Η ''ΑΛΗΘΕΙΑ'' ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ Kαι τα σκουριασμένα δεκανίκια της

 

Το παρακάτω κείμενο και οι εικόνες είναι αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ: http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=2438

Η ''ΑΛΗΘΕΙΑ'' ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ Kαι τα σκουριασμένα δεκανίκια της

Έγραψε στις 17.10.2011 ο/η: Παραβάτης Κωνσταντίνος

«Γιατί γράφετε ψέματα; Γιατί δεν λέτε την αλήθεια; Είστε πράκτορες, έχετε αφεντικά που σας πληρώνουν, είστε ανθέλληνες… Πείτε επιτέλους την αλήθεια…». Τις ερωτήσεις και τις προτάσεις αυτές σε οργισμένο ύφος διατυπώνουν συχνά ορισμένοι αναγνώστες για άρθρα και θέσεις τού περιοδικού μας, με τα οποία εκείνοι διαφωνούν.

Σύμφωνα με την «αλήθεια», που αυτοί κατέχουν, φταίνε: Η "Ελεύθερη Έρευνα", οι λαθρομετανάστες, το δικαστικό σύστημα, η Τρόικα, το Μνημόνιο, η Μέρκελ, οι ευρωπαίοι, οι αγορές, οι σιωνιστές, οι μασόνοι, το ΠΑΣΟΚ, τα ΜΑΤ, τα κομμούνια, οι βάζελοι κ.τλ. κ.τλ…

Ζούμε όλοι μαζί σε μια χώρα τύπου Μπανανίας. Οι αναγνώστες μας και οι λοιποί κάτοικοι αυτού τού τόπου, όλοι μας, δυσαρεστημένοι και μη, αποτελούμε την ίδια την προβληματική μας κοινωνία, μια χρεωκοπημένη κοινωνία, που καταρρέει με πάταγο.

Οι μπάτσοι ρίχνουν ξύλο και χημικά στις πλατείες σε όποιον δεν γουστάρουν, οι βολεμένοι διαδηλώνουν καθημερινά στις λεωφόρους, οι νονοί τής νύχτας ψωμιάδηδες, κούγιες και σαραλιώτηδες αλωνίζουν ελεύθεροι, τα καρτέλ των τσιφλικάδων και των πλουσίων υποκαθιστούν την εξουσία, οι μάζες μιλούν για κατοχή, οι εθνικιστές φωνάζουν για προδότες, η Εκκλησία διατυμπανίζει καθημερινάγια το δήθεν φιλανθρωπικό της έργο και τα δήθεν υπερβάλλοντα έξοδά της σε εσωτερικό και Ευρώπη για να μη φορολογηθεί, συμμορίες ληστών σκοτώνουν και ληστεύουν καθημερινά ακόμα και μέσα στα σπίτια, οι καταλήψεις στα υπουργεία, σχολεία και πανεπιστήμια συνεχίζονται, κάποιοι κυκλοφορούν με όπλα, η κυβέρνηση -αν και καταρρέει- καθημερινά βάζει νέα μέτρα, νέα χαράτσια. Αυτά είναι μερικά, από τα οποία αποτελείται η καθημερινότητά μας πλέον.

Γιατί και πώς φτάσαμε ως εδώ; Μήπως φταίμε εμείς οι ίδιοι; Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι: Η χώρα, στην οποία ζούμε, είναι από τη βάση της το μεγαλύτερο ψέμα στη σύγχρονη ιστορία. Η χώρα μας καπηλεύτηκε την ονομασία ενός άλλου λαού, αυτού των ελλήνων. Χοντρά και σχιζοφρενικά ψέματα, όπως: «Το Βυζάντιο είναι συνέχεια τής αρχαίας Ελλάδας», «το 1821 έγινε η παλιγγενεσία των ελλήνων», «οι αρβανίτες, οι βλάχοι, οι κρήτες, οι πόντιοι και οι λοιποί βαλκάνιοι άποικοι τής χώρας μας είναι γηγενείς και μάλιστα είναι γονιδιακοί απόγονοι των αρχαίων ελλήνων», «είμαστε έλληνες και χριστιανοί ορθόδοξοι και η μετάβαση αυτή έγινε φυσικά και με αγάπη»…

Ακολουθούν κι άλλα τερατώδη ψέματα, που έχουν σφυρηλατήσει την εθνική και τη θρησκευτική μας συνείδηση ως έλληνες, ως βυζαντινοί, ως χριστιανοί ορθόδοξοι, ως αριστεροί, ως δεξιοί, ως σοσιαλιστές, ως παναθηναϊκοί, ως, ως, ως… Με λίγα λόγια, μπάχαλο.

Και η αλήθεια; Έχει πεθάνει εδώ και πολλά χρόνια, έτσι απλά. Κατ΄ αυτό τον τρόπο ο καθένας εδραιώνει μία δική του «αλήθεια», που τον βολεύει και τον εξυπηρετεί και μάλιστα τη θεωρεί δεδομένη, τεκμηριωμένη και αδιαμφισβήτητη, όποιος δε διαφωνήσει με την «αλήθεια» του, ουαί κι αλίμονο, μαύρο φίδι που τον έφαγε: «Είμαστε οι απόγονοι των τιμημένων ελλήνων, είμαστε ο νέος περιούσιος λαός, ρέει ιχώρ στο αίμα μας, οι άλλοι λαοί είναι απόγονοί μας,
ερχόμαστε κατ΄ευθείαν από Περικλή, Λεωνίδα και Πλάτωνα…». Ψέματα και φαντασιώσεις, ουσιαστικά είμαστε πρώτοι σε πολιτικο-κοινωνικο-οικονομική χρεωκοπία και διαφθορά και τελευταίοι σε όλα… (Διαβάστε στην "Ελεύθερη Έρευνα": Τελευταίοι σε όλα! Νεορωμιοί - νεοέλληνες: Περίγελως τού πολιτισμένου κόσμου).

Η παιδεία παντελώς απούσα, η σοβαρότητα δεν υπάρχει, η υπευθυνότητα έχει κάνει φτερά, ο παραλογισμός διακατέχει τον καθένα, ο εγωισμός και η αλαζονεία πλημμύρα μέσα στα μυαλά τής μάζας, ο φανατισμός και η βλακεία ρουτίνα καθημερινή, η ψυχραιμία είδος εν ανεπαρκεία. Μέσα σ΄αυτό τον παραλογισμό και τη σχιζοφρένεια, δικαιώνονται όσοι κατέχουν τη δική τους «αλήθεια», δηλαδή το ψέμα, ένα ψέμα, που  ουσιαστικά μεταμφιέζεται, μεταλλάσσεται, αναμασάται… Οι εποχές όμως, αλλάζουν και φυσικά δεν είμαστε έτοιμοι στη μετάβαση αυτή, μάς λείπει η ταυτότητα, είμαστε οι πραγματικοί λαθρομετανάστες τής Ευρώπης, εμείς οι δήθεν έλληνες...

Όλοι τρώνε κουτόχορτο και εισπνέουν χαϊβανίτιδα. Βλέπουμε έναν πολιτικό ηγέτη να αναδύεται ξαφνικά. Κανείς κι επ΄ουδενί δεν έχει διανοηθεί, ότι ο άνθρωπος αυτός έχει εγκριθεί από ξένες δυνάμεις με σκοπό να προάγει τα οικονομικά
και πολιτικά συμφέροντα των αφεντικών του, ότι έχει σπονσοναριστεί από κάποια πολυεθνική εταιρεία (κυρίως φαρμακευτική, με σκοπό να προωθήσει τα δικά της, αλλά και δικά του συμφέροντα), ότι έχει ορκιστεί σε κάποια μασονική στοά ή σε χριστιανική αρχιεπισκοπή με σκοπό να εξυπηρετήσει τα δικά τους και πάλι δικά του συμφέροντα και πάει λέγοντας. Κι όλοι τον στηρίζουν, τον ψηφίζουν. Ραγιαδιασμός και υποτέλεια…

Όλοι λίγο πολύ γνωρίζουν, ότι οι επιφανείς παπάδες, που προάγονται σε αρχιμανδρίτες ή κάτι ανώτερο, είναι βουτηγμένοι σε κρυφά ερωτικά, πολιτικά και οικονομικά σκάνδαλα ή παραμένουν φανατικοί σε βλακώδεις δεισιδαιμονίες. Η απάντηση τού πλήθους: «Δεν φταίει η θρησκεία, οι παπάδες φταίνε…».

Βλέπουμε το αναχρονιστικό κομμουνιστικό κόμμα Ελλάδος (Ρωμιοσύνης καλύτερα), να διαμαρτύρεται για τις απολύσεις σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και οι ίδιοι να απολύουν τους εργαζόμενους από το δικό τους σταθμό, γεγονός, που αποκρύπτεται σε κρυφή και σιωπηλή συμφωνία με τα τηλεοπτικά κανάλια.

Βλέπουμε δικαστές να δικάζουν πταίσματα ή αθώους και να αθωώνουν ολόκληρες συμμορίες, εγκληματίες, βιαστές παιδιών, απατεώνες προέδρους ομάδων, κλέφτες τού δημοσίου και άλλους εγκληματίες τού κοινού ποινικού δικαίου, να αθωώνονται και να κομπάζουν με μαγκιά σε κανάλια και εκπομπές.

Βλέπουμε ψώνια και μοντέλα τής τηλεόρασης να πουλούν τηλεοπτική γκλαμουριά και τους λατρεύουμε σαν μεγάλους σταρς, οι σταρς τής Ρωμιοσύνης…
Βλέπουμε τους διπλανούς μας να πετάνε σκουπίδια στο δρόμο, να λερώνουν τις θάλασσες, τα δάση, να χτίζουν αυθαίρετα, να καταπατούν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας, να προσπαθούν να κοροϊδέψουν ή να κλέψουν ο ένας τον άλλο.

Βλέπουμε οι περισσότεροι τους εαυτούς μας στον καθρέπτη και μάς έρχεται αηδία για τα όσα κάνουμε σε καθημερινή βάση, αν και μας αρέσει υποκριτικά να το κρύβουμε όταν ερωτηθούμε. «Εγώ, είμαι ο καλύτερος, οι άλλοι φταίνε… οι ξένοι, οι σιωνιστές, οι εξωγήινοι, οι γείτονες, οι πολιτικοί, οι δεξιοί, οι πασόκοι, οι γάβροι, τα χανούμια…». Όπως ο Καραγκιόζης, που δεν βλέπει ποτέ τη δική του καμπούρα, παρά σατυρίζει τις καμπούρες των άλλων… 

Η νεολαία, η τελευταία ελπίδα τού τόπου. Νεολαία, που έχει υποστεί επί χρόνια την πλύση εγκεφάλου από την παράδοση κι από το εκπαιδευτικό σύστημα τής Ρωμιοσύνης. Νεολαία εξαρτημένη οικονομικά, μπλεγμένη με κομποσχοίνια, σταυρουδάκια, εθνικισμό, ναρκωτικά, αλκοόλ, παχυσαρκία, αγυμνασία, κόμματα, ομάδες, αποτελεί την πεθαμένη ελπίδα αυτού του τόπου. Νεολαία άρρωστη και υποτονική…

---

Ελλάδα 2011. Μία χώρα σε αποσύνθεση. Χρέος, ανεργία, αγανάκτηση, οικονομική καταστροφή. Ένας ολόκληρος λαός σε πανικό και απελπισία. Ποιος μπορεί αυτή την ύστατη στιγμή να σώσει τη χώρα; Το... «Ίδρυμα»! Μετά την «Ελληνοφρένεια», μια νέα σαρκαστική σειρά στον Σκάι με πνευματώδη κι ανελέητη σάτιρα των ευτράπελων τής Ρωμιοσύνης.
Στο παραπάνω μικρό απόσπασμα από ένα πρόσφατο επεισόδιο, διακωμωδείται η φαντασίωση τού ρωμιού, ότι εξ αιτίας τής ευγενούς δήθεν ελληνικής καταγωγής του, όλοι τον μισούν και τον ζηλεύουν, ενώ ξένες σκοτεινές μασονικές, νεοταξικές, διαβολικές κ.ά. δυνάμεις απεργάζονται το κακό του...

---

 

Τα σκουριασμένα δεκανίκια τής δήθεν ελληνικότητας και τής ορθοδοξίας δεν μάς κρατούν άλλο. Σάπισαν και σωριάζονται στο έδαφος, μαζί τους πέφτουμε κι εμείς, οι κουτσοί
ραγιάδες βαλκάνιοι ψεύτες τού γενάρχη μας Καραγκιόζη και των λοιπών μεσαιωνικών αντιηρώων…

Μία αποσαθρωμένη κοινωνία, ένα διαλυμένο πολιτικό σύστημα, μια σάπια Εκκλησία… τα κενά τους καταλαμβάνονται από τον καθένα, που νομίζει, ότι κατέχει τη μια και μοναδική «αλήθεια». Και για να μη ξεχνάτε, οι «αλήθειες» καταρρέουν και χρεωκοπούν τελευταίες και όχι οι ελπίδες…

Κάποτε, σε άλλες εποχές, ένας ελληνικής καταγωγής ρωμαίος ιστορικός κι όχι βυζαντινός, έλεγε για την αλήθεια: «Η αλήθεια είναι η πιο ισχυρή θεά, αυτή, που κυβερνάει τους ανθρώπους με τόσο αυταρχική κυριαρχία. Γιατί αν και πολλοί την πολεμούν και πολλές φορές το ψέμα κρύβεται κάτω απ’ την αληθοφάνεια, αυτή στο τέλος πάντα θριαμβεύει, νικώντας κάθε αντίσταση»  (Πολύβιος, ο Μεγαλοπολίτης, «Αποφθέγματα»).

Ως επίλογο θα λέγαμε, ότι «στη χώρα που διαβιούμε, το ψέμα αποτελεί τον μεγαλύτερο και ποιο ισχυρό θεό, αυτόν, που κυβερνά τη Ρωμιοσύνη με τόσο αυταρχική κυριαρχία. Γιατί αν και η αλήθεια το πολεμά κρυμμένη και καταπλακωμένη κάτω από τη λάσπη και τη μισαλλοδοξία των μαζών, στο τέλος πάντα αυτό (το ψέμα) θριαμβεύει νικώντας κάθε αντίσταση».

(Κωνσταντίνος Παραβάτης, ο πολίτης τού κόσμου…)

Οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας

 

Του Γιώργου Ν. Παπαδάκη

Δεν κρύβω ότι χάρηκα πάρα πολύ για τις επιτυχίες της εθνικής ομάδας μπάσκετ της Μακεδονίας στο πρόσφατο Ευρωπαικό Πρωτάθλημα της Λιθουανίας. Δεν είναι και λίγο πράγμα για μια μικρή χώρα 2 εκατομμυρίων κατοίκων να νικά μεγαθήρια του αθλήματος όπως η Λιθουανία, η Κροατία αλλά και η Ελλάδα και να χάνει για ένα σουτ το χάλκινο μετάλλιο από τον αθλητικό (και όχι μόνο) κολοσσό που λέγεται Ρωσία. Οι Μακεδόνες έδωσαν ένα μοναδικό μάθημα σε όλους τους αντιπάλους τους αλλά και παγκοσμίως για το τι σημαίνει ομάδα και πόσο ψηλά μπορείς να φτάσεις αν είσαι τέτοια, ακόμα και αν δεν έχεις αστέρια του NBA στις τάξεις σου. Είναι πολύ πιθανό, μάλιστα, να τους δούμε και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου του χρόνου, κάτι που θα αποτελεί τη μεγαλύτερη επιτυχία του μακεδονικού αθλητισμού σε συλλογικό επίπεδο, τουλάχιστον από την ανεξαρτησία της χώρας το 1991 έως σήμερα.

Ο "Μακεδονικός" Αγώνας των Ελλήνων.

 

(Προσθήκη στις 13/10/2011: επίλογος του αφιερώματος)

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

"Μακεδονικός αγώνας θεωρείται στην ελληνική εθνική ιστορία ο ηρωικός αγώνας των Ελλήνων της Μακεδονίας κατά το διάστημα 1904-1908, για τη διατήρηση της εθνικής τους ταυτότητας και την ανεξαρτησία τους. Ένας αγώνας που από εθνική άποψη πρέπει να θεωρείται ο δεύτερος σημαντικός σταθμός, μετά την επανάσταση του '21.
Αυτός ωστόσο ο "ηρωικός αγώνας" υπάρχει μόνο στα βιβλία των ελλήνων ιστορικών. Ο πραγματικός ελληνικός αντιμακεδονικός αγώνας, όπως πρέπει να λέγεται, είναι η συστηματική προσπάθεια που κατέβαλε το ελληνικό κράτος στις αρχές του αιώνα, για να χτυπήσει το εθνικό - δημοκρατικό αυτονομιστικό κίνημα των Μακεδόνων.
Στον αγώνα αυτόν, το ελληνικό κράτος και εθνικιστικό παρακράτος, συμμάχησε με το οθωμανικό κατεστημένο της εποχής. Λεφτά και όπλα διετέθησαν άφθονα, για τη συγκρότηση και αποστολή ένοπλων μισθοφορικών ομάδων σε μη κατοικούμενα από Έλληνες μακεδονικά εδάφη, για να τρομοκρατήσουν το μακεδονικό πληθυσμό και να ανακόψουν τη διαδικασία της μακεδονικής εθνογένεσης.
Οι ελληνικές μισθοφορικές ομάδες, υπό την ηγεσία ελλήνων αξιωματικών και υπαξιωματικών, έσφαξαν, βίασαν και πλιατσικολόγησαν. Έσπειραν τη φρίκη και το θάνατο στα μακεδόνικα χωριά και προσπάθησαν, ανεπιτυχώς, να εμποδίσουν την ανάπτυξη της εθνικής μακεδονικής ιδεολογίας και τον δημοκρατικό - αυτονομιστικό αγώνα των Μακεδόνων."  

Δημήτρης Λιθοξόου.

= = = =

Το κείμενο που ακολουθεί με τίτλο “ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ: ΕΝΑΣ “ΗΡΩΑΣ”, ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΗΣΕ ΠΟΤΕ!” είναι αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ: http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=182

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ: ΕΝΑΣ “ΗΡΩΑΣ”, ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΗΣΕ ΠΟΤΕ!

 

Ο Παύλος Μελάς έγινε ήρωας τoυ Eλληνικoύ εθνικισμού λόγω της δράσης και του θανάτου του στη Μακεδονία. Παρά την ηρωοποίησή του από την εθνικιστική ιστοριογραφία με τον μύθο που πλάστηκε γύρω του, όπως αποδείχθηκε, ήταν τελείως ακατάλληλος γιά το ρόλο που ανέλαβε, τον οποίο, άν και διήρκεσε ελάχιστες ημέρες, ήταν ανίκανος να παίξει σωστά.

Ακροδεξιά στην Ελλάδα: Από τα συνθήματα στην πράξη.

 

Κάθε μέρα σε διάφορες γειτονιές της Αθήνας οι οργανωμένες ομάδες ακροδεξιών εντοπίζουν, απειλούν, βρίζουν και ξυλοκοπούν βάναυσα δεκάδες πρόσφυγες, οικονομικούς μετανάστες ακόμη και ανήλικους.(βλ. σχετική είδηση εδώ)

Στην Αθήνα, πάντα, δεν λείπουν και οι συχνές επιθέσεις ακροδεξιών εναντίων εκπροσώπων της Αριστεράς (βλ. σχετική είδηση εδώ). Αυτά και άλλα πολλά δυσάρεστα συμβαίνουν στην Αθήνα καθημερινά.

Ας δούμε, όμως, τι συμβαίνει στη Θεσσαλονίκη και τα πέριξ της Βορείου Ελλάδας.

Εδώ και μερικά χρόνια οι ομάδες ακροδεξιών “Ελλήνων” στη Βόρεια Ελλάδα, συχνά πυκνά, πραγματοποιούν επιθέσεις κυρίως εναντίων Μακεδόνων που προέρχονται από τη Δημοκρατία της Μακεδονίας, είτε αυτοί έρχονται στην Ελλάδα για διακοπές είτε έρχονται για επαγγελματικούς λόγους.

Συνεργασία απογόνων “μακεδονομάχων” από την Μπαρόβιτσα (Καστανερή) Κιλκίς με τους Ναζί κατακτητές στη δεκαετία του 1940!

 

Ο Καπετάν ΓΚΟΝΟΣ

Σ’ ένα προηγούμενο τεύχος της «ЗOPA» Νο 9, ο συναγωνιστής Δημήτρης Παπαδημητρίου αναφέρεται στον Γκόνο Γιώτα. Εγώ θα αναφερθώ στο Γκόνο που είναι μάλλον διαφορετικό πρόσωπο από τον Γκόνο Γιώτα, προφανώς γιος ή συγγενής του.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι αυτούσιο από το βιβλίο του ΘΑΝΑΣΗ ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΥ (Σταύρος) ΣΤΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ ΒΟΥΝΑ - ΤΟ 30^ο ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΕΛΑΣ. Το βιβλίο αναφέρεται στην περίοδο της κατοχής:

*****

«Σε λίγες μέρες η ομάδα αυτή μας έστειλε συνοδεία στην έδρα του Συντάγματος, στον Αρχάγγελο, τέσσερις άνδρες. Το Γιώργη Δογιάμα ή καπετάν Γκόνο με τους τρεις γιους του. Τους συνέλαβαν ύστερα από εντολή της πολιτικής οργάνωσης της Επαρχίας Παιανίας, στο δρόμο από την Αξιούπολη προς το χωριό τους, την Καστανερή. Γύριζαν από το παζάρι, που γινόταν εκείνη την ημέρα στην Αξιούπολη. Από κοντά φτάνει και σημείωμα της ίδιας Πολιτικής Οργάνωσης που έλεγε πως οι συλληφθέντες έπρεπε να κρατηθούν ώσπου να φθάσουν τα σχετικά στοιχεία με τους λόγους σύλληψης. Ποιος ήταν ο Καπετάν Γκόνος και γιατί τον συνέλαβαν;

Ο καπετάν Γκόνος ήταν από το χωριό Καστανερή, «σλαβομακεδόνας». Στον καιρό της τουρκοκρατίας δηλαδή πριν το 1912, είχε ανακατευτεί με τους λεγόμενους μακεδονομάχους. Είχε αναδειχθεί σε οπλαρχηγό των μακεδονομάχων και δεδηλωμένος εχθρός των Βουλγάρων. Ήταν από τους λεγόμενους γκρεκομάνους, τους εξελληνισθέντες δηλαδή Σλαβομακεδόνες. Για τη «δράση» του σαν μακεδονομάχος είχε πάρει και δίπλωμα εθνικών υπηρεσιών από το Ελληνικό Κράτος, και, αν θυμάμαι καλά, κτήματα στον πλούσιο κάμπο των Γιαννιτσών, στην αποξηραμένη λίμνη.

Η αλήθεια είναι ότι αυτός ο άνθρωπος στα νιάτα του είχε επιδοθεί στη ληστεία. Και τη συμμετοχή του στις ένοπλες ομάδες των μακεδονομάχων την χρησιμοποίησε μόνο και μόνο για να ληστεύει τους συμπατριώτες του και την γύρω περιοχή συκοφαντώντας τους σαν Βουλγάρους κλπ. Ήταν φοβερός και ανελέητος. Αυτή ήταν η «εθνική» του υπηρεσία για την οποία ανταμείφθηκε με τον αγωνιστικό τίτλο του μακεδονομάχου.

Τώρα, τον θυμήθηκε η αντίδραση. Τον βρήκε και διαπραγματευόταν μαζί του να εξασκήσει όλο το κύρος του και το φόβο που ενέπνεε στα γύρω σλαβόφωνα χωριά για να οπλισθούν και αυτός προσωπικά να ηγηθεί στον αγώνα κατά των ανταρτών.

Κυκλοφόρησε το φύλλο Οκτωβρίου 2011 της Νόβα Ζόρα.

 

Κυκλοφόρησε το φύλλο Οκτωβρίου 2011 της Νόβα Ζόρα.

Released the edition of Nova Zora October 2011.

Објави издание на Нова Зора Oктомври 2011 година.

http://www.novazora.gr/

Vlaska pesna - Crusuva nostra (Krusevo)

 

Βλάχικο τραγούδι για την πόλη Κρούσεβο της Δημοκρατίας της Μακεδονίας.

Vlach song for the city of Krushevo,  Republic of Macedonia.

Влашка песна за градот Крушево, Република Македонија.

 

Σπέσιαλ αφιερωμένο από MORE SOKOL και ABECEDAR στον PITU GULI.

Αναβολή δίκης για ρατσιστικά συνθήματα 39 λιμενικών - στήριξη από φασίστες που απειλούν

 

ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΟ ΤΩΝ ΣΥΜΦΩΝΙΩΝ ΤΟΥ ΕΛΣΙΝΚΙ (ΕΠΣΕ)

Τ.Θ. 60820, 15304 Γλυκά Νερά, Tηλ. 2103472259 Fax: 2106018760

email: office@greekhelsinki.gr ιστοσελίδα: http://cm.greekhelsinki.gr/

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

29 Σεπτεμβρίου 2011

Αναβολή δίκης για ρατσιστικά συνθήματα 39 λιμενικών - στήριξη από φασίστες που απειλούν

Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) ενημερώνει πως στις 20 Σεπτεμβρίου 2011 στο Ναυτοδικείο Πειραιά ξεκίνησε η δίκη 39 λιμενικών που κατηγορούνται για παράβαση του Άρθρου 2 του αντιρατσιστικού νόμου 927/79 επειδή: «ενώ αποτελούσαν μέλη του αγήματος της Μονάδας Υποβρυχίων Αποστολών (ΜΥΑ) του Λιμενικού Σώματος (Λ.Σ) που συμμετείχε στην παρέλαση της 25^ης Μαρτίου [2010], αποφάσισαν από κοινού και εξέφρασαν δημοσίως ιδέες προσβλητικές κατά ομάδας προσώπων λόγω της εθνικής τους καταγωγής, συγκεκριμένα, μετά από την αποχώρησή τους από την εξέδρα των επισήμων στην Πλατεία Συντάγματος και ενώ συνέχισαν την πορεία τους σε συγκροτημένο σχηματισμό και με βηματισμό παρέλασης επί των οδών Πανεπιστημίου και Αγ. Κωνσταντίνου, ανέκραξαν όλοι μαζί ενώπιον των θεατών της παρέλασης τις εξής φράσεις:

- ‘Έλληνας γεννιέσαι, δεν γίνεσαι ποτέ, το αίμα σου θα χύσουμε γουρούνι Αλβανέ’,

- ‘Τους λένε Σκοπιανούς*, τους λένε Αλβανούς, τα ρούχα μου θα ράψω με δέρματα από αυτούς’,

- ‘Θα γίνει μακελειό, μετά θα εκδικηθώ, όταν θα προσκυνήσετε σημεία και σταυρό’.»

Το δικαστήριο έκανε δεκτή την παράσταση πολιτικής αγωγής δύο πολιτών της «Πρώην Γιουγκοσλαβικής Δημοκρατίας της Μακεδονίας» και της Αλβανίας που κατοικούν στην Ελλάδα ενώ απέρριψε αντίστοιχο αίτημα ενός πολίτη της Αλβανίας που ζει στην Αλβανία και του Παύλου Βοσκόπουλου μέλους της μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα τα μέλη της οποίας αποκαλούνται «Σκοπιανοί».

Τα αιτήματα υπέβαλε ο πληρεξούσιός τους και νομικός σύμβουλος του ΕΠΣΕ Θανάσης Τάρτης. Στη συνέχεια, επειδή η Εισαγγελία του Ναυτοδικείου Πειραιά, αντίθετα με την πρακτική των πολιτικών δικαστηρίων σε παρόμοιες υποθέσεις, είχε αρνηθεί να χορηγήσει αντίγραφα της δικογραφίας στην πολιτική αγωγή πριν από τη δίκη και να καλέσει σε αυτή τον εκπρόσωπο του ΕΠΣΕ Παναγιώτη Δημητρά παρ’ ότι είχε υποβάλει τη μία από τις δύο αρχικές μηνύσεις και είχε καταθέσει κατά την προκαταρκτική εξέταση, το Ναυτοδικείο Πειραιά αποφάσισε τη χορήγηση αντιγράφων της δικογραφίας, την κλήση του μάρτυρα αυτού και, λόγω αδυναμίας προσδιορισμού νέας δικασίμου μέσα σε 15 ημέρες, την αναβολή της δίκης για τις 16 Δεκεμβρίου 2011.

Κατά τη διάρκεια της δίκης, ομάδα φασιστών φώναζε συνθήματα συμπαράστασης στους κατηγορούμενους και ρατσιστικά συνθήματα ενώ επαναλάμβανε τα ρατσιστικά συνθήματα που τους οδήγησαν στη δίκη. Μετά το τέλος της δίκης, μερικά από τα άτομα αυτά καταδίωξαν το νομικό σύμβουλο του ΕΠΣΕ Θανάση Τάρτη που τους ξέφυγε μόνος του. Η αστυνομία παρέμεινε αδρανής και δεν συνέλαβε κανέναν από τους φωνασκούντες ρατσιστικά συνθήματα παρ’ ότι με αυτά τελούσαν αυτόφωρο αδίκημα, ούτε διασφάλισε την ασφαλή αποχώρηση του νομικού συμβούλου του ΕΠΣΕ Θανάση Τάρτη.

Στη συνέχεια δημοσιεύτηκαν στο διαδίκτυο εκατοντάδες υβριστικά και ρατσιστικά μηνύματα κατά των Θανάση Τάρτη, Παύλου Βοσκόπουλου και Παναγιώτη Δημητρά πολλά από τα οποία περιείχαν ευθείες απειλές κατά της σωματικής ακεραιότητας ακόμα και της ζωής των τριών αυτών προσώπων, ή/και διέγερση σε άσκηση βίας ή ανθρωποκτονίας σε βάρος τους. Οι κατηγορούμενοι λιμενικοί σε καμιά στιγμή τότε ή έκτοτε δεν αποστασιοποιήθηκαν από αυτή την υποστήριξη και από όσα ακολούθησαν.

Σήμερα, οι τρεις απειλούμενοι κατέθεσαν έγκληση κατά των συντακτών των απειλητικών μηνυμάτων και των ηθικών αυτουργών και ζήτησαν επίσης από τον Υπουργό Προστασίας του Πολίτη τη λήψη μέτρων αστυνομικής προστασίας τους και την ενημέρωσή τους για τους λόγους μη απομάκρυνσης των κατηγορούμενων λιμενικών που εμφανίστηκαν ένστολοι στο δικαστήριο υπενθυμίζοντας τη δήλωση του προκατόχου του πως «Αυτοί οι κύριοι δεν έχουν θέση στο Λιμενικό Σώμα».

Αναδημοσίευση από το ιστολόγιο του Κλείτωρ http://kleitor.blogspot.com/2011/09/39.html

= = =

Το βίντεο με τα ρατσιστικά συνθήματα εναντίων  Αλβανών και Μακεδόνων* κατά τη διάρκεια της επίσημης στρατιωτικής παρέλασης της 25ης Μαρτίου 2010 στο κέντρο της Αθήνας:

* Τόσο οι Μακεδόνες εντός Ελλάδος όσο και οι Μακεδόνες στη Δημοκρατία της Μακεδονίας αποκαλούνται “Σκοπιανοί” από τους ελληνικούς επίσημους, ημιεπίσημους και ανεπίσημους φορείς.

Ο Ανθιμος παρουσιάζει την εφημερίδα ΝΟΒΑ ΖΟΡΑ στην ΕΤ3! Vladikata Antim za Nova Zora!

 

 

Ακολουθεί το ίδιο βίντεο μεταφρασμένο στη μακεδόνικη γλώσσα:

Vladikata Antim za Nova Zora

Για την ελληνική εθνική γλώσσα.

 

Ομιλία του Δημήτρη Λιθοξόου (Φλώρινα 17/9/2011) στην παρουσίαση του «Σύγχρονου Μακεδονικού-Ελληνικού Λεξικού», που εκδόθηκε από το Center Maurits Coppieters και τη Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού.

 

Γιατί ο τίτλος «Σύγχρονο Μακεδονικό-Ελληνικό Λεξικό» εκνευρίζει και θυμώνει τους εθνικά Έλληνες;

Το «σύγχρονο» σημαίνει γλώσσες που χρησιμοποιούνται σήμερα, οπότε δεν υπάρχει θέμα παρεξήγησης και εμπλοκής σε φιλολογικές διαμάχες για γλωσσικά ζητήματα της αρχαιότητας.

Η μία από τις δύο γραφές είναι κυριλλική, επομένως συνειρμικά παραπέμπει στη μεγάλη οικογένεια των σλαβικών γλωσσών.

Το «ελληνικό» θεωρείται αναμφίβολα εθνικά ορθό και εξακολουθεί να παραμένει υπεράνω κάθε υποψίας.

Αυτό λοιπόν που ενοχλεί είναι η λέξη «μακεδονικό», καθώς θεωρείται από την ιδεολογικο-πολιτική κοινότητα του ελληνικού έθνους, λέξη κατατεθειμένη στην ελληνική εθνική αφήγηση (ή όπως θα έλεγα εγώ: είναι μία σημαντική ψηφίδα του ελληνικού εθνικού μύθου).

Δεν θα ασχοληθώ εδώ ξανά, με το ζήτημα της ονομασίας του μακεδονικού έθνους. Έχω μιλήσει και έχω γράψει γι αυτό, εξαντλητικά, στο παρελθόν. Και έχω εξηγήσει το δίκιο των Μακεδόνων.

Θέλω μόνο να προσθέσω τώρα, πως η ουσία του προβλήματος βρίσκεται στον τρόπο που κατανοούν την εθνική τους ταυτότητα οι Έλληνες.

Καθώς, σε τελευταία ανάλυση, μπορούμε πια να ορίσουμε σαν εθνικά Έλληνα, όποιον θεωρεί τον εαυτό του (με κάποιο τρόπο) ως απόγονο των αρχαίων Ελλήνων.

Αυτή η ανοησία, από πλευράς λογικής και γνώσης, αποτελεί δυστυχώς την ψυχή του ελληνικού Έθνους.

Και εξηγούμαι.

Οι εθνικά Έλληνες κατασκευάστηκαν διαχρονικά από το κράτος. Από το παλιό Βασίλειον της Ελλάδος και στη συνέχεια τη λεγόμενη Ελληνική Δημοκρατία. Στο ξεκίνημα του εγχειρήματος βρίσκεται ο Βαυαρός βασιλιάς Λουδοβίκος και ο γιος του Όθωνας, που ήρθε εδώ με τους γερμανούς αυλικούς, λόγιους και στρατιώτες του και αποφάσισε να βαπτίσει (σύμφωνα με τη ρομαντική αρχαιολατρία του) τους νέους ιθαγενείς υπηκόους του (τους Ρωμιούς, τους Αρβανίτες και τους Βλάχους) ως «απόγονους» των αρχαίων Ελλήνων.

Τα σχολεία του ελληνικού κράτους που δημιουργήθηκαν, προσπάθησαν από την αρχή να ξεριζώσουν τη ρωμαίικη, αρβανίτικη και βλάχικη γλώσσα των μαθητών τους και να τους διδάξουν τη νεκρή γλώσσα που υπήρχε γραμμένη στα αρχαία ελληνικά κείμενα και την ψευτο-χρησιμοποιούσαν ως τότε μόνο επαγγελματικά οι δεσποτάδες και οι γραμματικοί τους. Οι δημιουργοί του νέου Έθνους νόμιζαν πως όσες περισσότερες αρχαίες λέξεις νεκρανάσταιναν, τόσο και πιο πολύ θα έμοιαζαν οι ζωντανοί υπήκοοι με τους ενδόξους παλαιούς πεθαμένους. Ήταν το μεγάλο «κόλπο», μαζί με τη συστηματική παραχάραξη της ιστορίας του τόπου, για να πείσουν σιγά-σιγά τη Ρωμιοσύνη, την Αρβανιτιά και τη Βλαχιά, να απαρνηθούν τις λαϊκές γλώσσες και τους πολιτισμούς τους και να πολτοποιηθούν στο εθνικο-κρατικό ιδεολογικό χωνευτήρι, μαϊμουδίζοντας «ελληνιστί».

Αυτός ο πόλεμος κατά των λαϊκών γλωσσών, εφαρμόστηκε με κρατικό σχέδιο, από γενιές καθαρευουσιάνων εκπαιδευτικών, δασκάλων, καθηγητών και πανεπιστημιακών (αλλά και δημοσιογράφων), αυτών των μισθοφόρων του εθνικού κινήματος καθαρισμού και εξελληνισμού της γλώσσας.

Πριν λοιπόν ξεκινήσουν οι βαλκανικοί πόλεμοι για την εθνική επέκταση προς Βορρά, τα μετόπισθεν είχαν ήδη καθαριστεί γλωσσικά, σε μεγάλο βαθμό. Το 1911 μάλιστα είχε απαγορευτεί και συνταγματικά κάθε προσπάθεια για χρήση της ρωμαίικης ή δημοτικής γλώσσας σε οποιοδήποτε τομέα της διοίκησης.

Η συστηματική δίωξη της γλώσσας και του πολιτισμού των κατοίκων των νέων επαρχιών, ήταν εγγυημένη από το ελληνικό εθνικό κράτος, με την άφιξη των πρώτων κλιμακίων της νέας διοίκησης. Είχε έρθει η σειρά των καινούργιων υπηκόων, να γίνουν «απόγονοι» των αρχαίων Ελλήνων. Η εθνική ένταξη ήταν μονόδρομος. Και περνούσε πάντα από τη σκιά της Ολυμπίας και της Ακρόπολης.

Για να ξαναγυρίσω στο λεξικό, έχοντας υπόψη μας τα παραπάνω, βρίσκουμε στο βιβλίο καταγραμμένες 15.000 περίπου λέξεις της μακεδονικής εθνικής γλώσσας και την ερμηνεία τους στην ελληνική εθνική γλώσσα.

Είναι προφανές ότι μιλάμε για τις επίσημες γλώσσες δύο εθνικών κρατών, γλώσσες που καλλιεργούνται και αναπαράγονται από τα εκπαιδευτικά συστήματα των δύο χωρών.

Η μεγάλη διαφορά ανάμεσα στις δύο γλώσσες, βρίσκεται στο ότι η επίσημη γλώσσα του μακεδονικού εθνικού κράτους έχει στηριχθεί στο γλωσσικό υλικό ενός λαϊκού πολιτισμού, ενώ η επίσημη γλώσσα του ελληνικού εθνικού κράτους δημιουργήθηκε σε εθνικά γλωσσικά εργαστήρια, για να αντικαταστήσει με τη βία τις λαϊκές γλώσσες και να επιβάλει στον πληθυσμό με την υποχρεωτική εκπαίδευση, το λεξιλόγιο μιας νεκρής γλώσσας, που βρισκόταν στα παλιά λεξικά.

Αυτή η συστηματική εκπαιδευτική προσπάθεια του ελληνικού εθνικού κράτους κρατάει περισσότερο από ενάμιση αιώνα. Το αποτέλεσμα είναι πως οι επτά από τις δέκα λέξεις που βρίσκουμε σήμερα στα λεξικά (στην περίπτωσή μας και στο λεξικό που παρουσιάζουμε εδώ), είναι επιλεγμένες ή κατασκευασμένες από παλιούς και νέους φιλόλογους του ελληνικού έθνους, στρατευμένους στην υπόθεση του εξελληνισμού της γλώσσας.

Μια δεύτερη σημαντική διαφορά ανάμεσα στις δύο εθνικές γλώσσες, είναι ότι η μεν μακεδονική χρησιμοποιεί κυριλλικούς (ή λατινικούς χαρακτήρες σα δεύτερη επιλογή) και φωνητική γραφή, η δε ελληνική χρησιμοποιεί ελληνικούς χαρακτήρες και την ονομαζόμενη «ιστορική» ορθογραφία.

Η μακεδονική είναι μια γλώσσα που τη γράφεις, όπως τη μιλάς. Η ελληνική είναι μια γλώσσα που αλλιώς τη μιλάς και αλλιώς τη γράφεις.

Οι λέξεις που βρέθηκαν στα λεξικά της αρχαίας ελληνικής, προφέρονταν από τους αρχαίους Έλληνες με διαφορετικό τρόπο, από αυτόν που τις προφέρουμε εμείς σήμερα. Αυτό έγινε δεκτό από το 15^ο αιώνα, χάρη στο έργο του Ολλανδού Έρασμου, ενός κορυφαίου κλασικού λόγιου. Με εξαίρεση ωστόσο μια μικρή μειοψηφία που γνωρίζει το ζήτημα, οι εθνικά Έλληνες νομίζουν πως μιλάνε όπως οι υποτιθέμενοι αρχαίοι πρόγονοί τους.

Τα παιδιά μαθαίνουν λοιπόν στα ελληνικά σχολεία να γράφουν τις (περισσότερες) λέξεις με τρόπο άσχετο με την προφορά τους. Και να τις προφέρουν (και αυτό είναι το εθνικά τραγικό) διαφορετικά από ό,τι τις έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες.

Όσον αφορά τη γραφή, είναι νομίζω φανερό, πως ο μόνος λόγος που (με εξαίρεση την καθιέρωση του μονοτονικού συστήματος) δεν είναι δυνατόν να πραγματοποιηθεί καμιά μεταρρύθμιση, είναι η ίδια η ψυχή της ελληνικής εθνικής ιδεολογίας. Παραμένουμε αλυσοδεμένοι με τους ελληνικούς χαρακτήρες και την «ιστορική» ορθογραφία, σε όλη τη ζωή μας ανορθόγραφοι, ψάχνοντας τα λεξικά για το «σωστό» και το «λάθος», επειδή υπάρχει ο κίνδυνος νεωτερίζοντας να μη «μοιάζουμε» στους αρχαίους.

Η προγονοπληξία είναι η σημαντικότερη πνευματική αρρώστια σε αυτή τη χώρα. Μοιάζει με καρκίνο που έχει απλωθεί και κατατρώει όλο το σώμα. Ένας καρκίνος που παραμένει αθεράπευτος, όσο ο πυρήνας της ελληνικής εθνικής ιδεολογίας, οι «αρχαίοι», οι θεωρούμενοι «ένδοξοι ημών πρόγονοι», βρικολακιάζουν και κατασπαράζουν καθημερινά τους ζωντανούς.

Να με συμπαθάτε που ξεστράτισα λίγο, αλλά κουράστηκα τόσα χρόνια να ακούω από ημιμαθείς κρατικοδίαιτους καθηγητάδες, τις γνωστές ανοησίες για την ιστορική συνέχεια της «ελληνικής» μας γλώσσα.

Εξ άλλου συνειδητοποίησα πως αυτό το κράτος κυνήγησε τη γλώσσα των προγόνων μου, τα ρωμαίικα και τα αρβανίτικα, πριν κυνηγήσει τη γλώσσα των Μακεδόνων.

Και τέλος, να πω πως λυπάμαι που σας μίλησα χρησιμοποιώντας αυτή τη γλώσσα, αλλά δυστυχώς αυτή μου μάθανε, με το χαστούκι και το χάρακα, στο σχολείο.

= = = =

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα του Δημήτρη Λιθοξόου: http://lithoksou.net/elliniki-glossa.html

Η Φλώρινα σε 5 λεπτά!

 

Το παρακάτω κείμενο και οι εικόνες είναι αναδημοσίευση από το ιστολόγιο του Νίκου Θεοδοσίου: http://theodosiou.wordpress.com/2011/09/20/η-φλώρινα-σε-5-λεπτά

= = =

Βέβαια 5 λεπτά δεν αρκούν για να δεις την Φλώρινα. Αρκούν μόνο για να πάρεις μια γεύση.

Φτάνοντας στην πρώτη πλατεία της πόλης, την πλατεία Μεγάλου Αλεξάνδρου, διαπιστώνεις ότι είναι πολύ εύκολο να προσανατολιστείς. Υπάρχουν κατατοπιστικές πινακίδες διαφορετικού μεγέθους, ανάλογα με τη σπουδαιότητα του προορισμού σου.

(η φωτογραφία δεν έχει υποστεί καμία επεξεργασία)

Ο πιο σκοταδιστής ορθόδοξος εκκλησιαστικός ηγέτης, που διέπρεψε εδώ ελέω χούντας, ο Αυγουστίνος Καντιώτης, δεν ζει πια αλλά το φάντασμά του πλανιέται την πόλη. Ο δικής του έμπνευσης και υλοποίησης τεράστιος τσιμεντένιος σταυρός, τριάντα μέτρων ύψους,  στον λόφο του Αγίου Παντελεήμονα παραμένει όχι ως χριστιανικό σύμβολο αλλά ως μνημείο μισσαλοδοξίας.

Σήμερα ο σταυρός δεν είναι μόνος στο λόφο. Έχει συντροφιά τις κεραίες της κινητής τηλεφωνίας!

Άν και διάφοροι  στην Ελλάδα ζητούν επιμόνως να ξεχάσουμε τα μίση του παρελθόντος, να κλείσουμε τις πληγές του εμφυλίου, να επέλθει συμφιλίωση κλπ. την ίδια στιγμή καλλιεργούν το αντίθετο. Η πόλη είναι γεμάτη από μνημεία μισσαλοδοξίας που φυτρώνουν σαν τα μανιτάρια σε κάθε γωνιά.

Ο άνδρας στην προτομή αναφέρεται ότι έπεσε στη μάχη της Φλώρινας στις 12/2/1949 υπερασπίζοντας το ύψωμα 1033 "κατά των επιδρομέων του έθνους".

Την ίδια στιγμή δεν υπάρχει κανένα μνημείο για τους 700 και πλέον αντάρτες του Δημοκρατικού Στρατού που έχασαν τη ζωή τους στη μάχη της Φλώρινας (οι περισσότεροι αιχμάλωτοι που δολοφονήθηκαν εν ψυχρώ όταν η μάχη είχε τελειώσει) και παραχώθηκαν σε ένα χωράφι.  Η λήθη πρέπει να είναι επιλεκτική!

Ο νομός Φλωρίνης είναι πρωταθλητής στην ανεργία η οποία ξεπερνάει το 22%. Αν πιστέψουμε όμως το σύνθημα στο τοίχο, η πόλη διαθέτει μια τουλάχιστον βαριά βιομηχανία.

Ο σιδηρόδρομος αποτελεί παρελθόν για την πόλη και το νομό. Έκλεισε με τα τελευταία μέτρα των περικοπών που επέβαλε η Τρόικα. Άσχετα αν με χρήματα της Ευρωπαϊκής Ένωσης η σιδηροδρομική γραμμή είχε ανακαινιστεί πρόσφατα!

Αυτή η πινακίδα με τα δρομολόγια θα συνεχίζει να κοσμεί τον έρημο σταθμό μέχρι να καταλήξει στα σκουπίδια ή σε κάποιο μουσείο.

 

Η Φλώρινα είναι όμορφη πόλη αλλά αυτό φαίνεται δεν το εκτιμούν οι κάτοικοι. Όπως φαίνεται από τις αναρτήσεις προτιμούν να πηγαίνουν εκδρομή.

Βέβαια το πιο εντυπωσιακό αξιοθέατο της πόλης είναι τα ενοικιαστήρια που καλύπτουν κάθε διαθέσιμη επιφάνεια. Γιατί όλοι θέλουν να νοικιάσουν το σπίτι τους;

Ο “γιατρός της πείνας”  έβαλε λουκέτο αλλά δεν έμαθα αν το έκανε  επειδή  γιατρεύτηκαν όλοι ή πήγαν αλλού να βρουν γιατριά.

Πάντως κάποιες γωνιές για τους νοσταλγούς του όμορφου παρελθόντος παραμένουν σαν μικρές οάσεις. Σαν κι αυτό το μπακάλικο.

Που πάμε;

= = = =

Το Eυρωπαϊκό Ίδρυμα CMC- Center Maurits Coppiters διοργανώνει την ετήσια Γενική Συνέλευση του στο Лерин- Φλώρινα, στις 16-17 Σεπτεμβρίου.

 

Το προφίλ του Ιδρύματος:
Το Κέντρο Maurits Coppieters είναι ένα “πολιτικό ίδρυμα σε ευρωπαϊκό επίπεδο” που αναγνωρίστηκε από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο από το 2007.
Το Κέντρο Maurits Coppieters προωθεί την έρευνα της πολιτικής σε ευρωπαϊκό και διεθνές επίπεδο, εστιάζοντας  κυρίως στα εθνικά ζητήματα των κρατών, τη διαχείριση της πολιτιστικής και γλωσσικής πολυμορφίας στις πολύπλοκες κοινωνίες, πολυεπίπεδη διακυβέρνηση, την αποκέντρωση, το κράτος και την συνταγματική μεταρρύθμιση. Αυτοδιάθεση των εθνών δίχως κράτος, πολιτική και οικονομική διακυβέρνηση των μη κεντρικών κυβερνήσεων, διευθέτηση των συγκρούσεων, τα ανθρώπινα δικαιώματα και την προώθηση της ειρήνης.
Παρατηρεί τις αρχές πάνω στις οποίες θεμελιώνεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή τις αρχές της ελευθερίας, της δημοκρατίας, του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών και του κράτους δικαίου. Αναπτύσσει τις δραστηριότητές της με την οικονομική υποστήριξη του ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ και συνεργατών της. Σύμφωνα με τις γενικές διατάξεις του, το Κέντρο Maurits Coppieters επιδιώκει μεταξύ άλλων τους ακόλουθους στόχους και αναφορές:

* Παρατήρηση, ανάλυση και συμβολή στη συζήτηση για θέματα ευρωπαϊκής δημόσιας πολιτικής με ιδιαίτερη έμφαση στο ρόλο των εθνικών κινημάτων της Περιφέρειας της Ευρώπης και η διαδικασία της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης.
* Υπεράσπιση του δικαιώματος στην αυτοδιάθεση του λαού-έθνους δίχως κράτος και της δημοκρατικής αρχής του σεβασμού για να αποφασίσει με την πλειοψηφία των πολιτών, που εκφράζονται ελεύθερα μέσα από μια διαβούλευση ή ένα δημοψήφισμα.
* Να χρησιμεύσει ως πλαίσιο για τις εθνικές ή περιφερειακές ομάδες προβληματισμού, πολιτικά ιδρύματα και ακαδημαϊκούς, για να μπορούν να εργασθούν από κοινού σε ευρωπαϊκό επίπεδο.
* Συγκέντρωση και διαχείριση των πληροφοριών για επιστημονικούς σκοπούς σε όλα τα εθνικά και περιφεριακά κινήματα, τις οργανώσεις, τις δομές.
* Διάθεση πληροφοριών στο κοινό σχετικά με την εφαρμογή της αρχής της επικουρικότητας στο πλαίσιο μιας Ευρώπης των Περιφερειών.
* Η προώθηση της επιστημονικής έρευνας σχετικά με τη λειτουργία και την ιστορία όλων των εθνικών και περιφερειακών κινημάτων στην ΕΕ.
* Ανάπτυξη δράσεων για ανοικτές πηγές πληροφοριών και ιστορικές πηγές πληροφόρησης με ένα δομημένο και ελεγχόμενο τρόπο, με στόχο την οικοδόμηση ενός κοινού δικτύου δεδομένων για τα θέματα του εθνικισμού και της περιφερειακής συνεργασίας στην Ευρώπη.
* Η διατήρηση των επαφών με όλες τις οργανώσεις που δραστηριοποιούνται σε εθνικά κινήματα και τα θεσμικά όργανα της ΕΕ.

Το Κέντρο Maurits Coppieters κάνει όλες τις απαραίτητες ενέργειες για την προώθηση και την επίτευξη των υψηλότερων δηλωμένων στόχων πάντοτε τηρώντας τις αρχές επί των οποίων βασίζεται η Ευρωπαϊκή Ένωση, δηλαδή τις αρχές της ελευθερίας, της δημοκρατίας, του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των θεμελιωδών ελευθεριών και του κράτους δικαίου .
Το γεωγραφικό πεδίο εφαρμογής του Κέντρου Maurits Coppieters είναι η Ευρωπαϊκή Ένωση μαζί με τις υποψήφιες χώρες της ΕΕ και δυνάμει υποψήφιες χώρες.
Οι επαφές και η λειτουργία του οργανισμού βασίζονται πλέον σε 6 κράτη μέλη της ΕΕ, αλλά είναι ενεργός σε 10 περιοχές, έθνη χωρίς κράτος, συνταγματικές περιφέρειες. Η CMC επιθυμεί να διευρύνει τον αριθμό των εταίρων σε κράτη μέλη και ο αριθμός των εταίρων των περιοχών που ασχολούνται με αυτό το έργο.

Τα μέλη του Ιδρύματος: