Δευτέρα, Σεπτεμβρίου 01, 2014

Τρίτη, Αυγούστου 26, 2014

“Κερασιώτικα 2014” – Χωριό Κερασιά Βοδενών, 23/8/2014

 

Π. Σ. Μαρίνας Νάουσας "ΟΙ MΑΚΕΔΟΝΕΣ" (Πουσιντνίτσα – Συρτο – Domakine) -Κερασιά Έδεσσας 23/8/2014

Βίντεο με τους χορούς Πουσιντνίτσα και Συρτό,με το τραγούδι Ντομάκινε(Domakine), από την συμμετοχή του πολιτιστικού μας συλλόγου "ΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ" από την Μαρίνα Νάουσας(Τσρμορίνοβο), στις πολιτιστικές εκδηλώσεις "Κερασιώτικα 2014" του Π.Σ. Αριστοτέλης από την Κερασιά Έδεσσας.


Παίζει το μουσικό συγκρότημα "Κρυστάλλινος Ήχος”

Πέμπτη, Αυγούστου 14, 2014

ΕΚΔΟΘΗΚΕ ΚΑΙ Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΤΟΜΟΣ ΤΗΣ «ΙΣΤΟΡΙΑΣ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ» ΤΟΥ Ι. Φ. ΦΑΛΜΕΡΆΥΕΡ

 

Τώρα πια το μεγάλο κρυμμένο έργο
βρίσκεται ολόκληρο στα χέρια
του ελληνικού λαού.
 

 

 

Με συγκίνηση οι «Εκδόσεις Μεγάλη Πορεία», της ΟΑΚΚΕ, ανακοινώνουν ότι εδώ και μέρες βρίσκεται στα βιβλιοπωλεία και ο δεύτερος τόμος της Ιστορίας του Μοριά κατά το Μεσαίωνα του Φαλμεράυερ.

Ο δεύτερος τόμος της Ιστορίας της Χερσονήσου του Μοριά κατά το Μεσαίωνα του Φαλμεράυερ. Τώρα πια το μεγάλο κρυμμένο έργο βρίσκεται ολόκληρο στα χέρια του ελληνικού λαού.

Τώρα πια το μεγάλο κρυμμένο έργο βρίσκεται ολόκληρο στα χέρια του ελληνικού λαού.

Αν ο πρώτος τόμος περιέχει κύρια την απόδειξη της μεγάλης αλήθειας ότι δεν υπάρχει φυλετική συνέχεια ανάμεσα στην αρχαία Ελλάδα και στη νέα, καθώς καταγράφει τη σαρωτική κάθοδο και κυριαρχική εγκατάσταση του σλαβικού στοιχείου στην ελληνική χερσόνησο, ο δεύτερος τόμος ολοκληρώνει αυτήν την εικόνα με την καταγραφή του αλβανικού εποικισμού και μέσα από την ίδια την αφήγηση αποδεικνύει ότι δεν υπάρχει ούτε πολιτιστική συνέχεια αρχαίας και νέας Ελλάδας, καθώς η ψυχή και το πνεύμα της σύγχρονης Ελλάδας βρίσκεται στο ύστερο Βυζάντιο και στην ορθοδοξία.

Γιάκομπ Φίλιπ Φαλμεράιερ Jakob Philipp Fallmerayer

Ακολουθεί ένας εκπληκτικός έντονα πολιτικός πρόλογος του Φαλμεράυερ, που είναι τόσο βαθύς και τόσο προφητικός, ώστε νομίζει κανείς ότι γράφτηκε σήμερα:

"Καμιά ευεργεσία δεν πρόκειται να συμφιλιώσει ειλικρινά τους Έλληνες με τους αλλόθρησκους λαούς· και όλα όσα έκαναν και ακόμη κάνουν οι Ευρωπαίοι γι' αυτούς οι ανατολίτες αυτοί -που, σύμφωνα με την ιδέα που έχουν για τον εαυτό τους, είναι οι μοναδικοί αληθινοί χριστιανοί και, όπως άκουσαν από μας, νόμιμοι απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων- τα βλέπουν ως φόρο τον οποίο πληρώνει εν είδει οφειλής στους δασκάλους της η αιρετική και ηλίθια Δύση.

Σύμφωνα με την εικόνα που έχουν σχηματίσει αυτοί οι άνθρωποι, η Ελλάδα είναι κάτι σαν ευρωπαϊκό ίδρυμα αναπήρων, ένα γενικό παγκόσμιο Πρυτανείο, στους κατοίκους του οποίου όλοι οι λαοί της γης που διαβάζουν την Ιλιάδα έχουν την υποχρέωση να στέλνουν τρόφιμα και επαίνους, παρέχοντάς τους έτσι μια γεμάτη τιμές, αλλά οκνηρή και ξέγνοιαστη ζωή".

"Του κάκου ψάχνουν σήμερα το φημισμένο λαό των αρχαίων Αθηναίων, δηλαδή εκείνους τους ελληνόφωνους Ίωνες της κλασικής αρχαιότητας, [...] στην πρωτεύουσά τους. Οι κάτοικοι της Αττικής όχι μόνο αποδυναμώθηκαν ή αποσυντέθηκαν λόγω της επιμιξίας με ξένα στοιχεία [...], αλλά και αποκόπηκαν από τις ρίζες τους και [...] εξαλείφθηκαν από την επιφάνεια της γης [...].

Τις περιοχές που άφησαν τις γέμισαν Αλβανοί ή Σκιπετάροι, μητρική γλώσσα των οποίων δεν είναι τα ελληνικά, αλλά τα βαρβαρικά σκιπετάρικα. Ακόμη και στην πόλη της Αθήνας, όπου από τον καιρό της επανάστασης σχηματίζεται ένας [...] ανάμικτος πληθυσμός, ο πυρήνας του είναι σε τέτοιο βαθμό αλβανικός, που είναι απαραίτητο ειδικό δικαστήριο, για να απονέμει δικαιοσύνη στα αλβανικά.

Αυτοί οι αλβανοί κάτοικοι της Αττικής ναι μεν καταλαβαίνουν συχνά και τα ρωμαίικα και τα μιλούν όταν έρχονται σε επαφή με ξένους, αναμεταξύ τους όμως οι οικογένειες μέσα στην πρωτεύουσα και ιδίως στο ύπαιθρο μιλούν μόνο αλβανικά. Αν θέλουν, ας συνεχίσουν να ονομάζουν τους Σκιπετάρους του Μαραθώνα, της Ελευσίνας και της Ακαδημίας Πλάτωνα Έλληνες, αφού αυτοί κατέχουν το κέντρο της αρχαίας Ελλάδας· μόνο ας μην ψάχνουν πια να βρουν σ' αυτούς τους πνευματώδεις συγχρόνους ενός Αριστοφάνη".

"Μια δίκαιη και [...] απόλυτα εθνική εξουσία πρέπει να αποκαθάρει αυτήν την ex abrupto ξεχαρβαλωμένη Ελλάδα και να την προετοιμάσει επί μακρόν, ώστε στο μέλλον να εισέλθει στην κοινότητα των ευρωπαϊκών κρατών και να υιοθετήσει τη δική τους μορφή διακυβέρνησης".

Ιάκωβος Φίλιππος Φαλμεράιερ

 

Αυτό το χρωστάμε στην πολύχρονη, επίμονη και επίπονη προσπάθεια μετάφρασης όλου του έργου από το φιλόλογο σύντροφό μας Παντελή Σοφτζόγλου.

Θα χρειαστεί να ξανασημειώσουμε και εδώ, όπως κάναμε και στον πρόλογό μας στον πρώτο τόμο του έργου, ότι ο σύντροφός μας έμαθε γερμανικά πάνω απόλα για να μπορεί να μεταφράσει αυτό το έργο που ενάντιά του στήθηκε η κυρίαρχη, η παπαρηγοπούλεια ψευδής ιστορική συνείδηση του ελληνικού έθνους για τον εαυτό του.

Πιστεύουμε ότι ο μεταφραστής κόπιασε και πέτυχε όχι μόνο ακρίβεια και πιστότητα στη νοηματική απόδοση του κειμένου αλλά και σε μεγάλο βαθμό απόδοση του εκφραστικού στυλ του συγγραφέα. [1]

  = = =

[1] Από την Ανακοίνωση της ΟΑΚΚΕ, 23 Ιουλίου 2014

Αγοράστε το βιβλιο εδώ: ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΧΕΡΣΟΝΗΣΟΥ ΤΟΥ ΜΟΡΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟ ΜΕΣΑΙΩΝΑ (ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΤΟΜΟΣ)

Διαβάστε:
- Fallmerayer (Φαλμεράγιερ): Το αντίπαλο δέος του ελληνικού εθνικισμού [2005], του Δημήτρη Λιθοξόου.
- Μια ωδή προς τον αδικημένο Φαλμεράυερ, του Νάσου Θεοδωρίδη, ΑΥΓΗ 14/1/2011

 

 

Παρασκευή, Αυγούστου 08, 2014

τ’ άπλυτα της ελληνικής ιστορίας και η λογοτεχνική τους μπουγάδα

 


Η κατασκευή της ηρωικής εικόνας του Μακεδονικού Αγώνα από την Πηνελόπη Δέλτα φωτίζεται με την έρευνα του Σπύρου Καράβα. Αντώνης Λιάκος

Με φρίκη τα διεθνή Μ.Μ.Ε. αναφέρονται στις ομαδικές εκτελέσεις αιχμαλώτων από φανατικούς εξτρεμιστές του Ισλάμ, στο Ιράκ, τις μέρες αυτές, ή στη Συρία, τους προηγούμενους μήνες. Ακόμη μεγαλύτερη φρίκη όταν πρόκειται για αμάχους. Μια παρόμοια ιστορία είναι η ακόλουθη: μια ομάδα ενόπλων, συναντά στο δάσος καμιά εκατοσταριά άοπλους υλοτόμους, τους συλλαμβάνει, τους δένει πισθάγκωνα, τους παίρνει μαζί της και όταν φτάνει σε μεγάλο και βαθύ ποταμό τούς ρίχνει στο νερό. Λίγο αργότερα, δεκάδες πτώματα ξεβράζοναι στις όχθες. Την ιστορία αυτή τη γνώριζε η Πηνελόπη Δέλτα και τη βρίσκουμε στο αρχείο της. Είναι μια καταγραμμένη συζήτηση που είχε με τον επικεφαλής της ένοπλης ομάδας, τον Σπύρο Σπυρομήλιο που συμμετείχε στον Μακεδονικό Αγώνα ως καπετάν Μπούας. Το ποτάμι είναι ο Αλιάκμονας. Ο Σπυρομήλιος δεν δικάστηκε για εγκλήματα κατά αμάχων. Προβιβάστηκε σε στρατηγό της Χωροφυλακής και θεωρείται ήρωας του βορειοηπειρωτικού αγώνα.

Η Δέλτα συνέλεγε μαρτυρίες για να γράψει το βιβλίο της Τα μυστικά του βάλτου, ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε σε άπειρα αντίτυπα, καθώς πραγματοποίησε αλλεπάλληλες εκδόσεις, διαβάστηκε και διαπαιδαγώγησε πολλές γενιές Ελληνόπουλων από τον Μεσοπόλεμο έως σήμερα. Πρόκειται για ένα μυθιστόρημα εθνικής διαπαιδαγώγησης και διάπλασης ηρωικών χαρακτήρων, στο οποίο εξιδανικεύτηκε ο Μακεδονικός Αγώνας, ή μάλλον συγκροτήθηκε η δημόσια εικόνα του. Δεν είναι η πρώτη φορά που η λογοτεχνία αναλαμβάνει να ανασυγκροτήσει το παρελθόν ως εθνικό παρελθόν. Και το κάνει πληρέστερα από την ιστοριογραφία. Δεν έχει ενδοιασμούς να αποσιωπήσει ή να μεταπλάσει εγκλήματα. Κυρίως η λογοτεχνία προσκομίζει πλοκή, δράση, συναίσθημα. Η παραπάνω ιστορία αποδίδεται ως το «δυστύχημα της βαρκαδιάς που βούλιαξε στον Αλιάκμονα και πνίγηκαν οι Βούλγαροι αρκουδιαραίοι, ξυλοκόποι και καρβουνιάρηδες».

Ο Σπύρος Καράβας στο βιβλίο του Μυστικά και παραμύθια από την ιστορία της Μακεδονίας (Βιβλιόραμα, 2014) αναλαμβάνει να ψηλαφήσει τον τρόπο με τον οποίο συγκροτήθηκε αυτή η λογοτεχνική εικόνα του Μακεδονικού Αγώνα, διαβάζοντας παράλληλα τα κείμενα της Δέλτα και αντιπαραβάλλοντάς τα με τις καταγραφές που είχε συγκεντρώσει στο αρχείο της, αλλά και με τα αρχεία του Υπουργείου Εξωτερικών όπου συγκεντρώνονταν οι εκθέσεις των προξένων αλλά και των στρατιωτικών παραγόντων της Μακεδονίας, και τα οποία γνωρίζουμε ότι επισκεπτόταν και μελετούσε η συγγραφέας.

Η Πηνελόπη Δέλτα, αρκετές δεκαετίες μετά τον θάνατό της, είναι μια cult προσωπικότητα. Σε πρόσφατη εκδήλωση, όπου παρουσιάστηκε η έκδοση ενός ανέκδοτου έως τώρα μυθιστορήματός της, η ιστορικός Ιωάννα Πετροπούλου είπε: «Εδώ η συγγραφέας ξεδιπλώνει τα σκοτάδια της ψυχής της και δηλώνει την αλληλεγγύη της με το γυναικείο φύλο, επιχειρώντας να υπηρετήσει την κοινωνία. Οι Ρωμιοπούλες είναι μια κοινωνική καταγγελία για την ελληνική πατριαρχική κοινωνία».1 Λυρικοί τόνοι που εξιδανικεύουν μια γυναίκα-μητέρα που υπέφερε από έναν ανεκπλήρωτο έρωτα και τους κοινωνικούς περιορισμούς που της επιβάλλονταν από το κοινωνικό status της οικογένειάς της.

Πράγματι οι Μπενάκηδες, το πατρικό όνομα της Δέλτα, υπήρξαν μία από τις κεντρικότερες οικογένειες του ελληνικού 20ού αιώνα. Μια οικογένεια που συγκεντρώνει τους συμβολισμούς και τα νήματα ενός κεντρικού αφηγήματος της ελληνικής ιστορίας: διασπορά, αστισμός, βενιζελισμός, δημοτικισμός, Ίων Δραγούμης, Μακεδονικός Αγώνας, Μουσείο Μπενάκη, νεοελληνικό μυθιστόρημα, ηρωική έξοδος από τη ζωή. Ένα μυθιστόρημα για τη ζωή της Πηνελόπης Δέλτα και της οικογένειάς της θα μπορούσε να είναι μια περιήγηση όχι απλώς στην ιστορία του περασμένου αιώνα, αλλά μια σάγκα της νεοελληνικής ιστορίας, ένα πορτρέτο της αστικής Ελλάδας μέσα από τον εξιδανικευτικό καθρέφτη της. Αλλά αυτή η εικόνα έπρεπε να λευκάνει την πραγματικότητα. Αυτό ακριβώς έκανε η Δέλτα.

Ο Καράβας μας εισάγει στα ζοφερά υλικά με τα οποία κατασκευάστηκε η ηρωική εικόνα ενός αγώνα που ανέλαβε να επανορθώσει την κλονισμένη από τον πόλεμο του 1897 εθνική συνείδηση πριν από τους Βαλκανικούς πολέμους.

Ένας στρατηγός διηγείται στη Δέλτα τα κατορθώματά του:

Ο άνθρωπος (Ο Γκέκας) δεν ήταν κατάσκοπος, αυτό φαίνονταν με την πρώτη ματιά. Ήταν ο κακομοίρης και φρεσκοξυρισμένος. Μα και μεις ΣΠΥΡΟΣ ΚΑΡΑΒΑΣ, ΜΥΣΤΙΚΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ, ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΒΙΒΛΙΟΡΑΜΑφοβόμασταν (μη μας προδώσει). Τον είχαμε λοιπόν δεμένο και τον φοβέριζαν τα παιδιά, που είχαν κυριολεκτικά αγριέψει. Γιατί άμα πιάνανε κανέναν αιχμάλωτο, τον αφήναμε πολλές φορές να τρέχει και τον κυνηγούσαν τα παιδιά με τα μαχαίρια, και τον τρυπούσαν, για να αγριεύουν περισσότερο.

Τον είχαμε κι αυτόν τέσσερις πέντε μέρες κι από την αγωνία ο δυστυχισμένος είχε σουρώσει. Εγώ τον λυπόμουν και του έδινα λίγο φαγί κι’ ερχόταν κοντά μου σα σκυλί. Μα τι τον κάνομε; Αποφασίσαμε να τον σκοτώσομε, για να μη βασανίζεται περισσότερο. Του είπαμε λοιπόν πως θα τον βγάλομε έξω. Του δέσαμε τα μάτια και τον πήγαμε σε ένα πάτωμα χωρίς καλύβα, όπου είχαμε ανοίξει και τον λάκκο του. Τον έβαλα και κάθησε εκεί, με δεμένα πάντα τα μάτια, και του έρριξα μόνος μου ακουμπητά, δυο σφαίρες ντουμ-ντουμ. Έπειτα του ανοίξαμε με το μαχαίρι το στήθος για να ιδούμε τι ζημιές κάνουν οι σφαίρες ντουμ-ντουμ. Τον είχαν καταστρέψει όλο. Εγώ του είχα δώσει κι ένα δυο λίρες για να τον παρηγορήσω, μα έπειτα του πήρα όλο το κεμέρι του. (σ. 99)

Ένας άλλος Μακεδονομάχος, ο Γ. Τσόντος Βάρδας, γράφει για κάποιον που είχε προσχωρήσει στις τάξεις των ελληνικών ένοπλων σωμάτων, αλλά για να αποδείξει την αφοσίωσή του τού επιβλήθηκε

να φονεύση πρωτίστως εις το χωρίον του Ζέλοβον και γυναίκας ακόμη των συγχωριανών του κομιτών (κομιτατζήδων) και των βουλγαριζόντων.

Ο υπεύθυνος για τον συντονισμό των αντάρτικων σωμάτων στο ελληνικό προξενείο Μοναστηρίου δίνει οδηγίες για το πώς θα μεταστραφεί ένα χωριό:

«Θα ρίξωμεν εις αυτό 5-6 μισθούς δια ν’ αρχίση η διαίρεσις. Και την άνοιξιν, αν φύγη ο στρατός, με 3-4 φόνους, θα γίνη ασφαλώς ιδικόν μας».

Τα παιδιά δεν βρίσκονταν στο απυρόβλητο. Η ομηρία τους γίνεται μέσο εκβιασμού των γονέων τους. Αφού αρπάζονται από τις οικογένειές τους και μεταφέρονται σε πόλεις του ελληνικού βασιλείου,

Ου μόνον εξελληνίζονται εντελώς, αλλά τινές χρησιμεύωσιν ως όμηροι διά την εν τη ορθοδοξία παραμονήν τών πολλάκις κλυδωνιζομένων ένεκα διαφόρων λόγων γονέων αυτών.

Τι άλλο θα μπορούσε να γίνει, θα μπορούσε να ρωτήσει κάποιος πληροφορημένος αναγνώστης, σε μια εποχή, όπως εκείνη των αρχών του 20ού αιώνα, στην οποία τα εθνικά κράτη διεκδικούσαν τον χώρο ανάπτυξής τους, το ένα σε βάρος του άλλου προσπαθώντας να πειθαναγκάσουν τους πληθυσμούς να προσχωρήσουν στη μία ή στην άλλη εθνικότητα, εκφοβίζοντας, διώχνοντας ή σκοτώνοντας όσους είχαν επιλέξει νομιμοφροσύνη σε αντίπαλα έθνη; Κάπως έτσι, η Μακεδονία, η Βόρεια Ήπειρος και η νότια Αλβανία, η Δοβρουτσά, η Θράκη, ο Πόντος και η Μικρά Ασία δεν έγιναν κοιλάδες δακρύων στο πρώτο τέταρτο του 20ού αιώνα; Μήπως αυτό, δηλαδή η μαζική βία εναντίον των αμάχων, δεν στάθηκε το κύριο χαρακτηριστικό των Βαλκανικών πολέμων και του Πρώτου Παγκόσμιου πολέμου στα Βαλκάνια; Στους πληροφορημένους άλλωστε αυτά ήταν γνωστά, ήδη από το Έκθεση Carnegie του 1914,2 μια επιτόπια έρευνα για τη βία εναντίον των αμάχων στους πολέμους του 1912-13. Γνωστά βέβαια, αλλά η έρευνα αποδεικνύει ότι η βία ήταν πολύ μεγαλύτερη. Ο Καράβας αναφέρεται στον πλήρη αφανισμό της πόλης του Κιλκίς από το ελληνικό στράτευμα, αλλά και στις συνθήκες διαβίωσης των ντόπιων πληθυσμών υπό ελληνική διοίκηση τα επόμενα χρόνια. Τα άλυτα μειονοτικά θέματα ήταν αυτά που διαπλέχτηκαν άλλωστε με τον πόλεμο και τον εμφύλιο πόλεμο στα 1940-50.

Το ζήτημα είναι αν τώρα αναγνωρίζουμε όλα αυτά ως εκείνο που υπήρξαν ή εξακολουθούμε να τα ωραιοποιούμε (κάτι το οποίο έγινε στη διάρκεια των χρόνων γύρω από τη μακεδονική διαμάχη της δεκαετίας του ’90 και εξακολουθεί να γίνεται στη Βόρεια Ελλάδα όπου υπάρχει και Μουσείο «Μακεδονικού Αγώνα») ή αν, ακόμη κι αν δεν συμμεριζόμαστε την ωραιοποιημένη εκδοχή του, το αποσιωπούμε. Εξακολουθούμε να μιλάμε για την ιστορία ως «αυτογνωσία», αλλά αυτογνωσία είναι να φέρνεις στη Γερμανία τη συζήτηση για το Ολοκαύτωμα, στην Αμερική για το καθεστώς δουλείας των μαύρων, στη Γαλλία για τα εγκλήματα της αποικιοκρατίας, στην Ιαπωνία για τα εγκλήματα εναντίον της Μαντζουρίας, στην Αυστραλία για την εξόντωση των Αβορίγινων, στη Λατινική Αμερική για την καταστροφή των αυτόχθονων πληθυσμών και των πολιτισμών τους. Αντίθετα εδώ, στην Ελλάδα, η συζήτηση περί αυτογνωσίας αφορά τους άλλους, και γιατί δεν αναγνωρίζουν τα εγκλήματα εναντίον μας.

Και αν η ιστοριογραφία, καθώς και η κριτική φιλολογία, τα τελευταία χρόνια διήνυσαν αρκετό δρόμο, τι συμβαίνει με την εκπαίδευση και τη δημόσια ιστορία; Κι ακόμη παραπέρα: για πόσον καιρό ακόμη η λογοτεχνία θα μένει στο απυρόβλητο ως η αθώα υψηλή τέχνη; Για πόσον καιρό ακόμη η Πηνελόπη Δέλτα θα παραμένει η «αγαπημένη συγγραφέας των παιδικών μας χρόνων»; Μαντεύω τις αντιδράσεις: μα οι μεγάλοι συγγραφείς είναι αντιφατικές προσωπικότητες, μα η Δέλτα έχει γράψει και άλλα έργα τα οποία είναι πράγματι κριτικά στις κοινωνικές συμβάσεις της εποχής της, μα ό,τι αναγνωρίζουμε σήμερα ως έγκλημα, δεν το αναγνώριζαν την εποχή εκείνη, και στο κάτω κάτω η «πολιτική ορθότητα» δεν είναι κριτήριο για την αποτίμηση των συγγραφέων και των έργων τους. Σύμφωνοι. Αλλά όλα αυτά τα «μα», όλες αυτές οι ενστάσεις δείχνουν ότι δεν έχουμε ξεκόψει από τον κόσμο εκείνης της εποχής, τους δισταγμούς αναψηλάφησης της ιστορίας μας. Δεν φτάνει η αναψηλάφηση αυτή να περνά μόνο από τις διατριβές και τα επιστημονικά περιοδικά. Πρέπει να γίνει μέρος της δημόσιας ιστορίας, της δημόσιας συζήτησης. Να χαρτογραφήσει ξανά το παρελθόν.

Πηγή: http://www.chronosmag.eu

= = =

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΦΥΛΛΟ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2014 ΤΗΣ ΝΟΒΑΖΟΡΑ

ΚΥΚΛΟΦΟΡΗΣΕ ΤΟ ΦΥΛΛΟ ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ 2014 ΤΗΣ ΝΟΒΑΖΟΡΑ

Δευτέρα, Ιουλίου 21, 2014

Σάββατο, Ιουλίου 19, 2014

TANEC VO GRTSIJA

 

Βίντεο από τη δεύτερη ημέρα των εκδηλώσεων του Πολιτιστικού Συλλόγου Μαρίνας "Οι Μακεδόνες".

Μακεδόνικο γλέντι με την ορχήστρα "Τα Αηδόνια" της Φλώρινας.

 

Συμμετείχε το παγκοσμίου φήμης μακεδονικό μουσικοχορευτικό συγκρότημα “ΤΑΝΕΤΣ”:

Τετάρτη, Ιουλίου 16, 2014

Το TANEC στη Μαρίνα Νάουσας (Τsrn-Marinovo Negush) 15-07-2014

 

Στις εκδηλώσεις του συλλόγου «Οι Μακεδόνες» στο χωριό Μαρίνα Νάουσας (Τsrn-Marinovo Negush)  εμφανίσθηκε στις 15-07-2014 το μουσικοχορευτικό συγκρότημα TANEC.

To TANEC (προφέρεται ΤΑΝΕΤΣ) είναι μια χορευτική ομάδα που εδώ και δεκαετίες εμφανίζεται σε όλο τον κόσμο παρουσιάζοντας παραδοσιακούς χορούς και τραγούδια της Μακεδονίας.

Στο βίντεο παρακολουθείτε το χορό ΤΕΣΣΚΟΤΟ που είναι σήμα κατατεθέν του συγκροτήματος TANEC.

 

Στην συνέχεια της εκδήλωσης ο Πολιτιστικός Σύλλογος ΟΙ ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ Μαρίνας Νάουσας ανταπέδωσε χαιρετισμό με ευγένεια, χορεύοντας μακεδονικούς χορούς και τραγούδια από την Νάουσα και την ευρύτερη περιοχή της ελληνικής μακεδονίας, όπως βλέπετε στο δεύτερο βίντεο:

Αξίζουν, πραγματικά, συγχαρητήρια σε όλους όσους συνέβαλλαν σ’ αυτή την κορυφαία στιγμή του σύγχρονου μακεδονικού πολιτισμού!

Κυριακή, Ιουλίου 13, 2014

ИЛИНДЕН ВО ОВЧАРАНИ – ΤΟΥ ΠΡΟΦΗΤΗ ΗΛΙΑ ΣΤΗ ΜΕΛΙΤΗ [Σημείο αναφοράς στα πανηγύρια μας]

 

Η γιορτή του Илинден – Ίλιντεν. Μεγάλη θρησκευτική γιορτή, του προφήτη Ηλία, αλλά για το μακεδόνικο λαό ακόμη μεγαλύτερη, επειδή τότε ξεκίνησε η Επανάστασή του ενάντια στην Οθωμανική κυριαρχία.

Το πανηγύρι του Овчарани – Οβτσσάρανι (Μελίτη), το Ίλιντεν (του προφήτη Ηλία), περισσότερο από μια εικοσαετία απασχολεί πανελλήνια τα μέσα μαζικής ενημέρωσης και κάθε χρόνο προσπαθούν να προβλέψουν και να προφητέψουν, τι πρόκειται να συμβεί. Αποτελεί σημείο αναφοράς τόσο θετικής όσο και αρνητικής. Οι Ελληνομανείς (γκ΄ρκομάνοι) το χαρακτηρίζουν και το κατηγορούν ως ελεύθερο βήμα των ,,αυτονομιστών,, που αλληθωρίζουν προς το βορρά, ενώ οι Μακεδόνες άλλων περιοχών με έπαρση αναφέρονται σ΄αυτό και μιμούνται τις ενέργειες και τις εκδηλώσεις του. Για τους πρώτους παράδειγμα προς αποφυγή, για τους δεύτερους παράδειγμα προς μίμηση. Όλοι καταφέρνουν με την στάση τους να κεντρίσουν και να διατηρήσουν το ενδιαφέρον όλων, με συνέπεια ν΄αυξάνουν κάθε χρόνο την προσεύλευση επισκεπτών. Πολλά είναι τα χορευτικά συγκροτήματα που προσφέρονται να ΄ρθουν για να επιδείξουν τις χορευτικές τους δεξιότητες, ενώ οι επισκέπτες πάντα και κάτι άλλο περιμένουν.

Για πρώτη φορά στα χωριά μας στο πανηγύρι του Οβτσσάρανι ακούστηκαν σε δημόσιο χώρο τραγούδια στη μητρική μας γλώσσα, τα μακεδόνικα. Μπροστάρης στάθηκε το πανηγύρι αυτό στη διεκδίκηση της δικής μας λαλιάς, τόσο προφορικά όσο και μελωδικά.

Ήταν όμως πάντα έτσι το πανηγύρι του Οβτσσάρανι; Τι έχει αλλάξει και γιατί; Η προσωπική μας μνήμη λέει πως έχει αλλάξει. Το να μην άλλαζε θα ήταν έξω από τη φυσική νομοτέλεια. Όμως προς ποιά κατεύθυνση; Μας ενδιαφέρει να το δούμε, για ποιό λόγο ως πανηγύρι αποτελεί πρότυπο προς μίμηση για κάποιους και παράδειγμα προς αποφυγή για άλλους;

Η αρχική εμφάνιση με διαφορετικό πρόσωπο χειροκροτήθηκε, εντυπωσίασε και βρήκε πολλούς μιμητές. Η μονότονη όμως επανάληψη ήδη άρχισε να κουράζει. Όλων η προσοχή στρέφεται στις 20 του Ιούλη στο Οβτσσάρανι περιμένοντας και ελπίζοντας κάτι να έχει αλλάξει. Άραγε ο μακεδόνικος πολιτισμός μας, εκτός από το τραγούδι και το χορό, δεν έχει να επιδείξει και κάτι άλλο; Υπάρχει η διεκδικούμενη διαφορετικότητα ή αφομοιώθηκε από την κρατούσα κατάσταση και τη γενικότερη τάση της παγκοσμιοποίησης; Η εκδηλωτικότητα και αγωνιστικότητα της διαφορετικότητάς μας είναι βραχείας διάρκειας; Οι διοργανωτές πρέπει τη διαφορετικότητά μας να την αποδεικνύουν και να την στηρίζουν συνέχεια. Η επιτυχία ενός πανηγυριού δε μετριέται από τις μπύρες και τα σουβλάκια που καταναλώθηκαν. Αλήθεια πόσο παραδοσιακό και μακεδόνικο είναι το σουβλάκι και η αμερικανιστί πόση της μπύρας για τα χωριά μας;

Ο κίνδυνος εκφυλισμού του πανηγυριού σε μια φτηνή φολκλορική επίδειξη κάποιων γραφικών Μακεδόνων είναι πιθανός. Οι επισκέπτες του πανηγυριού πρέπει ν΄αποκομίζουν τουλάχιστον έναν προβληματισμό από τα δρώμενα και οι διοργανωτές να φορτίζουν τις μπαταρίες τους για την επόμενη διοργάνωση.

Ο πολιτισμός μας και η στοχοποιημένη διαφορετικότητά μας δεν έχει μόνο διήμερη διάρκεια κάθε χρόνο, αλλά συνεχής και πρέπει να αφομοιώνει το παλιό, ενστερνίζεται το σύγχρονο και εξελίσσεται. Αποκλείεται όλα αυτά τα στοιχεία να μην έχουν συντελέσει ή και να συντελούν σε εθνογένεση με την σημερινή έννοια της εθνογένεσης; Τάχατες είναι πρώιμη ή όψιμη μια τέτοια ιστορική αλήθεια; Ανακαλύψαμε την Αυστραλία ή ψάχνουμε για την Ατλαντίδα; Πόσοι τάχα να ΄χουν ξεφύγει από τη βαλκανική κολυμπήθρα των ονομάτων;

Ανεξίτηλη παραμένει στη μνήμη μας η εικόνα των δρόμων του Οβτσσάρανι ανήμερα του Ίλιντεν μετά τον εκκλησιασμό στη δεκαετία του ΄50. Οι δρόμοι πλημμύριζαν από επισκέπτες. Πηγαδάκια από συναπαντήματα γνωστών, χαιρετούρες, ευχές και χαρούμενες φωνές. Όλες οι πόρτες των σπιτιών ανοιχτές είτε για κέρασμα (на ракија – ράκια), είτε για φαγητό (на ручек – να ρούτσσεκ). Το ίδιο απόγευμα, μετά το φαγητό, επισκέψεις σε όσους δεν είχαν προλάβει να επισκεφτούν το πρωί, μόνο που τις ώρες αυτές πήγαιναν για ένα κράσι (на вино – να βίνο) ή για έναν καφέ (на кафе – να κάφε).

Μετά το γεύμα όλοι μαζί, δηλαδή οι јабанџии – γιαμπάντζζιι (επισκέπτες) και αργότερα οι Овчарци – Οβτσσάρτσι (Μελιτιώτες) μαζεύονταν στο сред село – σρεντ σέλο (πλατεία) του χωριού, όπου και γινόταν ο χορός. Δεν σερβίρονταν ούτε φαγητά ούτε ποτά. Όσοι δε χόρευαν στέκονταν γύρω από το χορό (танец – τάνετς) και χάζευαν αυτούς που χόρευαν. Όταν κάποιος έδινε παραγγελία κι ήθελε να σύρει το χορό, όλοι τους ήξεραν ποιός χορός ήταν η προτίμησή του. Υπήρχε κάποια τάξη στο χωριό που αυτορυθμιζόταν, χωρίς να λείπουν αρκετές φορές, για το ποιός θα σύρει το χορό, τόσο οι καυγάδες όσο και τα γρονθοκοπήματα, πάντα υπό την επήρεια της αλκοόλης.

Χωρίς αμφιβολία το πανηγύρι του Οβτσσάρανι αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και πολυχρησιμοποιούμενα σημεία αναφοράς των παρελθόντων ετών και τόπος συνάντησης πολλών ανθρώπων και αυτό ισχύει για πολλούς ανθρώπους.

Σίγουρη θεωρείται και η ιστορική καταγραφή του και αναφορά του και ως τέτοιο γεγονός πρέπει να διατηρηθεί και να διαφυλαχτεί από τις εκφυλιστικές τάσεις. Τα παραδοσιακά μακεδόνικα στοιχεία να προστατευτούν και να αναδειχτούν ως στόχοι πολιτιστικοί και όχι ως κέντρο κατανάλωσης μπύρας και σουβλακιού.

Ένα άλλο πρόβλημα, που αφορά σε όλα τα τοπικά μας πανηγύρια, είναι αυτό που σχετίζεται με τα μουσικά μας συγκροτήματα, τόσο η υβριδική τους σύνθεση όσο και η απαράδεκτη εκκωφαντική ένταση. Τα πανηγύρια χωριά εκτός από τον ψυχαγωγικό χαρακτήρα έχουν κι ένα σημαντικό κοινωνικό χαρακτήρα. Η συζήτηση μεταξύ των πανηγυριστών και επισκεπτών πρέπει να είναι δυνατή κι αυτό σήμερα αποκλείεται λόγω της ηχορρύπανσης, που τα πολλά ντεσιμπέλ δυσχεραίνουν την ακοή και προκαλούν εκνευρισμό και κόπωση.

Μέχρι το 1920 περίπου, τα μακεδόνικα μουσικά συγκροτήματα ήταν η γκάιντα, η ζούρλα, το κάβαλ, το τάπαν ή το ντέφι. Το βαβαρικό κλαρίνο και τα χάλκινα διαδέχονται τα παραδοσιακά μας όργανα τα οποία τα κατασκεύαζαν μόνοι τους οι οργανοπαίχτες μας.

Για τα χάλκινα υπάρχει μια άποψη, που μας λέει ότι μας ήρθαν από τη Νότια Αμερική, όπου πολλοί από τα χωριά μας είχαν μεταναστεύσει από το 1910 ως το 1920. Η άλλη άποψη είναι ότι τα πήραν από τις μουσικές μπάντες των πόλεων που είχαν δημιουργήσει οι Βαβαροί.

Το πανηγύρι σχολούσε νωρίς, γιατί την επαύριο θα συνεχιζόταν το θέρισμα ή το αλώνισμα.

[Σχεδόν μέχρι το 1940, το Ίλιντεν γιορταζόταν με το παλαιό ημερολόγιο, δηλαδή 2 Αυγούστου με το νέο].

ΑΙΓΑΙΑΤΗΣ  ΜΑΚΕΔΟΝΑΣ

http://novazora.gr/arhivi/10412

Σάββατο, Ιουλίου 12, 2014

VLADOVO VODEN 2014

 

Γορτή κερασιού 2014 στο χωριό Βλαντοβο (Άγρας) Έδεσσας.

Παίζει η ορχήστρα Κρυστάλλινος Ήχος τα αγαπημένα μακεδόνικα τραγούδια:

Lerintskite Sela = Χωριά της Φλώρινας

Tsesma Sharena= Βρύση Πολύχρωμη

Bolka Za Neret= Καημό για το Νέρετ (το χωριό Πολυπόταμος Φλώρινας)

Po Drum Odam Μajtse…= Δρόμους Παίρνω Μάνα…

Σάββατο, Ιουλίου 05, 2014

Δευτέρα, Ιουνίου 23, 2014

Makedonka majka me rodi = Μακεδόνισα Μάνα με γέννησε

 

Το τραγούδι στο βίντεο που βλέπετε παρακάτω έχει τίτλο “Makedonka majka me rodi” που σημαίνει “Μακεδόνισα Μάνα με γέννησε”. Πρόκειται για μακεδονικό τραγούδι από την περιοχή του Κούκους (Κιλκίς).

Σήμερα τραγουδιέται κυρίως από απογόνους Μακεδόνων προσφύγων των οποίων οι πρόγονοι κατέφυγαν στα τέσσερα σημεία του ορίζοντα για να γλιτώσουν (όσοι γλίτωσαν) το κεφάλι τους μετά το ολοκαύτωμα του Κιλκίς από τον ελληνικό στρατό τον Ιούνιο του 1913.

Εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι στο βίντεο ο τραγουδιστής & οργανοπαίκτης έχει αφαιρέσει τα κλειδιά της ηλεκτρικής κιθάρας ακριβώς, σύριζα, πάνω από τον χορδοστάτη. Ένας φίλος Μακεδόνας εξήγησε ότι αυτό γίνεται σήμερα σε ένδειξη συμβολικού πένθους για εκείνο τον μαύρο Ιούνη του 1913.

 

Πέμπτη, Ιουνίου 05, 2014

Οι Μακεδόνες στις ευρωεκλογές. Μια πρώτη αποτίμηση

 

ВИНОЖИТО 2009 = 4512
ВИНОЖИТО 2014 = 5754

Μια σημαντική μάχη δώσαμε σε μια κρίσιμη στιγμή και νομίζουμε  πως τα πήγαμε καλά.

Πάρα τις δυσκολίες, σε ένα περιβάλλον αφιλόξενο έως και εχθρικό, χωρίς χρήματα, χωρίς «διαπλοκή» με χορηγούς, με εργολάβους, με καναλάρχες, με το κράτος και το παρακράτος απέναντι, αντέξαμε, κατεβήκαμε στις εκλογές και παρατάξαμε απέναντι τους μόνο την ψυχή μας, μόνο το λόγο μας, μόνο την ιστορία μας , μόνο την αξιοπρέπεια μας, έχοντας μόνο το κεφάλι ψηλά.

Οι Μακεδόνες και οι Μακεδόνισσες  εκτιμώντας τις προσπάθειες ανταποκρίθηκαν  και δώσανε το παρόν στην κάλπη. Η αύξηση κατά 27,50 % των ψήφων του Τόξου μας δίνει αισιοδοξία και κουράγιο για να συνεχίσουμε.

Ταυτόχρονα δίνει την ευκαιρία στους συνειδητοποιουμένους  εθνικά Μακεδόνες  να αντιληφθούν πως μέσα από σωστές κινήσεις, οργανωμένα, μεθοδικά, μπορούμε και να αναπτύξουμε το κίνημα και να δώσουμε την ευκαιρία σε νέο κόσμο να ανακαλύψει την Μακεδονικότητα του.

Βrakia Makedontsi

Η σταθερή πολιτική επιλογή του Τόξου να ενταχθεί στην EFA – Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία δείχνει την προσήλωση μας στα Ευρωπαϊκά  δεδομένα.  Η Ευρώπη  μπορεί να βοηθήσει στην κατεύθυνση του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα – όπως έχει αποδειχθεί από την λειτουργία της μέχρι σήμερα-  και επίσης μπορεί να βοηθήσει στον εκδημοκρατισμό δομών και αντιλήψεων στην πατρίδα μας.

Κάποιοι που ακόμα ζουν στο μεσαίωνα, ακόμα σκούζουν  επειδή η κρατική τηλεόραση έδειξε σε απογευματινή ζώνη το δεκάλεπτο σποτ του Ουράνιου Τόξου!!  Τα υπόλοιπα κανάλια πάλι δεν πρόβαλαν τα σποτ ή και όσα το έκαναν επέλεξαν ώρες μετά τις 2 τα μεσάνυχτα!!! Για να μη μιλήσουμε για την άμεση απομάκρυνση και καταστροφή των αφισσών και γενικά του διαφημιστικού υλικού του κόμματος, όπου αυτό και εάν τοποθετούταν, οργανωμένα, με τη βοήθεια όλων των αρχών.

Τα παράβολα και το οικονομικό βάρος για την συμμετοχή του Τόξου στις εκλογές μπόρεσε να καλυφθεί τις τελευταίες μέρες με την συμμετοχή και βοήθεια φίλων, κυρίως ξενιτεμένων.

Με ενθουσιασμό και πείσμα παλεύτηκαν ένα ένα τα προβλήματα και έτσι αυτοί που σήκωσαν το κεφάλι τους βρήκαν το ψηφοδέλτιο του Τόξου στις κάλπες.

Βrakia Makedontsi

Χαιρετίζουμε όσους συντάχθηκαν μαζί μας.

Τελικά οι «ανύπαρκτοι» εθνικά Μακεδόνες , της «ανύπαρκτης» Μακεδονικής μειονότητας, με την «ανύπαρκτη» Μακεδόνικη γλώσσα, όχι απλά υπάρχουν αλλά στην κάλπη μετρούν ένα μέγεθος σίγουρα τετραπλάσιο από τις ψυχές που αριθμεί σήμερα η Ελληνική μειονότητα  στην Τουρκία.

Η πατρίδα μας η Ελλάδα,  μέχρι σήμερα επιμένει να ισχυρίζεται πως δεν υπάρχουν εθνικές μειονότητες στη χώρα.

Τώρα όμως  πρέπει να εξηγήσει σε κάθε ένα καλόπιστο διπλωμάτη ανά την υφήλιο πως είναι δυνατόν «ανύπαρκτες» εθνικά μειονότητες στην Ελλάδα να παίρνουν 50.000 και άνω  ψήφους στην κάλπη;

Φέτος ήταν η πρώτη φορά που οι εθνικά Τούρκοι συμπολίτες μας στη Θράκη – ακλουθώντας 20 χρόνια μετά το Τόξο-  συμμετείχαν στις ευρωεκλογές με το κόμμα ΚΙΕΦ (Κόμμα Ισότητας Ειρήνης και Φιλίας) το οποίο μαζί με το Ουράνιο Τόξο συμμετέχει στην EFA –   Ευρωπαϊκή Ελεύθερη Συμμαχία.

Χαιρετίζουμε την προσπάθεια τους και θεωρούμε την εκλογική τους επιτυχία σαν ένα σημαντικό βήμα εκδημοκρατισμού της πατρίδας μας.

Οι εθνικές μειονότητες δεν είναι εστίες αναταραχής.

Είναι απόδειξη  επιπέδου δημοκρατίας και σεβασμού των διεθνών στάνταρ ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Βrakia Makedontsi

Η  εφημερίδα μας, η Νόβα Ζόρα επί 4 χρόνια τώρα, κάθε πρώτη του μήνα ενημερώνει τους Μακεδόνες  σε όλη τη γη.

Με τα λίγα μέσα που έχουμε πιστεύουμε πως βοηθήσαμε στην ενημέρωση κυρίως όσων είναι μακριά από τα χωριά που γεννήθηκαν.

Η αύξηση των ψήφων του Ουράνιου Τόξου σε όλους τους νομούς της Ελλάδας δείχνει πως κάποιοι άνθρωποι, αφού είχαν ενημέρωση για όσα συνέβαιναν τα τελευταία χρόνια, επέλεξαν να συστρατευτούν και να συνταχθούν στις εκλογές.

Ακόμα και Έλληνες δημοκράτες στηρίζουν και παλεύουν μαζί μας και αυτή είναι μια μοναδική εμπειρία .

Σε όλους τους φίλους , σε όλους τους Μακεδόνες σφίγγουμε το χέρι και απλά συνεχίζουμε.

GORE GLAVATA BRAKIA

H Συντακτική  Ομάδα της ΝΟΒΑ ΖΟΡΑ

http://novazora.gr/arhivi/10227

Τρίτη, Ιουνίου 03, 2014

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ

 

UPDATE 4/6/2014

Σήμερα 4 Ιουνίου 2014 λίγη μόλις ώρα πριν την έναρξη της συνέντευξης τύπου οι εκπρόσωποι του Ουράνιου Τόξου ενημερώθηκαν από τους υπεύθυνους του Λιμένα Θεσσαλονίκης στην Αίθουσα Σεμιναρίων της Γ’ Αποθήκης ότι ακυρώνεται η εκδήλωση και η χρήση της αίθουσας, ενώ την προηγούμενη ημέρα 3 Ιουνίου 2014 διαβεβαίωναν ότι θα την παραχωρήσουν. Τα συμπεράσματα δικά σας.

Σήμερα 4 Ιουνίου 2014 λίγη μόλις ώρα πριν την έναρξη της συνέντευξης τύπου, κι ενώ όλα ήταν έτοιμα, οι εκπρόσωποι του Ουράνιου Τόξου ενημερώθηκαν από τους υπεύθυνους του Λιμένα Θεσσαλονίκης της Αίθουσας Σεμιναρίων της Γ’ Αποθήκης ότι ακυρώνεται η εκδήλωση και η χρήση της αίθουσας (ενώ την προηγούμενη ημέρα 3 Ιουνίου 2014 διαβεβαίωναν ότι θα την παραχωρήσουν).
Τα συμπεράσματα δικά σας.

 

 

 

 

= = = = =

 

 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ

Ευρωπαϊκη Ελεύθερη Συμμαχία - Ουράνιο Τόξο

Invitation to Greek Media for a Press Conference regarding the results of the recent vote for the European Parliament and the current political situation in Greece.

Press Release

Το Προεδρείο της ΕΕΣ-Ουράνιο Τόξο έχει την ευχαρίστηση να σας προσκαλέσει σε συνέντευξη Τύπου που θα πραγματοποιηθεί στο χώρο του Λιμένα Θεσσαλονίκης στην Αίθουσα Σεμιναρίων της Γ’ Αποθήκης (απέναντι από το γλυπτό λιμένα) την Τετάρτη, 4 Ιουνίου 2014 στις 12μμ.

Η συνέντευξη Τύπου θα έχει ως κύριο θέμα την αποτίμηση της εκλογικής παρουσίας του κόμματος στις Ευρωεκλογές της 25ης Μαΐου, καθώς και το νέο πολιτικό τοπίο που διαγράφεται στη χώρα και την Ευρωβουλή.

Το Γραφείο Τύπου της ΕΕΣ-Ουράνιο Τόξο

= = =

 

Σημείωση: Θα γίνει κάθε δυνατή τεχνική προσπάθεια ώστε η συνέντευξη τύπου να μεταδοθεί ζωντανά – live (vo zivo) μέσω internet στο youtube. Μείνετε διαδικτυακά συντονισμένοι  την Τετάρτη 4 Ιουνίου 2014 και ώρα 12.00 μ.μ.

Το Προεδρείο της ΕΕΣ-Ουράνιο Τόξο έχει την ευχαρίστηση να σας προσκαλέσει σε συνέντευξη Τύπου που θα πραγματοποιηθεί στο χώρο του Λιμένα Θεσσαλονίκης στην Αίθουσα Σεμιναρίων της Γ’ Αποθήκης (απέναντι από το γλυπτό λιμένα) την Τετάρτη, 4 Ιουνίου 2014 στις 12μμ

Δευτέρα, Ιουνίου 02, 2014

Δευτέρα, Μαΐου 26, 2014

+27,53% Gore Glavata!

 

Αυξήθηκαν εντυπωσιακά σε ποσοστό 27,53% οι ψήφοι του Ουράνιου Τόξου στις Ευρωεκλογές 2014 σε σχέση με τις Ευρωεκλογές 2009, διαψεύδοντας όλους όσους έκαναν προεκλογικά λόγο περί μείωσης!

Συγκεκριμένα το πολιτικό κόμμα των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα Ουράνιο Τόξο στις Ευρωεκλογές 2014 αύξησε τις ψήφους του σε 5754, έναντι 4512 στις Ευρωεκλογές 2009.

Εφαρμόζοντας τον απλό μαθηματικό τύπο υπολογισμού της ποσοστιαίας διαφοράς ψήφων μεταξύ των δυο ευρωεκλογικών αναμετρήσεων προκύπτει -με μαθηματική ακρίβεια- ότι το Ουράνιο Τόξο στις Ευρωεκλογές 2014 αύξησε τις ψήφους του σε ποσοστό 27,53%!

Εφαρμόζοντας το μαθηματικό τύπο υπολογισμού της ποσοστιαίας διαφοράς ψήφων μεταξύ των δυο εκλογικών αναμετρήσεων προκύπτει -με μαθηματική ακρίβεια- ότι το Ουράνιο Τόξο στις Ευρωεκλογές 2014 αύξησε τις ψήφους του κατά 27,53%!

 

Σημείωση: Στον τύπο υπολογισμού δεν έχουν συμπεριληφθεί οι ψήφοι Εξωτερικού.

 

.