλήνων. Εσείς είχατε μεγάλο πάθος εναντίον μας. Θυμάμαι ότι διαβάζαμε ότι στην Αθήνα έγινε ένα συλλαλητήριο το οποίο συγκέντρωσε ένα εκατομμύριο κόσμο, στη Θεσσαλονίκη 500.000 κ.ο.κ. Και εκεί ακουγόταν το σύνθημα "Η Μακεδονία είναι δική μας". Η Μακεδονία δεν είναι μόνον ελληνική. Είναι και ελληνική. Αυτή είναι η αλήθεια».

Δεν πρέπει πάντως να χρησιμοποιούνται μεταξύ μας τέτοια επιχειρήματα. Γιατί τότε και εγώ θα σας πω ότι ερχόμενος να σας συναντήσω διάβασα σε έναν τοίχο της πόλης σας «η Θεσσαλονίκη είναι δική μας».

«Μπορεί να βρείτε και αυτό στους τοίχους μας γραμμένο. Αλλά αυτό το σύνθημα δεν αντιπροσωπεύει τη μεγάλη πλειοψηφία του λαού μας. Ενα σύνθημα στον τοίχο μπορεί να το γράψει και ένας μόνο άνθρωπος. Υπήρχαν τότε προτάσεις να οργανώσουμε κι εμείς αντίστοιχα συλλαλητήρια. Οχι βέβαια συλλαλητήρια του 1 εκατ. αλλά θα μπορούσαν να γίνουν αντίστοιχα συλλαλητήρια σε διάφορες πόλες τα οποία θα πρόβαλλαν αντίστοιχα συνθήματα. Αλλά καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι κάτι τέτοιο απλώς θα επιδεινώσει την κατάσταση. Στον λαό μας έπρεπε να περάσουμε το μήνυμα ότι τον λαό μας και τον ελληνικό λαό δεν τους χωρίζει τίποτε. Εχουμε στο κάτω κάτω ίδια πίστη, ίδια θρησκεία, ίδια ήθη και έθιμα. Και έχουμε παρόμοιο ταμπεραμέντο γιατί ανήκουμε στην ευρύτερη μεσογειακή φυλή. Και δεν υπάρχει λόγος να δημιουργηθεί μίσος και έλλειψη ανοχής μεταξύ των λαών».

Αλήθεια θυμάστε τη δήλωση που είχε κάνει ο κ. Κ. Μητσοτάκης, ότι σε «δέκα χρόνια θα το έχουμε ξεχάσει το Σκοπιανό». Οταν είχατε ακούσει αυτή τη δήλωση, πώς είχατε νιώσει;

«Θα ήθελα να υλοποιηθεί αυτό που είπε τότε ο κ. Μητσοτάκης γιατί είναι μια λογική κουβέντα. Αν η Γερμανία, η Αγγλία, η Γαλλία μετά από τόσους πολέμους μπορούν να δημιουργήσουν μια Ευρωπαϊκή Ενωση είναι γιατί μπορούν να ξεχάσουν όλα αυτά που έζησαν στον τελευταίο Παγκόσμιο Πόλεμο... Τη στιγμή που εμείς δεν έχουμε καν πολεμήσει μεταξύ μας γιατί να μην μπορούμε να ζήσουμε μαζί, να ξεχάσουμε; Αυτό μπορεί να γίνει... δεν είναι πεποίθησή μου, είναι η βεβαιότητα της πείρας μου ».

 Εσείς πιστεύετε ότι στις γειτονικές σας χώρες υπάρχουν άνθρωποι που νιώθουν τη χώρα σας πατρίδα τους;

«Θεωρούμε ότι το ζήτημα των μειονοτήτων είναι εσωτερικό ζήτημα του κάθε κράτους και της ετοιμότητάς του να σεβαστεί τις συμβάσεις οι οποίες αφορούν μειονοτικά δικαιώματα. Και να είστε σίγουροι ότι εμείς δεν θα ενθαρρύνουμε την οργάνωση των ατόμων εκείνων που διαβιούν στην Ελλάδα και αισθάνονται όπως εμείς Μακεδόνες. Εχουμε κάποιο αντίστοιχο πρόβλημα στη χώρα μας και γνωρίζουμε τι σημαίνει. Τούτο οδηγεί σε ανάμειξη σε εσωτερικές υποθέσεις άλλων κρατών. Κι αυτό οδηγεί σε μια ατμόσφαιρα έλλειψης εμπιστοσύνης και φιλίας».

Πώς νιώθετε όταν ακούτε τον νέο πρόεδρο της Βουλγαρίας να λέει ότι η χώρα σας «είναι το πιο ρομαντικό κομμάτι και ένας από τους πλέον ανεκπλήρωτους στόχους της πατρίδας του»;

«Είναι μια ρομαντική δήλωση... που στερείται ρεαλισμού».

 Υπάρχει περίπτωση να μετάσχετε στη νέα γιουγκοσλαβική ομοσπονδία;

«Οχι».

 Γιατί είστε τόσο απόλυτος;

«Μετά από αυτό το οποίο συνέβη θεωρώ ότι ένας τέτοιος σχηματισμός θα δημιουργήσει πολύ περισσότερες εντάσεις από αυτές που υπάρχουν. Και αυτές οι οικογένειες που έχασαν 200.000 συγγενείς δεν θα ξεχάσουν εύκολα. Αν και εγώ ως άνθρωπος θα ήθελα να το ξεχάσουν. Αλλά είναι δύσκολο. Υπάρχουν ακόμη 2 εκατομμύρια πρόσφυγες στο εξωτερικό οι οποίοι έμειναν χωρίς τις εστίες τους. Τα παιδιά σπουδάζουν σε άλλα σχολεία, διδάσκονται σε μιαν άλλη γλώσσα. Ζουν σε μια εντελώς διαφορετική ατμόσφαιρα που δεν έχουν συνηθίσει. Αυτά είναι δύσκολα πράγματα. Ηταν πολύ σκληρή πράξη η εθνική κάθαρση και η διαδικασία διαμελισμού της Βοσνίας».

Οι εξελίξεις στην Αλβανία σάς προβληματίζουν; Μπορούν να σας δημιουργήσουν προβλήματα λόγω της αλβανικής μειονότητας που υπάρχει στη χώρα σας;

«Προς το παρόν δεν υπάρχουν προβλήματα. Οι Αλβανοί της Μακεδονίας ζουν καλύτερα εδώ απ' ό,τι στην Αλβανία ή στο εξωτερικό και είναι πλέον παράδοση να ζούμε μαζί. Μεταξύ μας ποτέ δεν υπήρξε πόλεμος. Αντιθέτως. Μαζί πολεμήσαμε κατά των Τούρκων. Μαζί πολεμήσαμε κατά του φασισμού. Είχαμε κοινές στρατιωτικές μονάδες. Και δεν υπάρχουν οι κατάλληλες προϋποθέσεις, δεν υπάρχει το μοτίβο πέραν βεβαίως κάποιων ιδεών για ενοποίηση του χώρου και δεν είναι έτοιμοι να θυσιάσουν αυτό που σήμερα ζουν εδώ. Δεν γνωρίζω αν είναι η ίδια κατάσταση στο Κοσσυφοπέδιο. Γιατί εκεί οι Αλβανοί είναι κάτω από ισχυρή πίεση. Αλλά αν αύριο το Κοσσυφοπέδιο μετατραπεί σε ανεξάρτητο κράτος δεν είμαι σίγουρος για το αποτέλεσμα ενός δημοψηφίσματος με το ερώτημα αν θέλουν να προσαρτηθούν στην Αλβανία ή όχι. Γι' αυτό και θεωρώ ότι είναι μεγάλο λάθος η κυβέρνηση του Βελιγραδίου να μη συζητά με τους ηγέτες των Αλβανών του Κοσσυφοπεδίου για την εξεύρεση μιας αποδεκτής λύσης που θα προβλέπει το Κοσσυφοπέδιο να είναι ανεξάρτητο στο πλαίσιο της Νέας Γιουγκοσλαβίας».

Απ' όλα αυτά που λέτε πρέπει να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι η προβολή των εσωτερικών προβλημάτων στα εξωτερικά προβλήματα κάθε χώρας των Βαλκανίων είναι ένας μεγάλος κίνδυνος. Και μιλώ για όλες τις χώρες. Και για τη δική σας και για τη δική μας και για την Αλβανία και για τη Βουλγαρία.

«Σίγουρα αυτή είναι η δυστυχία των Βαλκανίων. Ολα τα κράτη, με μέτρο τα διεθνή δεδομένα, είναι μικρά κράτη. Αλλά ανέκαθεν υπήρχε η επιθυμία, είτε από τη Γιουγκοσλαβία είτε από κάποιο άλλο κράτος, της απόλυτης κυριαρχίας στα Βαλκάνια. Και αποτελεί ουτοπία να επιδιώκονται καθαρές εθνικά περιοχές στα Βαλκάνια γιατί όλα τα Βαλκάνια είναι αναμεμειγμένα. Μια τέτοια εθνική κάθαρση έγινε προσπάθεια να εφαρμοσθεί στη Βοσνία όπου υπήρχε μια κοινή συμβίωση και ιδού τα αποτελέσματα».

Με όλο τον σεβασμό, νομίζω ότι πέρα από την ιστορική πράξη της δημιουργίας, με τη δική σας σφραγίδα, αυτού του ανεξάρτητου κράτους, έχετε υποχρέωση να φροντίσετε για τη διαδοχή σας. Ποιος μετά από σας θα μπορούσε να διασφαλίσει αυτό το κλίμα σταθερότητας που διακηρύσσετε;

«Αυτό δεν εξαρτάται μόνο από έναν άνθρωπο, το ξέρετε. Υπάρχουν βέβαια αρκετά πρόσωπα αλλά 4-5 είναι τα σημαντικότερα. Και στις προεδρικές εκλογές αποφασίζει το σύνολο του πληθυσμού. Ο πρόεδρος δεν εκλέγεται από το Κοινοβούλιο αλλά από τον λαό. Και νομίζω ότι θα βρεθούν οι άνθρωποι... Εχει αυτή η χώρα τους ανθρώπους που θα συνεχίσουν αυτή την πολιτική».

Πάντως όταν έγινε η απόπειρα εναντίον σας η αντίδραση στην Ελλάδα ως προς το πρόσωπό σας έδειξε ότι πράγματι είστε ένα ενωτικό στοιχείο. Είχατε γίνει πρώτο θέμα σε όλες τις εφημερίδες και σε όλα τα δελτία με εγκωμιαστικά σχόλια για σας.

«Παρακολουθώ τον ελληνικό Τύπο καθημερινά. Και γνωρίζω τι γράφουν διάφορες εφημερίδες. Μου προκάλεσε μεγάλη ικανοποίηση που η αντίδραση ήταν αντίστοιχη των περιστάσεων».

 Αλλαξε κάτι στη ζωή σας μετά από αυτή τη συνάντηση με τον θάνατο;

«Ευτυχώς εγώ δεν έχω καμία θύμηση από το περιστατικό. Υπάρχει για τη στιγμή εκείνη πλήρης αμνησία. Η πρώτη ερώτηση που μου έκαναν οι γιατροί όταν συνήλθα ήταν αυτή. Αλλά δεν θυμάμαι απολύτως τίποτε. Θυμάμαι μόνο ότι ξεκίνησα από το σπίτι και ότι ήμουν ακουμπισμένος στο κάθισμα του αυτοκινήτου διαβάζοντας την εφημερίδα. Πότε έγινε η έκρηξη και τι συνέβη μετά δεν θυμάμαι. Μου είπαν οι γιατροί ότι αυτό είναι ευτύχημα γιατί οι άνθρωποι που έχουν παρόμοια περιστατικά τα θυμούνται για όλη τους τη ζωή, και τους βασανίζουν νυχτερινοί εφιάλτες. Εξάλλου τίποτε δεν έχει αλλάξει στις απόψεις μου μετά την απόπειρα. Εχει αλλάξει μόνο η φυσιογνωμία μου».

Αν αύριο το πρωί έφερναν μπροστά σας τους ανθρώπους που έκαναν την απόπειρα, που ήθελαν να σας σκοτώσουν, ποια θα ήταν η αντίδρασή σας;

«Καμία. Θα έλεγα ότι πρέπει να εφαρμοστεί ο νόμος και ο νόμος είναι αρμοδιότητα των δικαστηρίων και όχι δική μου. Προσωπικά θα τους συγχωρούσα παρά τα όσα υπέμεινε η οικογένειά μου και εγώ. Κατά τη χριστιανική ρήση "Πάτερ, άφες αυτοίς, ου γαρ οίδασι τι ποιούσι"».

 Σας ευχαριστώ που με δεχθήκατε.

«Και εγώ σας ευχαριστώ».

SENKI - ΣΚΙΕΣ - СЕНКИ

2011-12-29T03:28:00.001-08:00

Trailer της ταινίας “ΣΚΙΕΣ” με υπότιτλους στα ελληνικά.

Πρόκειται για τη βραβευμένη δημιουργία του Μακεδόνα σκηνοθέτη Μίλτσο Μαντσέφσκι με τίτλο «Σκιές», που έχει μεν βρει διανομή στην Ελλάδα, αλλά παραμένει άγνωστο αν και πότε θα βγει στις αίθουσες.

Είναι ένα καλοφτιαγμένο ερωτικό θρίλερ φαντασμάτων. Αλλά όχι... οποιωνδήποτε φαντασμάτων.

Η ταινία εστιάζει στην ψυχοσύνθεση του ήρωα, ο οποίος μόλις στο τέλος συνειδητοποιεί πως καλείται να δώσει λύση στο δράμα των βασανισμένων αυτών ψυχών. Διότι τα φαντάσματα αυτά, που στοιχειώνουν την καθημερινότητά του ύστερα από ένα αυτοκινητιστικό δυστύχημα, δεν βρίσκουν λύτρωση. Οι τάφοι τους έχουν συληθεί και τα κόκαλά τους έχουν κλαπεί... Το μότο, άλλωστε, που συνοδεύει το τρέιλερ είναι «Μερικές φορές οι πεθαμένοι μιλούν πιο δυνατά από τους ζωντανούς».

Η ταινία αν και υποβλήθηκε στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, δεν εντάχθηκε στο πρόγραμμά του.

Την Πέμπτη 29/12/2011 και ώρα 21:00 θα παρακολουθήσετε την ταινία του Milcho MAnchevski, "СЕНКИ (Σκιές)", με Ελληνικούς υπότιτλους στο WEB TV (Διαδικτυακή Τηλεόραση) Macedonian Culture (κλικ εδώ).

Ο Μίλτσο Μαντσέφκσι είναι Μακεδόνας σκηνοθέτης. Οι ταινίες του έχουν κόψει εκατομμύρια εισιτήρια, και έχουν βγει εκτός συνόρων, χαρίζοντάς του σημαντικές διεθνείς βραβεύσεις. Σήμερα διδάσκει κινηματογράφο σε πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης.

Web Tv του blog "Μακεδονική Παράδοση"!!!

2011-12-27T12:59:00.001-08:00

WEB TV (Διαδικτυακή Τηλεόραση) του blog “ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ”

Watch live streaming video from aegeanmacedonianculture at livestream.com

= = =

Αναδημοσίευση από το blog “ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ”

ΚΟΛΕΔΕ ΜΠΑΜΠΟ! ΚΟΛΕΔΕ!

2011-12-22T10:16:00.001-08:00

ΚΟΛΕΔΕ ΜΠΑΜΠΟ! ΚΟΛΕΔΕ!

ΝΟΒΑ ΖΖΙΒΑ ΖΝΤΡΑΒΑ ΓΚΟΔΙΝΑ

ΟΒΑΑ ΚΟΥΙΚΙΑ ΜΠΟΓΑΤΑ

ΓΚΟΛΕΜ ΓΚΛΑΣ ΝΑ ΝΙΒΑ

ΓΚΟΛΕΜ ΓΚΡΟΣ ΝΑ ΛΟΖΑ

ΖΖΛΤ ΜΑΙΜΟΥΝ ΝΑ ΛΕΣΑ

ΚΟΛΕΔΕ ΜΠΑΜΠΟ, ΚΟΛΕΔΕ!!!

= = = =

Σχετικά με το πανάρχαιο προχριστιανικό έθιμο ΚΟΛΕΔΕ ΜΠΑΜΠΟ, το οποίο παραμένει ολοζώντανο μέχρι σήμερα, διαβάστε περισσότερα εδώ.

Real FM - Νίκος Χατζηνικολάου

2011-12-20T10:14:00.001-08:00

Για όσους πραγματικά δεν κατάλαβαν αλλά και για όσους κατάλαβαν και κάνουν πως δεν κατάλαβαν, ο δημοσιογράφος Νίκος Χατζηνικολάου εξηγεί την Απόφαση του Δικαστηρίου της Χάγης σχετικά με το βέτο του Βουκουρεστίου. Real FM 6 Δεκεμβρίου 2011.

Ολόκληρη την ραδιοφωνική εκπομπή μπορείτε να την ακούσετε κάνοντας κλικ εδώ: http://www.real.gr/DefaultArthro.aspx?page=arthro&id=109605&catID=64

Περίληψη της απόφασης του Δικαστηρίου της Χάγης, μεταφρασμένη στα ελληνικά, μπορείτε να διαβάσετε κάνοντας κλικ εδώ: http://elawyer.blogspot.com/2011/12/blog-post_9795.html

Δημήτρης Ψαρράς – Ρατσισμός (πολιτικό παρασκήνιο για τη δίκη των ρατσιστικών συνθημάτων των ΟΥΚ στην “Ελευθεροτυπία” 2011-12-19)

2011-12-19T11:15:00.001-08:00

Ο Δημήτρης Ψαρράς, εκ των φορέων του “Ιού“, σε ένα σχόλιο από τα “Πολιτικά παρασκήνια” της εφημερίδας “Ελευθεροτυπία” της Δευτέρας 19 Δεκεμβρίου 2011, με θέμα τη δίκη για τα ρατσιστικά συνθήματα των ΟΥΚ στην παρέλαση της 25ης Μαρτίου 2010, με τίτλο “Ρατσισμός“.

Ρατσισμός

Το θέατρο του παραλόγου ζούμε στο Ναυτοδικείο Πειραιά, όπου διεξάγεται η δίκη των ΟΥΚ για τα ρατσιστικά συνθήματα της παρέλασης στις 25 Μαρτίου 2010.

Ενώ οι κατηγορούμενοι αρνούνται την κατηγορία και καταδικάζουν ως ρατσιστικό το περιεχόμενο των συνθημάτων, οι συγκεντρωμένοι οπαδοί τους φωνάζουν ανάλογα συνθήματα στο πεζοδρόμιο και ορισμένοι απειλούν ανοιχτά μάρτυρες κατηγορίας και συνηγόρους πολιτικής αγωγής, φτάνοντας ακόμα και σε χειροδικία.

Τα ακροδεξιά ιστολόγια βιάστηκαν μάλιστα να ανακοινώσουν, ψευδώς, ότι την Παρασκευή «συνελήφθη» ο δημοσιογράφος της «Ε» Δημήτρης Αγγελίδης, ο οποίος έχει τραβήξει το βίντεο-ντοκουμέντο.

Μετά την αποβολή από το δικαστήριο ομάδας Χρυσαυγιτών, πρωταγωνιστής στα επεισόδια σε βάρος του δικηγόρου Θανάση Τάρτη και του μάρτυρα Παναγιώτη Δημητρά ήταν στέλεχος του ΛΑΟΣ, ενθαρρημένο προφανώς από την παρουσία του κόμματός του στην κυβέρνηση. Ο ΛΑΟΣ ήταν το μόνο κόμμα που είχε επιδοκιμάσει τα ρατσιστικά συνθήματα, θεωρώντας ότι «μέχρι πρότινος αποτελούσαν τη σημαία του έθνους»!!!

Η δίκη συνεχίζεται αύριο το πρωί για να διαπιστώσουμε αν ανήκει στα πατριωτικά καθήκοντα των ειδικών δυνάμεων η εκφώνηση κατά τη διάρκεια παρέλασης συνθημάτων όπως το «Ελληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι ποτέ, το αίμα σου θα χύσουμε, γουρούνι Αλβανέ».

Δ.Ψ.

Ακούστε τις δηλώσεις του Θανάση Τάρτη εδώ.

= = = =

Αναδημοσίευση από το blog

XYZ Contagion Στιγμές και όψεις της ελληνικής (και όχι μόνο) δημόσιας πραγματικότητας http://xyzcontagion.wordpress.com/2011/12/19/dimitris-psarras-ratsismos-diki-oyk/#more-1721

Ρατσιστικά συνθήματα σε επίσημες παρελάσεις στην Ελλάδα

2011-12-14T11:51:00.001-08:00

Στις 16 Δεκεμβρίου 2011, στο Ναυτοδικείο Πειραιά είναι προγραμματισμένη η δίκη 39 λιμενικών που κατηγορούνται για παράβαση του Άρθρου 2 του αντιρατσιστικού νόμου 927/79 με αντιαλβανικά και αντι-«σκοπιανά» συνθήματα κατά την παρέλαση της 25 Μαρτίου 2010. Στις 20 Σεπτεμβρίου 2011, το δικαστήριο έκανε δεκτή την παράσταση πολιτικής αγωγής δύο πολιτών της «Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας» και της Αλβανίας που κατοικούν στην Ελλάδα ενώ απέρριψε αντίστοιχο αίτημα ενός πολίτη της Αλβανίας που ζει στην Αλβανία και ενός μέλους της μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα τα μέλη της οποίας αποκαλούνται «Σκοπιανοί». Τα αιτήματα υπέβαλε ο πληρεξούσιός τους και νομικός σύμβουλος του ΕΠΣΕ Θανάσης Τάρτης. Στη συνέχεια, το Ναυτοδικείο Πειραιά αποφάσισε τη χορήγηση αντιγράφων της δικογραφίας στην πολιτική αγωγή και την κλήση ως μάρτυρα του εκπρόσωπου του ΕΠΣΕ Παναγιώτη Δημητρά (που είχε «ξεχάσει» να καλέσει η Εισαγγελία) και, λόγω αδυναμίας προσδιορισμού νέας δικασίμου μέσα σε 15 ημέρες, την αναβολή της δίκης για τις 16 Δεκεμβρίου 2011.

Είναι αξιοσημείωτο πως οι κατηγορούμενοι θεωρούν τα συνθήματα ρατσιστικά αλλά ισχυρίζονται πως δεν τα φώναζαν αυτοί αλλά πολίτες που παρακολουθούσαν την παρέλαση!

Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να διαβάσετε στην ιστοσελίδα του ΕΠΣΕ (κλικ εδώ: http://cm.greekhelsinki.gr/uploads/2011_files/ghm1396_diki_synthimata_limenikon_greek.doc).

ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΟΥΝ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΓΙΑ ΤΗ ΧΑΓΗ

2011-12-12T08:10:00.001-08:00

Νέα εθνικά ψεύδη

Του ΤΑΣΟΥ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

(Aναδημοσίευση από την εφημερίδα Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία 11/12/2011 http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=331159)

Το 'χει φαίνεται το έρμο το «Σκοπιανό» να αναδεικνύεται σε πεδίο οργανωμένης παραπληροφόρησης από κυβερνήσεις και ΜΜΕ, με στόχο τη συγκάλυψη των διαδοχικών αδιεξόδων που κληροδότησε στην ελληνική διπλωματία η «εθνικά υπερήφανη» γραμμή Σαμαρά και η απροθυμία των πολιτικών κομμάτων της χώρας ν' αποστασιοποιηθούν ουσιαστικά από τα θέσφατα της εποχής των συλλαλητηρίων.

Σύμφωνα με την ενδιάμεση συμφωνία που υπέγραψε η χώρα μας το 1995, δεν έχει δικαίωμα βέτο στην είσοδο των Σκοπίων στο ΝΑΤΟ εφόσον η κίνηση υποβληθεί ως ΠΓΔΜ. Κι όμως, το βέτο των Καραμανλή-Μπακογιάννη στο Βουκουρέστι είχε πανηγυριστεί ως εθνικά υπερήφανη στάση, ενώ τώρα στη Χάγη η Ελλάδα αρνήθηκε ότι είχε υποβάλει βέτο.

Δεν πρόλαβε να δοθεί στη δημοσιότητα η απόφαση του Διεθνούς Δικαστηρίου της Χάγης, που καταδίκασε ρητά την Ελλάδα για το «βέτο» του 2008 στο Βουκουρέστι (με ψήφους 15 αντί 1 και μοναδικό μειοψηφήσαντα τον έλληνα δικαστή Μ. Ρούκουνα), και το μεγαλύτερο μέρος των ΜΜΕ έσπευσε να την εμφανίσει περίπου ως εθνική επιτυχία! Ο λόγος; Το δικαστήριο απέρριψε το δεύτερο αίτημα της ΠΓΔΜ, να «προστάξει» ρητά την Ελλάδα να μην αντιταχθεί ξανά στο αίτημα για ένταξη της γειτονικής μας χώρας στο ΝΑΤΟ ή άλλο διεθνή οργανισμό, τασσόμενο υπέρ της συνέχισης των διαπραγματεύσεων για συμβιβαστική λύση στο όνομα. Στάση που, σύμφωνα με το καθ' ημάς ΥΠΕΞ και τα παπαγαλάκια του, ισοδυναμεί τουλάχιστον με «ισοπαλία» στο δικαστικό ματς Αθήνας-Σκοπίων.

Στην πραγματικότητα, αρκεί η απλή ανάγνωση του κειμένου της απόφασης (που έχει αναρτηθεί στον ιστότοπο του διεθνούς δικαστηρίου) για να διαπιστώσει κανείς πως η «ερμηνεία» αυτή προσπαθεί απλώς να ρίξει στάχτη στα μάτια των ελλήνων πολιτών. Οι διαπραγματεύσεις προβλέπονται π.χ. ρητά από την ενδιάμεση συμφωνία του 1995 και η απόφανση του δικαστηρίου για τη συνέχισή τους πρόκυψε ως απόρριψη του ελληνικού ισχυρισμού ότι η όλη διαδικασία έχει μπλοκαριστεί με ευθύνη και «κακοπιστία» της άλλης πλευράς (παράγραφοι 127-138 του κειμένου).

Υπενθυμίζουμε εδώ πως το διακύβευμα της προσφυγής και η απόφαση του Δικαστηρίου αφορούν την παραβίαση από την Ελλάδα του άρθρου 11§1 της ενδιάμεσης συμφωνίας, σύμφωνα με το οποίο η χώρα μας υποχρεώνεται να μην αντιταχθεί στην είσοδο της γειτονικής μας χώρας «σε οποιαδήποτε συμμετοχή σε διεθνείς, πολυμερείς ή διεθνείς οργανισμούς», εφόσον αυτή υποβάλει τη σχετική αίτηση ως «ΠΓΔΜ» κι όχι ως «Δημοκρατία της Μακεδονίας». Μοιραία, η ελληνική επιχειρηματολογία στη Χάγη στηρίχθηκε έτσι στον (όχι ιδιαίτερα σοβαρό) ισχυρισμό πως το «εθνικά υπερήφανο» βέτο των Καραμανλή-Μπακογιάννη στο Βουκουρέστι το 2008 δεν ετέθη ποτέ εκ μέρους της Ελλάδας! Λεπτομέρεια που, φυσικά, αποσιωπάται διακριτικά κατά την «ενημέρωση» του εγχώριου ιθαγενούς κοινού...

Το σοβαρότερο κρούσμα παραπληροφόρησης αφορά, ωστόσο, τους λόγους απόρριψης από το δικαστήριο του δεύτερου αιτήματος της ΠΓΔΜ. Η κυβέρνηση των Σκοπίων ζητούσε την «αποκατάσταση» της βλάβης που υπέστη στο Βουκουρέστι με δήλωση του δικαστηρίου ότι η στάση της ελληνικής κυβέρνησης το 2008 υπήρξε (συνειδητά) παράνομη και ρητό εξαναγκασμό της Αθήνας «με τη μορφή προσταγής» να απόσχει στο μέλλον από κάθε παρόμοια ενέργεια. Η απόρριψη αυτού του αιτήματος (επίσης με 15-1) ερμηνεύθηκε από τα ελληνικά ΜΜΕ σαν εν λευκώ άδεια να εξακολουθήσουμε να προβάλλουμε το ίδιο βέτο στο μέλλον. Στην πραγματικότητα, όπως διαπιστώνουμε από την ίδια την απόφαση (§ 168), το νόημα αυτής της απόρριψης είναι παντελώς διαφορετικό. Το δικαστήριο προτίμησε μια πιο ήπια μορφή καταδίκης της Ελλάδας, αποφαινόμενο πως το βέτο της κυβέρνησης Καραμανλή οφειλόταν σε απλή «άγνοια» των υποχρεώσεών της κι όχι συνειδητή παρανομία. Ως εκ τούτου, διαβάζουμε επί λέξει στο γαλλικό πρωτότυπο, «το Δικαστήριο δεν εκτιμά απαραίτητο να διατάξει τον κατηγορούμενο, όπως ο προσφεύγων ζητά, να απόσχει στο μέλλον από οποιαδήποτε ενέργεια αντίθετη στην υποχρέωση που του επιβάλλει η παράγραφος 1 του άρθρου 11 της συμφωνίας. Οπως [το Δικαστήριο] έχει επισημάνει και παλιότερα, κατά γενικό κανόνα δεν έχει λόγο να υποθέσει ότι το κράτος, μια ενέργεια ή συμπεριφορά του οποίου κηρύχθηκε από το Δικαστήριο παράνομη, θα επαναλάβει στο μέλλον αυτή την ενέργεια ή συμπεριφορά, επειδή πρέπει να εικάζεται η καλή πίστη του».

Με άλλα λόγια, η απόφαση της Χάγης σ' αυτό το σημείο θεωρεί ότι δεν συντρέχει λόγος μιας (εξευτελιστικής) «προσταγής» επειδή για λόγους αρχής θεωρεί δεδομένο ότι ως κράτος σεβόμαστε τη διεθνή νομιμότητα. Αν έχει δίκιο, η οργανωμένη παραπληροφόρηση επιδιώκει απλά να αποκρύψει από τους έλληνες πολίτες το μέγεθος του νέου «εθνικού» φιάσκου των διπλωματικών μας υπηρεσιών και των πολιτικών προϊσταμένων τους. Εκτός αν οι πρόσφατες φιλίες μας με το κράτος-τρομοκράτη του Ισραήλ βάζουν τους κυβερνώντες μας στον πειρασμό να το μιμηθούν στην απροσχημάτιστη περιφρόνηση των κανόνων του διεθνούς δικαίου. Οι μακροπρόθεσμες συνέπειες μιας τέτοιας επιλογής, που δεν πρόκειται φυσικά να περιοριστεί μόνο στο Μακεδονικό, θα είναι ωστόσο απείρως σοβαρότερες από τους φαιδρούς καβγάδες για τα γονίδια του Μεγαλέξανδρου.

= = = =

Κι όμως, το βέτο των Καραμανλή-Μπακογιάννη στο Βουκουρέστι είχε πανηγυριστεί ως εθνικά υπερήφανη στάση, ενώ τώρα στη Χάγη η Ελλάδα αρνήθηκε ότι είχε υποβάλει βέτο.

Ήσσα στα Σκόπια

2011-12-08T11:42:00.001-08:00

του Άλκη Γαλδαδά

( Αναδημοσίευση από το http://www.protagon.gr/?i=protagon.el.8emata&id=10787 )

6/12/2011

Το «ησσάομαι» που σήμαινε υποχωρώ, υποτάσσομαι, χάνω τη δίκη ήταν ένα απεχθές ρήμα για τους αρχαίους μας προγόνους. Από εκεί έβγαινε και το «είμαι ήσσων» δηλαδή κατώτερος, ασθενέστερος, είμαι κατατροπωμένος. Και με την αττική προφορά η ήσσα γινόταν ήττα, μια λέξη που έμεινε μέχρι σήμερα. Για να μπορούμε να χαρακτηρίζουμε κάτι τέτοια συμβάντα όπως αυτό με το Διεθνές Δικαστήριο και την υπόθεση των Σκοπίων. Να χαρακτηρίζουμε αυτά που η Διπλωματική μας Υπηρεσία θέλει να μας τα παρουσιάζει σαν νίκες ή έστω απλά συμβάντα άνευ σημασίας.

Η κατάσταση με τους Έλληνες διπλωμάτες, πρέσβεις κλπ εμένα μου θυμίζει ό,τι συνέβαινε παλαιότερα με κάτι απομονωμένα ορεινά χωριά της Ελλάδας. Οι άνθρωποι εκεί ήταν αναγκασμένοι να παντρεύονται μεταξύ τους και τελικά έβγαιναν όλοι συγγενείς και άρχιζαν να παρουσιάζουν σημάδια εκφυλισμού. Έτσι περίπου γινόταν και με τους δικούς μας πρέσβεις κλπ. Ήταν μια κλειστή κάστα όπου τα παιδιά, τα εγγόνια, τα ανίψια έπαιρναν τις θέσεις που άφηναν οι συγγενείς τους και έτσι τα ελαττώματα πολλαπλασιαζόταν ενώ τα προτερήματα χανόταν. Και ας μου πει κάποιος ποιους και πόσους εξέχοντες διπλωμάτες βγάλαμε κατά καιρούς. Σκεφθείτε μόνον ότι ένας από τους πιο γνωστούς ήταν ο κ. Αβραμόπουλος, ότι η κ. Μπακογιάννη είχε διορίσει το γιό της εκεί, ο κ. Παπανδρέου ποιους είχε μαζέψει εκεί.

Άκουσα χθες και την άποψη ότι οι Ταλεϊρανδίσκοι μας άφησαν επίτηδες να βγει αυτό το αποτέλεσμα με τα Σκόπια για να επιταχυνθεί μια λύση στις διαπραγματεύσεις με την ονομασία. Ελπίζω να έχει συμβεί αυτό. Τουλάχιστον θα λέμε ότι χάσαμε λόγω σχεδίου όχι λόγω βλακείας. Και αυτούς που έκαναν ένα τέτοιο λάθος μπορείς ίσως να τους τιμωρήσεις. Αυτούς που έχασαν λόγω βλακείας τι μπορείς να τους κάνεις;

= = =

Ο ΤΡΟΠΟΣ ΠΟΥ ΟΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΜΕΝΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΤΗΝ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΚΗΝΗ ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΑ ΤΙΣ ΙΔΕΟΛΟΓΙΕΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

2011-12-06T04:02:00.001-08:00

ΠΑΣΟΚ: Κόμμα μέντορας εθνικοσοσιαλισμού από 1981 μέχρι σήμερα, σαμποταριστής της ενωμένης Ευρώπης.

ΝΔ: Λαϊκίστικη πολιτική κακής απομίμησης ΠΑΣΟΚ, διψασμένη για εξουσία.

ΚΚΕ: Απολίθωμα σοβιετικής λογικής, πραιτωριανοί εθνικοσοσιαλισμού με τάγματα εφόδου εννίοτε και πρόσφατα.

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ: Κολαόυζος της “λογικής” ΚΚΕ και light εκδοχή του.

ΛΑΟΣ: Ανοιχτός φασισμός, μείγμα εθνο-λαϊκισμού και επαγγελματικού δημαγωγισμού.

ΠΑΣΟΚ+ΝΔ+ΚΚΕ+ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ+ΛΑΟΣ+ “ηγέτες αυτών” = Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΟΥ ΣΗΜΕΡΑ…

Σκέψεις για καλύτερο μέλλον, σύμφωνα με την σημερινή κατάσταση:

- Ο Πρωθυπουργός ορίζει τους συνεργάτες-Υπουργούς άμεσα. Μικρό σχήμα, άμεση εφαρμογή των συμφωνιών.

- Τεχνοκράτες κυρίως και άφθαρτοι πολιτικοί συνεργάτες, μαζί με Ευρωπαίους συμβούλους δίπλα τους.

- Παραίτηση από τα πολιτικά δρώμενα γενικότερα όλων όσων πολιτικών -συνεργατών έχουν καταστρέψει την χώρα τις τρείς δεκαετίες.

- Η νέα “εναλλακτική” κυβέρνηση με ψήφο εμπιστοσύνης από την Βουλή μέχρι το τέλος της θητείας και αποκλεισμός πρόωρων εκλογών.

- Βουλευτές καλώς ή κακώς εκλεγμένοι (άλλωστε έτσι δυστυχώς εκπαιδεύτηκε η κοινωνία 30 χρόνια…) ψηφίζουν θετικά ότι ετοιμάζει-εφαρμόζει η νέα κυβέρνηση.

- Μετά την λήξη της θητείας επαναπροσδιορισμός του πολιτικού σκηνικού.

ПАСОК: Партија ментор на националсоцијализам од 1981 до денес, саботер на обединетата Европа.

НОВА ДЕМОКРАТИЈА: Популистичка политика, лошо имитирање на ПАСОК, жедна за власт.

ΚΠΓ: Остаток од совјетска логика, преторијанци на националсоцијализам, со групи за напади тогаш и денес.

СИРИЗА: Чирак на КПГ ,,логика,, и light негова верзија.

ЛАОС: Отворен фашизам, мешавина на национал-популизам и професионална димагогија.

ПАСОК+Нова Демократија+КПГ+ СИРИЗА+ЛАОС+”Лидерите” = ДЕНЕШНАТА ГРЦИЈА:

Мислења за подобра иднина, согласно со денешната состојба:

- Премиерот ги одредува соработниците-Министрите непосредно. Мало тело, непосредно применување на договорите.

- Главно технократи, заедно со неистрошени политички соработници и Европејци советници до нив.

- откажување од политичката сцена на сите тие политичари и соработници кои ја уништија земјата веќе три децении.

- Новата ,,алтернативна,, влада со гласање на доверба од парламентот до крајот на мандатот и исклучување на предвремени избори.

- Парламентарци, за среќа или несреќа избрани (така за жал беше едуцирано општеството 30 години…) гласат позитивно се што спрема-применува новата влада.

- После истекувањето на мандатот, реопределување на политичката сцена.

= = = =

Αναδημοσίευση από την ΝΟΒΑ ΖΟΡΑ http://novazora.gr/arhivi/4209

Pink Panther Theme Song

2011-12-04T03:30:00.001-08:00

Μάθε τη μακεδόνικη γλώσσα δωρεάν - Учи македонски јазик бесплатно

2011-12-03T02:26:00.001-08:00

Εξειδικευμένο e-learning πρόγραμμα εκμάθησης της μακεδόνικης γλώσσας για τους Μακεδόνες που ζουν στην Ελλάδα.

http://makedonski.org/

Ήδη έχουν συσταθεί οι πρώτες τάξεις και ξεκίνησε η διδασκαλία της μακεδόνικης γλώσσας σε Μακεδόνες της Ελλάδας.

Μαθαίνετε Μακεδόνικα:

Από το σπίτι σας, σε ώρες που σας βολεύουν
Η διδασκαλία γίνεται με τρόπο διασκεδαστικό

Αναγκαία εργαλεία:

Ηλεκτρονικός υπολογιστής
Απλή ίντερνετ σύνδεση
Μικρόφωνο και κάμερα

Η διδασκαλία γίνεται:

Σε περιβάλλον πολυμέσων (MULTIMEDIA)
Μπορείτε να εγγραφείτε οποιαδήποτε περίοδο της χρονιάς
Μπορείτε να διακόψετε την εκμάθηση και να συνεχίσετε αργότερα

Για την εγγραφή και άλλα θέματα, ενημερωθείτε μέσω της ιστοσελίδας:

http://makedonski.org/

ή απευθυνθείτε στην καθηγήτρια μακεδόνικης γλώσσας κυρία Αλεξάντρα Κ. μέσω:

E-mail: ucimakedonskionline@ucimakedonski.mk
Skype: macedonian.online
Κινητό τηλέφωνο +389-070 953-099 (Τρίτη και Πέμπτη από τις 14.00 ως τις 16.00 ώρα, Παρασκευή 15.00 ως 17.00). Η καθηγήτρια ομιλεί μακεδόνικα, ελληνικά και αγγλικά.

Για την υποβολή ηλεκτρονικής αίτησης μέσω internet κάντε κλικ εδώ.*

*Τα προσωπικά σας στοιχεία προστατεύονται σύμφωνα με τους κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Κυκλοφόρησε το φύλλο Δεκεμβρίου 2011 της Νόβα Ζόρα.

2011-12-01T09:31:00.001-08:00

Κυκλοφόρησε το φύλλο Δεκεμβρίου 2011 της Νόβα Ζόρα.

Released the edition of Nova Zora December 2011.

Објави издание на Нова Зора Декември 2011 година.

http://www.novazora.gr/

Η Ελλάς των Άλλων. Ελληνικό κράτος και μειονότητες.

2011-11-30T11:21:00.001-08:00

Βίντεο της εισήγησης του Κωστόπουλου στο Συνέδριο "Διεπιστημονικές προσεγγίσεις του μειονοτικού και μεταναστευτικού φαινομένου: η ελληνική συγκυρία μετά το τέλος του ψυχρού πολέμου" με αφορμή τα 10 χρόνια από την ίδρυση του Κέντρου Ερευνών Μειονοτικών Ομάδων (ΚΕΜΟ).

I ELLAS TON ALLON from www.aformi.gr on Vimeo.

Μην είστε μακάκες

2011-11-26T12:19:00.001-08:00

Το παραμύθι περί μη ύπαρξης σύγχρονων Μακεδόνων & σύγχρονης μακεδονικής γλώσσας είναι απλά ένα παραμύθι στο οποίο, δυστυχώς, πιστεύουν μόνο οι παραμυθιασμένοι σύγχρονοι Έλληνες.

Οι προσγειωμένοι σύγχρονοι Έλληνες δεν πιστεύουν πια σε αυτό το παραμύθι. Μην είστε, λοιπόν, παραμυθιασμένοι.

Προσγειωθείτε στην σύγχρονη διεθνή πραγματικότητα και παραδεχθείτε το τετελεσμένο γεγονός ύπαρξης σύγχρονου μακεδονικού έθνους & σύγχρονης μακεδονικής γλώσσας -εντελώς ξεχωριστών από το σύγχρονο ελληνικό έθνος και τη σύγχρονη ελληνικη γλώσσα.

Δείτε προς το μέλλον. Αρκεί μια αναζήτηση στο google με τις λέξεις Macedonia και macedonian language από τον υπολογιστή σας, για να διαπιστώσετε ότι η διεθνής κοινότητα έχει δεχθεί και παραδεχθεί τους σύγχρονους Μακεδόνες και τη σύγχρονη μακεδονική γλώσσα εδώ και πάρα πολλά χρόνια.

Μην είστε μακάκες.

= = =

Το βίντεο αυτό αφιερώνετε σε όσους ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει Μακεδόνικη γλώσσα.

Το ότι είναι οι ίδιοι κύκλοι που 100 χρόνια προσπαθούν να εξαφανίσουν την γλώσσα των Μακεδόνων της Ελλάδας λέτε να είναι Τυχαίο;;;;

Δεν νομίζουμε…..

ΝΙΚΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ – НИКОС ТЕОДОСИУ

2011-11-22T09:47:00.001-08:00

Συνέντευξη στην εφημερίδα NOVA ZORA

ΕΝΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ ΚΑΛΛΙΤΕΧΝΕΣ ΠΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΕΙ ΤΕΧΝΗ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΒΛΕΠΕΙ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΛΕΝΕ ΝΑ ΒΛΕΠΕΙ

ЕДЕН ОД МАЛКУМИНА ГРЦИ УМЕТНИЦИ ШТО СОЗДАВА УМЕТНОСТ СПОРЕД ТОА ШТО ГЛЕДА А НЕ СПОРЕД ТОА ШТО МУ КАЖУВААТ ДА ГЛЕДА

ΝΙΚΟΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΥ - НИКОС ТЕОДОСИУ

Συγγραφέας, σκηνοθέτης. Σπούδασε κινηματογράφο στην Αθήνα και το Παρίσι. Το συγγραφικό έργο του εκτείνεται από τη λογοτεχνία ως την ιστορική έρευνα με ιδιαίτερη προσήλωση στην ιστορία των κινηματογράφων στην Ελλάδα. Στον κινηματογράφο είναι προσανατολισμένος στην σκηνοθεσία ντοκιμαντέρ με πολλές συμμετοχές σε Φεστιβάλ. Έχει επεξεργαστεί και κατευθύνει εκπαιδευτικά προγράμματα κινηματογράφου για παιδιά, έχει κάνει εισηγήσεις σε πολλά συνέδρια με θέμα την οπτικοακουστική παιδεία των νέων, δημοσιεύσεις σε περιοδικά κι έχει καθοδηγήσει κινηματογραφικά εργαστήρια, στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Είναι ιδρυτικό μέλος του Νεανικού Πλάνου (Ομάδα δημιουργών για την οπτικοακουστική έκφραση των νέων ανθρώπων), μέλος της τριμελούς γραμματείας του Διεθνούς Φεστιβάλ Κινηματογράφου Ολυμπίας για Παιδιά και Νέους, καλλιτεχνικός διευθυντής της Camera Zizanio (Ευρωπαϊκή Συνάντηση Νεανικής Οπτικοακουστικής Δημιουργίας), συνεργάτης του Media Education Centre στο Βελιγράδι.

Ανήκετε στον αριστερό χώρο. Ποιά τα προβλήματα τα οποία αντιμετωπίσατε στο παρελθόν λόγω των πεποιθήσεών σας;

Το πρόβλημα δεν είναι μόνο αν είσαι αριστερός αλλά και το τι είδους αριστερός είσαι.

Τα εφηβικά μου χρόνια συνέπεσαν με το μεγάλους κοινωνικούς αγώνες της δεκαετίας του 60. Έτσι βρέθηκα στους δρόμους της Αθήνας διεκδικώντας μαζί με τους συμμαθητές και σπουδαστές το 15% για την παιδεία, δημοκρατικές ελευθερίες κλπ. Ήταν το πρώτο μεγάλο ξέσπασμα μετά την καταχνιά που έπεσε στη χώρα με το τέλος του Εμφυλίου πολέμου και την επικράτηση της πιο αντιδραστικής δεξιάς. Αλλά πριν προλάβουμε να συνειδητοποιήσουμε αυτό που συνέβαινε ήρθαν το 1967 τα τανκς του Παπαδόπουλου και της χούντας των στρατιωτικών να συντρίψουν όλα τα όνειρα για μια αναγέννηση του τόπου. Η αστυνομοκρατία αντικαταστάθηκε από την στρατοκρατία. Ο ερχομός της δικτατορίας έφερε και την υποχρεωτική αυτοεξορία στη Γαλλία στην αγωνιώδη αναζήτηση ενός τόπου ελευθερίας. Αλλά η ιδανική εικόνα που είχε ο κάθε καλλιτέχνης για το «λαμπερό» Παρίσι γκρεμίστηκε σε ελάχιστους μήνες με τη μεγαλειώδη εξέγερση του 1968. Η στυγνή πραγματικότητα που οριοθετούσε και το τέλος της μεταπολεμικής ευημερίας και για τις χώρες της κεντρικής Ευρώπης, εισέβαλε βίαια και μάλλον όρισε άλλες προτεραιότητες. Δεν μπορούσες να συνεχίσεις αυτό που βίαια διακόπηκε στην Ελλάδα. Βρισκόσουν σ ένα ξένο τόπο όπου κυριαρχούσε η πρωταρχική ανάγκη της επιβίωσης, κι αυτό δεν ήταν εύκολη υπόθεση. Ουσιαστικά η ίδια η πραγματικότητα με ώθησε στο «περιθώριο» του καθώς πρέπει κόσμου, στον προβληματισμό και στην αμφισβήτηση. Η αμφισβήτηση που επεκτάθηκε και στην «επίσημη», όπως λένε, αριστερά που κουβαλούσε το σταλινικό παρελθόν. Έτσι οριοθετήθηκε για μένα ένα διπλό «περιθώριο».

Σε αυτές τις συνθήκες, ο μόνος δρόμος επιβίωσης, και καλλιτεχνικής, ήταν το «αντάρτικο». Επιλεκτικά, αιφνιδιαστικά χτυπήματα. Χρήση ελαφρών «όπλων», το μίνιμουμ των ατομικών αποσκευών για να μπορείς να ελίσσεσαι και συχνή αλλαγή τόπου. Τα τελευταία 20 χρόνια τα πράγματα ήταν κάπως καλύτερα, πιο ήρεμα. Μέχρι που ήρθε το ΔΝΤ.

Πρόσφατα σκηνοθετήσατε μια ταινία μικρού μήκους με θέμα το Γράμο και τις συνέπειες του Εμφυλίου. Τί σας ώθησε να ασχοληθείτε με ένα τέτοιο θέμα «ταμπού» για την ελληνική κοινωνία; Ποιές οι αντιδράσεις που συναντήσατε; Τί συναντήσατε στο Γράμο;

Κατ αρχήν να ξεκαθαρίσω ότι δεν κάνω πολιτικές ταινίες. Δυο μικρού μήκους με καθαρά πολιτικό θέμα που είχα κάνει μέχρι τότε, μια για τον Γιώργο Ζιούτο κι άλλη μια για τη Μαρία Καραγιώργη, δυο πολύ σημαντικά αλλά παραγνωρισμένα πρόσωπα της Ελληνικής αριστεράς, ήταν για περιορισμένη χρήση. Εδώ και πολλά χρόνια ασχολούμαι συστηματικά με τον κινηματογράφο, τον κινηματογράφο σαν κοινωνικό φαινόμενο. Πάνω σ αυτό έχω φτιάξει βιβλία και ταινίες.

Στο Γράμμο έφτασα μέσα από μια μεγάλη παράκαμψη, την Ουγγαρία! Δηλαδή πήγα πρώτα στο χωριό Beloyannisz.

Στο χωριό, που έχει το όνομα του Νίκου Μπελογιάννη, έφτασα μετά από την αφήγηση μιας ανθρώπινης ιστορίας που με συγκλόνισε. Μιας απλής ιστορίας που μέσα της είδα να κλείνει όλο το μεταπολεμικό δράμα των κατοίκων αυτής της χώρας, αυτών που πάλεψαν για ένα καλύτερο αύριο αλλά έβλεπαν τα όνειρα τους να γκρεμίζονται διαρκώς. Αυτή θα αποτελούσε τον κορμό του ντοκιμαντέρ που ξετύλιγε την ιστορία του χωριού μέχρι τις μέρες μας.

Ήταν η ιστορία του Θωμά και της Ρόζα, δυο νέων από κάποιο χωριό της Φλώρινας. Ο Θωμάς, αντάρτης στο Δημοκρατικό Στρατό, ήταν αρραβωνιασμένος με τη Ρόζα, που όπως έλεγαν ήταν η ομορφότερη στην περιοχή. Μετά την ήττα και το τέλος του Εμφυλίου ο πρώην αντάρτης κατέληξε στο χωριό Μπελογιάννης. Αφού εγκαταστάθηκε κίνησε τις διαδικασίες να φέρει κοντά του τη Ρόζα. Είχαν ρυθμιστεί όλα στην κάθε λεπτομέρεια και τη συγκεκριμένη ημέρα και ώρα ο Θωμάς περίμενε τη Ρόζα στο σιδηροδρομικό σταθμό του χωριού. Αλλά το τρένο ήρθε από τη Βουδαπέστη χωρίς τη Ρόζα. Την επόμενη μέρα ο Θωμάς βρισκόταν πάλι στο σταθμό. Συνέχισε να κάνει το ίδιο και τις επόμενες μέρες κι έτσι άρχισαν να περνούν οι μήνες τα χρόνια. Παράλληλα ο Θωμάς άρχισε να καλλιεργεί στο σπίτι του τριαντάφυλλα που απλώνονταν έξω από την αυλή του, κάλυπταν το πεζοδρόμιο κι έφταναν μέχρι την άσφαλτο. Δεν πάνε πολλά χρόνια που ο Θωμάς άφησε την τελευταία του πνοή αγκαλιά με τα τριαντάφυλλα όταν ένα σκαπτικό μηχάνημα που άνοιγε ένα όρυγμα στο πεζοδρόμιο, αναγκαστικά έπρεπε να τα καταστρέψει. Δεν έμαθε ποτέ, ή αν το έμαθε δεν θα ήθελε να το πιστέψει, ότι η Ρόζα ξεκίνησε να πάει να τον βρει. Στο δρόμο όμως για τον σταθμό του τρένου στην Ελλάδα έπεσε πάνω σε μια συμμορία ένοπλων δεξιών που τη βίασαν και τη σκότωσαν.

Στο χωριό Μπελογιάννης όμως που πήγα ήρθα αντιμέτωπος και με μιαν άλλη σκληρή πραγματικότητα. Η πολιτική αλλαγή του 1989 απειλούσε με πλήρη εξαφάνιση το χωριό αφού θεωρούνταν ένα κομμουνιστικό κατάλοιπο. Ευτυχώς δεν έφτασαν σε αυτή την ακρότητα, προχώρησαν όμως σε μιαν άλλη, ενδιάμεση: να βεβηλώσουν τα μνήματα στο νεκροταφείο που αντί σταυρού είχαν ένα κόκκινο αστέρι. Φτάσαμε στο σημείο να μην υπάρχει σεβασμός ούτε τους νεκρούς. Σημάδι πολύ ανησυχητικό. Επιστροφή στη βαρβαρότητα.

Στο Γράμμο βρέθηκα ακολουθώντας τη αντίστροφη πορεία των ελάχιστων ανθρώπων από την Ελλάδα που συνάντησα στο χωριό Μπελογιάννης. Με μια έννοια να συνδέσω το νήμα γιατί από κει ξεκίναγαν όλες οι αφηγήσεις τους. Κι εκεί, στο Γράμμο, μου αποκαλύφθηκε μια άλλη πραγματικότητα. Τα εξαφανισμένα χωριά του Γράμμου, χωριά που καταστράφηκαν, ισοπεδώθηκαν όχι εξ αιτίας του πολέμου αλλά αφού τέλειωσε αυτός!! Για να μην κατοικηθούν ποτέ πια. Μια τραγική αλήθεια που, εκτός από ελάχιστους, είναι άγνωστη στην Ελλάδα.

Η καταστροφή τους αποτελούσε μια βάρβαρη πολιτική πράξη . Σκέφτηκα τους ανθρώπους στο χωριό Μπελογιάννης αλλά και όλους τους πολιτικούς πρόσφυγες. Μια ζωή ζητούσαν να γυρίσουν πίσω. Που;

Έτσι, αν και δεν ήταν προγραμματισμένο, σκέφτηκα να φτιάξω αυτή τη μικρή ταινία για να πω απλά αυτά που είδα. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο.

Με μια ορισμένη έννοια η ταινία Γράμμος ανήκει στις περιβαλλοντικές ταινίες. Μόνο που το περιβάλλον δεν είναι μόνο η φύση, το νερό, ο αέρας. Μέρος της φύσης είναι ο άνθρωπος και δεν έχει νόημα να μιλάμε για το περιβάλλον αν δεν το αντιμετωπίζουμε σ αυτή τη σύνθετη μορφή του. Κι ο άνθρωπος, το πιο συνειδητό κομμάτι της, δεν είναι μια απλή ύπαρξη με μια εφήμερη παρουσία πάνω στη γη. Είναι κοινωνικό όν, έχει παρελθόν (ιστορία), έχει παρόν και μέλλον. Κι η ταινία αποδεικνύει έμμεσα αλλά καθαρά πόσο στενή είναι η σχέση περιβάλλοντος και πολιτικής. Κι αν δεν υπερασπίζεσαι, δεν σέβεσαι τον άνθρωπο κι όλο τον πλούτο που κουβαλάει πάνω του μέσα από τη διαφορετικότητα του, δεν προστατεύεις κανένα περιβάλλον, κανέναν πλανήτη.

Δεν μπορώ να πω ότι είχα σημαντικές αρνητικές αντιδράσεις. Άλλωστε η ταινία δεν προωθεί ιδέες, δεν ισχυρίζεται τίποτα, καταγράφει μια αδιαμφισβήτητη πραγματικότητα. Μεμονωμένες αντιδράσεις μόνο υπήρξαν. Αυτό πρέπει να οφείλεται στο γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια οι επαγγελματίες ιστορικοί ασχολούνται όλο και περισσότερο με τον Εμφύλιο Πόλεμο. Εκδίδονται βιβλία, γίνονται συνέδρια κλπ. Έχουν αποκαλυφθεί πολλές αλήθειες αν και πολλές μένουν στο σκοτάδι. Έτσι μπορούμε να πούμε ότι πια δεν υπάρχουν «ταμπού» με την κλασσική έννοια, αυτά που επέβαλε η κρατική λογοκρισία κι η Ασφάλεια.

Χρησιμοποιούν όμως άλλους τρόπους. Μια λογοκρισία που δε λέει το όνομά της. Κρατάει προσχήματα. Γνωρίζω τουλάχιστον μια πρόταση για ταινία ντοκιμαντέρ για τους Εθνικά Μακεδόνες που απορρίφθηκε από Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου. Γνωρίζω ότι απορρίφθηκε πρόταση για ταινία μυθοπλασίας βασισμένη στο βιβλίο του Μενέλαου Λουντέμη «¨Ένα παιδί μετράει τα άστρα». Η επίσημη δικαιολογία ήταν ότι οι διάλογοι με ελληνικά της δεκαετίας του 50 δεν θα ήταν κατανοητοί στο σημερινό κοινό. Κάποιου όμως από τους «κριτές» του ξέφυγε: οι διάλογοι περιείχαν «ψήγματα μακεδονικής διαλέκτου»! Και να σκεφτείτε ότι ήταν μια διεθνής παραγωγή που είχε εξασφαλίσει 1 εκ. ευρώ από το εξωτερικό! Όταν το ΕΚΚ αρνήθηκε τη δική του μικρή συμμετοχή οι ξένοι αποσύρθηκαν μαζί με τα λεφτά τους.

Φυσικά έχουμε και το αντίθετο της λογοκρισίας, την προπαγάνδα της «ισοπέδωσης» που προσφέρει αφειδώς συγχωροχάρτια στους θύτες με ταινίες του τύπου «Ψυχή Βαθιά» στο όνομα δήθεν της «εθνικής συμφιλίωσης».

Είναι χαρακτηριστικό ότι την ίδια χρονιά που γυρίστηκε η δικιά μου ταινία για το Γράμμο , συνέπεσε να γυριστεί και μια απολιτική ταινία για έναν μελισσοκόμο στο Γράμμο. Κέρδισε αρκετές διακρίσεις.

Είχατε στα σχέδιά σας να σκηνοθετήσετε ντοκυμαντέρ για το χωριό Μπελογιάννης της Ουγγαρίας, όπου εκεί είχαν εγκατασταθεί πολλοί Έλληνες και Μακεδόνες πολιτικοί πρόσφυγες του Εμφυλίου πολέμου στην Ελλάδα. Για ποιό λόγο το ακυρώσατε;

Για την ακρίβεια δεν το ακύρωσα. Δεν μπόρεσα να συνεχίσω εξ αιτίας οικονομικών προβλημάτων. Τα πρώτα γυρίσματα τα έκανα με δικά μου έξοδα. Ταυτόχρονα είχα υποβάλλει αίτηση για χρηματοδότηση στο Ελληνικό Κέντρο Κινηματογράφου. Θεωρούσα ότι, μετά δυο απορρίψεις (για ένα ντοκιμαντέρ που αφορούσε την Κύπρο αλλά θεωρήθηκε ότι είναι ευαίσθητο εθνικό θέμα που δεν πρέπει να αγγίζουμε) θα έπαιρνα την έγκριση για την ιστορία του Θωμά και τη Ρόζα. Έκανα λάθος.

Οι επιτροπές κρίσεων του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου όπως ανέφερα και πιο πάνω λειτουργούν λογοκριτικά. Το κακό είναι ότι οι έλληνες σκηνοθέτες διεκδικούν (για την ακρίβεια διεκδικούσαν ) χρήματα για να κάνουν ταινίες, χωρίς όμως ποτέ να διεκδικούν το θεμελιώδες: το δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης.

Το μόνο που μας σώζει είναι η ψηφιακή τεχνολογία που μας επιτρέπει , ειδικά στο ντοκιμαντέρ, να δημιουργούμε ανεξάρτητες ταινίες με μικρό κόστος αλλά καλή ποιότητα. Καθοριστική είναι και η βοήθεια φίλων που προσφέρουν αμισθί τις υπηρεσίες τους ή τα μηχανήματα. Έτσι επιβιώνουμε καλλιτεχνικά. Αλλά αυτό δεν είναι η λύση του προβλήματος.

Πρόσφατα η ταινία σας για το Γράμο, προβλήθηκε σε εκδηλώσεις της Στέγης Μακεδονικού Πολιτισμού, του πολιτιστικού τμήματος του Μακεδόνικου κινήματος των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα, με αφορμή την παρουσίαση του Μακεδονο-Ελληνικού Λεξικού. Ποιές οι εντυπώσεις σας και η άποψή σας για το όλο θέμα.

Αυτή ήταν η εγγύτερη, στο χώρο του δράματος, προβολή της ταινίας. Κατά συνέπεια κι οι άνθρωποι που βρέθηκαν εκεί είχαν μια πιο άμεση σχέση με τα συμβάντα. Σχεδόν όλοι με τους οποίους μίλησα είχαν τουλάχιστον ένα συγγενή που έχασε τη ζωή του εκεί, κι άλλους που είχανε σκορπίσει στα πέρατα του κόσμου. Έτσι το θέμα τους άγγιζε άμεσα. Το κλίμα ήταν συναισθηματικά φορτισμένο. Δυστυχώς δεν είχα χρόνο στη διάθεσή μου για να μπορέσω να ανταλλάξω κουβέντες με περισσότερους. Ίσως κάποια άλλη φορά να μου δοθεί αυτή η ευκαιρία.

Μέσα όμως από την προβολή αυτή, τη πορεία της ταινίας στο ίντερνετ και τα σχόλια που έχω εισπράξει, διαπίστωσα το μεγάλο κενό στη σχετική φιλμογραφία και την ανάγκη να καλυφθεί. Υπάρχει ανάγκη κι ο κινηματογράφος να ακολουθήσει τους δρόμους που άνοιξε η ιστορική έρευνα. Η δικιά μου ταινία θίγει με έναν πολύ περιορισμένο τρόπο το ζήτημα. Ελπίζω νέοι σκηνοθέτες να ασχοληθούν με αυτό και να δώσουν ταινίες που να ανταποκρίνονται στον βασικό ορισμό του ντοκιμαντέρ ως κινηματογράφος του πραγματικού, κινηματογράφος αλήθεια.

Οικονομική, αλλά και μεγάλη κοινωνική κρίση στην Ελλάδα. Παρακαλούμε για σχολιασμό.

Δύσκολο να δώσεις μια σύντομη απάντηση σε ένα τόσο μεγάλο ζήτημα. Έχω μόνο να επισημάνω κάποια βασικά πράγματα.

Πρώτα απ όλα δεν βρισκόμαστε μπροστά σε ένα ελληνικό πρόβλημα. Ιδιαίτερα οι μεγάλες διαδηλώσεις που έγιναν ταυτόχρονα σχεδόν σε όλες τις χώρες του κόσμου στις 15 του Οκτωβρίου απόδειξαν ότι το πρόβλημα είναι παγκόσμιο. Απλά η Ελλάδα βρέθηκε, όχι τυχαία βέβαια, στο μάτι του κυκλώνα και οι πολίτες της υφίστανται τις τραγικές συνέπειες.

Η οικονομική κρίση εμφανίζεται σαν το απόλυτο κακό το οποίο πρέπει να εξευμενίσουμε. Αλλά αυτή είναι η κρίση ενός συγκεκριμένου οικονομικού μοντέλου, του καπιταλιστικού, δεν είναι των πολιτών. Με την ώθηση εκατομμυρίων ανθρώπων στο περιθώριο, την ανέχεια, το θάνατο φαίνεται καθαρά ότι δεν έχει να προσφέρει τίποτα πλέον στην ανθρωπότητα. Δεν αναπτύσσει τις παραγωγικές δυνάμεις αλλά τις καταστρέφει. Κι η κυριότερη παραγωγική δύναμη είναι ο άνθρωπος.

Το πιο ενδιαφέρον στοιχείο σήμερα είναι το γεγονός ότι για πρώτη φορά στην ιστορία στοχοποιείται άμεσα η αιτία του κακού: το μεγάλο κεφάλαιο κι όλοι οι μηχανισμοί που χρησιμεύουν για την αφαίμαξη των εργαζομένων, οι τράπεζες, τα χρηματιστήρια, οι οίκοι αξιολόγησης κλπ. Τα απρόσωπα τέρατα που συντάσσουν λογιστικούς πίνακες και παίζουν με τις ζωές ανθρώπων.

Είναι εντυπωσιακό ότι στο εξωτερικό γίνεται λόγος ολοένα και περισσότερο για μια παγκόσμια ειρηνική επανάσταση. Ακόμα και αστοί οικονομολόγοι μιλούν για εθνικοποίηση των τραπεζών.

Αν όμως οι πολίτες έχουν ειρηνικές διαθέσεις οι κυβερνώντες δεν έχουν. Πουθενά δεν εφαρμόστηκαν τόσο σκληρά μέτρα λιτότητας χωρίς σκληρά μέτρα καταστολής. Οι δημοκρατικές ελευθερίες κινδυνεύουν. Στα χέρια μας να τις υπερασπίσουμε. Αλλά αυτό απαιτεί τη μεγαλύτερη κοινωνική συσπείρωση.

Ποιά τα σχέδια σας για το μέλλον.

Στις σημερινές συνθήκες δεν μπορείς να κάνεις μεγάλα σχέδια για το μέλλον. Όλα είναι ρευστά. Είναι οι στιγμές που κι η ποίηση κατεβαίνει στους δρόμους. Και πρέπει να την ακολουθήσεις.

= = =

- Αναδημοσίευση από την μηνιαία εφημερίδα NOVA ZORA, Φύλλο Νο. 17, Νοέμβριος 2011. http://novazora.gr/arhivi/3999

- Η ιστοσελίδα του Νικου Θεοδοσίου http://theodosiou.wordpress.com/

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ Η ΜΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ

2011-11-18T03:54:00.001-08:00

МАКЕДОНСКИОТ ЈАЗИК И НЕГОВОТО НЕГИРАЊЕ ОД СТРАНА НА ГРЧКИОТ НАЦИОНАЛИЗАМ

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ Η ΜΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ

Το ζήτημα της ιδιαιτερότητας της μακεδόνικης γλώσσας αποτελεί καθημερινό θέμα “επιστημονικής” και πολιτικής συζήτησης στα βαλκανικά κράτη. Η χρήση ξεπερασμένης και ακατάλληλης ορολογίας αποτελεί συχνή πρακτική, με σκοπό η γλώσσα να αποκλειστεί ως τέτοια, παρόλη την κωδικοποίησή της, με την οποία αναδείχθηκε εθνική γλώσσα του μακεδόνικου έθνους. Η κωδικοποίηση αποτελεί αποδοχή και συστηματοποίηση των γλωσσικών κανόνων και νόμων και προδιαγραφή της υποχρεωτικής γλωσσικής μορφής.

Οι πλέον χρησιμοποιούμενες ορολογίες για την ονομασία της, συνδεδεμένες με εθνικούς και πολιτικούς σκοπούς της εθνικής ιδεολογίας των γειτονικών εθνών - κρατών είναι: “διάλεκτος”, “ιδίωμα” ή κάποια “μίξη διαφόρων γλωσσών”. Τέτοιες προκατελειμένες επιβολές έχουν σκοπό την αναίρεση της εθνικής μακεδονικής ταυτότητας, στην οποία η γλώσσα κατέχει σημαντική θέση ως κριτήριο της διαμόρφωσής του.

Έτσι σήμερα, όπως και στο παρελθόν, η ελληνική διανοούμενη και πολιτική ελίτ, αρνείται την αναγνώριση της μακεδόνικης γλώσσας, ισχυριζόμενη ότι αυτή είναι “μόνο διάλεκτος” ή “ιδίωμα” της βουλγάρικης γλώσσας (μερικές φορές της σέρβικης, μέχρι και της ελληνικής), με έλλειψη “συντακτικής” και “γραμματικής». Ο πολιτικός Στέλιος Παπαθεμελής, με τις “αποδείξεις” του, προχωρά ένα βήμα παραπάνω. Ισχυρίζεται ότι η μακεδόνικη γλώσσα είναι στην ουσία ελληνική!!

Ο πλέον όμως χρησιμοποιούμενος ορισμός από πλευράς μεγάλου αριθμού Ελλήνων “ειδικών”, είναι ότι η μακεδόνικη γλώσσα αποτελεί “κομουνιστική κατασκευή”, πολιτικό “χειρισμό”, με σκοπό αλυτρωτικό. Σε καμία περίπτωση δεν λαμβάνονται υπόψιν οι πραγματικές ιστορικές-γλωσσικές φάσεις της δημιουργίας της μακεδόνικης γλώσσας. Αυτό δεν βολεύει καθόλου τους πολιτικο-εθνικιστικούς στόχους.

Σε κάθε περίπτωση, αναμφισβήτητα η γλώσσα είναι ζωντανό υλικό, ευπαθές σε διάφορες τροποποιήσεις κατα τη διάρκεια του ιστορικού χρόνου. Το ίδιο μπορούμε να πούμε και για τη μακεδόνικη γλώσσα, όπως και για όλες τις βαλκανικές γλώσσες.

Στην κατεύθυνση αυτή, ξεκινώντας από το γεγονός ότι το ελληνικό έθνος βασίστηκε κυρίως στη θρησκεία και τη γλώσσα και στην τάση του ελληνικού εθνικισμού για μέγιστη εθνική ομογενοποίηση, η ελληνική γλώσσα κατα την ροή της ιστορίας πέρασε από διάφορες φάσεις ανάπτυξης και πριν τη διαμόρφωσή του και κατα την περίοδο που η ίδια έγινε εθνική γλώσσα του ελληνικού κράτους. Ο γλωσσικός σχεδιασμός ήταν φαινόμενο σε όλα τα βαλκανικά κράτη και το ίδιο συνέβει και στην Ελλάδα. Έτσι, ορισμοί όπως “τεχνητό έργο” ή “κατασκεύασμα” δεν ισχύουν, ή ισχύουν για όλες τις γλώσσες του “πολιτισμένου” κόσμου.

Η ορολογία της επίσημης ονομασίας των εθνικά Μακεδόνων και της μακεδόνικης γλώσσας από πλευράς του ελληνικού κράτους και των προπαγανδιστικών ινστιτούτων του στη Μακεδονία στο τέλος του 19^ου και στις αρχές του 20^ου αιώνα, πάνω απ’όλα εξαρτώταν από το τότε πολιτικο-προπαγανδιστικό περιβάλλον και τις συγκρούσεις με άλλα κράτη διεκδικητές των εδαφών και του πληθυσμού της Μακεδονίας.

Στην οικοδόμηση της εθνικής συνείδησης μεταξύ του μη ελληνόφωνου πληθυσμού της Μακεδονίας, οι ελληνικές προπαγανδιστικές οργανώσεις βασίζονταν κυρίως στο ανήκειν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Επίσης, η «καταγωγή» και η «συνείδηση», έγιναν ένας από τους καθοριστικούς παράγοντες “απόδειξης” της ελληνικής καταγωγής του μακεδόνικου πληθυσμού και μαζί με την Ορθοδοξία έδωσαν τη δυνατότητα να ελαχιστοποιηθεί ο ρόλος της γλώσσας ως κριτήριο προσδιορισμού της εθνικής ταυτότητας. Αυτό οφειλόταν κυρίως στην λανθασμένη εκτίμηση, σύμφωνα με την οποία όλοι οι ορθόδοξοι χριστιανοί που χρησιμοποιούσαν την ελληνική γλώσσα στη λειτουργεία, ανεξάρτητα από τη μητρική τους γλώσσα, θεωρούνταν αυτόματα τμήμα του “ελληνισμού” (Κωφός, 1977:380).

Αυτή όμως η κατηγοριοποίηση άλλαξε σε μεγάλο βαθμό μετά την ίδρυση της βουλγάρικης Εξαρχείας (1870), όταν σε ορισμένες περιοχές της Μακεδονίας, η ελληνική γλώσσα δεν αποτελούσε την κύρια γλώσσα στην εκκλησιαστική λειτουργία και οι δύο εθνικές ιδεολογίες, ιδιαίτερα μετά την σύσταση του Βασιλείου της Βουλγαρίας (1878), τέθηκαν σε άμεση αντιπαράθεση. Λόγω αυτού, η ελληνική εθνική ιδεολογία άρχισε να χάνει την σημασία της σε ότι αφορά τον προσδιορισμό της ελληνικής εθνικής ταυτότητας στη Μακεδονία. Η επίσημη Αθήνα ισχυριζόταν ότι αυτοί που παρέμειναν υπο την σκέπη του Πατριαρχείου ήταν οι “αληθινοί Έλληνες”, αν και όχι γλωσσικά, τότε σύμφωνα με την “καταγωγή” τους και το εθνικό αίσθημα (Livanios, 2006:60, 66).

Η ελαχιστοποίηση της σημασίας της γλώσσας στη διαμόρφωση και τον ορισμό της πλειοψηφίας του χριστιανικού πληθυσμόυ της Μακεδονίας, ώθησε την επίσημη Αθήνα, όλη εκείνη την περίοδο να χρησιμοποιεί διάφορα ονόματα για τη μακεδόνικη γλώσσα. Όσες περιοχές της Μακεδονίας ανήκαν πλέον στην Εξαρχεία, για το ελληνικό κράτος ο μακεδόνικος πληθυσμός μετατράπηκε πλέον σε βουλγάρικο (λίγο διάστημα πριν παρουσιαζόταν ως «καθαρά ελληνικός») ή βουλγαρόφωνο και η γλώσσα σε βουλγάρικη (Κωστόπουλος, 2000:41). Από την άλλη πλευρά, οι Μακεδόνες πατριαρχικοί χαρακτηρίζονταν ως «Σλάβοι», «Σλαβόφωνοι», «Σλαβομακεδόνες», μέχρι και «Μακεδόνες» και η γλώσσα τους ως «σλάβικη γλώσσα». Αυτός όμως ο διαχωρισμός δεν ήταν σταθερός. Πολύ συχνά, εθνικά Μακεδόνες, μέλη της Πατριαρχείας ή της Εξαρχείας, περνούσαν από τη μια πλευρά στην άλλη, αλλά και λόγω της λανθασμένης συχνά εικόνας που είχε η ελληνική προπαγάνδα για την εθνολογική εικόνα της Μακεδονίας.

Ότι ο κατασκευασμένος με τον τρόπο αυτόν ελληνικός εθνικισμός εξυπηρετούσε μόνο την ικανοποίηση των ελληνικών εθνικών φιλοδοξιών ως προς τη Μακεδονία και τους Μακεδόνες την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ότι αυτό βρισκόταν πολύ μακριά από την πραγματικότητα, δείχνουν και τα παρακάτω παραδείγματα:

Από έκθεση του Έλληνα προξένου στη Μπίτολα, έγινε γνωστό ότι το 1907, στο χωριό της περιοχής, το Скочивир-Σκότσσιβιρ, ο πρόξενος της Ρωσίας ζήτησε από έναν χωρικό να μιλήσει στα ελληνικά, αλλά εκείνος του απάντησε ότι δεν ομιλεί ούτε τα ελληνικά, ούτε τα βουλγάρικα και ότι η δική του γλώσσα είναι η μακεδόνικη, διαφορετική από αυτήν της Βουλγαρίας (Καλοστύπης, 1991:69). Το ίδιο συνέβει και σε συνομιλία Μακεδόνα χωρικού με τον Άγγλο δημοσιογράφο Άλεν Άπουορντ (Allen Upward), στο χωριό Владово, Воденско – Βλάντοβο Βόντενσκο (Άγρας Έδεσσας): «τον ρώτησα τί γλώσσα μιλάει και ο Έλληνας μεταφραστής μου απάντησε αδιάφορα ,,βουλγάρικα,,. Ο χωρικός όμως είχε απαντήσει ,,μακεντόνσκι,, και εγώ είχα δώσει σημασία στη λέξη αυτή. Ο χωρικός επίσης μου εξήγησε ότι δεν θεωρεί τη γλώσσα του βουλγάρικη. Δεν λέγεται βουλγάρικη η γλώσσα μου. Μακεδόνικη (μακεντόνσκι) λέγεται, απάντησε σε σχετική ερώτηση ο χωρικός από το Βλάντοβο (Upward, 1908:204, 205).

Ενδιαφέρουσες πληροφορίες προσφέρει και η ελληνική εφημερίδα της εποχής εκείνης, Σκριπ. Σε φύλλο της, στις 8 Ιουλίου 1905, είχε δημοσιευτεί είδηση «συναγερμός», ότι «μακεδόνικη γραμματική θα χρησιμοποιήται πλέον στα βουλγάρικα σχολεία της Μακεδονίας», ονομάζοντας βέβαια βουλγάρικα τα εξαρχικά σχολεία. Παρακάτω αναφέρει: « … Πριν λίγους μήνες, στη Μπίτολα και τη Φλώρινα, συστάθηκε μια επιτροπή από πλευράς της Μακεδόνικης Οργάνωσης, η οποία έχει καθήκον να δημιουργήσει σύγχρονη μακεδόνικη γραμματική. Η επιτροπή αποτελείται από εφτά καθηγητές γλωσσολογίας και ως βάση αυτής της γραμματικής θα ληφθεί η διάλεκτος που ομιλείται στο βίλαετ της Μπίτολα (το βίλαετ αυτό περιλάμβανε τις περιοχές Μπίτολα, Πρίλεπ, Ρέσεν, Λέριν, Κόστουρ, Σόροβιτςς). Ήδη έχει ανακυρηχθεί από πλευράς της επιτροπής ως μακεδόνικη γλώσσα (δηλαδή τα περι κατασκευάσματος του Τίτο, ανατρέπονται καθέτως).

Οι δάσκαλοι των σχολείων στη Μακεδονία έχουν λάβει εντολή να διδάσκουν αυτή τη γλώσσα, αντί της βουλγάρικης ή της σέρβικης. Σύντομα θα εκτυπωθούν σχολικά και άλλα βιβλία και έπειτα η Οργάνωση σκέφτεται να απαγορέψει την χρήση της βουλγάρικης και της σέρβικης γλώσσας» (Σκριπ, 1905:1).

= = = =

Αναδημοσίευση από την μηνιαία εφημερίδα NOVA ZORA, Φύλλο Νο. 17, Νομέμβριος 2011. http://novazora.gr/arhivi/4054

ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ

2011-11-13T03:06:00.001-08:00

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στο Μακεδονικό Περιοδικό «ΛΟΖΑ» που κυκλοφορεί από το 2000 στο τεύχος 18 του Οκτώβρη 2011. Η εισήγηση αυτή ήταν τοποθέτηση του εκπροσώπου της «ΛΟΖΑ», Νίκου Σακελλάριου, σε εκδήλωση του 11^ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 2008.

ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ

«Εγώ αντιλαμβάνομαι τον κόσμο ενωμένο

σαν πεδίο πολιτιστικού συναγωνισμού

μεταξύ των λαών»

Γκότσε Ντέλτσεβ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η σήψη του κρατικο-μονοπωλιακού συστήματος του ανατολικού μπλοκ οδήγησε αυτές τις χώρες να πέσουν σαν χάρτινος πύργος το 1989-1990. Η ιδιόμορφη κατάσταση του πολιτικού συστήματος στη Γιουγκοσλαβία και αυτή κατέρρευσε, δυστυχώς με αίμα. Η Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας που ήταν μία από τις αυτόνομες δημοκρατίες της Γιουγκοσλαβίας το 1991, εφόσον ήταν πια τελειωμένη η ιστορία του ενιαίου της Γιουγκοσλαβίας τον Σεπτέμβριο ανακήρυξε την ανεξαρτητοποίησή της ειρηνικά, με δημοψήφισμα και με συντριπτική πλειοψηφία του λαού της. Για ελάχιστα χρόνια ονομαζόταν «Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας», έτσι όπως ανακηρύχθηκε στις 2 Αυγούστου του 1944, επέτειο του Ίλιντεν από την 1^η Αντιφασιστική Συνέλευση της Λαϊκής Απελευθέρωσης της Μακεδονίας (ΑΣΝΟΜ). (Σπυρίδων Σφέτας, Η διαμόρφωση της σλαβομακεδονικής ταυτότητας, εκδόσεις Βάνιας σ. 177).

Στο σύνταγμά τους γράφει ΡΕΠΟΥΠΛΙΚΑ ΜΑΚΕΝΤΟΝΙΑ ενώ από τις 7 Απριλίου 1993 με την απόφαση 817 του Συμβουλίου Ασφαλείας γίνονται δεκτά με το όνομα FYROM (Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας). Και όλα αυτά κάτω από την ιμπεριαλιστική πίεση της Ελλάδας. (Εφημ. Καθημερινή 24/2/2008 σ. 11).

Μετά το 1991 στην Ελλάδα συνήθως σαν φταίχτη του Μακεδονικού τα ρίχνουν στον Τίτο. Ενώ παλαιότερα, πριν την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, συνήθως τα βάρη τα ρίχναν στο ΚΚΕ, στην Κομιντέρν, στην Σ.Ε.

Φαίνεται πως τώρα δίνουν ένα είδος συγχωροχάρτι στο ΚΚΕ γιατί έτσι καταρρίπτεται το επιχείρημα ότι το Μακεδονικό έθνος υπάρχει από το 1944. Υποτιμούν την πιο «σημαντική επαναστατική εκδήλωση του καταπιεσμένου πληθυσμού της Μακεδονίας ενάντια στον Οθωμανικό ζυγό» που «προετοιμάστηκε και καθοδηγήθηκε από την Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση (ΕΜΕΟ)», η οποία είχε υιοθετήσει ως κεντρικό της σύνθημα τη ρητορική αποστροφή του Γλάδστον, «η Μακεδονία στους Μακεδόνες». «Πρόκειται για την εξέγερση του Ίλιντεν (ημέρα του Προφήτη Ηλία) στις 20 Ιουλίου (2 Αυγούστου με το ιουλιανό ημερολόγιο) του 1903». (Από το βιβλίο του Henry Brailsford ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ – ΟΙ ΦΥΛΕΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥΣ, εκδόσεις ΟΔΥΣΣΕΑΣ, σ. 385, Σημειώσεις του Μεταφραστή).

Έλληνες εθνικιστές προσπαθούν να υποτιμήσουν την επανάσταση αυτή, λες και ήταν 5-10-20 άτομα.

Να παραθέσω μερικά στοιχεία της δύναμης των Επαναστατών μόνο στο δυτικό τμήμα της Μακεδονίας: Στο Σμίλεβο και τα Διαβατά, γύρω στους 650, στο Κρούσεβο 400, στο Ντεμίρ-Χισάρ 420, στη Ρέσνα 450, στην Οχρίδα 880, στο Κίτσεβο 350, στη Πεδιάδα του Μοναστηρίου 250, στην Πρέσπα 300, στη Φλώρινα 450, στην Καστοριά 700. Σύνολο γύρω στους 4.800, Οι Τούρκοι συγκέντρωσαν γύρω στους 80.000 άνδρες, «Οι συνολικές απώλειες της μάχιμης δύναμης των εξεγερμένων ανήλθε σε 746 νεκρούς και τραυματίες» (σ. 182-183, 187 Brailsford).

«Οι πρώτες τρεις βδομάδες της εξέγερσης ήταν μια περίοδος ενός σχεδόν απρόσκοπτου θριάμβου. Οι Τούρκοι φαίνονταν ανίκανοι να σκεφτούν κάποιο σχέδιο εκστρατείας και, εκτός από τις τρεις πόλεις του Μοναστηρίου, της Οχρίδας και της Καστοριάς, αντάρτες είχαν σχεδόν παντού το πάνω χέρι. Κατέλαβαν τις τρεις επαρχιακές πόλεις Κρούσεβο, Κλεισούρα και Νέβεσκα – όλες τους κέντρα βλάχων, σκαρφαλωμένα στις πιο απρόσιτες θέσεις της βουνοπλαγιάς. Οι Τούρκικες φρουρές είτε το έσκασαν, είτε υπέκυψαν δίχως ουσιαστική αντίσταση». «Στις τρεις κατειλημμένες θέσεις εγκαταστάθηκαν προσωρινές κυβερνήσεις» (σ. 184 Brailsford).

Στο Κρούσεβο ανακηρύχθηκε η ΚΡΟΥΣΕΒΣΚΑ ΡΕΠΟΥΠΛΙΚΑ, εκδόθηκαν 4 διαγγέλματα. Οι Έλληνες ιστορικο-εθνικιστές ρίχνουν τη λάσπη ότι στο βλάχικο Κρούσεβο το διάλεξαν επίτηδες οι εξεγερμένοι για να το καταστρέψουν οι Τούρκοι. Μα εκεί ηρωικά πολεμήσανε μέχρι και τον τελευταίο αντάρτη (Κομίτα) η ομάδα του βλάχου Πίτου Γκούλη.

«Ο πληθυσμός των χωριών που εντάχθηκαν δίχως κανέναν ενδοιασμό στο κίνημα είναι περίπου έξι χιλιάδες, αλλά ενισχύσεις ήρθαν επίσης και από μερικά άλλα χωριά. Ένας σε κάθε έξι περίπου από τον ανδρικό πληθυσμό ήταν υπό τα όπλα, ένας σημαντικός αριθμός» (σ. 183, Brailsford).

Στην Κλεισούρα διοικητής ήταν ο Τσακαλάρωφ, καταγωγή από το Σμ’ρντες Κρυσταλλοπηγή. Οι επαναστάτες κατείχαν την πόλη «20-22 ημέρες» (ΝΙΚΟΛΑΟΣ Α. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ. ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΑΝΤ. ΣΤΑΜΟΥΛΗ, σ. 19, 25, 55).

«Στις 22 Ιουλίου 1903 το σύνθημα της επανάστασης στην περιοχή της Κλεισούρας δόθηκε από τον … Βοεβόδα Κόλε. Η προσπάθεια καταδίωξής του από τουρκικό στρατό έξω από την Κλεισούρα απέτυχε, αλλά το ελληνικό αίμα του καπετάν Βαγγέλη αντιμετώπισε με επιτυχία τους 200 οπαδούς του Κόλε τρέποντάς τους σε φυγή, αφού πρώτα τους είχε προξενήσει σημαντικές απώλειες. Τη νύχτα της 22 προς 23 Ιουλίου τα ενωμένα… σώματα των οπλαρχηγών Τσακαλάρωφ, Κόλε, Ποπώφ, Ηλία, Κλιάσεφ, Ρόζωφ και Μάτη, υποχώρησαν προς τις γύρω ορεινές περιοχές. Στις 23 Ιουλίου σε κοινή επιχείρηση του σώματος του καπετάν Βαγγέλη και του Τουρκικού στρατού, προσπάθησαν να αποκρούσουν τους επαναστάτες «δίχως επιτυχία, εφόσον οι δυνάμεις τους μειονεκτούσαν αριθμητικά».

Βέβαια με τις καταλήψεις υπήρξε φορολόγηση (σ. 18, 19, 25 στου Βασιλειάδη το βιβλίο).

Με την ήττα της επανάστασης οι διορισμένοι με εθνικά κριτήρια Μητροπολίτες από την Κων/πολη στη Μακεδονία εκμεταλλεύτηκαν αυτό το γεγονός για να φύγει ο κόσμος από την εξαρχία και να γυρίσει στο εθνικιστικό πατριαρχείο. Έτσι πρώτος και καλύτερος ο συνεργάτης των Τούρκων Καραβαγγέλης, καταγόμενος από τη Λέσβο μαζί με τον Καπετάν Βαγγέλη εκβίαζε τον φτωχό κόσμο να αποκηρύξει την επανάσταση δίνοντας έτσι τροφή και για να τους γλιτώσει από το βούρδουλα της οθωμανικής εξουσίας.(σ. 19, 27 ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ Γ. ΚΑΡΑΒΑΓΓΕΛΗ, εκδόσεις Μπαρμπουνάκη)

Ο Καραβαγγέλης ήταν τόσο αιμοβόρος που αυτός ευθύνεται και για τη δολοφονία του Καπετάν Κώττα και του Αριστείδη Μαργαρίτη. Για τον Α. Μαργαρίτη καταγόμενο από την Καστοριά επειδή είχε επαφές με τον βοεβόδα Κωνστάντωφ από το Τσέτεροκ (σημερινή Μεσοποταμία). Γιατί πίστευαν πως οι καταπιεζόμενοι λαοί πρέπει να αποτίναζαν τον τουρκικό ζυγό. Αυτό όμως επειδή δεν το επιθυμούσε ο Καραβαγγέλης. Γι’ αυτό και ο Φιλώτας (Φιλόλαος Πειχεών) αναφέρει στα γραπτά του «Ο Καραβαγγέλης, για ν’ αποφύγει μελλοντικό έλεγχο των πράξεών του, αποφάσισε την εξόντωση του Μακεδόνα καπετάνιου Αριστείδη».

«Άλλωστε ο Γερμανός Καραβαγγέλης φέρει την αποκλειστική ευθύνη και για τη δολοφονία του Καπετάν Κώττα». (σ. 90, 100).

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ

Ο Γαλλικός διαφωτισμός υιοθέτησε την αρχή των εθνοτήτων. Από εκεί εμπνεύστηκαν Έλληνες και φιλέλληνες διανοούμενοι να δημιουργήσουν ελληνικό κράτος και ελληνικό έθνος και δημιουργήθηκε.

Όπως ο Ιταλός πολιτικός Massimo d’ Angelio είχε πει κάποτε «φτιάξαμε την Ιταλία, ώρα να φτιάξουμε και Ιταλούς» έτσι και η Ελλάδα δημιούργησε ελληνική εθνική συνείδηση και εκεί που δεν υπήρχε ή υπήρχε κάτι άλλο.

Ο Παΐσιος Χιλανδαρινός έγραψε το 1762 τη Σλαβοβουλγαρική ιστορία και έθεσε τις βάσεις για το βουλγαρικό έθνος, (σ. 15, ΣΛΑΒΟΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΠΑΪΣΙΟΣ ΧΙΛΑΝΔΑΡΙΝΟΣ, εκδοτικός οίκος Αδελφών Κυριακίδη).

Και έτσι σε αντίθεση με τους Έλληνες, Βούλγαρους, Σέρβους το δεύτερο μισό του προ-περασμένου αιώνα άρχισε να δημιουργείται και τελικά δημιουργήθηκε και το Μακεδονικό έθνος. Με τους αδελφούς Μιλαντίνοφσκι, τον Παρλίτσεφ και με κορυφαίο έργο του Κρστε Μισίρκωφ από την Πέλλα που έγραψε το έργο ΖΑ ΜΑΚΕΝΤΟΝΤΣΙΤΕ ΡΑΜΠΟΤΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ το 1903.

Στο βιβλίο του γράφει:

«Η Επαναστατική Οργάνωση και οι ίδιοι οι Μακεδόνες έχουν μέχρι τώρα διαχωρίσει τα συμφέροντά τους απ’ αυτά των Βουλγάρων», σ. 103.

«Είναι καιρός να αντικατασταθούν από ένα κοινό όνομα για όλους τους Σλάβους Μακεδόνες, το όνομα Μακεδόνας».

«Να τι μπορεί να απαντήσει κανείς σ’ αυτούς που ισχυρίζονται ότι μακεδονική εθνότητα δεν υπήρξε ποτέ: μπορεί να μην υπήρξε ποτέ, αλλά σήμερα υπάρχει και θα υπάρχει και στο μέλλον», σ. 138.

Κορυφαίες στιγμές του μακεδονικού κινήματος ήταν το Ίλιντεν με την Εσωτερική Οργάνωση που δημιουργήθηκε στη Θεσ/νίκη. Με τον Κιλκισιώτη Γκότσε Ντέλτσεφ που έπεσε στη Μπάνιτσα Σερρών στις 4 Μαΐου 1903 που έλεγε:

«Εγώ αντιλαμβάνομαι τον κόσμο ενωμένο σαν πεδίο πολιτιστικού συναγωνισμού μεταξύ των λαών».

Με τον πρώτο Σοσιαλιστή Βουλευτή Κιλκισιώτη Ντιμίταρ Βλάχωβ στο Οθωμανικό Κοινοβούλιο. Στην αυτοβιογραφία του αναφέρει: «Το Κούκους… ήταν από τα πιο επαναστατικά κέντρα της Μακεδονίας… και έχει 13.000 πολίτες, από αυτούς 12.000 Μακεδόνες και 1000 Τούρκοι και τσιγγάνοι πολίτες», σ. 25. ΜΕΜΟΑΡИ ДИΜИΤΑΡ ΒΛΑΧΟΒ (ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΝΤΙΜΙΤΑΡ ΒΛΑΧΟΦ)

Είναι ο αντιφασιστικός αγώνας του ΣΝΟΦ και το ΝΟΦ στην περίοδο του εμφυλίου.

ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ

Ο Α. Παπανδρέου είχε καλύτερες πολιτικές σχέσεις σαν κόμμα πριν βγει στην εξουσία με τον Τίτο και σε δεύτερη μοίρα το ΚΚΕ εσωτ. Και παρόλο που είχε προλογίσει την βιογραφία του Τίτο στα ελληνικά, αποδείχθηκε βασιλικότερος του Βασιλέως. Η υπουργική απόφαση να γυρίσουν, μόνο οι Έλληνες το γένος του 1982 με υπογραφή Σκουλαρίκη - Γεννηματά τον οδηγεί στις 16 Φεβρουαρίου 1994 να επιβάλλει οικονομικό εμπάργκο σ’ αυτή τη μικρή χώρα. (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 24/2/08, σ. 11).

Ώσπου αίρεται το εμπάργκο και ακολουθεί στις 13-9-1995 η ενδιάμεση Συμφωνία που υπογράφτηκε στη Νέα Υόρκη όπου μεταξύ άλλων λέει ότι δεν μπορεί να βάλει βέτο η Ελλάδα να μπαίνει στους διεθνείς οργανισμούς με το προσωρινό όνομα που είναι το FYROM.

Το οικονομικό εμπάργκο της Ελλάδας απέναντι σ’ αυτή τη μικρή χώρα εκ των υστέρων χαρακτηρίστηκε λάθος ακόμα και από την πτέρυγα της ΝΔ αλλά και του ΠΑΣΟΚ. Όμως η δημαγωγία του Παπανδρέου του νεότερου στη Βουλή αυτές τις ημέρες (τέλη Μαρτίου 2008) υπεράσπισε το εμπάργκο του πατέρα του. Για να του απαντήσει η Ντ. Μπακογιάννη ότι ήταν ένα λάθος το εμπάργκο.

Ανάλογη εθνικιστικότατη δήλωση έκανε ο άλλοτε αριστερός Μ. Θεοδωράκης με επιστολή του στις 28-2-2008 (και στην "Ε") που προτείνει η Ελλάδα να κλείσει τα σύνορά της με τα Σκόπια και να διακόψει τις διπλωματικές και οικονομικές σχέσεις με το κράτος αυτό. Να γιατί οι δηλώσεις του πρώην Λαμπράκη φαρδιά-πλατιά δημοσιεύονται και στη φυλλάδα του Παπαθεμελή ή εγκωμιάζονται από το ΛΑΟΣ.

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

Η Βουλγαρία ήταν η πρώτη χώρα που είχε αναγνωρίσει την γειτονική χώρα και δεν αναγνωρίζει Μακεδονική εθνότητα ούτε για τη χώρα αυτή, ούτε και εντός της όπου δρουν Μακεδονικές οργανώσεις που πιστεύουν πως είναι εθνικά Μακεδόνες και όχι Βούλγαροι. «Κατά την απογραφή του πληθυσμού που πραγματοποιήθηκε στο βουλγαρικό χώρο το Φεβρουάριο του 1947, οι περισσότεροι ντόπιοι κάτοικοι προτίμησαν την επωνυμία Μακεδόνες αντί της βουλγάρικης εθνικότητας» (στο βιβλίο Ο Μακεδονικός Αγώνας, εκδόσεις Αλέξανδρος, τόμος 3^ος, σελ. 865).

Εφόσον ο όρος ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ είναι γεωγραφικός και δεν είναι δυνατόν να μπερδευτεί με την Μακεδονία του Πιρίν ή την Κεντρική, ή Δυτική ή Ανατολική Μακεδονία, εφόσον και η Ελλάδα κατέχει μόλις το 51% της γεωγραφικής Μακεδονίας από πού έως που, με ποιο δημοκρατικό δικαίωμα να επιβάλλει να είναι συνέταιρος-κουμπάρος η Ελλάδα το πώς θα ονομάζεται αυτή η χώρα;

Το δικαίωμα της εθνότητας είναι ζήτημα αυτοπροσδιορισμού ατομικού ή συλλογικού όχι ετεροπροσδιορισμού.

Στο χώρο της Ελληνικής Μακεδονίας όταν λέμε ντόπιος εννοούμε βασικά τον σλαβόφωνο. Άραγε ποιος μπορεί να είναι περισσότερο Μακεδόνας; Ο Γκρούεφσκι που κατάγεται από χωριό της Φλώρινας, ή ο Άνθιμος που είναι από την Πελοπόννησο, ο Ζουράρις από την Κρήτη, ο Ψωμιάδης από τον Πόντο;

Σε κάποια τηλεοπτική εκπομπή ο Μίμης Ανδρουλάκης όταν τον ρώτησαν για τη Θεσσαλονίκη αν θα πάει για Δήμαρχος απάντησε πως γιατί όχι εξάλλου πολλοί Δήμαρχοί της ήταν Πελοποννήσιοι (π.χ. Κούβελας).

Ο εθνικισταράς Κ. Ζουράρις στην επέτειο για το 1821 στις 25/3/08 πήγε με μαθητές από σχολεία της Θεσσαλονίκης να παρελάσουν στους Ευζώνους του Κιλκίς. Αφού διώχθηκε ο ντόπιος πληθυσμός από το Ματσούκοβο φυσικά έγινε ελληνικό χωριό και ονομάστηκε Εύζωνοι.

Από εδώ καταγόταν ο Venijamin Macukovski (1847;-1878) που συνέταξε για εκτύπωση μια «Γραμματική της Μακεδονικής διαλέκτου» που γι’ αυτό βρήκε την αντίδραση του βουλγαρικού κράτους», (σ. 37, 38 Σπυρίδων Σφέτας, Η ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ, εκδόσεις ΒΑΝΙΑΣ).

Συμμετείχε ο Ζουράρις ο άλλοτε πρόσφατα και συνεργαζόμενος με το ΚΚΕ στο Παλαί Ντε Σπορ μαζί με τον Παπαθεμελή και τον Άνθιμο όπου ακούστηκε και το σύνθημα «φέρτε μας τα όπλα να πάρουμε τα Σκόπια», (Ελευθεροτυπία 6/3/2008, σ. 5).

Ο εκλεκτός όλων των φασιστών από την Ελλάδα Άνθιμος (Χρυσή Αυγή, Στόχος…) ανέφερε «όπου Μακεδονία ίσον Ελλάδα και όπου Ελλάδα ίσον Μακεδονία». Τι πιο αλυτρωτικό σύνθημα υπάρχει από αυτό και μάλιστα από τα κυριότερα πρόσωπα της επίσημης ιεραρχίας; Ευτυχώς τώρα τελευταία δεν έχει την ίδια συμπαράσταση που είχε από τον Χριστόδουλο. Ο νέος αρχιεπίσκοπος φαίνεται πως αποστασιοποιείται από τις εθνικιστικές φανφάρες του Άνθιμου. Το άμβωνα της Εκκλησίας το έχει κάνει βήμα για πολιτικό λόγο όπου την εξωτερική πολιτική την βαπτίσαν εθνική πολιτική. Κάθε Κυριακή σε όποια εκκλησία πάει ο Άνθιμος εκεί πάνε ο Παπαθεμελής, ο Βελόπουλος (ΛΑΟΣ), ο Ψωμιάδης και άλλοι εκλεκτοί εθνικόφρονες που μάλιστα τους αναγγέλλει και από το επίσημο βήμα της Εκκλησίας ο Άνθιμος.

Αν δεν λέγεται αυτό αλυτρωτική πολιτική προπαγάνδα τι είναι τότε;

Η ΣΤΑΣΗ ΦΟΡΕΩΝ – ΚΟΜΜΑΤΩΝ

Το Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΙΜΔΑ) κάνει «έκκληση στον πνευματικό κόσμο, στους πανεπιστημιακούς, σε όλους τους Έλληνες και Ελληνίδες», «για να μην υπάρξει υποχώρηση στο σοβαρότατο και όχι τυπικό θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, για στήριξη στους κυβερνήτες μας έναντι των ισχυρών υπεραντλαντικών πιέσεων», (Ελευθεροτυπία 12/3/2008, σ. 7).

Τα γεωγραφικά σύνορα της Μακεδονίας στο διάστημα των 2.500 χιλιάδων ετών δεν ήταν σταθερά. Με το να ανακοινώνει η Ακαδημία Αθηνών στη συνεδρία της 17^ης Ιανουαρίου 1992 ποια ήταν τα σύνορα και πως τα Σκόπια δεν ήταν στο γεωγραφικό όρο Μακεδονία ή ότι «τα βόρεια σύνορα του μακεδονικού βασιλείου δεν ξεπέρασαν ποτέ την Ηράκλεια (Μοναστήρι – Βιτώλια)» έχει σαν επακόλουθο να τον αναπαραγάγουν διάφοροι ιστορικοί και μη και να λένε ανιστόρητα γεγονότα (βλ. άρθρο του Δ. Γκιώνη στην «Ε» στις 29-3-2008).

Σύμφωνα με την Ακαδημία Αθηνών η Οχρίδα δεν είναι στο γεωγραφικό όρο Μακεδονία. Γιατί τότε ομιλούν για την αρχαία ελληνική Αχρίδα; Ο Βακαλόπουλος έχει χάρτη επί οθωμανικής αυτοκρατορίας στα τέλη του 19^ου αιώνα όπου περιλαμβάνεται και η πόλη Σκόπια, η Πρίστινα και ακόμα παραπάνω. (βλ. Ο Μακεδονικός Αγώνας, τόμος 3^ος, σελ. 839).

Στον πολυτελέστατο τόμο της Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών, εκδόσεις Έφεσσος, ο Μακεδονισμός, ο ιμπεριαλισμός των Σκοπίων, 1944-2006, σελ. 19, παραθέτουν το γνωστό γραμματόσημο του 1939 όπου εκεί γράφει VARDASKA άρα λένε δεν λεγόταν Μακεδονία. Μα εκεί όλα τα κράτη της τότε Γιουγκοσλαβίας στο γραμματόσημο δεν είναι γραμμένα ούτε η Σερβία, ούτε η Κροατία, ούτε τα άλλα κράτη. Τι σημαίνει αυτό, δεν υπάρχει Σερβία; (Υπάρχει και σχετικό άρθρο στον «Ιό».). Δυστυχώς με τέτοιες ανιστόρητες πηγές, βγαίνει μετά και ο Άνθιμος με το γραμματόσημο μέσα στην εκκλησία να λέει αρλούμπες, πάτησε την πεπονόφλουδα. Όπως την πάτησε και με το χαρτονόμισμα-μαϊμού με το Λευκό Πύργο. (Δες «Ιός» 15-12-2007). Ο Λ. Πύργος σε … χαρτονόμισμα των Σκοπίων» υπογραφόταν από τον δημοσιογράφο Π. Σαββίδη.

Σιγά τους “Μακεδόνες”…

2011-11-12T04:04:00.001-08:00

Ο Άνθιμος είναι από την Πελοπόννησο, ο Ζουράρις από την Κρήτη, ο Ψωμιάδης από τον Πόντο και πάει λέγοντας. Σιγά τους “Μακεδόνες”…

Ακολουθεί εύθυμο σατυρικό βίντεο μέχρι να ετοιμαστεί η επόμενη ανάρτηση.

Μακεδονικά μιλησε ο ελληνικής καταγωγής Ευρωβουλευτής των «Ελευθέρων Δημοκρατών» της Γερμανίας κ. Γιώργος Χατζημαρκάκης.

2011-11-05T13:43:00.001-07:00

το ρεπορτάζ, από το ΑΠΕ-ΜΠΕ:

Ο Γερμανός ευρωβουλευτής Γιώργος Χατζημαρκάκης, ο οποίος συμπροεδρεύει στην Μεικτή Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που επισκέφθηκε σήμερα τα Σκόπια, δήλωσε ότι η παράλειψη του επιθέτου «μακεδονικός» από την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την πρόοδο της χώρας είναι λάθος και πρότεινε να συντάξουν μια πρόταση με τους Σκοπιανούς βουλευτές που θα απαιτούν στο μέλλον από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να μην αφήνει απ’ έξω το επίθετο αυτό.
Το συμπέρασμα αυτό βγήκε από την ένατη συνεδρίαση της Μεικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής –Σκοπίων και Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην οποία εκτός από τον Χατζημαρκάκη ήταν ο Ρίτσαρντ Χόβιτ, η Τέουτα Αρίφι- αναπληρωτής πρωθυπουργός, ο υπουργός Εξωτερικών Νίκολα Ποπόφσκι και πολλοί βουλευτές της πλειοψηφίας του κοινοβουλίου.

Ο Χατζημαρκάκης δήλωσε ότι τα Σκόπια είναι μια χώρα που η Ευρωπαϊκή Ένωση εκτιμά περισσότερο από ορισμένες άλλες χώρες, και στην οποία οι πολίτες έχουν κατηγορηματική θέση στην ένταξη της χώρας στην ευρωπαϊκή οικογένεια.

«Η απουσία του επιθέτου «μακεδονικός» στην έκθεση είναι απαράδεκτη. Η Μεικτή Επιτροπή θα εξετάσει το θέμα και να συζητήσουμε πως μπορούμε να βρούμε μια καλή λύση για αυτό, επειδή προκάλεσε αντιδράσεις εδώ στη χώρα και δεν θέλουμε να διαταραχθεί η εικόνα της στην ΕΕ», δήλωσε ο Χατζημαρκάκης.

Αναφορικά με το πρόσφατο περιστατικό των Βρυξελλών με μια ομάδα σκοπιανών δημοσιογράφων, ο Χατζημαρκάκης δήλωσε ότι το θέμα αυτό θα συζητηθεί απόψε.

Επεσήμανε ακόμη ότι η έκθεση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τονίζει τις προόδους που έγιναν σε όλους τους τομείς και εξέφρασε την ικανοποίησή του για τα σχέδια των μελλοντικών μεταρρυθμίσεων στη χώρα όπως αυτά ανακοινώθηκαν από τον πρωθυπουργό στη σημερινή συνεδρίαση.

Ο βουλευτής του SDSM Αντρέι Πέτροφ δήλωσε ότι μεταξύ των βουλευτών των Σκοπίων υπάρχει συναίνεση σχετικά με την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σημειώνοντας ότι η παράλειψη του επιθέτου ‘μακεδονικός’ τους ενόχλησε όλους. Τόνισε ακόμη ότι τα ζητήματα που αναφέρονται στην έκθεση για την ένταξη της χώρας στην ΕΕ θα καταλήξουν σε συναίνεση με το κυβερνών κόμμα.

= = = =

Σημείωση: Το παραπάνω βίντεο καθώς και το κείμενο με τη μετάφραση από τη σύγχρονη μακεδονική γλώσσα στην αντίστοιχη σύγχρονη ελληνική είναι από το το γνωστό εθνικιστικό μπλοκ τα χάλια. Επιτέλους εκεί ΣΤΑ ΧΑΛΙΑ έμαθαν την μακεδονική γλώσσα.

Νεοελληνικός Ανορθολογισμός

2011-11-05T03:44:00.001-07:00

Το παρακάτω κείμενο είναι αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα του Ν. Δήμου (http://www.ndimou.gr/articledisplay.asp?time_id=69&cat_id=2).

Αν και παλιό, παραμένει επίκαιρο περιγράφοντας άριστα τον αθεράπευτο νεοελληνικό ανορθολογισμό που κυριαρχεί διαχρονικά σε πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο στην Ελλάδα.

Στην Ελλάδα μιλάμε συχνά για το έλλειμμα του προϋπολογισμού ή του ισοζυγίου εξωτερικών πληρωμών – αλλά σπάνια για το έλλειμμα του ορθολογισμού. Έλλειμμα που φαίνεται καθημερινά και στην θεωρία και στην πράξη. Όχι μόνον δεν μας απασχολεί, αλλά εκστρατεύομε και θεωρητικά εναντίον του. Ο ορθός λόγος, που σε αυτόν τον τόπο γεννήθηκε, θεωρείται ξενόφερτος, δυτικόφερτος, απάνθρωπος – ενώ η νεοελληνική διανοητική θολούρα και ασυνέπεια είναι ανθρώπινη, χαρισματική και λεβέντικη.

Η ιστορία της Ελλάδας θα μπορούσε να αναλυθεί σαν πόλεμος των ορθολογιστών εναντίον των αντίθετων. Αυτό το δίπολο τέμνει όλες τις εποχές και όλες τις πολιτικές παρατάξεις. Οι Φιλικοί και οι Δάσκαλοι του Γένους ήταν από την πλευρά του ορθού λόγου – η Εκκλησία από την αντίθετη. Οι μεγάλοι εκσυγχρονιστές πολιτικοί (Καποδίστριας, Τρικούπης, Βενιζέλος) από την μία – οι λαϊκιστές και δημαγωγοί αντίπαλοί τους από την άλλη. Οι ευρωπαϊστές και οι νέο-ορθόδοξοι (ή «ελληνοκεντρικοί») ιδεολογικά αντιμέτωποι.

Το ενδιαφέρον είναι πως ενώ η πλευρά του ορθού λόγου έχει μία συγκροτημένη άποψη, η αντίθετη πλευρά είναι απλώς… αντίθετη. Ξέρει τι ΔΕΝ θέλει, αλλά δεν έχει ποτέ ξεκαθαρίσει τι θέλει. Κρατάει μία στάση αμυντική, υπονομεύοντας όλες τις προσπάθειες εξορθολογισμού, χωρίς να προσφέρει εναλλακτικές λύσεις εκτός από κάτι ασαφή οράματα και άφθονη παρελθοντολαγνεία. Ο λόγος είναι απλός: δεν υπάρχει σήμερα άλλη εναλλακτική πρόταση για την οργάνωση της πολιτείας, εκτός από την δυτική-ορθολογιστική-δημοκρατική. Που έχει σίγουρα πολλά μειονεκτήματα και χρειάζεται διορθώσεις και βελτιώσεις – αλλά η άλλη λύση ποια είναι; (Παρούσα λύση, εφαρμοσμένη και όχι οι «κοινότητες του Βυζαντίου» ή η αρχαία Σπάρτη…)

Κι ωστόσο οι αντι-ορθολογιστικές απόψεις φαίνεται ακόμα και σήμερα, να είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς στην χώρα μας. Η ιδεολογική συγκρότηση του νεοέλληνα παραμένει το κύριο εμπόδιο σε κάθε προσπάθεια για την ουσιαστική αλλαγή των πραγμάτων.

Βέβαια το να δηλώνουμε εμείς οι Ρωμιοί ανορθολογιστές μας βολεύει – διότι μπορούμε να συμπεριφερόμαστε αντιφατικά και αλλοπρόσαλλα δίχως να νιώθουμε καμία ενοχή.

Όμως βολεύει και άλλους, που σκόπιμα και προγραμματισμένα προσπαθούν να καλλιεργούν το σκοτάδι και την σύγχυση.

Από επισημότατα χείλη – του προκαθήμενου της εκκλησίας μας – ο Διαφωτισμός (που είναι ο ορθολογισμός στην πράξη) χαρακτηρίστηκε «επικατάρατος».

Αλλά τι είναι ο Διαφωτισμός; Ας δούμε πως τον περιέγραψε ο μεγαλύτερος φιλόσοφος της νεοτερικότητας – ο Ε. Καντ.

«Είναι η ενηλικίωση του ανθρώπου, η έξοδός του από την ανηλικιότητα που ο ίδιος προκάλεσε. Η ανηλικιότητα είναι η αδυναμία να χρησιμοποιείς τον νου σου χωρίς την καθοδήγηση ενός άλλου.. Αυτοπροκληθείσα είναι η ανηλικιότητα όταν αιτία της δεν είναι κάποια ατέλεια του νου – αλλά η έλλειψη αποφασιστικότητας και θάρρους να τον χρησιμοποιήσεις χωρίς καθοδήγηση άλλου. Sapere aude! («τόλμησε να είσαι σοφός» - Οράτιος). Τόλμησε να χρησιμοποιήσεις τον δικό σου νου – αυτό είναι το σύνθημα του Διαφωτισμού. Και γι αυτό τίποτα άλλο δεν χρειάζεται παρά μόνον η ελευθερία».

Πραγματικά ο Διαφωτισμός δεν ήταν μόνο ένα κήρυγμα λογικής – αλλά κυρίως ένα κήρυγμα ελευθερίας, απελευθέρωσης του ανθρώπου από όλες τις κηδεμονίες, από όλους όσοι είχαν συμφέρον να τον καθοδηγούν, να του υπαγορεύουν τις απόψεις τους, να τον παραπλανούν, να τον ταΐζουν με μύθους και παραμύθια. Στον Διαφωτισμό χρωστάμε την δημοκρατία, την κοινωνική και επιστημονική πρόοδο, την πίστη στα ανθρώπινα δικαιώματα… ό,τι πιο πολύτιμο έχει πετύχει η ανθρωπότητα τους τελευταίους αιώνες…

Ο Καντ ήταν ο φιλόσοφος που θεμελίωσε την κριτική μέθοδο – η κριτική ανάλυση είναι άλλωστε η ουσία του ορθολογισμού. Αυτή την χρήση του νου ζητούσε από μας – το να μην αποδεχόμαστε κάτι αν δεν το εξετάσουμε πρώτα, αν δεν το αναλύσουμε λογικά και πραγματολογικά, αν δεν το συγκρίνουμε με τα δεδομένα, αν δεν το αντιπαραθέσουμε και με τις άλλες απόψεις. Να μην βασιζόμαστε στην αυθεντία, την παράδοση, η το συναίσθημα – αλλά να κρίνουμε πάντα όσο γίνεται πιο αντικειμενικά και ψύχραιμα.

Η ρίζα της σκέψης και της γνώσης είναι η αμφισβήτηση και η αμφιβολία. Αν δεν υπήρχε αυτή, θα πιστεύαμε ακόμα πως ο ήλιος κινείται γύρω από την γη και η μαύρη χολή προκαλεί την μελαγχολία… Αλλά και η βάση της δημοκρατίας είναι η δυνατότητα αμφισβήτησης της εξουσίας και της αυθεντίας.

Είναι βέβαιο – μας το διδάσκει η ψυχολογία – ότι ο άνθρωπος δεν είναι «ζώον λογικόν». Ότι οι αποφάσεις του θεμελιώνονται σε κίνητρα που έχουν σχέση με την αυτοσυντήρηση, την επιθυμία, την επικράτηση, τους φόβους, τα πάθη – και άλλα, μάλλον παράλογα πράγματα. Ωστόσο το χαρακτηριστικό του homo sapiens είναι ότι μπορεί συχνά να τιθασεύει αυτές τις παρορμήσεις – έτσι ώστε να μπορεί να οργανώνει την ζωή του και να συνυπάρχει με τους άλλους.

Αν δεν υπήρχε ο ορθός λόγος, η ανθρώπινη κοινωνία θα ήταν 100% ζούγκλα και ο βίος αβίωτος. Φυσικά και τώρα επικρατεί συχνά το δίκαιο του ισχυρότερου – αλλά οι νόμοι, οι κανόνες, οι κώδικες, εξισορροπούν τα πράγματα. Είναι άλλο να λέμε πως παραβιάζεται συχνά ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας και άλλο να μην υπάρχει κανένας κώδικας και όλοι να συγκρούονται με όλους.

Η ατομική μας ύπαρξη θα ήταν φτωχή χωρίς το συναίσθημα και το πάθος – αλλά στον δημόσιο χώρο η παρουσία τους είναι καταστρεπτική. Ο ορθός λόγος εξασφαλίζει την σωστή λειτουργία της κοινωνίας και του μυαλού μας αλλά και την σωστή οργάνωση της καθημερινής ζωής μας.

Μπορεί να φανεί υπερβολικό, όμως, κατά την γνώμη μου, το έλλειμμα του ορθολογισμού είναι το πρώτο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε σαν έθνος. Βρίσκεται πίσω από όλα μας τα επί μέρους προβλήματα – από τα πολιτικά και τα οικονομικά μέχρι τα πολιτιστικά. Μας δυσκολεύει αφάνταστα στις διεθνείς μας σχέσεις – και μας ταλαιπωρεί τρομακτικά στην καθημερινή μας ζωή – που κινείται μόνιμα μέσα σε ένα χαοτικό περιβάλλον.

Επιμένω σε κάτι που ενώ όλοι θα το έλεγαν αυτονόητο, δεν υλοποιείται στην πράξη. Ενώ ο ορθός λόγος είναι η βάση για την σκέψη και για την ζωή μας – τον αποφεύγουμε σαν το διάβολο. Όχι μόνο η κριτική μέθοδος δεν διδάσκεται στα σχολεία μας, όχι μόνο όποιος μαθητής σκέπτεται για λογαριασμό του αντί να παπαγαλίζει, κινδυνεύει με απόρριψη – αλλά διδάσκουμε και τα παιδιά ένα σωρό ψέματα και μύθους που τα αποπροσανατολίζουν και αποδυναμώνουν την αυτόνομη σκέψη.

Ένα παράδειγμα: μαθαίνουμε πως η ορθόδοξη εκκλησία κράτησε ζωντανή την γλώσσα μέσα από το Κρυφό Σχολειό – και πρωταγωνίστησε στην Επανάσταση που κηρύχτηκε στις 25 Μαρτίου στην Αγία Λαύρα από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό.

Ούτε μία λέξη σε αυτή τη φράση δεν αντιστοιχεί σε αλήθειες. Η ιστορική έρευνα έχει αποδείξει πως Κρυφό Σχολειό δεν υπήρξε ποτέ, η Εκκλησία αφόρισε την επανάσταση, κανείς δεν ήταν στην Αγία Λαύρα στις 25 Μαρτίου.

Όλη μας η ύπαρξη βασίζεται σε μύθους και ανορθολογικές παραδοχές.

Οι περισσότεροι Έλληνες φοβούνται την Ευρώπη – και ταυτόχρονα δηλώνουν θερμοί υποστηρικτές της. Λέμε «κάποτε πρέπει να γίνουμε Ευρώπη», «αυτά δεν συμβαίνουν στην Ευρώπη» αποκλείοντας τους εαυτούς μας. Αλλά αν κάποιος ξένος μας πει ότι δεν είμαστε Ευρωπαίοι αγανακτούμε και τον χαρακτηρίζουμε Ανθέλληνα.

(Ανθέλληνες είναι πάντα όσοι γράφουν ή λένε κάτι που δεν μας αρέσει – άσχετα αν είναι σωστό ή όχι).

Το 92% των συμπατριωτών μας δηλώνει υπερήφανο που είναι Έλλην (γιατί; κληρονομείται η αξία;) θεωρεί ότι η Ελλάδα είναι σημαντική χώρα που έχει να δώσει πολλά στον υπόλοιπο κόσμο και μετά, όταν κληθεί να περιγράψει την κατάσταση στην χώρα του, τα βρίσκει όλα φρικτά και υπανάπτυκτα.

Τρία εκατομμύρια Έλληνες παρασύρθηκαν πρόσφατα σε ένα φεστιβάλ παραλογισμού. Το «πρόβλημα των ταυτοτήτων» δεν έχει λογική βάση. Η ταυτότητα και τα δεδομένα της δεν έχουν σχέση ούτε με την θρησκεία ούτε με την εθνική ιδιοπροσωπία – πρόκειται για ένα τυπικό γραφειοκρατικό έντυπο.

Και να ήταν οι τουλάχιστον όλοι αυτοί οι Έλληνες συνεπείς χριστιανοί! Να τηρούσαν τις εντολές του Ιησού…

Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων ξεσηκώθηκε πριν δέκα χρόνια για το «μακεδονικό». Άλλη μία ξεκάθαρη περίπτωση παραλογισμού.

Λέμε ότι είμαστε ριγμένοι και αδικημένοι από τους ισχυρούς της γης (τα «ξένα κέντρα» που συνεχώς συνωμοτούν εναντίον μας). Όμως είμαστε το μόνο κράτος της περιοχής που πολλαπλασίασε την έκτασή του τα τελευταία 150 χρόνια. Ας αφήσουμε που απελευθερωθήκαμε μόνο χάρη στις μεγάλες δυνάμεις. Η επανάσταση είχε σβήσει – κι αν δεν υπήρχε το Ναβαρίνο…

Όμως η θεωρία της συνομωσίας (conspiracy theory) καλά κρατεί. Ό,τι κακό έχει συμβεί στην Ελλάδα είναι αποτέλεσμα ξένης επιρροής (ο ξένος δάκτυλος). Πριν από τον πόλεμο ήταν της Ιντελλιτζενς Σέρβις – τώρα ανήκει στο μακρύ χέρι της ΣΙΑ. Εμείς δεν είμαστε υπεύθυνοι για τίποτα.

Θεωρούμε φυσικό εμείς να βρίζουμε τους Αμερικανούς, να διαδηλώνουμε με κάθε ευκαιρία (ακόμα και άσχετη) μπροστά στην Αμερικανική Πρεσβεία, αλλά ζητάμε από αυτούς να μας σέβονται και να μας ευνοούν. Εμείς έχουμε το δικαίωμα να γράφουμε δέκα αντιαμερικανικά δημοσιεύματα κάθε μέρα – όμως αν αυτοί δημοσιεύσουν ΕΝΑ επικριτικό για μας, γίνεται χαμός!

Ο ανορθολογισμός επιτρέπει και την απρόσκοπτη επικράτηση των διάφορων «ελληνικών μύθων». Π. χ. για την συνέχεια της φυλής (από τους αρχαίους) άποψη που δεν αντέχει σε κανένα κριτικό επιστημονικό έλεγχο. Γενικότερα η έλλειψη κριτικής σκέψης οδηγεί σε αυτό που ονομάζουμε ιδεολογική χρήση της ιστορίας» - δηλαδή την προσαρμογή της ιστορικής αλήθειας στα μέτρα των ιδεολογημάτων τα οποία θέλουμε να προωθήσουμε.

Ας μην μιλήσουμε για το πιο παράλογο από όλα τα κατασκευάσματα της νεοελληνικής ιδεολογίας – τον αποκαλούμενο «ελληνοχριστιανικό πολιτισμό». Αντίφασις εν εαυτή (όπως το ξύλινο σίδερο) όπου ο ένας όρος αναιρεί τον άλλο. Κι όμως σε αυτό το σχιζοφρενικό κατασκεύασμα στηρίχτηκε η παιδεία μας για πολλές δεκαετίες – κι όχι μόνο στην χούντα…

Στην διεθνή πολιτική οι έλληνες αντιμετωπίζουν τα άλλα κράτη με καθαρά συναισθηματικά κριτήρια. Είναι αυτά που μας μισούν (τα περισσότερα) και αυτά που μας αγαπούν. Η ίδια διάκριση ισχύει και για τους πολίτες τους. Οι φιλέλληνες και οι μισέλληνες. (Σε καμία γλώσσα δεν υπάρχουν ανάλογες λέξεις). Λες και δεν είχαν άλλη δουλειά να κάνουν παρά να ασχολούνται με εμάς.

Πιστεύουμε πως όλοι μας φθονούν, μας επιβουλεύονται και μας αδικούν. Υπάρχει αυτή η επαναλαμβανόμενη άποψη για τα «εθνικά δίκαια». (Προσφιλής στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας). Μάταια έλεγε και ξανάλεγε ο Ελευθέριος Βενιζέλος ότι δεν υπάρχουν εθνικά δίκαια αλλά μόνον εθνικά συμφέροντα.

Κι ας πάρουμε το μείζον εθνικό μας θέμα: την σχέση μας με την Τουρκία. Είναι έξυπνος, ψύχραιμος, λογικός ο τρόπος με την οποίο την αντιμετωπίζουμε; Θα μου πείτε πως φταίει η επιθετικότητα της Τουρκίας. Αν όμως πάτε απέναντι, θα ακούσετε να μιλάνε για την επιθετικότητα της Ελλάδας. Όπως μου είπε κάποτε ένας Τούρκος: «Η τελευταία φορά που σας επιτεθήκαμε εμείς ήταν το 1453. Ενώ εσείς, εκτός από το 1821, μας έχετε επιτεθεί το 1897, το 1912, το 1922 και το 1974 στην Κύπρο. Ποιος είναι ο επιθετικός;»

Μιλάμε συνεχώς για «παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας» αλλά αυτό τον εναέριο χώρο εμείς μόνοι μας τον έχουμε ορίσει στα δέκα μίλια – και δεν τον αναγνωρίζει κανένα άλλο κράτος στον κόσμο. (Το διεθνώς ισχύον είναι ότι ο εναέριος χώρος είναι ίδιος με τα χωρικά ύδατα – στην περίπτωσή μας, τα έξι μίλια).

Δεν λέω πως οι Τούρκοι (όπως κάθε λαός) δεν κοιτάνε τα δικά τους συμφέροντα και δεν θέλουν να ενισχύσουν την θέση τους – άλλο όμως αυτό και άλλο η δημιουργία «μπαμπούλα», η υστερία και η φοβία. Η συναισθηματική φόρτιση καθόλου δεν βοηθάει για μία αποτελεσματική αντιμετώπιση. Ωφελεί μόνον ορισμένους πολιτικούς και εμπόρους όπλων…

Με συναισθήματα και ζητωκραυγές δεν γίνεται εξωτερική πολιτική. Η «εθνική μας τύφλωση» που μας εξευτέλισε το 1897, που οδήγησε στην καταστροφή το 1922 και σε τραγωδία το 1974 θα έπρεπε να μας έχει παραδειγματίσει…

Ο εθνο-θρησκευτικός μας φανατισμός (ανάλογος του ισλαμικού) ανέστειλε την ανάπτυξη του ορθολογισμού και κρατάει αυτή τη χώρα απομονωμένη, ανάμεσα σε Δύση και Ανατολή. Σε υπεροπτική ανασφάλεια παραμένουμε (παρά τις επιφανειακές προσαρμογές) μακριά από την νεοτερικότητα.

Κυκλοφόρησε το φύλλο Νοεμβρίου 2011 της Νόβα Ζόρα.

2011-11-01T10:10:00.001-07:00

Κυκλοφόρησε το φύλλο Νοεμβρίου 2011 της Νόβα Ζόρα.

Released the edition of Nova Zora November 2011.

Објави издание на Нова Зора Ноември 2011 година.

http://www.novazora.gr/