Павле Воскопулос со Валианатос на Контра ТВ

 

Павле Воскопулос со Валианатос на Контра ТВ

Η εκπομπή μεταφρασμένη στη μακεδόνικη γλώσσα.

 

Емисија на грчката ТВ КОНТРА ЧАНЕЛ која ја води познатиот грчки новинар и активист за човекови права Григорос Валјанатос. Гости беа членот на раководството на партијата на Македонците во Грција Виножито, Павлос Филипов Воскопулос и познатиот грчки новинар/колумнист Дионисис Гусетис. Темата на емисијата беше Македонците во Грција.

Εκπομπή του Γρηγόρη Βαλλιανάτου στο Κοντρα ΤΒ με θέμα τους Μακεδόνες Έλληνες. Καλεσμένοι ο Παύλος Φιλίποβ Βοσκόπουλος του κόμματος των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα Ουράνιο Τόξο-Βινόζιτο και ο γνωστός αρθρογράφος Διονύσης Γουσέτης.

= = = =

Το μεταφρασμένο βίντεο είναι από διαδικτυακό κανάλι televizijasonce.

Πρόσκληση του πολιτιστικού συλλόγου "ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ" από την Μαρίνα Νάουσας ,στον ετήσιο χορό της!

Πολιτιστικός σύλλογος Μαρίνας Ανθεμίων "ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ". Ετήσιος χορός 27/12/2009,στο οικογενειακό κέντρο "Παρθενώνας" στο Αγγελοχώρι Ειρηνούπολης. Μεγάλο χορευτικό τμήμα του συλλόγου. Χοροί: Πουστσένο. Cultural Association Marina Anthemion "Macedonians". Annual dance 27/12/2009 in family center "Parthenon" in Aggelohori Eirinoupolis.Large dance section of the club. Dances: Pustseno. Σας προσκαλούμε το Σάββατο 5 Μαρτίου 2011 και ώρα 8:30μ.μ.,στον ετήσιο χορό του πολιτιστικού μας συλλόγου, που θα γίνει στο οικογενειακό κέντρο "Παρθενώνας" στο Αγγελοχώρι Νάουσας. Θα παρουσιαστούν χοροί της Μακεδονίας από τα χορευτικά τμήματα του συλλόγου. Θα ακολουθήσει παραδοσιακό γλέντι για όλους, με το μουσικό συγκρότημα "Ήχος Αλμωπίας", (Τσιπάρης). Μαζί με τον "Ήχο Αλμωπίας", στο τραγούδι θα συμμετέχει και ο Νικόλας Μποτσφάρης, σε πολλούς μας γνωστός σαν "Κόλιος". Για περισσότερες πληροφορίες κάντε κλικ εδω: http://www.facebook.com/event.php?eid=196408407041867#!/event.php?eid=184828301555705 Πολιτιστικός σύλλογος Μαρίνας Ανθεμίων "ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ". Ετήσιος χορός 27/12/2009,στο οικογενειακό κέντρο "Παρθενώνας" στο Αγγελοχώρι Ειρηνούπολης. Γλέντι μετά το τέλος των χορευτικών τμημάτων . Χοροί: Σαράκιντσκο. Cultural Association Marina Anthemion "Macedonians". Annual dance 27/12/2009 in family center "Parthenon" in Aggelohori Eirinoupolis. Feast after the end of the dance sections. Dances: Sarakintsko. από το blog: http://aegeanmacedonianculture.blogspot.com/2011/03/blog-post.html

Ξεφυλλίστε την έντυπη ΝΟΒΑΖΟΡΑ.

 

Όσοι επιθυμούν την ανάγνωση εφημερίδων σε ηλεκτρονική μορφή σαν να κρατούν στα χέρια τους την έντυπη μορφή, μπορούν από σήμερα να διαβάζουν την έντυπη NOBAZORA στη διεύθυνση:

http://novazora.gr/vesnik

Απλά «τσιμπήστε» με το ποντίκι σε μια από τις 4 γωνίες του εντύπου και… αλλάξτε σελίδα!

Κυκλοφόρησε το φύλλο Μαρτίου 2011 της Νόβα Ζόρα.

 

Κυκλοφόρησε το φύλλο Μαρτίου 2011 της Νόβα Ζόρα.

Released the edition of Nova Zora March 2011.

Објави издание на Нова Зора Март 2011 година.

http://novazora.gr/arhivi/date/2011/03

Η ταξική «καρδιά» του Μακεδονικού

 

Του ΤΑΣΟΥ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

Η ελληνική βιβλιογραφία για το Μακεδονικό Ζήτημα στην «κλασική» του φάση, μέχρι δηλαδή τους Βαλκανικούς πολέμους και την κατάλυση της οθωμανικής κυριαρχίας, χαρακτηρίζεται από μια έντονη ανισομέρεια.

Αυτό που έχει μελετηθεί είναι κυρίως οι διπλωματικές και (με ισχυρή δόση εθνικά ορθής αυτολογοκρισίας) στρατιωτικές παράμετροι του ζητήματος.

Οι κοινωνικές αντιθέσεις της μακεδονικής κοινωνίας πριν από το 1912 και η διαπλοκή τους με την ανάπτυξη των αντιμαχόμενων εθνικών κινημάτων και τις στρατηγικές επιλογές των εθνικών κέντρων, μόνο περιθωριακά έχουν θιγεί -συνήθως με παρεμπίπτουσες, δευτερεύουσες και λακωνικές αναφορές.

Κι όμως, το Μακεδονικό είναι πρακτικά αδύνατο να κατανοηθεί χωρίς τη γνώση του κοινωνικού πεδίου και των αντιθέσεων, πολιτική αντανάκλαση των οποίων υπήρξε η διαμάχη μεταξύ «ελληνοφρόνων» και «σλαβοφρόνων» Μακεδόνων στη διάρκεια μισού και πλέον αιώνα.

Το σοβαρό αυτό κενό έρχεται να καλύψει το βιβλίο του Σπύρου Καράβα, επίκουρου καθηγητή Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο του Αιγαίου, «Μακάριοι οι κατέχοντες την γην. Γεωκτητικοί σχεδιασμοί προς απαλλοτρίωση συνειδήσεων στη Μακεδονία 1880-1909» (Αθήνα 2010, εκδ. Βιβλιόραμα).

Αντικείμενό του είναι μια ξεχασμένη αν και σημαντικότατη πτυχή αυτής της διαπλοκής του κοινωνικού με το εθνικό: τα σχέδια εξελληνισμού της (οθωμανικής ακόμη) Μακεδονίας διά του «εξελληνισμού» τής εκεί γεωκτησίας. Ως πηγές, ο συγγραφέας χρησιμοποιεί υλικό από τα αρχεία του ΥΠΕΞ και προσωπικοτήτων της εποχής (Στ. Δραγούμης, Π. Δέλτα κ.ά.), τον Τύπο των ημερών, κυρίως όμως ένα ντοκουμέντο προκλητικά αγνοημένο από την εγχώρια μακεδονολογία: το φυλλάδιο «Το έργον του ελληνισμού εν Μακεδονία», που τύπωσε το 1880 «ως χειρόγραφον» (σε περιορισμένο δηλαδή αριθμό αντιτύπων, για διανομή σε στενό κύκλο οικονομικών παραγόντων και στελεχών του ελληνικού κράτους) ο Αθανάσιος Ευταξίας.

Τρικουπικός και τσιφλικάς

Απεσταλμένος της κυβέρνησης Τρικούπη στη Μακεδονία τα αμέσως προηγούμενα χρόνια, ο τελευταίος αναλύει χωρίς εξωραϊσμούς την «εθνολογική» και κοινωνική κατάσταση στην περιοχή, εισηγούμενος μια στρατηγική συστηματικής αγοράς οθωμανικών τσιφλικιών και μετατροπής τους σε «εστίες ελληνικής εθνικής ζωής», με στρατηγικό στόχο τον γλωσσικό εξελληνισμό και -προοπτικά- την εγχάραξη ελληνικής εθνικής συνείδησης στους σλαβόφωνους καλλιεργητές τους. Συνδυάζοντας την εθνική δράση με τα ιδιωτικά του συμφέροντα, ο Ευταξίας φρόντισε, άλλωστε, στο ίδιο διάστημα να μετατραπεί ο ίδιος σε τσιφλικά, αγοράζοντας ένα αγρόκτημα με σλαβόφωνους κολίγους στο Τίκφες.

Ολόκληρο το φυλλάδιό του αναπαράγεται στο βιβλίο ως παράρτημά του, μαζί με δυο παρεμφερείς εισηγήσεις του 1859 (από τον εγκαταστημένο στις Σέρρες γιατρό Ιωάννη Θεοδωρίδη) και του 1909 (από τον πρόξενο Σερρών Αντώνιο Σαχτούρη). Η εμπιστευτική φύση της όλης «πραγματείας» είναι σαφής: ο Ευταξίας ξεκαθαρίζει στους επίλεκτους αναγνώστες του ότι «διά λόγους ευνοήτους εκρίθη επιβλαβής η δημοσίευσις αυτής» και ζητεί να μην «ανακοινώσωσιν αυτήν και εις άλλους, μη δυναμένους να τηρήσωσι το πράγμα εν απορρήτω».

Αποκαλυπτική είναι επίσης η περιγραφή από τον Καράβα της αντιμετώπισης του ντοκουμέντου από την «εθνικά ορθή» ελληνική ιστοριογραφία: είτε πλήρης αποσιώπηση είτε παραπλανητικές αναφορές, υψηλά δείγματα «της τέχνης τού να μιλάς αποσιωπώντας και να αποκαλύπτεις συγκαλύπτοντας» (σ. 42).

Τα... «κτήνη» του Δραγούμη

Χρησιμοποιώντας ως σκελετό το κείμενο του Ευταξία, και διασταυρώνοντάς το με παρόμοιες υπηρεσιακές εκτιμήσεις και εισηγήσεις μισού αιώνα, ο Καράβας φωτίζει εξαιρετικά το κοινωνικό υπόβαθρο της ελληνικής πολιτικής στην οθωμανική Μακεδονία. Από τις πρώτες κινδυνολογικές διαπιστώσεις του 1859 μέχρι τα εποικιστικά σχέδια του Ιωνα Δραγούμη, που το 1903 διαπιστώνει πως «απαιτείται όχι διατήρησις αλλά κατάκτησις της Μακεδονίας» με εγκατάσταση ελληνόγλωσσων γεωργών για ν' αποτραπεί ο κίνδυνος να μετατραπούν κάποια μέρα σε ιδιοκτήτες τα «κτήνη [τα] λαλούντα την βουλγαρικήν» που καλλιεργούν τη γη της, η εικόνα που προβάλλει απέχει έτη φωτός από το εξωραϊστικό σχήμα της κυρίαρχης ιστοριογραφίας.

Ο συγγραφέας δεν περιορίζεται ωστόσο στην τεκμηριωμένη αποδόμηση ενός ακόμη εθνικού μύθου. Καταδεικνύει, παράλληλα, την ευρωπαϊκή γενεαλογία αυτής της στρατηγικής: πρότυπο του γερμανοσπουδασμένου Ευταξία δεν ήταν άλλο από την πολιτική, που εφάρμοσε ο Βίσμαρκ για τον εκγερμανισμό των πολωνικών εδαφών της Πρωσίας. Αποκαλύπτει, επίσης, μια ξεχασμένη πρόταση της αγγλικής διπλωματίας προς τον σουλτάνο το 1869, δυο χρόνια μετά την εξέγερση των Φίνιανς, για εποικισμό της Μακεδονίας με «οικονομικά κατεστραμμένους και πολιτικά επικίνδυνους Ιρλανδούς αγρότες». Τελικά, το τελευταίο αυτό σχέδιο έμεινε στα χαρτιά -κι έτσι, το Δουβλίνο δεν αποτέλεσε έναν ακόμη παράγοντα του (ιστορικού αλλά και του σημερινού) Μακεδονικού...

= = =

Απο την εφημερίδα “Ελευθεροτυπία” 18/12/2010

http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=236549

ΧΟΡΕΥΤΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

 

Γραμμένο σε 01.02.2011

Μεγάλο χορευτικό φεστιβάλ παραδοσιακών χορών και τραγουδιών έλαβε μέρος στην πόλη Ίζμιρ-Σμύρνη της Τουρκίας, από τις 23 εώς και τις 28 Δεκεμβρίου 2010, προς τιμή του Κέμαλ Άτατουρκ. Την πολιτιστική κουλτούρα των Μακεδόνων της Ελλάδας εκπροσώπευσαν οι Солунчани-Σολούντσσανι, η χορευτική ομάδα «φύλακας» του πολιτισμού των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα.

Στο φεστιβάλ, το οποίο διοργανώθηκε για έκτη συνεχή χρονιά, συμμετείχαν επίσης χορευτικοί συλλόγοι από τη Ρουμανία, Δημ.Μακεδονίας, Βουλγαρία, Μαυροβούνιο, Κόσοβο, Βοσνία και Ερζεγοβίνη, Κροατία, Σλοβενία, Αλβανία και Τουρκία.

Εκπρόσωποι των Σολούντσσανι δήλωσαν για τη НоваЗора, ότι πέρασαν θαυμάσια και ότι στην ουσία παρουσίαση μακεδόνικων χορών και τραγουδιών έγινε από τρεις διαφορετικές χώρες, αφού και το χορευτικό της Αλβανίας προερχόταν από μακεδόνικα χωριά του Πούστετς.

Το καλύτερο όμως γεγονός συνέβη την τελευταία μέρα. Μετά από προτροπή του αντιδημάρχου πολιτισμού της Σμύρνης, επισκεύτηκαν το Άιντιν, ένα χωριό 100 χιλιόμετρα νοτιότερα, όπου εκεί ζουν περίπου 6.000 Μακεδόνες, με καταγωγή από τις περιοχές Кавадарци-Καβάνταρτσι και Неготино-Νεγκότινο της Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Όλοι μαζί χόρεψαν και αμφότερες οι πλευρές, δεν μπορούσαν να πιστέψουν αυτό που έβλεπαν.

Επίσης άξιο θαυμασμού ήταν και το γεγονός ότι την παραμονή Χριστουγέννων και ενώ τα χορευτικά όλων των χωρών βρίσκονταν σε κοινό δείπνο, ο εκπρόσωπος του δήμου πήρε το μικρόφωνο και τους δήλωσε ότι όσοι θέλουν να εκκλησιαστούν λόγω Χριστουγέννων, θα μπορούν να το κάνουν στον ορθόδοξο  ναό της Αγίας Φωτεινής, όπου θα λειτουργήσει ιερέας που θα έρθει από τη Χίο.

Φανταστείτε ανάλογο σκηνικό π.χ. σε ανάλογο φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης-Σόλουν, όπου ο εκπρόσωπος του Νομάρχη Ψωμιάδη, υπέυθυνος για την όλη οργάνωση, να δηλώνει στους μουσουλμάνους φιλοξενούμενους ότι στο τζαμί της πόλης θα τους υποδεχτεί χότζας από π.χ. την Κομοτηνή ή από την Τουρκία. Πράμματα ανήκουστα για την ελληνική πραγματικότητα.

Πολλοί είναι οι Μακεδόνες που ζουν σήμερα στην Τουρκία, μετά από διάφορες ανταλλαγές πληθυσμών που συνέβησαν στα Βαλκάνια. Σε εκείνες τις περιοχές, αλλά και παραλιακά, στις όχθες της Μαύρης θάλασσας, ζουν πολλοί Μακεδόνες με καταγωγή από χωριά της Καστοριάς-Костур και Έδεσσας-Воден.

Αναδημοσίευση από τη ΝοβαΖορα

http://novazora.gr/arhivi/2037

 

= = = =

Ακολουθεί βίντεο με το χορευτικό της Αλβανίας το οποίο προερχόταν από τα μακεδόνικα χωριά του Πούστετς (περιοχή κοντα στις Πρέσπες απο την πλευρά της Αλβανίας).

 

.

Η Χαρά Νικοπούλου τώρα δικαιώνεται

Γραμμένο σε 01.02.2011

Του Γιώργου Ν. Παπαδάκη

Σας έχω συνηθίσει από τούτη εδώ τη στήλη να κάνω αναφορές σε ορισμένους- συνήθως ασήμαντους ανθρώπους- που εν τούτοις λόγω της θέσης που κατέχουν, νομίζουν ότι έγιναν σημαντικοί. Αυτή τη φορά θα ασχοληθούμε με την Χαρά Νικοπούλου, μια κλινική περίπτωση που δυστυχώς έγινε δασκάλα και εστάλη στη Θράκη για να διδάξει (και) στα παιδιά της μειονότητας. Το τι τους δίδαξε είναι λίγο-πολύ γνωστό από τηλεοπτικές εκπομπές και τον Τύπο. Για όσους δεν γνωρίζουν, αρκεί μονάχα να πούμε ότι η εν λόγω «εκπαιδευτικός»  προσπάθησε ούτε λίγο ούτε πολύ να πείσει- με λόγια αλλά και έργα τα άτυχα μουσουλμανόπαιδα που βρέθηκαν στις αίθουσες διδασκαλίας της ότι η θρησκεία τους, τα ήθη και τα έθιμα τους είναι περίπου για πέταμα και ότι η αλήθεια βρίσκεται στις ελληνορθόδοξες παραδόσεις.

Όπως ήταν φυσικό, η κυρία αυτή προκάλεσε τεράστιες αντιδράσεις στην τοπική κοινωνία, η οποία σε συννενόηση με τις δημοτικές  αρχές και το υπουργείο Παιδείας, την έστειλε απο εκεί που ήρθε. Θα μου πείτε, τότε γιατί ασχολείσαι ακόμα μαζί της; Μα διότι την εθνικιστική και μισαλλόδοξη συμπεριφορά της αυτή ήρθε να δικαιώσει με τον πιο πανηγυρικό τρόπο πριν ένα περίπου μήνα, η Ακαδημία Αθηνών. Το ανώτατο «πνευματικό» ίδρυμα της χώρας απένειμε στη Νικοπούλου το Αργυρό Μετάλλιο Ανδρείας (!) για τα κατορθώματά της στη Θράκη και πιο συγκεκριμένα «…για την προσήλωσή της στο καθήκον, την αυταπάρνηση και την εθνοπρεπή της στάση κατά την διάρκεια της υπηρεσίας της ως δασκάλας στο Μεγάλο Δέρειο του νομού Έβρου τα έτη 2004 -2008.»

Το βραβείο αυτό φαίνεται ότι το ζήλεψαν και άλλοι συνάδελφοι της Νικοπούλου, όπως ας πούμε η κυρία Νικολέτα Αραστάρη, διευθύντρια του 3^ου Ενιαίου Λυκείου Φλώρινας/Lerin, και βάλθηκαν να την ξεπεράσουν. Τι έκανε λοιπόν αυτή η Αραστάρη; Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Στις 15 Ιανουαρίου, η 3^η Λυκείου διοργάνωσε εκδήλωση, με σκοπό να μαζευτούν χρήματα για την καθιερωμένη πενταήμερη εκδρομή τους. 

Την Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου, η εν λόγω διευθύντρια καλεί τα παιδιά στο γραφείο της και τα επιπλήττει δριμύτατα διότι- λέει- επέτρεψαν να ακουστούν μακεδονικά τραγούδια στην εκδήλωσή τους! Θαυμάστε επιχειρηματολογία εκπαιδευτικού:

«Ακούστε να σας πω, εδώ είναι ελληνικό σχολείο. Αυτό που κάνατε θίγει πρώτα από όλα τους εαυτούς σας. Τι γνώμη θα σχηματίσει ο κόσμος για σας; Κάνατε λάθος που αφήσατε να ακουστούν τα τραγούδια. Στα χωριά σας και στα πανηγύρια σας μπορείτε να ακούτε και να τραγουδάτε ότι θέλετε αλλά δεν επιτρέπεται σε σχολικό χορό να συμβαίνουν τέτοια…»

Από που να αρχίσει και που να τελειώσει κανείς… Από το θλιβερό γεγονός ότι εν έτει 2011 ακούμε από εκπαιδευτικούς την ιδια «επιχειρηματολογία» που ακούγαμε τις δεκαετίες του ’60 και του ’70; Μη μιλάτε και μην τραγουδάτε τα «βλαβερά» μακεδόνικα. Δε μπορούν πλέον να στέλνουν τον κόσμο φυλακή και επινοούν άλλες μεθόδους τρομοκρατίας, όπως τι θα πει ό κόσμος. Ποιός κόσμος, μαντάμ; Μακεδόνικα μιλάει και ο κόσμος γύρω σας, δεν το έχετε καταλάβει; Που ζείτε αλήθεια; Και βάσει ποιας λογικής δεν επιτρέπεται σε σχολικό χορό που γίνεται σε μειονοτική περιοχή να ακούγονται σκοποί της κυριάρχης πληθυσμιακής ομάδας; Μήπως έχετε μείνει ακόμη στην επταετία της χούντας;

Τα παιδιά ευτυχώς, προς τιμήν τους, δεν «μάσησαν». Ορθά-κοφτά απάντησαν ότι δεν ντρέπονται αλλά απεναντίας είναι περήφανοι για την κληρονομιά που τους άφησαν οι πατεράδες και οι παπούδες τους. «Εμείς μεγαλώσαμε με αυτά τα τραγούδια και με αυτούς τους χορούς», είπαν στην διευθύντρια, βάζοντας τελεία στο θέμα.

Βιντεο από τον χορό που διοργάνωσε η 3η Λυκείου.

Τα συμπεράσματα που βγαίνουν από αυτή την ιστορία είναι πολλά και σημαντικά. Κατ’ αρχήν, αφορούν το υπουργείο Παιδείας και την πολιτική του ηγεσία που επιτέλους πρέπει να πάρει θέση για αυτά τα ατοπήματα των υπαλλήλων του και να μην τα χαρακτηρίσει «μεμονωμένα» για να βγει από τη δύσκολη θέση. Όχι μόνο δεν είναι τέτοια αλλά πολύ φοβάμαι ότι αντικατοπτρίζουν μια γενικευμένη προσπάθεια να επιστρέψει καθεστώς τρομοκρατίας στις περιοχές όπου ζουν εθνικά Μακεδόνες, ώστε να καθυστερήσει όσο γίνεται η αναπόφευκτη στιγμή που το κράτος θα συρθεί κυριολεκτικά και θα υποχρεωθεί να αναγνωρίσει τη μακεδονική γλώσσα και να την εισάγει στο δημόσιο εκπαιδευτικό σύστημα. Μήπως νομίζετε ότι δεν είναι ενήμερο το βαθύ κράτος για τις συλλογές υπογραφών που θα θέτουν επίσημα πλέον το ζήτημα;

Το πιο σημαντικό γεγονός, ωστόσο, είναι η αλλαγή στη στάση της νεολαίας. Από τα φοβισμένα και άβουλα Μακεδονόπουλα των πρώτων δεκαετιών μετά τον πόλεμο και τις σιωπηρές γενιές του ’80 και του ’90, έχουμε φτάσει σε μια γενιά που πλέον δεν φοβάται να δηλώσει δημόσια την καταγωγή της, να μιλήσει τη γλώσσα των προγόνων της και να διεκδικήσει ενεργά αυτά που δικαιούται.  Όλες οι μεγάλες αλλαγές που αφορούν τις μειονότητες στην Ευρώπη, ξεκίνησαν όταν η νεολαία ανέλαβε ενεργό ρόλο ή πήρε πλήρως τα ηνία. Στην Χώρα των Βάσκων, μια ολόκληρη γενιά (προς τα τέλη της φρανκικής δικτατορίας) δεν μιλούσε καν τη βασκική γλώσσα. Ήταν οι νέοι που μέσω πραγματικών «κρυφών σχολείων» (και όχι γιαλαντζί όπως αυτά που μαθαίνουμε εμείς), έμαθαν τη γλώσσα, την έβγαλαν από την αφάνεια και στην συνέχεια τη δίδαξαν ακόμα και στους ίδιους τους γονείς τους. Ανάλογα είναι τα βιώματα και από περιοχές της Καταλωνίας, της Βρετάννης, της Ουαλίας, σχεδόν παντού όπου η μειονοτική γλώσσα και κουλτούρα ήταν αντικείμενο καταστολής από τις κρατικές αρχές και κινδύνευε να εξαφανιστεί.

Όπως σας έγραφα και σε πρόσφατο σημείωμα, αυτό ακριβώς συμβαίνει σήμερα στη Βόρεια Ελλάδα και αυτή είναι η πιο ενθαρρυντική εξέλιξη, η ενεργή συμμετοχή των νέων Μακεδόνων στα πολιτικά και κοινωνικά δρώμενα. Είναι μια σχετικά τυχερή γενιά ετούτη, καθώς μεγάλωσε χωρίς το φόβο, χωρίς το μειονεκτικό σύνδρομο, με το οποίο ανατράφηκαν όλοι σχεδόν οι εθνικά Μακεδόνες που γεννήθηκαν εντός της νεοελληνικής επικράτειας πριν και μετά τον εμφύλιο. «Μη μιλάς τη γλώσσα, σώπασε, μη διεκδικείς τίποτα περισσότερο από αυτό που σου δίνουν.»

Αυτή η διαφορά είναι οφθαλμοφανής πλέον. Και για τους «φίλους» αλλά και για τους «εχθρούς» που για λίγο ακόμη θα κάνουν ότι μπορούν για να σταματήσουν το ορμητικό ποτάμι που έρχεται. Είναι αυτό το ποτάμι που θα κάνει ακόμα και τους γονείς των παιδιών αυτών να αναθαρρέψουν. Ας μην ξεχνάμε ότι την παραπάνω ιστορία την κατάγγειλε γονιός που όμως θέλησε να παραμείνει ανώνυμος. Ο φόβος που λέγαμε παραπάνω…

Όσο για την επιφανή εκπαιδευτικό της υπόθεσης, ο δρόμος είναι ανοικτός για να την παρασημοφορήσουν μερικά ξεκουτιασμένα γεροντάκια, σαν αυτά που αποτελούν την Ακαδημία Αθηνών. Και μετά θα μπουν όλοι μαζί στο χρονοντούλαπο της ιστορίας, που έλεγε και μια ψυχή…

= = = =

Αναδημοσίευση από την ΝΟΒΑ ΖΟΡΑ http://novazora.gr/arhivi/2002

 

 

 

Απειλές κατά του blog "ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ".

Θαυμάστε τους!!! Άρχισαν τις απειλές!!! Τελικά μάλλον τους ενοχλούμε υπερβολικά με αυτό που κάνουμε. Θέλουμε την συμπαράστασή σας σε αυτό. Σχολιάστε το και Διαδόστε το!!!!! Ευχαριστούμε εκ των προτέρων για την συμπαράστασή σας!!! http://aegeanmacedonianculture.blogspot.com/2010/04/selo-sarakinovo.html

Αναδημοσιευση απο το blog ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ:

http://aegeanmacedonianculture.blogspot.com/2011/02/blog.html

O Παύλος Βοσκόπουλος από το «Ουράνιο Τόξο» στο Kontrachannel TV, 7 Φεβρουαρίου 2011.

 

Κυκλοφόρησε το φύλλο Φεβρουαρίου 2011 της Νόβα Ζόρα.

 

Κυκλοφόρησε το φύλλο Φεβρουαρίου 2011 της Νόβα Ζόρα.

Released the edition of Nova Zora February 2011.

Објави издание на Нова Зора Февруари 2011 година.

http://novazora.gr/arhivi/date/2011/02

Νεοελληνικός Ανορθολογισμός

 

Αυτές τις ημέρες, παρακολουθώντας τις εξελίξεις και την επικαιρότητα στην Ελλάδα, θυμήθηκα ένα από τα πιο εύστοχα κείμενα του Νίκου Δήμου σχετικά με τον Νεοελληνικό Ανορθολογισμό το οποίο αξίζει να διαβάσετε.

= = = =

Νεοελληνικός Ανορθολογισμός.

του Νίκου Δήμου

Στην Ελλάδα μιλάμε συχνά για το έλλειμμα του προϋπολογισμού ή του ισοζυγίου εξωτερικών πληρωμών – αλλά σπάνια για το έλλειμμα του ορθολογισμού. Έλλειμμα που φαίνεται καθημερινά και στην θεωρία και στην πράξη. Όχι μόνον δεν μας απασχολεί, αλλά εκστρατεύομε και θεωρητικά εναντίον του. Ο ορθός λόγος, που σε αυτόν τον τόπο γεννήθηκε, θεωρείται ξενόφερτος, δυτικόφερτος, απάνθρωπος – ενώ η νεοελληνική διανοητική θολούρα και ασυνέπεια είναι ανθρώπινη, χαρισματική και λεβέντικη.

Η ιστορία της Ελλάδας θα μπορούσε να αναλυθεί σαν πόλεμος των ορθολογιστών εναντίον των αντίθετων. Αυτό το δίπολο τέμνει όλες τις εποχές και όλες τις πολιτικές παρατάξεις. Οι Φιλικοί και οι Δάσκαλοι του Γένους ήταν από την πλευρά του ορθού λόγου – η Εκκλησία από την αντίθετη. Οι μεγάλοι εκσυγχρονιστές πολιτικοί (Καποδίστριας, Τρικούπης, Βενιζέλος) από την μία – οι λαϊκιστές και δημαγωγοί αντίπαλοί τους από την άλλη. Οι ευρωπαϊστές και οι νέο-ορθόδοξοι (ή «ελληνοκεντρικοί») ιδεολογικά αντιμέτωποι.

Το ενδιαφέρον είναι πως ενώ η πλευρά του ορθού λόγου έχει μία συγκροτημένη άποψη, η αντίθετη πλευρά είναι απλώς …αντίθετη. Ξέρει τι ΔΕΝ θέλει, αλλά δεν έχει ποτέ ξεκαθαρίσει τι θέλει. Κρατάει μία στάση αμυντική, υπονομεύοντας όλες τις προσπάθειες εξορθολογισμού, χωρίς να προσφέρει εναλλακτικές λύσεις εκτός από κάτι ασαφή οράματα και άφθονη παρελθοντολαγνεία. Ο λόγος είναι απλός: δεν υπάρχει σήμερα άλλη εναλλακτική πρόταση για την οργάνωση της πολιτείας, εκτός από την δυτική-ορθολογιστική-δημοκρατική. Που έχει σίγουρα πολλά μειονεκτήματα και χρειάζεται διορθώσεις και βελτιώσεις – αλλά η άλλη λύση ποια είναι; (Παρούσα λύση, εφαρμοσμένη και όχι οι «κοινότητες του Βυζαντίου» ή η αρχαία Σπάρτη…)

Κι ωστόσο οι αντι-ορθολογιστικές απόψεις φαίνεται ακόμα και σήμερα, να είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς στην χώρα μας. Η ιδεολογική συγκρότηση του νεοέλληνα παραμένει το κύριο εμπόδιο σε κάθε προσπάθεια για την ουσιαστική αλλαγή των πραγμάτων.

Βέβαια το να δηλώνουμε εμείς οι Ρωμιοί ανορθολογιστές μας βολεύει – διότι μπορούμε να συμπεριφερόμαστε αντιφατικά και αλλοπρόσαλλα δίχως να νιώθουμε καμία ενοχή.

Όμως βολεύει και άλλους, που σκόπιμα και προγραμματισμένα προσπαθούν να καλλιεργούν το σκοτάδι και την σύγχυση.

Από επισημότατα χείλη – του προκαθήμενου της εκκλησίας μας – ο Διαφωτισμός (που είναι ο ορθολογισμός στην πράξη) χαρακτηρίστηκε «επικατάρατος».

Αλλά τι είναι ο Διαφωτισμός; Ας δούμε πως τον περιέγραψε ο μεγαλύτερος φιλόσοφος της νεοτερικότητας – ο Ε. Καντ.

«Είναι η ενηλικίωση του ανθρώπου, η έξοδός του από την ανηλικιότητα που ο ίδιος προκάλεσε. Η ανηλικιότητα είναι η αδυναμία να χρησιμοποιείς τον νου σου χωρίς την καθοδήγηση ενός άλλου. Αυτοπροκληθείσα είναι η ανηλικιότητα όταν αιτία της δεν είναι κάποια ατέλεια του νου – αλλά η έλλειψη αποφασιστικότητας και θάρρους να τον χρησιμοποιήσεις χωρίς καθοδήγηση άλλου. Sapere aude! («τόλμησε να είσαι σοφός» - Οράτιος). Τόλμησε να χρησιμοποιήσεις τον δικό σου νου – αυτό είναι το σύνθημα του Διαφωτισμού. Και γι αυτό τίποτα άλλο δεν χρειάζεται παρά μόνον η ελευθερία».

Πραγματικά ο Διαφωτισμός δεν ήταν μόνο ένα κήρυγμα λογικής – αλλά κυρίως ένα κήρυγμα ελευθερίας, απελευθέρωσης του ανθρώπου από όλες τις κηδεμονίες, από όλους όσοι είχαν συμφέρον να τον καθοδηγούν, να του υπαγορεύουν τις απόψεις τους, να τον παραπλανούν, να τον ταΐζουν με μύθους και παραμύθια. Στον Διαφωτισμό χρωστάμε την δημοκρατία, την κοινωνική και επιστημονική πρόοδο, την πίστη στα ανθρώπινα δικαιώματα… ό,τι πιο πολύτιμο έχει πετύχει η ανθρωπότητα τους τελευταίους αιώνες…

Ο Καντ ήταν ο φιλόσοφος που θεμελίωσε την κριτική μέθοδο – η κριτική ανάλυση είναι άλλωστε η ουσία του ορθολογισμού. Αυτή την χρήση του νου ζητούσε από μας – το να μην αποδεχόμαστε κάτι αν δεν το εξετάσουμε πρώτα, αν δεν το αναλύσουμε λογικά και πραγματολογικά, αν δεν το συγκρίνουμε με τα δεδομένα, αν δεν το αντιπαραθέσουμε και με τις άλλες απόψεις. Να μην βασιζόμαστε στην αυθεντία, την παράδοση, η το συναίσθημα – αλλά να κρίνουμε πάντα όσο γίνεται πιο αντικειμενικά και ψύχραιμα.

Η ρίζα της σκέψης και της γνώσης είναι η αμφισβήτηση και η αμφιβολία. Αν δεν υπήρχε αυτή, θα πιστεύαμε ακόμα πως ο ήλιος κινείται γύρω από την γη και η μαύρη χολή προκαλεί την μελαγχολία… Αλλά και η βάση της δημοκρατίας είναι η δυνατότητα αμφισβήτησης της εξουσίας και της αυθεντίας.

Είναι βέβαιο – μας το διδάσκει η ψυχολογία – ότι ο άνθρωπος δεν είναι «ζώον λογικόν». Ότι οι αποφάσεις του θεμελιώνονται σε κίνητρα που έχουν σχέση με την αυτοσυντήρηση, την επιθυμία, την επικράτηση, τους φόβους, τα πάθη – και άλλα, μάλλον παράλογα πράγματα. Ωστόσο το χαρακτηριστικό του homo sapiens είναι ότι μπορεί συχνά να τιθασεύει αυτές τις παρορμήσεις – έτσι ώστε να μπορεί να οργανώνει την ζωή του και να συνυπάρχει με τους άλλους.

Αν δεν υπήρχε ο ορθός λόγος, η ανθρώπινη κοινωνία θα ήταν 100% ζούγκλα και ο βίος αβίωτος. Φυσικά και τώρα επικρατεί συχνά το δίκαιο του ισχυρότερου – αλλά οι νόμοι, οι κανόνες, οι κώδικες, εξισορροπούν τα πράγματα. Είναι άλλο να λέμε πως παραβιάζεται συχνά ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας και άλλο να μην υπάρχει κανένας κώδικας και όλοι να συγκρούονται με όλους.

Η ατομική μας ύπαρξη θα ήταν φτωχή χωρίς το συναίσθημα και το πάθος – αλλά στον δημόσιο χώρο η παρουσία τους είναι καταστρεπτική. Ο ορθός λόγος εξασφαλίζει την σωστή λειτουργία της κοινωνίας και του μυαλού μας αλλά και την σωστή οργάνωση της καθημερινής ζωής μας.

Μπορεί να φανεί υπερβολικό, όμως, κατά την γνώμη μου, το έλλειμμα του ορθολογισμού είναι το πρώτο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε σαν έθνος. Βρίσκεται πίσω από όλα μας τα επί μέρους προβλήματα – από τα πολιτικά και τα οικονομικά μέχρι τα πολιτιστικά. Μας δυσκολεύει αφάνταστα στις διεθνείς μας σχέσεις – και μας ταλαιπωρεί τρομακτικά στην καθημερινή μας ζωή – που κινείται μόνιμα μέσα σε ένα χαοτικό περιβάλλον.

Επιμένω σε κάτι που ενώ όλοι θα το έλεγαν αυτονόητο, δεν υλοποιείται στην πράξη. Ενώ ο ορθός λόγος είναι η βάση για την σκέψη και για την ζωή μας – τον αποφεύγουμε σαν το διάβολο. Όχι μόνο η κριτική μέθοδος δεν διδάσκεται στα σχολεία μας, όχι μόνο όποιος μαθητής σκέπτεται για λογαριασμό του αντί να παπαγαλίζει, κινδυνεύει με απόρριψη – αλλά διδάσκουμε και τα παιδιά ένα σωρό ψέματα και μύθους που τα αποπροσανατολίζουν και αποδυναμώνουν την αυτόνομη σκέψη.

Ένα παράδειγμα: μαθαίνουμε πως η ορθόδοξη εκκλησία κράτησε ζωντανή την γλώσσα μέσα από το Κρυφό Σχολειό – και πρωταγωνίστησε στην Επανάσταση που κηρύχτηκε στις 25 Μαρτίου στην Αγία Λαύρα από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό.

Ούτε μία λέξη σε αυτή τη φράση δεν αντιστοιχεί σε αλήθειες. Η ιστορική έρευνα έχει αποδείξει πως Κρυφό Σχολειό δεν υπήρξε ποτέ, η Εκκλησία αφόρισε την επανάσταση, κανείς δεν ήταν στην Αγία Λαύρα στις 25 Μαρτίου.

Όλη μας η ύπαρξη βασίζεται σε μύθους και ανορθολογικές παραδοχές.

Οι περισσότεροι Έλληνες φοβούνται την Ευρώπη – και ταυτόχρονα δηλώνουν θερμοί υποστηρικτές της. Λέμε «κάποτε πρέπει να γίνουμε Ευρώπη», «αυτά δεν συμβαίνουν στην Ευρώπη» αποκλείοντας τους εαυτούς μας. Αλλά αν κάποιος ξένος μας πει ότι δεν είμαστε Ευρωπαίοι αγανακτούμε και τον χαρακτηρίζουμε Ανθέλληνα.

(Ανθέλληνες είναι πάντα όσοι γράφουν ή λένε κάτι που δεν μας αρέσει – άσχετα αν είναι σωστό ή όχι).

Το 92% των συμπατριωτών μας δηλώνει υπερήφανο που είναι Έλλην (γιατί; κληρονομείται η αξία;) θεωρεί ότι η Ελλάδα είναι σημαντική χώρα που έχει να δώσει πολλά στον υπόλοιπο κόσμο και μετά, όταν κληθεί να περιγράψει την κατάσταση στην χώρα του, τα βρίσκει όλα φρικτά και υπανάπτυκτα.

Τρία εκατομμύρια Έλληνες παρασύρθηκαν πρόσφατα σε ένα φεστιβάλ παραλογισμού. Το «πρόβλημα των ταυτοτήτων» δεν έχει λογική βάση. Η ταυτότητα και τα δεδομένα της δεν έχουν σχέση ούτε με την θρησκεία ούτε με την εθνική ιδιοπροσωπία – πρόκειται για ένα τυπικό γραφειοκρατικό έντυπο.

Και να ήταν οι τουλάχιστον όλοι αυτοί οι Έλληνες συνεπείς χριστιανοί! Να τηρούσαν τις εντολές του Ιησού…

Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων ξεσηκώθηκε πριν δέκα χρόνια για το «μακεδονικό». Άλλη μία ξεκάθαρη περίπτωση παραλογισμού.

Λέμε ότι είμαστε ριγμένοι και αδικημένοι από τους ισχυρούς της γης (τα «ξένα κέντρα» που συνεχώς συνωμοτούν εναντίον μας). Όμως είμαστε το μόνο κράτος της περιοχής που πολλαπλασίασε την έκτασή του τα τελευταία 150 χρόνια. Ας αφήσουμε που απελευθερωθήκαμε μόνο χάρη στις μεγάλες δυνάμεις. Η επανάσταση είχε σβήσει – κι αν δεν υπήρχε το Ναβαρίνο…

Όμως η θεωρία της συνομωσίας (conspiracy theory) καλά κρατεί. Ό,τι κακό έχει συμβεί στην Ελλάδα είναι αποτέλεσμα ξένης επιρροής (ο ξένος δάκτυλος). Πριν από τον πόλεμο ήταν της Ιντελλιτζενς Σέρβις – τώρα ανήκει στο μακρύ χέρι της ΣΙΑ. Εμείς δεν είμαστε υπεύθυνοι για τίποτα.

Θεωρούμε φυσικό εμείς να βρίζουμε τους Αμερικανούς, να διαδηλώνουμε με κάθε ευκαιρία (ακόμα και άσχετη) μπροστά στην Αμερικανική Πρεσβεία, αλλά ζητάμε από αυτούς να μας σέβονται και να μας ευνοούν. Εμείς έχουμε το δικαίωμα να γράφουμε δέκα αντιαμερικανικά δημοσιεύματα κάθε μέρα – όμως αν αυτοί δημοσιεύσουν ΕΝΑ επικριτικό για μας, γίνεται χαμός!

Ο ανορθολογισμός επιτρέπει και την απρόσκοπτη επικράτηση των διάφορων «ελληνικών μύθων». Π. χ. για την συνέχεια της φυλής (από τους αρχαίους) άποψη που δεν αντέχει σε κανένα κριτικό επιστημονικό έλεγχο. Γενικότερα η έλλειψη κριτικής σκέψης οδηγεί σε αυτό που ονομάζουμε «ιδεολογική χρήση της ιστορίας» - δηλαδή την προσαρμογή της ιστορικής αλήθειας στα μέτρα των ιδεολογημάτων τα οποία θέλουμε να προωθήσουμε.

Ας μην μιλήσουμε για το πιο παράλογο από όλα τα κατασκευάσματα της νεοελληνικής ιδεολογίας – τον αποκαλούμενο «ελληνοχριστιανικό πολιτισμό». Αντίφασις εν εαυτή (όπως το ξύλινο σίδερο) όπου ο ένας όρος αναιρεί τον άλλο. Κι όμως σε αυτό το σχιζοφρενικό κατασκεύασμα στηρίχτηκε η παιδεία μας για πολλές δεκαετίες – κι όχι μόνο στην χούντα…

Στην διεθνή πολιτική οι έλληνες αντιμετωπίζουν τα άλλα κράτη με καθαρά συναισθηματικά κριτήρια. Είναι αυτά που μας μισούν (τα περισσότερα) και αυτά που μας αγαπούν. Η ίδια διάκριση ισχύει και για τους πολίτες τους. Οι φιλέλληνες και οι μισέλληνες. (Σε καμία γλώσσα δεν υπάρχουν ανάλογες λέξεις). Λες και δεν είχαν άλλη δουλειά να κάνουν παρά να ασχολούνται με εμάς.

Πιστεύουμε πως όλοι μας φθονούν, μας επιβουλεύονται και μας αδικούν. Υπάρχει αυτή η επαναλαμβανόμενη άποψη για τα «εθνικά δίκαια». (Προσφιλής στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας). Μάταια έλεγε και ξανάλεγε ο Ελευθέριος Βενιζέλος ότι δεν υπάρχουν εθνικά δίκαια αλλά μόνον εθνικά συμφέροντα.

Κι ας πάρουμε το μείζον εθνικό μας θέμα: την σχέση μας με την Τουρκία. Είναι έξυπνος, ψύχραιμος, λογικός ο τρόπος με την οποίο την αντιμετωπίζουμε; Θα μου πείτε πως φταίει η επιθετικότητα της Τουρκίας. Αν όμως πάτε απέναντι, θα ακούσετε να μιλάνε για την επιθετικότητα της Ελλάδας. Όπως μου είπε κάποτε ένας Τούρκος: «Η τελευταία φορά που σας επιτεθήκαμε εμείς ήταν το 1453. Ενώ εσείς, εκτός από το 1821, μας έχετε επιτεθεί το 1897, το 1912, το 1922 και το 1974 στην Κύπρο. Ποιος είναι ο επιθετικός;»

Μιλάμε συνεχώς για «παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας» αλλά αυτό τον εναέριο χώρο εμείς μόνοι μας τον έχουμε ορίσει στα δέκα μίλια – και δεν τον αναγνωρίζει κανένα άλλο κράτος στον κόσμο. (Το διεθνώς ισχύον είναι ότι ο εναέριος χώρος είναι ίδιος με τα χωρικά ύδατα – στην περίπτωσή μας, τα έξι μίλια).

Δεν λέω πως οι Τούρκοι (όπως κάθε λαός) δεν κοιτάνε τα δικά τους συμφέροντα και δεν θέλουν να ενισχύσουν την θέση τους – άλλο όμως αυτό και άλλο η δημιουργία «μπαμπούλα», η υστερία και η φοβία. Η συναισθηματική φόρτιση καθόλου δεν βοηθάει για μία αποτελεσματική αντιμετώπιση. Ωφελεί μόνον ορισμένους πολιτικούς και εμπόρους όπλων…

Με συναισθήματα και ζητωκραυγές δεν γίνεται εξωτερική πολιτική. Η «εθνική μας τύφλωση» που μας εξευτέλισε το 1897, που οδήγησε στην καταστροφή το 1922 και σε τραγωδία το 1974 θα έπρεπε να μας έχει παραδειγματίσει…

Ο εθνο-θρησκευτικός μας φανατισμός (ανάλογος του ισλαμικού) ανέστειλε την ανάπτυξη του ορθολογισμού και κρατάει αυτή τη χώρα απομονωμένη, ανάμεσα σε Δύση και Ανατολή. Σε υπεροπτική ανασφάλεια παραμένουμε (παρά τις επιφανειακές προσαρμογές) μακριά από την νεοτερικότητα.

 

Αναδημοσίευση απο την ιστοσελίδα του Νίκου Δήμου: http://www.ndimou.gr/articledisplay.asp?time_id=69&cat_id=2

Παράνομη δέσμευση εντύπων της «Νόβα Ζόρα» στο συνοριακό σταθμό Νίκης / Φλώρινα

 

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ
Μέλος της Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας - Ευρωπαϊκό Πολιτικό Κόμμα (EFA-EPP)
Μέλος της Ομοσπονδιακής Ένωσης των Ευρωπαϊκών Εθνοτήτων (FUEN)

Στ. Δραγούμη 11 Φλώρινα/Lerin Τ.Κ. 53100; Τ.Θ. 51 Τηλ./fax 0030 23850 46548
www.florina.org; e-mail: rainbow@vinozito.gr

Δελτίο Τύπου

Παράνομη δέσμευση εντύπων της «Νόβα Ζόρα» στο συνοριακό σταθμό Νίκης / Φλώρινα

20 Ιανουαρίου 2011

  Στις 14 Ιανουαρίου 2011, μέλος της Πολιτικής Γραμματείας της Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας – Ουράνιο Τόξο επέστρεφε από τη Δημοκρατία της Μακεδονίας μέσω του συνοριακού σταθμού Νίκης.

Μετά τον έλεγχο των διαβατηρίων, προχώρησε στον τελωνειακό έλεγχο. Στο πορτ-μπαγκάζ του αυτοκινήτου του υπήρχαν διάφορα τεύχη της μηνιαίας εφημερίδας «Νόβα Ζόρα».

Κατά τον έλεγχο, ο τελωνιακός υπάλληλος αποφάσισε να δεσμεύσει όλα τα τεύχη. Παρ’ όλες τις διαβεβαιώσεις που του δόθηκαν, για το που εκδίδεται και μοιράζεται η εφημερίδα (να σημειωθεί ότι η εφημερίδα του κόμματος «Νόβα Ζόρα» εκδίδεται και διανέμεται στην Ελλάδα δωρεάν) κι ότι δεν πρόκειται για προϊόν εισαγωγής, ο τελωνειακός υπάλληλος προχώρησε στην δέσμευσή τους και ταυτόχρονα πήρε το διαβατήριο του ατόμου που μετέφερε τις εφημερίδες και το κράτησε παράνομα, καθιστώντας τον «όμηρο» για αρκετές ώρες.

Χαρακτηριστικός είναι ο παρακάτω διάλογος:

- Τι είναι αυτά που κουβαλάς;
- Είναι η εφημερίδα του κόμματος, διαφορά τεύχη. Είναι μηνιαία εφημερίδα και με αυτή προωθούμε τις θέσεις του κόμματος μας.
- Δηλαδή;
- Όπως όλοι υποστηρίζουν τις θέσεις τους έτσι και εμείς…
- Δηλαδή είναι προπαγανδιστικό υλικό και μάλιστα από το εξωτερικό;
- Δεν είναι από το εξωτερικό. Η εφημερίδα τυπώνεται και διανέμεται στην Ελλάδα.
- Είμαι υποχρεωμένος να τα δεσμεύσω.
- Ναι, αλλά θέλω έγγραφη δήλωση δέσμευσης.
- Δεν θα μου πεις εσύ τι να κάνω, έλα αύριο να πάρεις την βεβαίωση.
- Όχι εγώ δεν φεύγω από εδώ, αν δεν πάρω το έγγραφο.
- Δώσε μου το διαβατήριο σου.

Από εκείνη την ώρα του κατάσχεσαν το διαβατήριο και δεν του το επέστρεψαν, μέχρι που μεσολάβησε δικηγόρος. Πριν το τηλεφώνημα του δικηγόρου, οι τελωνιακοί υπάλληλοι ήταν αδιάφοροι. Μετά το τηλεφώνημα που έγινε από το δικηγόρο, στο αστυνομικό τμήμα Νίκης κινήθηκαν αστραπιαία, επέστρεψαν το διαβατήριο και μετά από αίτημα του για μηνυτήρια αναφορά κατά του συγκεκριμένου υπαλλήλου, τελείωσε η υπόθεση.

Για μια ακόμη φορά συναντάμε κρατικούς υπαλλήλους που δείχνουν υπερβάλλων ζήλο σε ότι έχει να κάνει με δραστηριότητες, έντυπα, πρόσωπα κ.α. της Ε.Ε.Σ – Ουράνιο Τόξο. Αυτή η συμπεριφορά οδήγησε σε ταλαιπωρία και παράνομη δέσμευση των εντύπων. Επιπλέον επισημαίνουμε την προσβλητική συμπεριφορά των κρατικών υπαλλήλων προς έναν Έλληνα Πολίτη.

Όλα αυτά υπάρχουν γιατί κάποιοι δεν έχουν αποφασίσει να σέβονται και να ανέχονται την διαφορετικότητα.

Η υπόθεση πλέον έχει πάρει τη δικαστική οδό.

Το Γραφείο Τύπου της ΕΕΣ – Ουράνιο Τόξο.

= = = =

Αναδημοσίευση απο την ιστοσελίδα του Ουράνιου Τόξου http://www.vinozito.gr/news/2011/january20_g.asp

ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΚΑΘΗΓΗΤΕΣ ΜΙΛΟΥΝ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ

Γραμμένο σε 01.11.2010

Αρχές του μήνα Οκτώβρη 2010 και συγκεκριμένα στις 9 και 10 του μηνός, το χωριό Нерет-Νέρετ (Πολυπόταμος Φλώρινας), δέχτηκε μια ασυνήθιστη επίσκεψη. Ομάδα διανοουμένων από το Πανεπιστήμιο της Jena-Γιένα Γερμανίας (Graduiertenkolleg), αποτελούμενη από εφτά  πανεπιστημιακούς καθηγητές και δεκαπέντε φοιτητές της Σχολής Διδακτορικών Διατριβών, με επικεφαλή τον καθηγητή Thede KAHL (Θεντ Καλ), επισκέφτηκαν το Νέρετ με σκοπό να γνωρίσουν από κοντά ανθρώπους οι οποίοι μιλούν την μακεδόνικη γλώσσα. Η συνάντηση έλαβε μέρος σε κεντρικό κατάστημα του χωριού και με την παρουσία μεγάλου αριθμού κατοίκων, κυρίως νέων, συζητήθηκαν θέματα σχετικά με τη μακεδόνικη γλώσσα και τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι Μακεδόνες. Αξίζει να αναφερθεί πως η όλη συζήτηση έγινε στη μακεδόνικη γλώσσα, αφού το σύνολο σχεδόν των καθηγητών και υποψηφίων διδακτόρων φοιτητών, γνώριζε τα μακεδόνικα. Ενώ δηλαδή εδώ στην Ελλάδα προσπαθούν να μας πείσουν πως η μακεδόνικη γλώσσα δεν υπάρχει, στη Γερμανία διδάσκεται στα πανεπιστήμια!

Η έρευνα που διενεργεί αυτή η πανεπιστημιακή ομάδα, αποτελεί μέρος του προγράμματος γνωριμίας με τις ομιλούμενες γλώσσες στη Βόρεια Ελλάδα και οι υπεύθυνοι δήλωσαν πως τέτοιου είδους συναντήσεις θα πραγματοποιηθούν και στο εγγύς μέλλον. Επίσης παρεβρέθηκαν τα μέλη του Ουράνιου Τόξου, Πέτρος Βασιλειάδης και Κώστας Τασόπουλος, συνοδευόμενοι από μέλη του κόμματος της γύρω περιοχής, όπως και ο γνωστός ακτιβιστής για τα ανθρώπινα δικαιώματα από το Солун-Θεσσαλονίκη, Δ-ρ Γεώργιος Νακρατζάς. Στα πλαίσια του προγράμματος αυτού, βρέθηκαν και στη Νέβεσκα-Νυμφαίο Φλώρινας, όπου συζήτησαν με κατοίκους του χωριού, σχετικά με τη βλάχικη γλώσσα.

Αναδημοσίευση απο τη Νοβα Ζορα http://novazora.gr/arhivi/1466

Μια ωδή προς τον αδικημένο Φαλμεράυερ

 

 

Ημερομηνία δημοσίευσης: 14/01/2011

Του Νάσου Θεοδωρίδη *

Δεν είναι τυχαίο ότι το πολύκροτο έργο του διάσημου Γερμανού ιστορικού Ιάκωβου Φίλιππου Φαλμεράυερ (Jakob Philip Fallmerayer, 1790-1861) "Περί της καταγωγής των σημερινών Ελλήνων" που τυπώθηκε στην Γερμανία το 1835 και προ ετών κυκλοφόρησε δειλά στην Ελλάδα, δεν είχε εμφανιστεί επί 150 χρόνια στις προθήκες των ελληνικών βιβλιοπωλείων. Aιτία η ενοχλητική για το κατεστημένο αλλά πλήρως τεκμηριωμένη επιστημονικά άποψη του Φαλμεράυερ πως οι σημερινοί κάτοικοι της Ελλάδος δεν έχουν καμία σχέση με τους αρχαίους. Ωστόσο το σημαντικό αυτό έργο, που οι Έλληνες εθνικιστές το αποκήρυξαν με βαρύτατες ύβρεις, έγινε ιδιαίτερα γνωστό στο εξωτερικό όταν παρουσιάσθηκε στη Βαυαρική Ακαδημία Επιστημών.

Ο Φαλμεράυερ κατέδειξε πως το πάλαι ποτέ ένδοξο αρχαίο ελληνικό έθνος εκμηδενίσθηκε οριστικά το 589 μ.Χ. στα χρόνια του Ρωμαίου αυτοκράτορα Μαυρικίου (582-602). Το τελειωτικό χτύπημα που εξολόθρευσε τον ελληνικό πληθυσμό ήλθε το 746 μ.Χ. με τη σαρωτική επιδημία της πανούκλας που θέρισε τους ελάχιστους εναπομείναντες Έλληνες. Το τελευταίο επιβεβαιώνεται από τον Βυζαντινό αυτοκράτορα Κων/νο Πορφυρογένητο (905-969 μ.Χ.) που εξιστορεί στα "Θεματικά". Εξάλλου όλα τα τοπωνύμια της Πελοποννήσου ήσαν σλαβικά μέχρι και τον 19ο αιώνα. Το 1840, λίγα χρόνια μετά την ίδρυση του νεοελληνικού κρατιδίου, μεταλλάχθηκαν σε ελληνικά.

Τον 6ο αι. μ.Χ. πολυάριθμα σλαβικά φύλα κατέκλυσαν ειρηνικά το Βυζάντιο. Οι σλαβικοί εποικισμοί έφθασαν μέχρι τη νότια Πελοπόννησο. Σμολιάνοι, Ριγχίνοι, Σαγουδάτες, Βελεζίτες, Εζερίτες και Μιλιγγοί ήσαν μερικά από τα σλαβικά φύλα που εγκαταστάθηκαν μόνιμα στη Βυζαντινή τότε Ελλάδα. «Ούτε μία απλή σταγόνα αίματος, γνησίου ελληνικού αίματος, δεν τρέχει στις φλέβες των χριστιανών κατοίκων της σημερινής Ελλάδας. Μια τρομερή καταιγίδα διασκόρπισε ώς την πιο απόμακρη γωνιά της Πελοποννήσου μια νέα φυλή συγγενή προς τη μεγάλη φυλή των Σλάβων. Οι Σκύθες - Σλάβοι, οι Ιλλυριοί - Αρβανίτες, οι συγγενικοί με τους Σέρβους και τους Βουλγάρους λαοί είναι ουσιαστικά εκείνοι που τώρα ονομάζουμε Έλληνες».

Το 540 μ.Χ. μία μαζική κάθοδος των Σλάβων τούς έφερε μέχρι τον Ισθμό της Κορίνθου. Το 558 μ.Χ. σε συμμαχία με τον ηγεμόνα των Κοτρογούρων Zaberga απείλησαν την ίδια την Κωνσταντινούπολη όπου αποκρούσθηκαν από τον στρατηγό Βελισάριο.

Το 578 υποτάσσονται στους Αβάρους και αρχίζουν μεθοδευμένες εισβολές στα ρωμαϊκά εδάφη κατακτώντας πολλές πόλεις της Θράκης και Ιλλυρίας. Ακολούθησαν νέα κύματα, ειρηνικών αυτή τη φορά σλαβικών εποικίσεων σε Ελλάδα και Πελοπόννησο που συνεχίσθηκαν μέχρι και το έτος 746 μ.Χ. οπότε διεκόπησαν οριστικά λόγω του φοβερού λοιμού εκείνης της χρονιάς.

Μάλιστα, το «χρονικό της Μονεμβασίας» είναι πολύτιμη ιστορική πηγή καθώς βασίζεται στην ιστορία του Ευάγριου Σχολαστικού, του Μένανδρου και στα Θαύματα του Αγίου Δημητρίου (6ος αι. μ.Χ.). Εξιστορεί με παραστατικό τρόπο την μαζική Αβαροσλαβική εποίκηση του Ελληνικού χώρου, κυρίως της Πελοποννήσου, κατά τον 6ο μ.Χ. αι. καθώς και τα μετέπειτα γεγονότα κυριαρχίας του σλαβικού έθνους στα βυζαντινά εδάφη της Πελοποννήσου επί 218 χρόνια. Το σπάνιο Χρονικό ανακαλύφθηκε σε μορφή χειρογράφου στη γεωργιανή Μονή Ιβήρων του Αγίου Όρους και πρωτοδημοσιεύθηκε το 1909 από τον καθηγητή Βυζαντινολογίας Σπυρίδωνα Λάμπρου (1851-1919) με τίτλο “Ιβηριτικό απόγραφο του Χρονικού της Μονεμβασίας”. Προηγήθηκε η ανακάλυψη δύο ακόμα αντιγράφων (απόγραφα) του χρονικού που βρέθηκαν το πρώτο στη Μονή Κουτλουμουσίου του Αγίου Όρους από τον ίδιο καθηγητή και δημοσιεύθηκε με τίτλο “Τον καιρό όπου οίκισεν η Μονεμβασία και πώς", το δεύτερο στη Βασιλική Βιβλιοθήκη του Τορίνου από τον Giouseppe Pasini που το δημοσίευσε το 1749 με τίτλο “Περί κτίσεως Μονεμβασία”.

* Ο Νάσος Θεοδωρίδης είναι μέλος της Π.Κ. του ΣΥΝ Αμπελοκήπων.

Αναδημοσίευση από την εφημερίδα “ΑΥΓΗ”, Παρασκευή 14 Ιανουαρίου 2011.

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=592633

= = = =

Παρά το γεγονός ότι το βιβλίο του Φαλμεράυερ δεν είχε εμφανιστεί επί 150 χρόνια στις προθήκες των ελληνικών βιβλιοπωλείων υπάρχουν ακόμη και σήμερα πολλές μαρτυρίες που επιβεβαιώνουν περίτρανα την πλήρως τεκμηριωμένη επιστημονικά άποψη του Φαλμεράυερ και μάλιστα από επίσημες ελληνικές αρχές όπως είναι ο Δήμος Δημητσάνας, ιστορικό χωριό της Πελοποννήσου, πρωτεύουσα της επαρχίας Γορτυνίας του Νομού Αρκαδίας. Στην επίσημη ιστοσελίδα του Δήμου Δημητσάνας γράφει επί λέξη: (http://www.dimitsana.gr/Istorhia/Demetshana-Tehuthis).

“Το όνομα Δημητσάνα που δεν ετυμολογείται εύκολα, έχει αποδειχθεί ότι δεν είναι ελληνικό. Είναι πιθανώς Σλαβικό και είναι ταυτισμένο με την κάθοδο των Σλάβων στην Πελοπόννησο που έγινε μέσα στους σκοτεινούς χρόνους μεταξύ 7ου και 9ου αιώνα κατά την περίοδο της Μεσαιωνικής Ιστορίας της Ελλάδος. Ειδικά για το όνομα, η ιστορική έρευνα έχει αποδείξει ότι, η εγκατάσταση των Σλαβικών φύλων στον τόπο αυτό, συνδυασμένη με την μακροχρόνια και ειρηνική διαβίωσή τους με τον εγχώριο πληθυσμό και με την πλήρη αφομοίωσή τους με αυτόν, είχε ως αποτέλεσμα την ανταλλαγή πλήθους γλωσσικών στοιχείων.

Από αυτά που πήρε ο τόπος αυτός από τους Σλάβους, τα περισσότερα αποτυπώθηκαν στα τοπωνύμια. Άλλα χαράχθηκαν στο έδαφος όπως ο Αρτοζήνος, ο Βαρβουδάς, η Βερβίτζα, ο Γαρδαλοβός, η Δραΐνα, η Εχτίχοβα, η Κλινίτσα, η (Μ)πολιάνα, ο Σαραντομπός, κ.α., και άλλα παραμένουν μέχρι και σήμερα στις ονοματολογίες των χωριών όπως η Αράχοβα, η Βυτίνα, η Δημητσάνα, η Εγκλένοβα (Κρυονέρι), η Ζάτουνα, η Ζέρζοβα (Παναγιά), το Ζυγοβίστι, του Ράδου, η Στεμνίτσα, η Στρούζα (Ριζοσπηλιά), η Τρεστενά (Μελισσόπετρα), κ.α.”

Αν κάνετε το κόπο να διαβάσετε το περιφημο βιβλίο  θα διαπιστώσετε οτι παρόμοια πράγματα γράφει και ο Φαλμεράυερ.

= = = =

Το βιβλίο του Φαλμεράυερ μεταφρασμένο στα ελληνικά το οποίο αξίζει να διαβάσετε:

Το Εξώφυλλο

Το οπισθόφυλλο

- Κάντε κλικ εδώ για να γνωρίσετε περισσότερα σχετικά με τη ζωή και το έργο του Γιάκομπ Φίλιπ Φαλμεράιερ Jakob Philipp Fallmerayer (ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια “ΒΙΚΙΠΑΙΔΕΙΑ – WIKIPEDIA”).

- Κάντε κλικ εδώ για να καταλάβετε για ποιό λόγο ο Φαλμεράυερ αποτελεί το αντίπαλο δέος του ελληνικού εθνικισμού (ιστοσελίδα του Δημήτρη Λιθοξόου).

Η αρχή του τέλους

 

Γραμμένο σε 02.01.2011

Του Γιώργου Ν. Παπαδάκη

Η χρονιά που μόλις πέρασε ήταν χωρίς αμφιβολία μία απο τις χειρότερες από ιδρύσεως του νεοελληνικού κράτους. Μετά το «δυστυχώς επτωχεύσαμεν» του Τρικούπη, φτάσαμε στην τεχνική χρεωκοπία του Γ. Παπανδρέου, του Παπακωνσταντίνου αλλά και του Κώστα Καραμανλή, του Σημίτη, του Ανδρέα Παπανδρέου και άλλων «εθνικών ευεργετών». Ολοένα και περισσότεροι άνθρωποι άρχισαν να αναθεωρούν την εικόνα που είχαν για το όλο σύστημα, μέσα στο οποίο ζουν και είναι έτοιμοι να θέσουν πολλά «ταμπού» ζητήματα σε μηδενική βάση.

Η τάση αυτή μιας μεγάλης, σιωπηρής μάζας ανθρώπων που δεν ξηλώνει πεζοδρόμια, δεν καταστρέφει ξένη περιουσία και προσπαθεί να ζήσει αξιπρεπώς και όχι αποκλειστικά σε βάρος κάποιου άλλου, έγινε αισθητή στις πρόσφατες εκλογές για την τοπική αυτοδιοίκηση. Σχεδόν κανείς πριν από αυτές, δεν έδινε πιθανότητες επιτυχίας στους Γιάννη Μπουτάρη και Γιώργο Καμίνη, οι οποίοι όμως κέρδισαν. Μαζί τους κέρδισε πολύτιμες ανάσες και ολόκληρη η ελληνική κοινωνία, ιδίως δε εκείνοι που είναι διαφορετικοί από την πλειοψηφία ή απλά υποστηρίζουν ότι το μέλλον αυτής της χώρας μπορεί να είναι μόνο πολυπολιτισμικό, πολυγλωσσικό, πολυεθνικό. Και οι δύο στο παρελθόν έχουν ασχοληθεί- ο καθένας από το δικό του μετερίζι- και με τους Μακεδόνες στην Ελλάδα, την ιστορία τους, τη γλώσσα τους, τα δικαιώματά τους. Η λύση για τα προβλήματα που αυτοί αντιμετωπίζουν, ασφαλώς, δεν θα έρθει από τους δημάρχους της Αθήνας ή της Θεσσαλονίκης, ωστόσο είναι πάντοτε ευπρόσδεκτος ο αέρας αλλαγής που προσπαθεί να διώξει την ανυπόφορη πολιτική και κοινωνική μπόχα που ολοένα και περισσότερο αναδίδει αυτή η χώρα.

Αν όμως οι Μπουτάρης και Καμίνης δε μπορούν να δώσουν λύση στα προβλήματα των Μακεδόνων, τότε ποιος μπορεί; Μα φυσικά οι ίδιοι οι Μακεδόνες. Και πως μπορεί να γίνει αυτό; Μα δίνοντας την δυνατότητα σε Μακεδόνες να εκλεγούν σε σημαντικές αυτοδιοικητικές θέσεις, δίνοντας τη δυνατότητα στο μακεδονικό πολιτικό φορέα (ΕΕΣ-Ουράνιο Τόξο) να συμμετέχει στην κατανομή της πολιτικής εξουσίας στους νέους διευρυμένους δήμους της Βόρειας Ελλάδας, δίνοντας εν τέλει την δυνατότητα στους ίδιους να διεκδικήσουν ενεργά αυτά που δικαιούνται αλλά και στερούνται στο νεοελληνικό κράτος από τότε που αυτό προσάρτησε τα μακεδονικά εδάφη που σήμερα κατέχει.

Η αρχή έγινε στην Μελίτη/Ovcarani από ένα μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου του Ουράνιου Τόξου/Vinozhito, Μακεδόνα ακτιβιστή αλλά και σημαντικό οικονομικό υποστηρικτή του κόμματος, τον Παναγιώτη Αναστασιάδη/Pande Ashlakov, ο οποίος εξελέγη πανηγυρικά Πρόεδρος του τοπικου Συμβουλίου για τον παλαιό δήμο Μελίτης/Ovcarani που πλέον έχει ενσωματωθεί στο δήμο Φλώρινας/Lerin. Το οξύμωρο είναι ότι ενώ ο Pande Ashlakov συμμετείχε στο συνδυασμό της Όλγας Μούσιου-Μυλωνά για το δήμο της Φλώρινας/Lerin που υποστηρίχθηκε από το ΠΑΣΟΚ, ήταν η ίδια η κ. Μούσιου που έσπευσε περίπου να τον αποκυρήξει όταν οι γνωστοί φασίστες των ΜΜΕ και τoυ Ίντερνετ την κάλεσαν να δηλώσει δημόσια αν γνώριζε ότι ο συγκεκριμένος άνθρωπος είναι σημαίνον στέλεχος του Ουράνιου Τόξου/Vinozhito.

Aπαντώντας σε σχετική ανακοίνωση του μακεδονικού κόμματος που θα τη βρείτε σε άλλη σελίδα, η υποψήφια δήμαρχος προσπάθησε για άλλη μια φορά να διαβεβαιώσει ότι οι θέσεις της για το θέμα είναι «ξεκάθαρα πατριωτικές και ελληνικές, είναι οι θέσεις της επίσημης ελληνικής κυβέρνηση και του ΠΑΣΟΚ» και λοιπά ελαφρώς φαιδρά. Προσπαθώντας να δικαιολογηθεί- απέναντι σε ποιούς αλήθεια; – η κ. Μούσιου μας αποκάλυψε οτι συμπεριέλαβε τον Pande Ashlakov στο συνδυασμό της για να καρπωθεί τα ψηφαλάκια της πολυπληθούς οικογένειας Ashlakov και των φίλων της, στην προσπάθεια να εκλεγεί δήμαρχος. Τους ψήφους μεν τους πήρε, δήμαρχος ωστόσο εξελέγη ο περισσότερο «καθεστωτικός» και πολύ πιο προσεκτικός Γιάννης Βοσκόπουλος, ο οποίος φρόντισε να μην χρησιμοποιήσει κανένα Μακεδόνα ακτιβιστή στο ψηφοδέλτιό του.

Και το οξύμωρο- έως εξωφρενικό- συνεχίστηκε όταν η επικεφαλής πλέον της αντιπολίτευσης στο δήμο Φλώρινας/Lerin «προειδοποίησε» το νεοεκλεγέντα πρόεδρο της Μελίτης/Οvcarani ότι δε μπορεί να κάνει ότι θέλει καθώς το 33μελές δημοτικό συμβούλιο θα έχει τον καθοριστικό ρόλο ενώ ο νέος δήμαρχος θα είναι «ο τελικός εγγυητής και εντολέας για την υλοποίηση των αποφάσεων». Με άλλα λόγια, παρότι ο Γ. Βοσκόπουλος ήταν αντίπαλος (και μάλιστα καθόλου αγαπητός) κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, τώρα ενώνουμε τις δυνάμεις μας μαζί του για να αποτρέψουμε τον «εχθρό» από το να πραγματοποίησει τα σχέδιά του. Προτιμούμε, δηλαδή, να στραφούμε κατά της ίδιας μας της δημοτικής παράταξης, αν χρειαστεί προκειμένου να είμαστε «ξεκάθαρα πατριώτες και Έλληνες». Αν αυτό δεν λέγεται σχιζοφρένεια, τότε δεν ξέρω τι άλλο μπορεί να ονομαστεί έτσι…

Αλήθεια, τι είναι αυτό που τόσο πολύ φοβίζει την κ. Μούσιου, τον κ. Βοσκόπουλο, την ΕΥΠ και όλο το παρακράτος; Τι μπορεί να κάνει άραγε ο Pande που να επιφέρει τέτοιο πανικό; Σίγουρα πάντως όχι να πάρει την Μελίτη/Οvcarani, το Νεοχωράκι/Νeukazi, την Ιτιά/Dolno Vrbeni, την Αχλαδιά/Krusoradi, το Σκοπό/Setina, τους Λόφους/Ζabrdeni, την Βεύη/Banica και τους άλλους οικισμούς του δικού του δημοτικού διαμερίσματος και να τους πάει στη Δημοκρατία της Μακεδονίας. Ούτε να κυρήξει την επανάσταση εναντίον του ελληνικού κράτους μπορεί (αλλά ούτε και επιθυμεί). Σε πρόσφατη συζήτηση που είχαμε, μου ξεκαθάρισε ότι θα κινηθεί αυστηρά μέσα στα πλαίσια των ευρωπαικών και εγχώριων νόμων και θα χρησιμοποιήσει όλα τα μέσα που η συγκεκριμένη νομοθεσία του δίνει. Εκεί, ωστόσο, βρίσκεται η μία όψη του προβλήματος για το βαθύ νεοελληνικό κράτος. Ο συνδυασμός ελληνικής και ευρωπαικής νομοθεσίας παρέχει δυνατότητες που θα εκτιμήσουν ιδιαίτερα όχι μόνο οι Μακεδόνες αλλά και ολοι οι κάτοικοι του δημοτικού διαμερίσματος. Αν το φιλόδοξο σχέδιο του νέου προέδρου προχωρήσει, τότε η επανεκλογή του είναι σχεδόν βέβαιη. Και τότε το (παρα)κράτος-που πιάστηκε ελαφρώς στον ύπνο στις εκλογές- θα τρέχει και δε θα φτάνει.

Υπάρχει και μια δεύτερη, ακόμα σημαντικότερη παράμετρος. Οι Μακεδόνες αποκτούν επιτέλους πρόσβαση στους μηχανισμούς εξουσίας. Αν το «πείραμα» Μελίτη/Ovcarani επιτύχει, τότε είναι μαθηματικά βέβαιο ότι θα βρει άμεσα μιμητές. Ήδη, γειτονικά χωριά όπως ο Τριπόταμος/Petoraci κοιτούν προς τη μεριά του Pande, έτοιμα για να ακολουθήσουν το παράδειγμα και να συνεργαστούν μαζί του. Σε λίγα χρόνια, θα μιλάμε με άλλους όρους ακόμα και για τον ίδιο το δήμο της Φλώρινας/Lerin ή της Έδεσσας/Voden. H αρχή του τέλους της πολιτικής του χρεωκοπημένου νεοελληνικού κράτους απέναντι στους «ανύπαρκτους» Μακεδόνες είναι πλέον εδώ.

Srekna Nova Godina.

YΓ: Μέσα στη σύγχυσή της, η δυστυχής κ. Μούσιου παραδέχτηκε- για πρώτη φορά επίσημα από Έλληνα πολιτικό, έστω και μικρού διαμετρήματος- ότι γνωρίζει, όπως και όλοι, τα μακεδονικά ονόματα των πόλεων και χωριών του νομού Φλώρινας/Lerinsko. Δεν κάνει έναν κόπο να τα μεταφέρει και μέχρι τα υπουργεία Εξωτερικών και Εσωτερικών (που της υπαγόρευσαν άλλωστε την ανακοίνωσή της), ώστε να μην εμποδίζεται πλέον η είσοδος στην Ελλάδα εκατοντάδων Μακεδόνων που το μόνο τους αμάρτημα είναι ότι κατέχουν διαβατήρια που αναγράφουν ακριβώς αυτά τα ονόματα;

 

====

Αναδημοσίευση από τη ΝΟΒΑΖΟΡΑ, φύλλο Νο. 9, Ιανουάριος 2011. http://novazora.gr/arhivi/1812

Κυκλοφόρησε το φύλλο Ιανουαρίου 2011 της Νόβα Ζόρα.

 

Κυκλοφόρησε το φύλλο Ιανουαρίου 2011 της Νόβα Ζόρα.

Released the edition of Nova Zora January 2011.

Објави издание на Нова Зора Јануари 2011 година.

http://novazora.gr/arhivi/date/2011/01

http://www.novazora.gr

Среќна Нова Година – Χρόνια Πολλά - Happy New Year

 

ΜΠΟΛΚΑ ΖΑ ΝΕΡΕΤ ΚΕΡΚΟ

 

Τα περισσότερα μακεδόνικα παραδοσιακά τραγούδια έχουν ως θέμα τους την αγάπη και τον έρωτα, όπως συμβαίνει σε κάθε παραδοσιακό ή λαϊκό τραγούδι σε κάθε λαό του κόσμου.

Όμως, υπάρχει μια ειδική κατηγορία μακεδόνικων παραδοσιακών τραγουδιών  που σπάνια τη συναντά κανείς σε άλλες παραδοσιακές παραδόσεις.

Πρόκειται για τραγούδια τα οποία γράφτηκαν για τους Μακεδόνες οι οποίοι ως οικονομικοί μετανάστες αναχώρησαν, κυρίως τη δεκαετία του ’50, για χώρες μακρινές όπως ο Καναδάς η Αυστραλία και οι ΗΠΑ.

Όταν αυτοί οι οικονομικοί μετανάστες επιθύμησαν να επιστρέψουν στα πατρικά τους εδάφη, πληροφορήθηκαν από τις ελληνικές αρχές οτι τους είχαν αφαιρέσει την ελληνική υπηκοότητα και οτι δεν τους επιτρεπόταν η είσοδος στην Ελλάδα με βάση τη ελληνικη νομοθεσία.

Αυτή η απράδεκτη νομοθεσία, δυστηχώς,  ισχύει ακόμη και σήμερα στην Ελλάδα.

Παρακάτω παρουσιάζεται το τραγούδι με τίτλο Болка за Нерет ќерко – Μπόλκα ζα Νέρετ κέρκο (Πόνος για το Νέρετ κόρη μου) το οποίο ανήκει σε αυτή την σπάνια ειδική κατηγορία παραδοσιακών τραγουδιών: Μια ηλικιωμένη Μακεδόνισσα, από το Νέρετ - Πολυπόταμο Φλώρινας, δεν μπορεί να επιστρέψει στο χωριό της εξαιτίας της απαράδεκτης απαγόρευσης εισόδου .

 

Spelling	Μακεδονικά	Ελληνικά
ΜΠΟΛΚΑ ΖΑ ΝΕΡΕΤ ΚΕΡΚΟ	БОЛКА ЗА НЕРЕТ ЌЕРКО	ΠΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟ ΝΕΡΕΤ ΚΟΡΗ ΜΟΥ
Στάρι σμε κέρκο πετσσάλμπαρι	Стари сме ќерко печалбари	Γέροι, είμαστε κόρη μου, εργαζόμενοι
πέεσετ ντόλγκι τέσσκι γκόντινι	пеесет долги тешки години	πενήντα ατέλειωτα δύσκολα χρόνια
ίμαμε πάρι κέρκο, κούκι ι κόλι	имаме пари ќерко, куќи и коли	έχουμε χρήματα κόρη μου, σπίτια και αυτοκίνητα
γκλένταμε βνούτσι αμα ντρούγκο νε μπόλι	гледаме внуци ама друго не боли	μεγαλώνουμε τα εγγόνια μας, άλλο όμως μας πονάει
Ρεφραίν (χ2)	Рефрен (х2)	Ρεφραίν (χ2)
Μπόλκα ζα Νέρετ κέρκο νόσαμ να ντούσσα	Болка за Нерет ќерко носам на душа	Πόνο για το Νέρετ κόρη μου κουβαλάω στην ψυχή
τσελ βεκ ια νόσαμ κέρκο β τούγκια τουγκίνα	цел век ја носам ќерко в туѓа тугина	ολόκληρο αιώνα τον κουβαλάω στη μακρινή ξενιτιά
τσελ ζζίβοτ πούστι Γκ’ρτσι νε μι ντάντοα	цел живот пусти Грци не ми дадоја	όλη τη ζωή οι έρημοι οι Έλληνες δεν μου επέτρεψαν
ντα σι γκο βίνταμ Νέρετ νε με πούσστια	да си го видам Нерет не ме пуштија	να δω το Νέρετ δεν με άφησαν
Ούσστε νι ζμπόροτ νε ντόκαζζα	Уште ни зборот не докажа	Το λόγο της ακόμα δεν τελείωσε,
ζαπλάκα τίβκο τέτκα Φάνια	заплака тивко тетка Фанија	έκλαψε ήρεμα η θεία Φάνια,
έντναςς ντα πόιντεβ κέρκο σέλο ντα βίντεβ	еднаш да појдев ќерко село да видев	μια φορά μόνο να πήγαινα κόρη μου, το χωριό να δω
να σβόι μπλίσκι μ’ρτβι σφέκια ντα πάλεβ	на свои блиски мртви свеќи да палев	στους δικούς μου νεκρούς κερί να άναβα
Ρεφραίν (χ2)	Рефрен (х2)	Ρεφραίν (χ2)
Μπόλκα ζα Νέρετ κέρκο νόσαμ να ντούσσα	Болка за Нерет ќерко носам на душа	Πόνο για το Νέρετ κόρη μου κουβαλάω στην ψυχή
τσελ βεκ ια νόσαμ κέρκο β τούγκια τουγκίνα	цел век ја носам ќерко в туѓа тугина	ολόκληρο αιώνα τον κουβαλάω στη μακρινή ξενιτιά
τσελ ζζίβοτ πούστι Γκ’ρτσι νε μι ντάντοα	цел живот пусти Грци не ми дадоја	όλη τη ζωή οι έρημοι οι Έλληνες δεν μου επέτρεψαν
ντα σι γκο βίνταμ Νέρετ νε με πούσστια	да си го видам Нерет не ме пуштија	να δω το Νέρετ δεν με άφησαν

Κόλιντα Μπάμπο Коледе Бабо

 

Κόλεντε (Коледе) ή Κόλιντα ή Κόλντε ή Κόλντα ονομάζεται η ημέρα της παραμονής των Χριστουγέννων (Μπόζζικ). Με το γρηγοριανό ημερολόγιο η ημέρα αυτή είναι η 24 Δεκεμβρίου ενώ με το Ιουλιανό ημερολόγιο είναι η 6 Ιανουαρίου.

 

Για τους Μακεδόνες ο εορτασμός της ημέρας του Κόλεντε ξεκινά με ένα ιδιαίτερο έθιμο: το άναμμα φωτιάς τη νύχτα της 23ης Δεκεμβρίου με ξημερώματα της 24ης Δεκεμβρίου. Στις μέρες μας αυτό το, πολύ παλιό, έθιμο της φωτιάς παραμένει ζωντανό σε πολλές χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης (Βαλκάνια) με διάφορες ονομασίες. Με την ονομασία Κόλεντε/Коледе το συναντούμε στη Δημοκρατία της Μακεδονίας καθώς και στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονία της βόρειας Ελλάδας όπου είναι γνωστό με την ονομασία Κόλεντε ή Κόλιντα ή Κόλντε ή Κόλντα Μπάμπο (Коледе Бабо).

 Στο γεωγραφικό διαμέρισμα Μακεδονία της βόρειας Ελλάδας το έθιμο της φωτιάς διατηρήθηκε και διασώθηκε ζωντανό μέχρι της μέρες χάρις σε εμάς τους (ντόπιους) Μακεδόνες.

Είναι αξιοθαύμαστη η αντοχή στο χρόνο αυτού του εθίμου το οποίο τυγχάνει ιδιαίτερης αποδοχής και από όλους τους άλλους λαούς που ήρθαν πρόσφατα στην περιοχή. Για παράδειγμα, σήμερα, ακόμη και σε χωριά που κατοικούνται αποκλειστικά από απογόνους των προσφύγων του 1922 οι κάτοικοι χαίρονται κι αυτοί το Κόλεντε Μπάμπο ανάβοντας φωτιές τη νύχτα της 23^ης Δεκεμβρίου.

Η προετοιμασία της φωτιάς ξεκινά αρκετές ημέρες πριν την ημέρα του Κόλεντε (τουλάχιστον ένα μήνα πριν) κυρίως από τους νέους που, αυτές τις ημέρες, ονομάζονται Κολεντάρτσι (Κολεντάριδες). Οι Κολεντάρτσι σε κάθε γειτονιά συγκεντρώνουν ξύλα και τα αποθηκεύουν σε ασφαλές μέρος. Παλιότερα δεν έλειπαν και τα φαινόμενα κλοπής ξύλων. Για την αποφυγή κλοπής ξύλων οι ομάδες παιδιών όριζαν ένα φύλακα κάθε βράδι. Αν τα παιδιά κατάφερναν να κλέψουν ξύλα μιας άλλης γειτονιάς έστηναν γλέντι για να πανηγυρίσουν το γεγονός, ενώ ντροπιασμένος θεωρούνταν ο φύλακας που του έκλεψαν τα ξύλα. Ήταν τόσο μεγάλη η ντροπή για το φύλακα που του έκλεψαν τα ξύλα ώστε δεν τολμούσε ούτε σχολείο να πάει την άλλη μέρα!

Στις μέρες μας η κλοπή ξύλων έχει σχεδόν εκλείψει διότι οι περισσότεροι πολιτιστικοί σύλλογοι έχουν συμπεριλάβει το μακεδονικό έθιμο στο επίσημο πρόγραμμα πολιτιστικών εκδηλώσεων ενώ οι Δήμοι εφοδιάζουν με ξύλα την κάθε γειτονιά, οπότε δεν τίθεται ζήτημα κλοπής. Το πρωί της 24ης Δεκεμβρίου οι μικρότεροι σε ηλικία Κολεντάρτσι (Κολεντάρτσσινια) ψάλουν τα κάλαντα από σπίτι σε σπίτι.

Η χρονολογία προέλευσης του εθίμου της φωτιάς την ημέρα του Κόλεντε είναι άγνωστη. Με δεδομένο ότι τα περισσότερα έθιμα που σχετίζονται με φωτιές είναι προχριστιανικά πιθανόν το έθιμο να έχει τις ρίζες του πριν την εμφάνιση του χριστιανισμού.  Ενδεχομένως να σχετίζεται με τη γιορτή των αρχαίων Ρωμαίων Σατουρνάλια (Saturnalia) αφιερωμένη στο θεό Σατούρνους (Saturn = Κρόνος) από τις 17 έως τις 23 Δεκεμβρίου και τα Μπρουμάλια στις 25 Δεκεμβρίου. Σε αυτές τις γιορτές οι Ρωμαίοι τιμούσαν και την ημέρα της γέννησης του «Αήττητου Ήλιου» (dies natalis invicti Solis), αφού ο Ήλιος από εκείνες τις ημέρες έπαυε να χαμηλώνει την τροχιά του και άρχιζε να επανέρχεται ψηλά στον ουρανό ως θριαμβευτής για να ξαναφέρει τη ζέστη και τη ζωή στην παγωμένη φύση. Ο Χριστιανισμός λοιπόν υιοθέτησε την ημερομηνία (επισήμως από τον 6ο μ.Χ. αι.) αλλάζοντας το τιμώμενο πρόσωπο από τον «Αήττητο Ήλιο» των Ρωμαίων στον «Ήλιο της Δικαιοσύνης» (δηλ. τον  Χριστό κατά το τροπάριο των Χριστουγέννων) οπότε οι λαοί δεν δυσκολεύθηκαν να αλλάξουν και πολύ τις εορταστικές τους συνήθειες (βλ. το αναλυτικό άρθρο στη Wikipedia Ιστορία του εορτασμού των Χριστουγέννων).

Σχετικά με την προέλευση αυτής καθε αυτής της ονομασίας Κόλεντε  υπάρχουν διάφορες εκδοχές:

Η πιθανότερη εκδοχή είναι ότι λέξη Κόλιντα προέρχεται από την λατινική λέξη calendae ή Kalendae. Με τη λέξη Kalendae ονόμαζαν οι Ρωμαίοι, από τον Ε' αιώνα, τις πρώτες ημέρες των ρωμαϊκών μηνών. Από αυτές τις ημέρες περιφημότερες ήταν οι Kalendae (Κάλαντα) πρώτες ημέρες του Ιανουαρίου, (calendae Januariae) επειδή γιορτάζονταν και η έλευση του νέου χρόνου. Με βάση αυτή την εκδοχή μακεδονική φράση “Κόλιντα Μπάμπο” σημαίνει “Κάλαντα Γιαγιά” και σε ελεύθερη απόδοση στα ελληνικά σημαίνει “Νέα αρχή Γιαγιά”. (Στα μακεδονικά ή λέξη “Μπάμπο” σημαίνει “Γιαγιά”). 

Η δεύτερη πιθανή εκδοχή προέρχεται από την Ρωσία. Σύμφωνα με τη ρώσικη παράδοση η λέξη Κόλεντε προέρχεται από τον Kolyada, θεό του χειμώνα των αρχαίων Σλάβων τον οποίο κι αυτοί γιόρταζαν τις ημέρες που ο Ήλιος έπαυε να χαμηλώνει την τροχιά του και άρχιζε να επανέρχεται ψηλά στον ουρανό ως θριαμβευτής για να ξαναφέρει τη ζέστη και τη ζωή στην παγωμένη φύση.

Μια τρίτη λιγότερο πιθανή εκδοχή είναι ότι η λέξη Κόλιντα προέρχεται από την μακεδονική λέξη Κόλαμ (колам) που σημαίνει σφάζω. Με βάση αυτή την εκδοχή πολλοί μεταφράζουν τη μακεδονική φράση “Κόλιντα Μπάμπο” στα ελληνικά ως “Σφάζουν Γιαγιά” και ταυτίζουν την ονομασία (μάλλον ατυχώς) με την σφαγή των νηπίων από τον Ηρώδη.

Πάντως, το μόνο σίγουρο είναι ότι αν υπάρχει κάτι που σφάζουν οι Μακεδόνες στις αυλές τους αυτές τις ημέρες, σύμφωνα με την παράδοση, είναι οι οικόσιτοι χοίροι προκειμένου να εξασφαλίσουν κρέας για το υπόλοιπο του χειμώνα.

Στα μακεδονικά χωριά το έθιμο της φωτιάς επαναλαμβάνεται με το όνομα Σούρβα (πρωτοχρονιά) το βράδυ της 31 Δεκεμβρίου με ξημερώματα 1 Ιανουαρίου. Οι διαδικασίες προετοιμασίας της φωτιάς τη Σούρβα είναι παρόμοιες με αυτή του Κόλεντε (Коледе) ή Κόλιντα ή Κόλντε ή Κόλντα.

Το βράδυ, λοιπόν,  της 23ης Δεκεμβρίου κάθε χρόνο μεγάλοι και μικροί σε κάθε γειτονιά συγκεντρώνονται γύρω από τη φωτιά της ημέρας του ΚΟΛΙΝΤΑ ΜΠΑΜΠΟ εξω στους δρομους και τις πλατείες για να γλεντίσουν και να συζήτησουν για το τι έκαναν το χρόνο που περασε, τι θα κανουν τον επόμενο χρόνο που έρχεται αλλά και για χορέψουν και να τραγουδίσουν μακεδονικούς χορούς και τραγούδια.

Μια εικόνα για τον παραδοσιακό τρόπο με τον οποίο πραγματοποιείται σήμερα το μακεδονικό έθιμο της φωτιάς την ημέρα του Коледе Бабо (Κόλεντε Μπάμπο) μπορείτε να δείτε στα βίντεο που παρατίθενται στην αρχή και το τέλος του κειμένου.

 

 

ZA NOGOU GODINI – ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ

= = = =

- Στο Blog ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ μπορείτε να βρείτε έναν ενδεικτικό κατάλογο με εκδηλώσεις μακεδονικών πολιτιστικών συλλόγων και μακεδονικά γλέντια για το Κόλιντα Μπάμπο τις ημέρες των Χριστουγέννων. Κλίκ εδώ: http://aegeanmacedonianculture.blogspot.com/2010/12/blog-post.html