Ο τυπικός μακεδονικός χορός Ράικο από το χορευτικό συγκρότημα "Σολούντσανι" - "Θεσσαλονικείς".
Εμφάνιση στην Δημοτική βιβλιοθήκη στην πόλη Σκόπια της Δημοκρατίας της Μακεδονίας την 27.02.2010.
Igraornata grupa "Soluncani" i nivniot nastap vo gradska biblioteka vo Skopje na Republic of Macedonia in 27.02.2010.
Πριν λίγες ημέρες στο ιστολόγιο abecedar.blogspot.com ήρθε το παρακάτω πολύ ωραίο, αυθόρμητο και πολύ ανθρώπινο κείμενο αναγνώστριας που αξίζει να διαβαστεί. Όπως γράφει, αφορμή ήταν η πρόσφατη ανάρτηση που κάναμε σχετικά με την περιπέτεια Βλάχου πολιτικού πρόσφυγα με τη "ντόπια" σύζυγο στην Ουγγαρία.
Η κυρία που το έστειλε είναι από την Θεσσαλονίκη και θέλησε να μας διηγηθεί την προσωπική της περιπέτεια. Ο λόγος δικός της και τα συμπεράσματα δικά σας...
= = =
Προς διαχειριστάς του μπλοκ abecedar.
Με αφορμή μία πρόσφατη ανάρτηση σας, σχετικά με το Βλάχο πολιτικό πρόσφυγα με τη "ντόπια" σύζυγο, μου ήρθε η επιθυμία να σας περιγράψω κάποια προσωπικά μου βιώματα. Απλά θεωρώ ότι θα τα βρείτε ενδιαφέροντα και νομίζω πως έχει αξία από μία μη μακεδόνισσα να λεχθούν κάποια γεγονότα που έχουν σχέση με τους Μακεδόνες.
Ήταν λοιπόν αρχές καλοκαιριού πριν δέκα χρόνια, όταν εγώ και ο άνθρωπος μου πήραμε την απόφαση να παντρευτούμε. Θέλαμε να κάνουμε πρώτα πολιτικό γάμο, όπως και χιλιάδες άλλα ζευγάρια.
Ο άντρας μου πολίτης FYROM, ερχόταν στην Ελλάδα εκείνη την εποχή εφοδιασμένος με multi-visa ενός έτους που έβγαζε χωρίς καμιά δυσκολία, λόγω επαγγέλματος, ξεροσταλιάζοντας επί πολλές ώρες όμως περιμένοντας τη σειρά του έξω από το ελληνικό προξενείο στα Σκόπια.
Διαβάζοντας την σχετική νομοθεσία μάθαμε ότι για γάμο με αλλοδαπό απαιτείται ειδική βίζα, την οποία και θα μπορούσαμε να αποκτήσουμε μόνο στο ελληνικό προξενείο.Πάραυτα, πήγαμε στο Δήμο Θεσσαλονίκης, όπου ανήκα, να ρωτήσω για τα απαιτούμενα δικαιολογητικά για άδεια γάμου.
Μία νεαρή κοπέλα μας απάντησε ότι χρειάζονται πιστοποιητικό γέννησης, ταυτότητα ή διαβατήριο κ.λ.π. και αποδεικτικό της νόμιμης διαμονής στη χώρα, όπως άδεια παραμονής ή βίζα. Της δείξαμε τη βίζα (τουριστική) ενός έτους που κατείχε τότε ο νυν σύζυγος μου και μας είπε ότι είναι εντάξει.
Για την αποφυγή κατοπινών προβλημάτων εμείς επιμείναμε.
- "Είσαι σίγουρη κοπέλα μου? Διάβασα ότι χρειάζεται βίζα γάμου"!
- "'Όχι, δεν είναι απαραίτητο, εφόσον έχετε ισχύουσα βίζα", μας απάντησε. Φώναξε μάλιστα και μία προϊστάμενη κι αυτή συμβουλεύτηκε κάποιον άλλο κύριο και καταλήξανε στο ότι δεν απαιτείται κάτι άλλο πέρα από αυτό.
Έτσι λοιπόν συγκεντρώσαμε τα ζητούμενα έγγραφα (χωρίς να ξαναβγάλουμε βίζα), τα καταθέσαμε στην αρμόδια δημοτική υπηρεσία, εκδόθηκε η άδεια γάμου κι ένα απόγευμα καθημερινής ημέρας τελέστηκε ο γάμος στο Δημαρχείο Θεσσαλονίκης. Είχα και την ελπίδα να μας παντρέψει ο "φτερωτός" δήμαρχος αλλά δεν μας έκανε την τιμή κι αντ' αυτού μας πάντρεψε ένας αντιδήμαρχος.
Στους επόμενους μήνες ετοιμάζαμε το σπιτικό που επρόκειτο ν' ανοίξουμε. Βρήκα άλλο διαμέρισμα, πιο κατάλληλο για να στεγάσει οικογένεια, στη δυτική Θεσσαλονίκη και το επόμενο βήμα θα ήταν και ο θρησκευτικός γάμος, για να ικανοποιήσουμε και την επιθυμία των γονιών μας, ως ελάχιστη ένδειξη ευγνωμοσύνης, σε όσα μας πρόσφεραν. Η πρώτη μου σκέψη ήταν ο γάμος να τελεστεί στην παλιά γειτονιά. Μου είπαν ότι συν τοις άλλοις χρειαζόταν και έγγραφη δήλωση από ενορίτη γνωστό στην εκκλησία, ότι είμαι χριστιανή ορθόδοξη, πέρα από το βαπτιστικό (πιστοποιητικό) που είδα κι έπαθα να το βρω.
Μπαίνω λοιπόν στην εκκλησία της ενορίας μου και με δέχεται ένας νεαρός (μάλλον μόλις είχε αποφοιτήσει από τη Θεολογική), αρμόδιος για τη δουλειά αυτή. Του εξήγησα την "ιδιαιτερότητα" για την υπηκοότητα του συζύγου και την εκκλησία στην οποία ανήκει κι είχε βαπτιστεί. Η ενορία μου ανήκε τότε στην Ιερά Μητρόπολη Θεσσαλονίκης.
- "Δεν είναι δυνατόν να τελεστεί θρησκευτικός γάμος, καθώς η Εκκλησία των Σκοπίων, όπου βαπτίστηκε ο άνδρας σας, είναι σχισματική" μου λέει ο κατα τ' άλλα συμπαθέστατος κι ευγενικός νεαρός. "Θα πρέπει να ξαναβαπτισθεί".
Έγινα έξαλλη!!! "Αυτό δεν πρόκειται να γίνει ποτέ! Ο άνδρας μου είναι χριστιανός ορθόδοξος και τέτοιο εξευτελισμό δεν υπάρχει περίπτωση να τον ανεχτούμε. Θα προτιμούσα να γίνω ακόμα και μουσουλμάνα παρά αυτό! Εμείς οι πιστοί δεν είμαστε υποχρεωμένοι να πληρώνουμε τις πολιτικές αντιπαραθέσεις μεταξύ των εκκλησιών", του είπα και κίνησα να φύγω.
- "Μισό λεπτό, κυρία", μου είπε.
- "Μου είπατε πριν ότι μετακομίσατε στο ******* σωστα? Και πως δεν είστε βέβαια σε ποιά από τις δύο περιοχές θέλετε να γίνει ο γάμος σας".
- "Ναι" του είπα χωρίς να αντιληφθώ από την αρχή τι προσπαθούσε να μου πεί!
- "Λοιπόν, γιατί δεν πάτε στην Ιερά Μητρόπολη Νεαπόλεως και Σταυρουπόλεως όπου ανήκει η καινούργια ενορία σας? Πιστεύω ότι εκεί δεν θα έχετε πρόβλημα και θα σας δώσουν άδεια γάμου! Αρκεί να έχετε κάποιο μάρτυρα ενορίτη να βεβαιώσει."!!
Τον ευχαρίστησα κι έφυγα.
Πήγα κατευθείαν στην Ι.Μ. Σταυρουπόλεως και Νεαπόλεως. Παρέλαβαν τα χαρτιά χωρίς να μου δημιουργήσουν κανένα πρόβλημα. Το βαπτιστικό του άντρα μου μάλιστα είχε δύο διαφορετικές μεταφράσεις. Στη μία έλεγε "Μακεδονική Ορθόδοξη Εκκλησία" και στην άλλη "Ορθόδοξη Εκκλησία της ΦΥΡΟΜ".
Ένας ηλικιωμένος κληρικός με δέχτηκε και πήρε τα χαρτιά χωρίς να προβάλει καμία αντίρρηση ή σχόλιο. Με έκπληξη τον είδα να πληκτρολογεί με άνεση στον υπολογιστή και να τυπώνει. Μετά φώναξε έναν νεαρό παπά για να με συνοδεύσει σε μία άλλη αίθουσα όπου θα βγάζαμε φωτοτυπίες.
- "Α, ο άνδρας σας είναι από τα Μπίτολα ε? Έχω πάει. Ξέρετε εγώ είμαι από τη Μελίτη της Φλώρινας".
- "Ας μην το σχολιάσω αυτό" είπα μέσα μου.
Έγινε λοιπόν και ο θρησκευτικός γάμος χωρίς κανέναν απολύτως πρόβλημα. Οι ιερείς και στην κατάθεση των δικαιολογητικών και κατά τη διάρκεια της τελετής ήταν άψογοι και φιλικοί.
Πέρασε ο καιρός, τελείωνε ο χειμώνας. Ήμουν ετοιμόγεννη. Η βίζα του άνδρα μου έληγε και είπαμε να καταθέσουμε και την αίτηση για την πενταετή άδεια διαμονής που δικαιούτο λόγω γάμου. Αφού λοιπόν είδα με τα μάτια μου τους υπαλλήλους της αρμόδιας υπηρεσίας Κεντρικής Μακεδονίας, και τη συμπεριφορά τους στους εκατοντάδες (σχεδόν αποκλειστικά αλλοδαπούς) που περιμένανε να διεκπεραιωθούν οι αιτήσεις τους, φθάσαμε στην αρμόδια επιτροπή.
Η επιτροπή αυτή προφανώς είχε σκοπό να διακρίνει τους αληθινούς από τους ψεύτικους γάμους μεταξύ Ελλήνων και αλλοδαπών. Και ΚΑΛΩΣ υπήρχε.
Ένας από τα μέλη της επιτροπής, μάλλον αστυνομικός, διαπίστωσε ότι δεν υπήρχε βίζα για γάμο!
- "Πρέπει να βγάλετε βίζα γάμου, το λέει ο νόμος"
- "Μα πως να βγάλω βίζα για γάμο, αφού είμαι ήδη παντρεμένη? Κι έπειτα, Ελληνική Αρχή, ο Δήμος Θεσσαλονίκης, δέχτηκε τα υπάρχοντα έγγραφα και τέλεσε το γάμο", του απάντησα.
Ο κύριος αυτός, κοιτάζοντας μπροστά του μιά ετοιμόγεννη γυναίκα, βλέποντας δίπλα μου τον σύζυγο μου, είδε και τα βλέμματα των λοιπών της επιτροπής που του λέγανε νοερά "Τί μαλακίες λες?" και συγκαταβατικά είπε "Εντάξει, τέλος πάντων, θα σας δώσουμε την άδεια παραμονής έστω και παράτυπα"!
"Ευχαριστώ", του απάντησα "δεν θα το ξανακάνουμε"!
Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα...
= = =
KORNISOR: A beautiful highland village in Pella, Macedonia.
Περισσότερες πληροφορίες και τοπωνύμια του χωριού Kornisor μπορείτε να βρείτε στο ιστολόγιο folkmusicgr (κλικ τουκα)
Το Ουράνιο Τόξο / Виножито και η Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού / Дом на Македонската Култура συμμετείχαν στην κοινή γενική συνέλευση του ευρωπαικού πολιτικού κόμματος Ευρωπαική Ελεύθερη Συμμαχία (EFA) και του ιδρύματος Centre Maurits Coppieters (CMC) που διεξήχθη από τις 11 έως τις 13 Απριλίου στο Μεράν του Νοτίου Τιρόλου.
Το Ουράνιο Τόξο συμμετείχε ενεργά στην κατάρτιση του πολιτικού μανιφέστου της EFA ενόψει και των Ευρωεκλογών του Μαίου 2014, επιτυγχάνοντας ειδική αναφορά στην προστασία των μη επίσημα αναγνωρισμένων γλωσσών μέσα στην Ε.Ε., μια από τις οποίες είναι και η μακεδονική.
Το νέο προεδρείο του κόμματος δεσμεύτηκε επίσης ότι θα συνεχίσει την υποστήριξη των δίκαιων αιτημάτων των Μακεδόνων στην Ελλάδα (αλλά και στη Βουλγαρία) για εισαγωγή των μακεδονικών στην δημόσια εκπαίδευση και στην προώθηση των δίγλωσσων επιγραφών, στις περιοχές όπου ζουν Μακεδόνες.
Ο εκπρόσωπος του Ουράνιου Τόξου ενημέρωσε τη γενική συνέλευση για τις τελευταίες εξελίξεις και το σχετικο επίσημο αίτημα του πρόεδρου του Τοπικού Συμβουλίου Μελίτης/Овчарани Панде Ашлаков-Πάντε Ασλάκοβ.
Ο πρόεδρος της EFA Ερίκ Ντεφόρτ εξέφρασε την ελπίδα ότι οι ελληνικές αρχές θα ανταποκριθούν επιτέλους θετικά στο αίτημα των Μακεδόνων και υποσχέθηκε ότι σε περίπτωση αρνητικής ή μη απάντησης, το θέμα θα τεθεί στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από τους ευρωβουλευτές της EFA.
Ανάλογα θετικά μηνύματα εισέπραξε και η Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού απο τους εταίρους της στο ίδρυμα CMC. Iδιαίτερο ενδιαφέρον συγκέντρωσε η ενημέρωση του εκπροσώπου της Στέγης προς τη Γενική Συνέλευση αναφορικά με τις αιτήσεις Μακεδόνων να τους επιστραφούν τα παλαιά μακεδονικά τους ονοματεπώνυμα. Το προεδρείο του CMC υποσχέθηκε την αμέριστη στήριξη του στην προσπάθεια μαζικοποίησης των αιτημάτων αυτών, ώστε το ελληνικό κράτος να βρεθεί μαζικά υπόλογο για άρνηση ενός θεμελιώδους ανθρωπίνου δικαιώματος. Συζητήθηκαν επίσης πιθανές κοινές πολιτιστικές δράσεις στις περιοχές όπου κατοικούν Μακεδόνες.
Το Ουράνιο Τόξο ζήτησε από το νέο Γραφείο της EFA να εξετάσει την αναθεώρηση της διαδικασίας εκλογής ώστε να αντικατασταθεί το υπάρχον σύστημα με απευθείας εκλογή των μελών του Γραφείου από την Γενικη Συνέλευση, χωρίς προαπαιτούμενα και χρίσματα. Πρόκειται για μια πρόταση που προάγει την δημοκρατία μέσα στο κόμμα και η οποία έγινε δεκτή με ενθουσιασμό απο τη Γενική Συνέλευση. Το νεοεκλεγέν Γραφείο δεσμεύτηκε να φερει το θέμα ενώπιον της ερχόμενης Γενικής Συνέλευσης στην Γαλικία.
Υπενθυμίζεται ότι τις εργασίες της κοινής Γενικής Συνέλευσης EFA και CMC παρακολούθησαν 150 σύνεδροι απο 16 κράτη- μέλη και υποψήφιες προς ένταξη στην ΕΕ χώρες.
Η επόμενη χρονιά είναι μια από τις πλέον σημαντικές για το κίνημα της αυτοδιάθεσης των ευρωπαικών λαών, καθώς Σκωτία και Καταλωνία αναμένεται μέσω δημοψηφισμάτων να ανακηρύξουν την ανεξαρτησία τους από το Ηνωμένο Βασίλειο και την Ισπανία αντίστοιχα ενώ ήδη προετοιμάζονται για κάτι αντίστοιχο η Φλάνδρα (Βέλγιο) και το Νότιο Τιρόλο (Ιταλία).
Σημαντικές εξελιξεις θα υπάρξουν επίσης και στο θέμα της προστασίας και ανάπτυξης των μειονοτικών και λιγότερο ομιλούμενων γλωσσών, με μια σειρά εκδηλώσεων που ήδη προετοιμάζονται για την Ευρωπαϊκή Ημέρα Γλωσσών, στις 25 Σεπτεμβρίου.
= = = =
http://novazora.gr/arhivi/7853
Κυκλοφόρησε το τεύχος Μαΐου 2013 της Νόβα Ζόρα.
Released the edition of Nova Zora May 2013.
Објави издание на Нова Зора Мај 2013 година.
Είσοδος του χορού στο έμπα του χωριού
θρόισμα το καραγάτσι, σιωπή, κάλεσμα
Δίπλα στη μεγάλη πέτρα το νερό
κουβεντολόι, προσμονή
οι Πηνελόπες των Ξανθογείων
το Ρουσίλβο ζωντανό-νεκρό
λήθη ηθελημένα αθέλητη
η Μίρκα η δασκάλα ανασαίνει ακόμη
κι εσύ Νάτσκο, δεν πρόλαβες κορίτσι ν’ αγαπήσεις
ο θάνατος
ο θρήνος στη σιωπή
νόστος άπατρις
Στη μοναξιά της λογικής των αρχόντων, στάχτη και αίμα
Και ψηλά εκεί στο χιόνι, το Καϊμακτσαλάν οστεοφύλακας
Καημός αμετάφραστος, το οξυγόνο δεν πουλιέται
Τώρα, το τραγούδι για την ελευθερία ποιος να πει;
Της γλώσσας της κρυφής απέμεινε η μελωδία
και χορός λεβέντικος σε τραγούδια δίχως λόγια
Κάπου-κάπου, φτάνει ως τ’ αυτιά μας κλεφτά
Χωρίς γραφή, σαν κάτι μυστικό, περήφανα σιωπηλό
Υγρό μοιρολόι στους τάφους των προγόνων
Που μόλις αποχαιρετήσαμε βουβά
Και τα χωριά που πίσω μας αφήσαμε
Απορημένα πορτοπαράθυρα χάσκουν στον αέρα
Δίχως τελάλη και παπά και στάμνα για τη βρύση.
Από το Άλμπουμ Ρουσίλβο,
του Κώστα Θεοδώρου.
[...Only lingering echoes of the melody of the forbidden language
and undaunted dancing to songs without words.
Sometimes, once in a while,
comfort to our ears, the stealthy significance of the unwritten,
like some secret, dignified in silence
liquid lamentations over the graves of our forbears
where we mutes have just bid farewell,
and the villages, where behind us we left
bewildered windows and doors gaping in the wind
without crier or priest, or a pitcher for the spring]
from the booklet of the album 'Rousilvo'
by Kostas Theodorou
(translated in English by Jonathan Smith)
Χρυσαβγητης πήρε καινούργιο κινητό από την Cosmote και ...δείτε στο παρακάτω βίντεο τι “ανακάλυψε”:
Με την επικίνδυνη νεοναζιστική ελαφρομυαλιά, που χαρακτηρίζει κάθε χρυσαβγήτη, αποκαλεί “ανθελληνική” την ελληνική εταιρία Cosmote διότι παρέχει, λέει, στους πελάτες της συσκευές κινητών τηλεφώνων που στις ρυθμίσεις γλώσσας περιλαμβάνει μεταξύ άλλων και τη σύγχρονη μακεδονική.
Δεν ξέρω αν είναι για γέλια ή για κλάματα ή και για τα δύο μαζί αυτή η “ανακάλυψη” του συγκεκριμένου νεοναζί χρυσαβγήτη.
Το μόνο σίγουρο, δυστυχώς, είναι ότι υπάρχει σημαντική μερίδα πολιτών στην Ελλάδα που ταυτίζονται χωρίς να το αντιλαμβάνονται με τους χρυσαβγήτες νεοναζί σε ότι αφορά τη σύγχρονη μακεδονική γλώσσα λόγω άγνοιας του γεγονότος ότι είναι διεθνώς αναγνωρισμένη.
Αυτή η άγνοια δεν είναι για γέλια ούτε για κλάματα. Είναι επικίνδυνη.
“Μακεδονική Δημοκρατία της Ελλάδος” και άλλες μωρίες στην ομιλία του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Άνθιμου την Kυριακή 21/4/2013 στον Ι. Ναό Αγίου Μηνά.
* "Μωραίνει Κύριος ον βούλεται απόλεσαι" σημαίνει: τρελαίνει ο Θεός αυτόν που θέλει να καταστρέψει.
Όλα εν σοφία εποίησε ο Κύριος…
.
Tου Τάκη Μίχα*
Ο μεσολαβητής του ΟΗΕ για το θέμα της ονομασίας Μάθιου Νίμιτς ετοιμάζεται να υποβάλει για πολλοστή φορά μία νέα σειρά προτάσεων για την επίλυση της διένεξης μεταξύ της Ελλάδας με την ΠΓΔΜ. Που πιθανότατα θα έχει την ίδια κατάληξη όπως και οι προηγούμενες. Η Αθήνα, ως γνωστόν, αρνείται να δεχθεί τη συνταγματική ονομασία της γείτονος, δηλαδή «Δημοκρατία της Μακεδονίας», στη βάση μιας σειράς επιχειρημάτων, κοινός παρονομαστής των οποίων είναι ότι η ονομασία «Δημοκρατία της Μακεδονίας» δεν ανταποκρίνεται στα ιστορικά, πολιτισμικά και γλωσσολογικά δεδομένα. Η κρατούσα στην Ελλάδα άποψη είναι ότι η αυθεντική, η κυρίως Μακεδονία, βρίσκεται εντός της ελληνικής επικράτειας και ότι κατά συνέπεια η γείτων πρέπει να χρησιμοποιεί έναν γεωγραφικό προσδιορισμό πριν από το «Μακεδονία»(π.χ. «Ανω», «Βόρεια» κ.λπ.).
Δεν διαφωνώ ούτε συμφωνώ με την ελληνική επιχειρηματολογία. Ομως πιστεύω ότι η Αθήνα έχει δημιουργήσει ένα θέμα εκ του μη όντος, ότι έχει εισαγάγει στη συζήτηση άσχετες παραμέτρους και ότι έχει περιπλέξει ένα θέμα το οποίο θα μπορούσε κάλλιστα να είχε λυθεί στη βάση παραδοσιακών διπλωματικών πρακτικών. Αναλυτικότερα:
Για πολλά χρόνια η Ελλάδα (όπως και οι άλλες δυτικές χώρες) αναγνώριζαν ορισμένες χώρες των οποίων η ονομασία περιλάμβανε το «Λαϊκή Δημοκρατία της…». Σε όλες αυτές τις περιπτώσεις η ονομασία είχε ελάχιστη σχέση με την πραγματικότητα καθ’ όσον δεν επρόκειτο για λαϊκές δημοκρατίες αλλά βάναυσες δικτατορίες. Ομως αυτή η ασυμβατότητα μεταξύ ονομασίας και πραγματικότητας αναφοράς δεν εμπόδιζε ούτε την Ελλάδα ούτε τις άλλες δυτικές χώρες να αναγνωρίζουν τις «Λαϊκές Δημοκρατίες». Και πολύ σωστά. Διότι σύμφωνα με την παραδοσιακή διπλωματική πρακτική αναγνώριση τους ονόματος μιας χώρας δεν σηματοδοτεί κατ’ ανάγκη την αναγνώριση μιας ιστορικής ή πολιτισμικής πραγματικότητας στην οποία το όνομα αναφέρεται. Απλά σηματοδοτεί την αναγνώριση της άσκησης κυριαρχικών δικαιωμάτων από την κυβέρνηση της εν λόγω χώρας – μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνεται και το δικαίωμα της ονοματοδοσίας του γεωγραφικού χώρου τον οποίο ελέγχει.
Με άλλα λόγια, η αναγνώριση ενός ονόματος δεν είναι θέμα αλήθειας αλλά θέμα αναγνώρισης κυριαρχικών δικαιωμάτων.
Στη βάση, λοιπόν, της προναφερθείσας επιχειρηματολογίας, μία αναγνώριση εκ μέρους της Ελλάδας του ονόματος «Δημοκρατία της Μακεδονίας» για τη γείτονα επ’ ουδενί λόγω σηματοδοτεί και την αποδοχή του πολιτισμικού και ιστορικού αφηγήματος που προωθούν τα Σκόπια. Οπως ακριβώς και η αναγνώριση των «Λαϊκών Δημοκρατιών» όλα αυτά τα χρόνια δεν σήμαινε την αναγνώριση του πολιτικού αφηγήματος που προωθούσαν οι αρχές των χωρών αυτών. Μία αναγνώριση εκ μέρους της Ελλάδας της γείτονος με το συνταγματικό της όνομα απλά σημαίνει ότι η Ελλάδα αναγνωρίζει ότι η κυβέρνηση της ΠΓΔΜ ασκεί κυριαρχικά δικαιώματα στη γειτονική περιοχή και ότι τα δικαιώματα αυτά περιλαμβάνουν φυσικά και το δικαίωμα της ονοματοδοσίας. Τίποτα λιγότερο και τίποτα περισσότερο.
Γι’ αυτό λοιπόν η Αθήνα πρέπει να πάρει πρωτοβουλία τερματισμού της έκρυθμης κατάστασης και να αναγνωρίσει τη γειτονική χώρα με το συνταγματικό της όνομα, ακόμα και αν διατηρεί αρκετές απόλυτα δικαιολογημένες επιφυλάξεις σχετικά με το ιστορικό, πολιτισμικό και γλωσσικό αφήγημα περί Μακεδονίας, το οποίο προωθούν τα Σκόπια. Δεν έχει να χάσει απολύτως τίποτα. Αντίθετα, η διαιώνιση του προβλήματος απλά στερεί από την Ελλάδα πολύτιμο πολιτικό κεφάλαιο στον διεθνή χώρο, χωρίς να της προσφέρει τίποτα σε θέματα ουσίας.
* Δημοσιογράφος
= = =
Αναδημοσίευση από την ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΩΝ ΣΥΝΤΑΚΤΩΝ 16/4/2013
Έγραψε ο Γιώργος Κύρκος*
Οι γονείς μου ανέκαθεν δούλευαν και τα καλοκαίρια έπρεπε να πάμε στο χωριό (γιατί όλοι από κάπου ήρθαν) για να μας κρατήσει ο παππούς και η γιαγιά.
Πάντα θυμάμαι την κλασσική ερώτηση-δίλημμα ποιό χωριό είναι το καλύτερο. Φυσικά η απάντηση πήγαινε αναλόγως με το μέρος που βρισκόμουν και το χρηματικό ποσό που θα «έπεφτε» (η κουλτούρα μας).
Προς τι όμως αυτή η κόντρα; Μια κρυφή αντιπάθεια που μας έρχεται από το 1922 όταν μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, συρρέουν από τη Μικρά Ασία, Ανατολική Θράκη και Πόντο ταλαιπωρημένοι πρόσφυγες προς το επίσημο Ελληνικό κράτος και προσπαθούν να εγκατασταθούν με τους γηγενείς πληθυσμούς.
«Εσύ αγόρι μου είσαι ντόπιο-πόντιος...» συνήθιζαν να μου λένε οι μεγάλοι και συνέχιζαν «...επειδή οι γονείς σου ερωτεύτηκαν» (Μη φανταστείτε, είμαι 23 ετών αλλά ακόμα τέτοιες απόψεις επιβιώνουν στα χωριά).
Εγώ, το πόντιος το καταλάβαινα λόγω της διαλέκτου, των ανεκδότων κ.ο.κ. όχι όμως το ντόπιος. Μια τόσο αόριστη έννοια για την καταγωγή του πατέρα μου.
Ντόπιος θα πει αυτόχθων, έμαθα μετά από χρόνια στο σχολείο (εκεί ξεκίνησαν όλα) και κατάλαβα ότι είμαι Μακεδόνας εκ του πατρός. Με το μικρό μου μυαλό πίστευα και πιστεύω ότι κάθε τόπος έχει ανθρώπους που ζουν αιώνες εκεί και ονομάζονται natives. Κάπου εκεί έρχεται η ηλικία που όλο απορία βάζουμε κάπως το μυαλό μας να σκεφτεί λογικά.
Σκέφτομαι: Στο ένα μου χωριό είναι ντόπιοι άρα Μακεδόνες, άρα ζουν αιώνες εδώ με τις όποιες προσμίξεις. Στο χωριό της μητέρας μου που είναι στο Ν. Κιλκίς ζουν κυρίως πρόσφυγες ποντιακής καταγωγής, Βλάχοι και Σαρακατσάνοι. Απορώ λοιπόν, που είναι οι Natives, αφού η Πόντιοι ήρθαν το 1913 (πρώτη φορά) και μαζικά το 1922. Οι Βλάχοι δεν προσδιορίζονται ως ντόπιοι αφού βρίσκονται σε όλη την Ελλάδα και τα Βαλκάνια όπως και οι Σαρακατσάνοι.
Εκεί κάπου έρχεται η καλή μου γιαγιά συγχωρεμένη (Πόντια) και μου λέει: «Εδώ κάτω κοντά στο ποτάμι παιδάκι μου ήταν τα Βουλγάρικα σπίτια». Εδώ το μυαλό μου αλλάζει πορεία και σκέφτομαι τι δουλειά έχουν οι Βούλγαροι κάτοικοι εδώ; (20 χιλ. από τα Ελληνοβουλγαρικά σύνορα).
Κάπου εκεί έρχεται και η Γ' Λυκείου με την Ιστορία κατεύθυνσης που λέει ξεκάθαρα: «Η κυβέρνηση Βενιζέλου τοποθετεί τους πρόσφυγες της Μ. Ασίας στο ύπαιθρο και ιδιαίτερα στη Βόρεια Ελλάδα που είναι αραιοκατοικημένη».
Ξαναρωτώ: «Που είναι οι ντόπιοι;» Η ιστορία (του σχολείου) λέει για απελευθέρωση της Μακεδονίας από τον Ελληνικό στρατό απλά και αόριστα και λίγα αναφέρει για μετακίνηση βουλγαρικού πληθυσμού. Απλά ξαφνικά το 1922 είναι αραιοκατοικημένη η κεντρική Μακεδονία.
Η παραδοσιακή μουσική είναι η καλύτερη πηγή ιστορίας και το καταλαβαίνω επειδή ασχολούμαι χρόνια. Η καλή μου αδερφή επίσης είναι μέλος σε σύλλογο που κυρίως χορεύουν παραδοσιακούς σκοπούς από τη Μακεδονία.
Κύριο χαρακτηριστικό της παραδοσιακής μουσικής είναι τα τραγούδια γιατί ο απλός άνθρωπος αγρότης ή αστός της εποχής εξέφραζε τα συναισθήματα του, όπως διαχρονικά γίνεται με τη μουσική και το τραγούδι. Δεν υπάρχει περιοχή στην Ελλάδα που να μην έχει τραγούδια εκτός από κάποια ορχηστρικά κομμάτια σε κάποιες περιοχές και η λόγια μουσική της Πόλης που είναι μια ανατολίτικη κλασσική μουσική γιατί είναι καταγεγραμμένη και αναλύει τις ανατολίτικες κλίμακες.
Θέλω να καταλήξω στο ότι μόνο στη Δυτική Μακεδονία υπάρχει ορχηστρική μουσική στην πλειοψηφία των κομματιών.
Σκέφτομαι: τόσο μπροστά ήταν οι μουσικοί της δυτικής Μακεδονίας και έγραφαν instrumental μουσική; Γιατί δεν τα τραγουδούν; Και γιατί τα ορχηστρικά τους κομμάτια έχουν ονομασίες όπως momalena, zaramo, pustseno; Σίγουρα δεν είναι ελληνικές ονομασίες.
Όλες αυτές οι απορίες γεννήθηκαν όλα αυτά τα χρόνια και με έκαναν να ψάξω αυτό το θέμα που με λίγα λόγια αναφέρεται στο μακεδονικό πρόβλημα.
Όλες αυτές τις σκέψεις οι Ελληναράδες θα τις θεωρήσουν προβοκατόρικες και εμένα δάκτυλο του Ουράνιου Τόξου. Δεν με έκανε να αμφισβητήσω ποτέ την Μακεδονία και την ελληνικότητα της, ούτε όμως να είμαι σωβινιστής. Απλά αυτές οι παρατηρήσεις και τα ερωτήματα με έκαναν να δω την άλλη άποψη, το άλλο νόμισμα.
Με έκανε να καταλάβω ότι κάποιοι άνθρωποι απλοί εντός και εκτός των συνόρων έχουν να διηγηθούν τη δική τους ιστορία σε αυτό το χώρο της Μακεδονίας και δεν αναφέρομαι στους εθνικιστές ούτε της μιας ούτε της άλλης πλευράς.
Με έκανε να αντιληφθώ οτι οι δική μας ιστορία κάτι κρύβει (περί εξαναγκαστικών μετακινήσεων πληθυσμών, απαγορεύσεων ιδιωμάτων, κακής μεταχείρισης λόγω καταγωγής) και οι βόρειοι γείτονες κάτι επινοούν, περί ιστοριών για την απευθείας καταγωγή τους από τον Μ. Αλέξανδρο κτλπ.
Οι μετριοπαθείς φωνές έχουν χαθεί στην εθνικιστική έξαρση και είναι πρόβλημα.
Μακεδόνας (Makedonski) είναι και αυτός που ζει στο Μοναστήρι ή στα Σκόπια και οι παππούδες του έφυγαν από τη Φλώρινα για να γλυτώσουν την κακομεταχείριση από το Ελληνικό κράτος ή επειδή ήταν αντάρτες.
Μακεδόνας είναι και ο παππούς μου που μιλάει ελληνικά και είναι από Ελληνόφωνο χωριό. Πιθανόν οι πρόγονοί μας να ζούσαν αρμονικά πριν την απελευθέρωση.
Μπορεί να είμαι λάθος, δεν ξέρω....ιδέα δεν έχω.
= = =
* Το κείμενο Γιώργου Κύρκου είναι αναδημοσίευση από τον ιστοτόπο www.skylos.gr (http://www.skylos.gr/index.cfm?q=articles/detail/655)
** Η εικόνα είναι από την διαδικτυακή ομάδα “Greek-Macedonian Friendship - Ελληνο-Μακεδονική Φιλία” στο Facebook. Όποιος/α επιθυμεί να συνεισφέρει γόνιμα στο διάλογο της ομάδας “Macedonian-Greek Friendship - Μακεδονο-Ελληνική Φιλία” μπορεί να γίνει μέλος της κάνωντας κλικ εδώ.
Φωτοαντίγραφο της επιστολής του Παναγιώτη Αναστασιάδη, Πρόεδρου του Τοπικού Συμβουλίου Μελίτης, προς όλους τους αρμόδιους με Αριθμό Πρωτοκόλλου 9259/26-3-13 του Δήμου Φλώρινας.
Στην επιστολή του ο Πάντε Ασλάκωφ αιτείται επίσημα την εισαγωγή της μακεδονικής γλώσσας σε όλα τα εκπαιδευτικά ιδρύματα – σχολεία της Μελίτης/Овчарани (δημοτικό, γυμνάσιο και λύκειο) και να αντικατασταθούν οι σημερινές τοπογραφικές πινακίδες καθώς και οι επιγραφικές σημάνσεις (ταμπέλες) των δημοσίων κτιρίων εντός του δημοτικού διαμερίσματος, οι οποίες θα φέρουν την αναγραφή και στην ελληνική και στη μακεδόνικη γλώσσα.
Στο θέμα της επιστολής αναφέρθηκε και ο Δημήτρης Ιωάννου, μέλος του Προεδρείου του Ουράνιου Τόξου, στο 3ο ετήσιο χορό μηνιαίας μακεδονικής εφημερίδας NOVA ZORA 6 Απριλίου 2013 απ’ όπου και το παρακάτω βίντεο.
THESSALONIKI’S DARKEST PRISONS (SOLUNSKI TEMNI ZANDANI)
A rare Macedonian folk song sung by M.A.
as recorded in 1998 by K.N.
in village Garefi (Ts’rnesovo), Almopia, Pella, GR
СОЛУНСКИ ТЕМНИ ЗАНДАНИ
Ретка македонска народна песна испеана од M.A.
како што е снименаво 1998 година од K.Н.
во село Гарефи (Црнесово), Мегленско, Пела.
ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ
Ένα σπάνιο Μακεδονικό παραδοσιακό τραγούδι τραγουδισμένο από την Μ.Α.
όπως ηχογραφήθηκε το 1998 από τον Κ.Ν.
στο χωριό Γαρέφι (Τσ’ρνέσοβο), Αλμωπία, Πέλλα.
= = = =
Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο FOLKMUSICGR
Γιορτάζοντας τα 3 χρόνια λειτουργίας της, η εφημερίδα Novazora, πραγματοποίησε το Σάββατο 6 Απριλίου, χορό στο νυχτερινό κέντρο «Νυχτέρι» στην πόλη του Αμυνταίου.
Οι Εθνικά Μακεδόνες μαζεύτηκαν από διάφορα μέρη της Μακεδονίας και με τους ήχους χάλκινων, διασκέδασαν μέχρι πρωίας.
Την εκδήλωση πλαισίωσε το χορευτικό τμήμα της Μελίτης.
Δείτε το βίντεο:
Δείτε το παρακάτω βίντεο και ακούστε την κωμικοτραγική περιπέτεια ενός Βλάχου στην καταγωγή ο οποίος έφυγε από την Ελλάδα μικρό παιδί 6 χρονών αμέσως μετά τον ελληνικό εμφύλιο και βρέθηκε στο χωριό Μπελογγιάννης (Beloiannisz) στην Ουγγαρία όπου, όταν μεγάλωσε, παντρεύτηκε με Ντόπια γυναίκα. Προσοχή, μην πάει ο νου σας ότι παντρεύτηκε με ντόπια Μακεδόνισα*…
Ο Βλάχος που βλέπετε στο βίντεο παντρεύτηκε ντόπια Ουγγαρέζα με, κωμικοτραγικό, αποτέλεσμα η ελληνική πρεσβεία στην Ουγγαρία να αφαιρέσει την ελληνική ιθαγένεια & υπηκοότητα τόσο στον ίδιο όσο και στο γιό του ο οποίος γεννήθηκε το 1976! Αμφότεροι, επανάκτησαν την ελληνική υπηκοότητα μόλις το 1998.
Το συγκεκριμένο βίντεο γυρίστηκε στο χωριό Μπελογγιάννης στην Ουγγαρία και είναι απόσπασμα από το ντοκιμαντέρ του σκηνοθέτη Νίκου Θεοδοσίου με τίτλο «Περιμένοντας τη Ρόζα».
= = = =
*Απαραίτητη διευκρίνιση για του μη μυημένους σχετικά με την στην ορολογία “Ντόπιος” ή “Εντόπιος” στην Ελλάδα: Στη Βόρεια Ελλάδα υπάρχει ειδικός “κώδικας” για την ονομασία Ντόπιος ή Εντόπιος ως καταγωγή. Την χρησιμοποιούμε για να δηλώσουμε δημόσια την καταγωγή μας οι παλιότεροι κάτοικοι της περιοχής δηλ. οι Μακεδόνες. Χρησιμοποιήθηκε στο παρελθόν και χρησιμοποιείται ακόμη και σήμερα. Στη Νότια Ελλάδα μας αποκαλούν “Σλαβομακεδόνες” ή “Σλαβόφωνους”.
