UPDATED Καταστατικό Εκπαιδευτικής και Πολιτιστικής Κίνησης Έδεσσας

UPDATED Οπως σας υποσχεθήκαμε δημοσιεύουμε ΣΕ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΌΤΗΤΑ το καταστατικό λειτουργία της Μ.Κ.Ο. Εκπαιδευτική και Πολιτιστική Κίνηση Έδεσσας η οποία έιναι πλέον γεγονός.

"Educative and Cultural Movement of Edessa (Voden) It is with great honor that I announce the formation of a new Non Governmental Organization (NGO), the Educative and Cultural Movement of Edessa. The association was officially registered in Voden, Aegean Macedonia, on February 11, 2009 and is a non-profit association. The statute consists of five individuals who are dedicated to romoting the needs of Education and Cultural activities in Aegean Macedonia.The objectives and activities are two fold, the first objective is teach the Macedonian Language and History. The association is pleased to announce that starting this summer (for two months) classes will be available in Voden and the surrounding Villages. For the first time local Macedonians will have an opportunity to read and write in their Macedonian mother tongue. Further plans are in the works to expand the classes to the Lerin and Kostur regions.The second objective is to promote Cultural and Traditional activities throughout Aegean Macedonia and develop relations with the people in the Republic of Macedonia and the Macedonian minorities that live in many Balkan States and the Diaspora. The association will use every opportunity to promote our rich and vibrant Macedonian Culture through music, songs and dance. Lastly, and I wish to make this clear, this new NGO has no political affiliation or motive with any other political organization in Aegean Macedonia or any political organization in the Diaspora.

Best wishes,

Jim Daikos"

Αντε και του χρόνου!!!

Το «τεχνητα» κατασκευασμενο προβλημα σε σχεση με το ονομα της γειτονικης χωρας... οι δηλωσεις Μπακογιαννη... η πεπονοφλουδα της ελληνικης πολιτικης... ρεαλιστικες προτασεις...

Το «τεχνητα» κατασκευασμενο προβλημα σε σχεση με το ονομα της γειτονικης χωρας... οι δηλωσεις Μπακογιαννη... η πεπονοφλουδα της ελληνικης πολιτικης... ρεαλιστικες προτασεις...

Φλώρινα/Lerin - 27 Μαρτίου 2009

Είναι γνωστό ότι εδώ και χρόνια λειτουργεί σχετικά «ομαλά» η συνεργασία των δύο χωρών τόσο σε διμερές όσο και στο διεθνές περιβάλλον με το «περιγραφικό» όνομα «πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας» σύμφωνα με τις αποφάσεις του ΟΗΕ αρχές του 1991 όταν έθεσε ζήτημα η Ελλάδα μετά την ανεξαρτητοποίηση της γειτονικής χώρας.

Κατ’ αρχήν δεν υπάρχει πρόβλεψη για χρήση συντομογραφίας του «ονόματος», FYROM ούτε διεθνώς ούτε στην «Ενδιάμεση Συμφωνία» ανάμεσα στις δύο χώρες. Συγκεκριμένα δεν υπάρχει η πρόβλεψη για προσωρινή χρήση η συντομογραφία «Π.Γ.Δ.Μ.» στα ελληνικά, ή «FYROM» στα αγγλικά για το «former Yugoslav Republic of Macedonia» αλλά προβλέπεται η τήρηση χρήσης του πλήρους «περιγραφικού» ονόματος και όχι «συντομογραφίες» και μάλιστα σε διμερές και διεθνές περιβάλλον σχετιζόμενο με το Ο.Η.Ε. μέχρι τη διευθέτηση του «προβλήματος».

Όμως η Ελλάδα «σπρώχνει» συστηματικά εξ αρχής σε διάφορα Forum, διεθνείς Ενώσεις, Ομοσπονδίες όπως Αθλητισμού, Πολιτισμού, διαχρονικά σε διεθνές και ελλαδικό επίπεδο τη συντομογραφία F.Y.R.O.M. ή FYROM αποφεύγοντας τη χρήση του «περιγραφικού ονόματος», γιατί εντός «περιγραφικού» αποφεύγεται η χρήση του όρου «Μακεδονία», (προφορικά και γραπτά) όπως ο «διάβολος το λιβάνι». Σε ελληνικά ΜΜΕ εύκολα θα δείτε τη χρήση ΠΓΔΜ ή FYROM, ακόμη γελοιότερου όρου «ΦΥΡΟΜ», απόδειξη της παραπάνω ρήσης. Σε διεθνές περιβάλλον εκτίθεται η χώρα μας ακόμη και σε διεθνείς Ενώσεις «Ψαράδων» ή «Κυνηγών». Εκπρόσωποι του Ελληνικού κράτους, ακολουθώντας οδηγίες του ΥΠΕΞ δημιουργούν και αναστατώνουν τις διοικήσεις φορέων, απαιτώντας σε πρώτο επίπεδο χρήση συντομογραφίας ή σε δεύτερο επίπεδο «περιγραφικό όνομα», ξευτελίζοντας την εικόνα της χώρας στο εξωτερικό.

Η «στροφή-αποκάλυψη» σε πολιτική εκβιασμού της Ελλάδος κατά της Δημοκρατίας της Μακεδονίας.

Είναι σαφέστατο ότι είναι υπογεγραμμένο από τη χώρα μας (Ενδιάμεση Συμφωνία), η βάση της οποίας η Ελλάδα δεν έχει δικαίωμα παρεμπόδισης την είσοδό της γειτονικής χώρας σε διεθνείς Οργανισμούς με το περιγραφικό όνομα «πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας», όπως ακριβώς αναφέρεται στην Ενδιάμεση Συμφωνία. Είναι γνωστό ότι λίγο πριν το «veto» στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ στο Βουκουρέστι, χρησιμοποιούσε και σέβονταν η Ελλάδα κατά κόρον το «περιγραφικό όνομα» της γειτονικής χώρας, (είτε τη συντομογραφία καταχρηστικά), πολλά χρόνια μετά το «πεπερασμένο» όριο ισχύς της Συμφωνίας το 2002. Άρα έχει σύμφωνα με την ελληνική πρακτική «παρατεταμένη» σε ισχύ η Ενδιάμεση Συμφωνία άτυπα, από τη «λήξη» της ισχύος από το 2002 έως σήμερα. Αν υποστηρίζει ή υποστηρίξει η ελληνική πλευρά (Δικαστήριο Χάγης μετά τη προσφυγή των γειτόνων μετά τη παρεμπόδιση για είσοδο στο ΝΑΤΟ) ότι δεν έχει δεσμευτικό χαρακτήρα η Συμφωνία, επειδή έχει πεπερασμένο χρόνο επτά ετών μετά το 1995, δεν στέκει.

Γιατί δεν σεβάστηκε-παρεμπόδισε η Ελλάδα την είσοδο της γειτονικής χώρας στο ΝΑΤΟ? Γιατί ακριβώς η ενέργεια υποκρύπτει-αποκαλύπτει τους κρυφούς «πόθους» και «ευχές» για διάλυση της γειτονικής χώρας. Η συνεχής παρεμπόδιση της γειτονικής χώρας στο δρόμο για συμμετοχή της Δημοκρατίας της Μακεδονίας σε Ε.Ε. και σε διεθνείς οργανισμούς προσπαθεί αμείωτα για αποσταθεροποίησή της. Η Ελλάδα θεωρεί «καλό» για την ελληνική πολιτική να επιτύχει το στόχο να μείνει εκτός ΝΑΤΟ ή Ε.Ε. η γειτονική χώρα, να είναι εκτός από αυτούς τους δύο μεγάλους πολιτικούς ισχυρούς Οργανισμούς. Οι «Σαμαράδες» επενδύουν στο χρόνο την ελπίδα «διάλυσης» της γειτονικής χώρας, κάνοντας επίσης «προσευχές» για διεθνικές εντάσεις-συγκρούσεις (Αλβανο-Μακεδονικές) για εσωτερική αποσταθεροποίηση της Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Αυτή είναι πολιτική εθνικιστική, κατασκευής εχθρού, που εφαρμόζει το «βαθύ κράτος» της Ελλάδος τις τελευταίες δύο δεκαετίες.

Η άρνηση της χρήσης της συνταγματικής ονομασίας της γειτονικής χώρας, υποστηρίζει το ΥΠΕΞ στο διεθνές περιβάλλον, ως πρόφαση μεταξύ άλλων «επιχειρήματα», περί «αλυτρωτισμού». «Πασπάλισμα πολιτικής» με επιχειρήματα για «κληρονομικά δικαιώματα» επί πολιτισμού αρχαίου κόσμου. Κυρίως επαναλαμβάνεται συνεχώς οι θέσεις εντός της χώρας για «πολίτες που τρων κουτόχορτο», χορτασμένους δεκαετίες από «μύθους» εθνικιστικής ιδεολογίας. Όταν τολμούν στο εξωτερικό Έλληνες διπλωμάτες να επαναλαμβάνουν ανάλογα «ιστορικά» επιχειρήματα εισπράττουν πολλές φορές, τουλάχιστον ειρωνικά μειδιάματα. Παρατηρείται στροφή τα τελευταία χρόνια στο ΥΠΕΞ από την «ιστορική επιχειρηματολογία», σε πολιτικές ανάδειξης δήθεν «αλυτρωτικής» πολιτικής των γειτόνων.

Πολιτικές ακροβασίας...

Η Ελλάδα υποστηρίζει το τελευταίο διάστημα ότι πρέπει να υπάρχει γεωγραφική πρόθεση μπροστά από τη λέξη «Μακεδονία» της γειτονικής χώρας σε ότι αφορά το λεγόμενο πρόβλημα, με την αμφισβήτηση της Ελλάδος για τη χρήση του συνταγματικού ονόματος της γειτονικής χώρας, ως «καλή» βάση για «λύση». Διατυμπανίζει συνεχώς σε διεθνές επίπεδο ότι πρόκειται για το πρώτο «βήμα συμβιβασμού», «μεγαλόθυμη» υποχώρηση της αρχικής θέσης «όχι όνομα Μακεδονία», περιμένοντας ανάλογα από την «άλλη πλευρά». Η ελληνική εξωτερική πολιτική υποστηρίζει-επιχειρηματολογεί ότι η χρήση του ονόματος «Μακεδονία» από τη γειτονική χώρα υποκρύπτει αλυτρωτικές βλέψεις εναντίον της Ελλάδος γιατί «μονοπωλεί» τον όρο «Μακεδονία» με τη χρήση του συνταγματικού της ονόματος του κράτους. Η θέση της χώρας είναι υποκρισία, αντίφαση, έως επικίνδυνη για την ειρήνη στο μέλλον για τους παρακάτω λόγους.

Συγκεκριμένα η συζήτηση-πρόταση δήθεν «υποχώρηση» της Ελληνικής πολιτικής περί γεωγραφικών προσδιορισμών όπως για Βόρεια ή Άνω Μακεδονία λογικά γεννούν το συνειρμό ότι υπάρχει Νότια ή Κάτω Μακεδονία «διαιρεμένη». Αναλυτικά αυτόματα ο οποιοσδήποτε μη υποψιασμένος, λογικός άνθρωπος, θα σκεφτεί- αναρωτηθεί: Γιατί η Βόρεια και η Νότια Μακεδονία είναι χωρισμένη; Μήπως όπως το Βιετνάμ ή η Κορέα; Μήπως πρέπει να είναι «Ενωμένη»; Δεν είναι τυχαίο ότι ο αλυτρωτισμός στη χώρα μας σχετικά με τη Βόρεια Ήπειρο ονειρεύεται «ένωση» με την Ήπειρο με τη «Μητέρα πατρίδα», την Ελλάδα. Στα περί «Άνω Μακεδονία» γίνεται λόγος στην ελληνική εθνικιστική ιδεολογία για την ελληνική αρχαία Μακεδονία όπου στα πλαίσια του μακεδονικού βασιλείου υπάρχει η περιοχή Άνω Μακεδονία, στη σημερινή νότια ζώνη της χώρας, Δημοκρατία της Μακεδονίας. Κάθε Έλληνας εθνικιστής θα κάνει το συνειρμό ότι η σημερινή-αρχαία νότια ζώνη της χώρας δεν «απελευθερώθηκε» κατά των βαλκανικών πολέμων 1912-13. Τροφή στους εθνικιστές να ονειρεύονται την ενσωμάτωση-κατάκτηση της «Άνω Μακεδονίας» στο μέλλον είναι η οποιαδήποτε πρόταση «λύση» περί γεωγραφικών προσδιορισμών. Φυσικά δεν αποκλείεται γεωγραφικό πρόθεμα να φουσκώνει το μυαλό σε γραφικούς εθνικιστές στη γειτονική χώρα διαχρονικά. Το θεωρώ «γραφικό» το σύνθημα-ιδεολόγημα από οποιονδήποτε άτομο και οποιανδήποτε πολιτική εκφράζεται σε μια μικρή, φτωχή, αδύναμη χώρα που δεν μπορεί να εφαρμόζει οποιαδήποτε μεγαλοϊδεατική πολιτική.

Η ονομασία της χώρας «Δημοκρατία της Μακεδονίας» είναι η πλέον «ουδέτερη», ρεαλιστική ονομασία για τη γειτονική χώρα, όταν μιλάμε για «τεχνικές λύσεις». Το πολιτικό πρόθεμα «Δημοκρατία της», περιγράφει πολιτική-κρατική οντότητα. Στην διεθνή χρήση «Republic of». Αποτελεί την ιδανική λύση που περιγράφει επ’ ακριβώς κρατική-πολιτική οντότητα μιας ανεξάρτητης χώρας που δεν έχει καμία πολιτική σχέση με περιοχές στις γειτονικές χώρες, γιατί πολύ απλά είναι γεωγραφικές «Μακεδονίες» (Βουλγαρία, Αλβανία) η γεωγραφικές-διοικητικές περιοχές (Ελλάδα). Δεν αποτελούν αντίστοιχες πολιτικές-κρατικές οντότητες όπως π.χ. Ομοσπονδίες ή αυτόνομες περιοχές, με ίδια ονομασία ούτε στην Ελλάδα, ούτε στη Βουλγαρία ούτε στην Αλβανία. Στη χώρα μας είναι απλά διοικητικές Περιφέρειες που περιγράφουν ακριβώς τη διοικητική διαίρεση στη Βόρεια Ελλάδα με πολιτικό-γεωγραφικό πρόθεμα όπως οι «Περιφέρεια Δυτικής Μακεδονίας», «Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας», «Περιφέρεια Ανατολικής Μακεδονίας», που διαχωρίζει τη κρατική οντότητα στη γειτονιά μας. Ξεκάθαρα δεν μπορεί να υπάρχει καλύτερη λύση ως έχει όπως είναι ακριβώς τώρα.

«Πάτησε πεπονόφλουδα» άλλωστε με τις δηλώσεις της η κ. Μπακογιάννη στη πρόσφατη επίσκεψη στις Η.Π.Α. περί διαιρεμένης Μακεδονίας. Λάθος για διαιρεμένη Μακεδονία, λάθος ακόμη και στα ποσοστά διαίρεσης του γεωγραφικού χώρου της Μακεδονίας ως οριζόμενο το τελευταίο αιώνα τα όρια της περιοχής.

Δηλώσεις Μπακογιάννη σε ανάλογη ερώτηση: …Κανένας δεν επιθυμεί να αλλάζει όνομα σε κανέναν…θα ήθελα να επισημάνω…Η Μακεδονία είναι μεγάλη γεωγραφική περιοχή. 51% ανήκει στην Ελλάδα, 38% ανήκει στη Βουλγαρία…δεν γνωρίζω ακριβώς…νομίζω 27% στη Φύρομ και 1% στην Αλβανία…

Δείγμα έλλειψης γνώσης του θέματος-αμηχανία, μήπως στα μαθηματικά; Γιατί το 100% γίνεται 127%;*

Γενικά η δήλωση Μπακογιάννη και της επιχειρηματολογίας Υ.Π.Ε.Ξ. περί σταθερότητας στη περιοχή, περί καταδίκης «μακεδονικού αλυτρωτισμού» ως προϋπόθεση η χρήση γεωγραφικού προθέματος για τη γειτονική χώρα είναι η απόλυτη αντίφαση Μπακογιάννη και «Συμβούλων».

Τελικά όταν η κ. Μπακογιάννη και οποιοσδήποτε αναφέρεται σε διαιρέσεις-διαχωρισμένης περιοχής, ειδικά τέτοια συζήτηση-πτυχή για το Μακεδονικό, ακροβατικές λύσεις, ασκήσεις ονοματολογίας, ρίχνει νερό στο μύλο στους εθνικιστές «ένθεν και ένθεν». Σε γραφικούς «ένθεν» εκεί και σοβαρούς «ένθεν» εδώ. Τροφή στους βαλκανικούς εθνικισμούς για τις επόμενες δεκαετίες.

Εξακολουθεί να υπάρχει συνεχής ρητορική και πολιτική για επινόηση εχθρού, πολιτικές-λάσπης, εναντίον μικρής αδύνατης, φτωχής χώρας. Χαρακτηριστική πολιτική και εκφραστής ο Σαμαράς και οι «Σαμαράδες». Άλλωστε αποκάλυψη-δηλώσεις σε εφημερίδα Καθημερινή, και κρατικό κανάλι ΝΕΤ * όπου μεταξύ άλλων υποστηρίζει την «παρεμπόδιση» της γειτονικής χώρας σε ΝΑΤΟ Ε.Ε. με την ελπίδα και την επένδυση στο χρόνο, ώστε θα διαλυθεί η Δημοκρατία της Μακεδονίας. Σε αυτά τα πλαίσια δεν αποκλείεται εκτός από γεωγραφικούς όρους να παίξει το ΥΠΕΞ με «νέους» όρους όπως «Νέα» για τη γειτονική χώρα προτείνοντας ανάλογο πρόθεμα. Πεμπτουσία αμφισβήτησης επιλογής ταυτότητας, απ’ τη μία απαιτώντας «νέα» ταυτότητα και «νέα» γλώσσα για τους γείτονες, απ’ την άλλη κατοχύρωση στην Ελλάδα του αρχαίου μακεδονικού κόσμου. Επιθυμεί το ΥΠΕΞ «με ένα σμπάρο δύο τρυγόνια». Κλασσική εθνικιστική αρχαιόπληκτη πολιτική. Απόδειξη ανασφάλειας της σύγχρονης ελληνικότητας σκάβοντας συνεχώς στο αρχαίο παρελθόν.

Τέλος, η άρνηση γενικά το δικαιώματος της γειτονικής χώρας στη χρήση με το συνταγματικό της όνομα σε διμερής ή διεθνής επίπεδο, και η επιμονή για γεωγραφικούς ή άλλους «νέους» προσδιορισμούς στοχεύει στην «αποεθνικοποίηση» της γειτονικής χώρας με την άμεση και έμμεσα αμφισβήτηση της ταυτότητας του λαού της Δημοκρατίας της Μακεδονίας. Είναι το κλειδί του ζητήματος και η πεμπτουσία της ελληνικής εθνικιστικής πολιτικής από το 1991 έως σήμερα. Η άρνηση αναγνώρισης κράτους της δικής του ταυτότητας και γλώσσας ισχύει διαχρονικά, εφαρμοζόμενη πολιτική από όλους τους Υπουργούς και κυβερνήσεις μέχρι σήμερα. Δεν αποδέχεται η Ελλάδα το δικαίωμα στον αυτοπροσδιορισμό κάθε λαού. Όχι μόνο είναι προσβολή κατά του λαού της γειτονικής χώρας αλλά ουσιαστική αιτία ώστε να μην υπάρχει αλληλοσεβασμός ανάμεσα σε λαούς, έθνη, κράτη. Συνιστά a priori εχθρική πολιτική της Ελλάδος, μη παραγωγική για τη περιοχή των Βαλκανίων, γενικότερα για την Ευρώπη, υποθήκη αρνητικών προτύπων στη χώρα μας σε ότι αφορά τις νέες γενιές των συμπολιτών μας.

Παύλος Φιλίποβ Βοσκόπουλος
Μέλος Πολιτικής Γραμματείας της Ε.Ε.Σ.-ΟΥΡΑΝΙΟΥ ΤΟΞΟΥ
Μέλος Πολιτικού Γραφείου Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας- Ευρωπαϊκό Πολιτικό Κόμμα

ΥΓ 1. Όταν η κ. Μπακογιάννη και οι συνοδοιπόροι στο ΥΠΕΞ μιλούν για «εθνικισμούς» στη γειτονική χώρα διαχρονικά αλλά και με πρόσφατη αφορμή τα graffiti από γραφικούς νεαρούς στα ελληνικά λεωφορεία στην Οχρίδα, συνθήματα όπως «United Macedonia», ποιός τους οπλίζει-σπρώχνει σε τέτοιες λογικές; Δικαιολογούν την ενέργεια αυτή η λογική-δήλωση ΥΠΕΞ για «διαιρεμένη» Μακεδονία, για «γεωγραφικούς προσδιορισμούς» για το όνομα της γειτονικής χώρας;

ΥΓ 2. Όταν τα ελληνικά ΜΜΕ και ελληνικό ΥΠΕΞ μιλούν για «επίθεση» κατά ελληνικών λεωφορείων και Ελλήνων ταξιδιωτών στην Οχρίδα, έχουν ενημερώσει την ελληνική κοινή γνώμη πόσα δεκάδες αυτοκίνητα ταξιδιωτών των γειτόνων στην Ελλάδα έχουν σπάσει Έλληνες εθνικιστές τα αυτοκίνητά τους από το 1991 μέχρι σήμερα; Έλληνες πολίτες που κατοικούν κοντά στα σύνορα με τη γειτονική χώρα που τακτικότατα επισκέπτονται τη Δημοκρατία της Μακεδονίας άκουσαν για «Ταξιδιωτικές οδηγίες» του ΥΠΕΞ ώστε να προσέχουν στο ταξίδι τους. Εντός της Ελλάδος «ξεκαρδίστηκαν» στις συνοριακές περιοχές για την «Οδηγία». Η προσπάθεια δε «λάσπωσης» της γειτονικής χώρας σε διεθνές επίπεδο με τέτοιου τύπου «Οδηγίες» έχει «κοντά ποδάρια» στην αδιέξοδη ελληνική πολιτική τελευταίων δύο δεκαετιών. Τακτικές κινήσεις πολιτικής, «άσφαιρα πυρά».

ΥΓ 3. Οταν το Υπουργείο Εξωτερικών καλεί τη γειτονική χώρα να συλλάβει όσους έγραψαν τα graffiti (ωμή παρέμβαση στη γειτονική χώρα;) έχουν συνεργαστεί με το Υπουργείο Εσωτερικών στην Ελλάδα, ώστε να έχουν συλλάβει Έλληνες εθνικιστές που έσπασαν αυτοκίνητα σε Θεσσαλονίκη κυρίως και αλλού συνεχώς από το 1991 μέχρι σήμερα; Όταν πολίτες της γειτονικής χώρας ζήτησαν συνδρομή από ελληνικά όργανα-αστυνομία, όταν μάλιστα αντί να δεχτούν (σύμφωνα με το νόμο) τις μηνύσεις ξένων πολιτών εναντίων αγνώστων, πετούσαν το διαβατήριο του επισκέπτη στο πάτωμά (περίπτωση παλαιότερα σε αστυνομικό τμήμα Έδεσσας), βρίζοντας μάλιστα τον μηνυτή πολίτη της γειτονικής χώρας; Πόσοι αστυνομικοί τιμωρήθηκαν σε ανάλογες περιπτώσεις;

ΥΓ 4. Όταν ο Δήμαρχος Οχρίδας καταδίκασε την ενέργεια των νεαρών εθνικιστών, ποιός Δήμαρχος στη χώρα μας έστω ένας, έχει καταδικάσει “εθνικιστικές” ενέργειες στη χώρα μας εναντίων επισκεπτών; Στο Μακεδονικό, με συλλαλητήρια και όχι μόνον, όλα αυτά τα χρόνια στη Βόρεια Ελλάδα κυρίως, “αδελφωμένοι” κράτος, εκκλησία, δήμαρχοι, ΜΜΔ (Μέσα Μαζικής Διαστρέβλωσης) όλοι τους συνέβαλλαν-συμβάλλουν στην «πολιτική σχιζοφρένεια» διαχρονικά στο γενικότερο ζήτημα.

ΥΓ.5 Πρόταση προς ΥΠΕΞ. Δεν προτείνεται καλύτερα αντί το FYROM-former Yugoslav Republic of Macedonia το F.E.R.O.M.-future European Republic of Macedonia? (Μελλοντική Ευρωπαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας). Δεν είναι καλύτερο γεωγραφικό πρόθεμα για όπως ευαγγελίζονται δήθεν «έντιμο συμβιβασμό» οι «φωστήρες» τους ΥΠΕΞ; Δεν είναι η τέλεια πρόταση κ. Μπακογιάννη αν δεν σκέφτονται καθόλου περί πολιτικών (έξυπνες και παραγωγικές «λύσεις») και όχι γεωγραφικών προσδιορισμών;

* http://www.youtube.com/watch?v=yNq2brF7Qnc
** http://www.youtube.com/watch?v=dioYMAxQQuo

----------------------
Απο την ιστοσελίδου του Ουράνιου Τόξου
http://www.florina.org/news/2009/march27_g.asp

Θρίαμβος των αντιεθνικιστικών απόψεων σε τηλεοπτική αντιπαράθεση σε ελληνικό κανάλι

Θρίαμβος των αντιεθνικιστικών απόψεων σε τηλεοπτική αντιπαράθεση σε ελληνικό κανάλι

Του Νάσου Θεοδωρίδη – Δικηγόρου Αθηνών

Σε περιφανή θρίαμβο του Ουράνιου Τόξου, του EBLUL, του Παρατηρητηρίου του Ελσίνκι και γενικά των προοδευτικών αντιεθνικιστικών απόψεων εξελίχτηκε (μάλλον αναπάντεχα) η εκπομπή του Χαρδαβέλλα στο κανάλι Άλτερ για τη μακεδονική μειονότητα. Η αποφασιστικότητα και το σθένος του αγωνιστή Παύλου Βοσκόπουλου, η ήρεμη δύναμη του Θανάση Παρίση και ο απολαυστικός καυστικός τρόπος προσέγγισης των ζητημάτων από το Γρηγόρη Βαλιανάτο οδήγησαν σε κατά κράτος ΗΤΤΑ των εκπροσώπων του υπερπατριωτισμού. Οι βουλευτές Πλεύρης, Τζαμτζής και Σγουρίδης προσπάθησαν ανεπιτυχώς να επιβληθούν με κραυγές, αλλά ήταν τέτοιος ο καταιγισμός της αλήθειας που ανέβλυζε από τα επιμέρους θέματα και ντοκουμέντα που τελικά δεν μπόρεσαν να πετύχουν αυτό που αρχικά επεδίωκαν με λύσσα. Δηλαδή το να κατασπαράξουν τα υποψήφια θύματα τους. Η σταθερή επιμονή με την οποία ο Γρηγόρης αναφερόταν στη Σύμβαση Πλαίσιο του Συμβουλίου Ευρώπης (απαντώντας στα «επιχειρήματα’ των υπολοίπων περί Λωζάνης), η επιχειρηματολογία για το μακεδονικό λεξικό Αμπεσαντάρ που είχε τυπώσει το ίδιο το ελληνικό κράτος το 1925 αναγνωρίζοντας έτσι την ύπαρξη γλώσσας, καθώς και το έγγραφο - ντοκουμέντα που ο Βοσκόπουλος έβγαλε στον αέρα με την επίσημη απογραφή που η ίδια η Ελλάδα είχε κάνει το 1920 και μιλούσε καθαρά για μακεδονική μειονότητα ΕΚΑΝΑΝ ΣΚΟΝΗ τους υπερπατριώτες του πάνελ, που η άγνοια τους για τις νέες διεθνείς νομικές εξελίξεις βάδιζε χέρι χέρι με το φανατισμό τους. Το βασικό όμως ερώτημα που τους στρίμωξε όλους ήταν αυτό που επαναλάμβανε διαρκώς ο Παύλος. Ότι δηλαδή "τι αρνητικό υπάρχει στο να έχουμε πλούτο διαφορετικών εθνοτήτων και πολυπολιτισμικότητα - τι φοβάστε? - ποιον φοβάστε? - γιατί μας φοβάστε?". Παρόλο που στην Ελλάδα (έτσι που την καταντήσανε) είναι ελάχιστοι οι ανοιχτόμυαλοι τηλεθεατές, το παραπάνω ερώτημα σίγουρα θα έβαλε πολλούς σε (γόνιμο) προβληματισμό. Συγκλονιστικά ήταν και τα βίντεο με μαρτυρίες των ίδιων των κατοίκων της βορειοδυτικής Ελλάδας, που δήλωναν ξεκάθαρα ότι έχουν μακεδονική συνείδηση και ότι νιώθουν Μακεδόνες (και μάλιστα σε τυχαίο δείγμα πληθυσμού που ερωτήθηκε από τους ρεπόρτερς του ελληνικού καναλιού), όπως και της συμπαθέστατης γριάς Μακεδόνισσας αντάρτισσας από την άλλη πλευρά των συνόρων που δήλωνε ότι «απλά θέλουμε να μας αναγνωρίσουν ότι ανήκουμε σε μια διαφορετική ομάδα». Η έκπληξη πάντως ήταν η σχετικά μετριοπαθής και θετική στάση του ίδιου του δημοσιογράφου Χαρδαβέλα, ο οποίος (δίχως βέβαια να απομακρύνεται από τις παραδοχές του Πατριωτικού Μπλοκ) υπήρξε ένας "δίκαιος διαιτητής" στη συγκεκριμένη τηλεοπτική αντιπαράθεση, και δεν ήταν λίγες οι φορές που διατύπωνε την άποψη ότι πρέπει να γίνει διάλογος της Ελλάδας με τη συγκεκριμένη μειονότητα προκειμένου να καταλήξει κάπου αυτή η διαδικασία (κάτι βεβαίως που δεν δέχεται με τίποτε το βαθύ κράτος του εκάστοτε υπουργείου Εξωτερικών). Την ίδια άποψη υποστήριξε από τηλεφώνου και ο δημοσιογράφος Λιάνης, γεγονός που δείχνει ότι ακόμη και γνωστοί δημοσιογράφοι επισημαίνουν πλέον στο Σύστημα Εξουσίας στην Ελλάδα ότι είναι αδύνατο να ...συμμαζευτούν τα ασυμμάζευτα. Το σοκ που προκάλεσε στο βαθύ κράτος η έκθεση Μακντούγκαλ, ως επίσημο κείμενο του ΟΗΕ, ήταν άνευ προηγουμένου. Μάλιστα ο Θ. Πλεύρης είχε ξεμείνει τόσο πολύ από λογικά επιχειρήματα, που αναγκάστηκε κάποια στιγμή να πει "εντάξει, δηλώστε απλώς σλαβική μειονότητα"!! Άρα είναι προφανές ότι το επιτυχημένο τρίδυμο Παύλου - Θανάση - Γρηγόρη κατατρόπωσε τους τηλεοπτικούς αντιπάλους.

http://www.trakyaninsesi.com/index.php?option=com_content&view=article&id=60:2009-03-17-17-48-56&catid=1:latest-news

Μακεδόνες φοιτητές

Υπόμνημα των μακεδόνων φοιτητων της Αγίας Πετρούπολης με θέμα τη λόγια μακεδονική γλώσσα (1902)

Και τώρα ανακύπτει το ερώτημα: είναι άραγε αναγκαίο να δημιουργηθεί μια χωριστή μακεδονική λογοτεχνική γλώσσα, ενώ υπάρχουν οι λογοτεχνικές γλώσσες των σερβικών και των βουλγαρικών; Υφίστανται δυο λόγοι για τη δημιουργία της μακεδονικής λογοτεχνικής γλώσσας: 1) Με την ευκαιρία της δημιουργίας της σερβικής λογοτεχνικής γλώσσας – στις αρχές του 19ου αιώνα – δεν αποδόθηκε προσοχή στις καθομιλουμένες γλώσσες της ανατολικής Σερβίας, της δυτικής Βουλγαρίας και της Μακεδονίας, κι επομένως, με την προώθηση της ερζεγοβινικής καθομιλουμένης ως λογοτεχνικής γλώσσας δεν καλύφθηκαν οι ανάγκες της ανατολικής Σερβίας, της δυτικής Βουλγαρίας και της Μακεδονίας. Με την ευκαιρία της δημιουργίας της βουλγαρικής λογοτεχνικής γλώσσας και την υιοθέτηση της ανατολικοβουλγαρικής διαλέκτου ως βάσης ολόκληρης της λογοτεχνικής γλώσσας, επίσης δε δόθηκε η δέουσα προσοχή στις διαλέκτους της ανατολικής Σερβίας, της δυτικής Βουλγαρίας και της Μακεδονίας. Η μεροληψία λοιπόν στη διαδικασία δημιουργίας της βουλγαρικής και της σερβικής λογοτεχνικής γλώσσας δεν έκανε τίποτε άλλο από το να βοηθήσει στον κατακερματισμό των βαλκάνιων και τη διαίρεσή τους σε δυο εχθρικά και ανταγωνιστικά μεταξύ τους στρατόπεδα, σ’ εκείνο ακριβώς το χώρο στον οποίο ενώνονται τα χαρακτηριστικά τόσο της σερβικής όσο και της βουλγαρικής γλώσσας. Από την άλλη πλευρά, εάν στη διαδικασία της δημιουργίας αυτής ή εκείνης της λογοτεχνικής γλώσσας, είχε ανυψωθεί στο επίπεδο της λογοτεχνικής γλώσσας μια από τις καθομιλουμένες των κεντρικών Βαλκανίων, τότε ο ανταγωνισμός μεταξύ των διαφόρων μερών της Βαλκανικής χερσονήσου θα είχε αποφευχθεί και θα μπορούσαν όλοι να ενωθούν σ’ ένα ενιαίο εθνικό και πολιτισμικό όλο. Θεωρούμε ότι οι μακεδονικές διάλεκτοι, οι οποίες αναγνωρίζονται από τους Βουλγάρους σαν εντελώς βουλγαρικές και από τους Σέρβους σαν εντελώς σερβικές, στην πραγματικότητα αποτελούν τον μέσο όρο μεταξύ των καθομιλουμένων γλωσσών σ’ αυτό που είναι σήμερα η Βουλγαρία και η Σερβία, και ως τέτοιες θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως ο συνδετικός κρίκος μεταξύ της Βουλγαρίας και της Σερβίας που είναι τώρα χώρες εχθρικές μεταξύ τους. 2) Ο δεύτερος λόγος για την εξύψωση της μακεδονικής γλώσσας στο επίπεδο της λογοτεχνικής γλώσσας είναι η ανάγκη να αποκρουστούν οι σερβικές και οι βουλγαρικές αξιώσεις για τη Μακεδονία, η απομάκρυνση της εθνικής προπαγάνδας η οποία καταρρακώνει το ηθικό του μακεδονικού πληθυσμού, προκειμένου να διατηρηθεί η κυρίαρχή του σημασία στο πολιτικό πεπρωμένο της Μακεδονίας.

Makedonium, σελ. 56.

Απο τότε πέρασαν 107 ολόκληρα χρόνια. Σ' αυτό το διάστημα το πρώτο ουσιαστικό βήμα για την εξύψωση της μακεδονικής γλώσσας στο επίπεδο της λογοτεχνικής γλώσσας έγινε από το επίσημο ελληνικό κράτος το 1925 με την έκδοση του ABECEDAR. Το παρουσίασε περήφανα στην Κοινωνία των Εθνών ο Έλληνας Επιτετραμμένος Βασίλειος Δερδάμης, στις 10-11-1925, λέγοντας πως "η Μακεδονική γλώσσα είναι διαφορετική από την Βουλγαρική και γι αυτό φτιάχτηκε αυτό το αλφαβητάρι της" με λατινικούς χαρακτήρες (για να ξεχωρίζει από τα βουλγάρικα). "Η απάντηση στο ερώτημα γιατί στο Αμπετσένταρ χρησιμοποιήθηκε το λατινικό αλφάβητο μπορεί να αναζητηθεί στις σημειώσεις του O' Moligni, εξουσιοδοτημένου ειδικού στη Γραμματέα της Κοινωνίας των Εθνών, οποίος σημειώνει: "Μάλλον πρέπει να υποθέσουμε οτι τα κίνητρα είναι περισσότερο πολιτικά και οτι η ελληνική κυβέρνηση θέλησε να τελειώσει μια και καλή με την οποιαδήποτε σλαβική επιρροή ιδιαίτερα της Σερβικής και της Βουλγαρικής προπαγάνδας οι οποίες εμφανίζονται με ένα καινούριο πρόσωπο μέσω του οποίου απειλούνταν και τείθονταν σε κίνδυνο η ελληνική κυριαρχία επι της Θεσσαλονίκης""[1]

Το ντεμπούτο της μακεδονικής γλώσσας ως λογοτεχνικής, στο παγκόσμιο προσκήνιο, έγινε στις 10 Δεκεμβρίου 1948 στον Οργανισμό των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) κατά την υπογραφή της Οικουμενικής Διακήρυξης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα (δείτε εδώ) με κυριλλικούς χαρακτήρες. Στη συνέχεια η λόγια, πλεον, μακεδονική γλώσσα καλλιεργήθηκε στη Δημοκρατία της Μακεδονίας και διδάσκετε στα σχολεία όλων των βαθμίδων. Εκδόθηκαν και εκδίδονται λεξικά, εγκυκλοπαίδειες, βιβλία, εφημερίδες και περιοδικά σε όλον το κόσμο ενώ κορυφαία διεθνή μέσα μεταδίδουν ειδήσεις και στη μακεδονική γλώσσα: BBC, DEUTSCHE_WELLE, VOA. Παραμένει άγνωστο αν η ελληνική κυβέρνηση το 1925 γνώριζε (και έλαβε υπόψη της) το υπόμνημα των μακεδόνων φοιτητών (1902) και συνέβαλε τόσο αποφασιστικά στην εξύψωση της μακεδονικής γλώσσας σε λογοτεχνική. Οπως και να 'χει δεν είμαστε αχάριστοι. Της είμαστε ευγνώμονες γι' αυτό.

---------------- [1]http://www.florina.org/abecedar/001.asp

Jovano, Jovanke

Jovano, Jovanke an old Macedonian song performed by Tose Proeski and Bilja Krstic. Enjoy!

Јовано, Јованке....................Γιόβανο, Γιόβανκε крај Вардарот седиш, мори....δίπλα στο Βαρδάρη στέκεις, μορέ бело платно белиш...............άσπρη βελέντζα ασπρίζεις бело платно белиш, душо......άσπρη βελέντζα ασπρίζεις, ψυχή μου сè нагоре гледаш.................κι όλο προς τα πάνω κοιτάζεις. Јовано, Јованке...................Γιόβανο, Γιόβανκε јас те тебе чекам, мори........εσένα περιμένω, μορέ дома да ми дојдеш...............σπίτι μου να έρθεις а ти не доаѓаш, душо...........μα εσύ δεν έρχεσαι, ψυχή μου срце мое Јовано..................καρδιά μου Γιόβανο. Јовано, Јованке...................Γιόβανο, Γιόβανκε твојата мајка, мори..............η μάνα σου, μορέ тебе не те пушта..................δεν σε αφήνει кај мене да дојдиш, душо.....δίπλα μου να έρθεις, ψυχή μου срце мое Јовано..................καρδιά μου Γιοβάνο. ..........................................................................................................................

Εκθεση του ΟΗΕ για την μακεδονική μειονότητα.

Βιντεο από την συνάντηση της Μακ Ντουγκαλ με μέλη της μακεδονικής μειονότητας στην Ελλάδα.

Η ανεξάρτητη εμπειρογνώμων του ΟΗΕ για θέματα μειονοτήτων Μακ Ντουγκαλ, στην έκθεσή της για θέματα μειονοτήτων στην Ελλάδα καλεί την ελληνική κυβέρνηση «επειγόντως να αποσυρθεί από τη διαμάχη για το αν υπάρχει μακεδονική ή τουρκική μειονότητα στην Ελλάδα και να επικεντρώσει το ενδιαφέρον της στην προστασία των δικαιωμάτων αυτοπροσδιορισμού, ελευθερίας έκφρασης και ελευθερίας τού συνεταιρίζεσθαι για τα μέλη αυτών των κοινοτήτων». Η Μακ Ντάγκαλ ακόμα στα συμπεράσματα της έκθεσής της χαρακτηρίζει τη Συνθήκη της Λωζάννης παρωχημένη και καλεί την Ελλάδα να ακολουθήσει «τα σύγχρονα κριτήρια» για τα θέματα μειονοτήτων. Ολόκληρη η έκθεση στην αγγλική γλώσσα εδώ: http://www.florina.org/news/2009/march05_e.pdf Σχολιασμός της έκθεσης από το BBC στη μακεδονική γλώσσα: http://www.bbc.co.uk/macedonian/news/story/2009/03/090305_greece_minority.shtml

Δυο συνεντεύξεις για διάβασμα

Συνέντευξη πρώτη

ΤΑ ΣΥΛΛΑΛΗΤΗΡΙΑ ΤΟΥ '92 ΚΑΙ Ο ΝΕΟΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΡΑΤΣΙΣΜΟΣ Η Μακεδονία του Ηλία Πετρόπουλου Μια από τις πιο ενδιαφέρουσες συνεντεύξεις του Ηλία Πετρόπουλου φιλοξενήθηκε το 1992 σε περιοδικό των Σκοπίων. Μέσα από τις προσωπικές του εμπειρίες, ο συγγραφέας μιλάει για τη Θεσσαλονίκη, τη Μακεδονία και τον ελληνικό εθνικισμό.

---------------------

Συνέντευξη δεύτερη

Συνέντευξη στο πολιτικό περιοδικό Globus με τον Δημήτρη Ιωάννου, μέλος της πολιτικής γραματείας του Ουράνιου Τόξου.

---------------------

...και ένας χορός. Παϊντούσκα. Το χορό παϊντούσκα τον χορεύουν όλοι οι βαλκανικοί λαοί. Φυσικά και οι Μακεδόνες.

Η Έξοδος των Μακεδονόπουλων

Η μεγάλη έξοδος παιδιών ήταν το 1948, ενώ το 1949 ήρθε η αναγκαστική έξοδος των ανταρτών με την ήττα του Δ.Σ.Ε. και του Κ.Κ.Ε.. Λόγω της φύσης και του τόπου του πολέμου ο μακεδονικός λαός μαζικά πήγε στις ανατολικές χώρες. Από τα μέσα Φλεβάρη ως τις 5 του Μάρτη, οι γονείς από 59 χωριά έδωσαν 4.784 παιδιά. Δύο εβδομάδες αργότερα, την 1η Απριλίου του 1948, η "ΕΞΟΡΜΗΣΗ" περιέγραφε πως "ζώα και κάρα γεμάτα παιδάκια, ολόκληρες φάλαγγες από μικρά παιδιά βαδίζουν προς διάφορες κατευθύνσεις". Η άφιξη μιας τέτοιας φάλαγγας σ' ένα χωριό, αργά τη νύχτα περιγραφόταν με γλαφυρές λεπτομέρειες: "Μερικά περπατούν. Άλλα είναι πάνω στα ζώα κι από κοντά οι μανάδες τους. Είναι απ' τα χωριά Βασιλειάδα (Ζαγορίτσανη), Λιθιά (Κομανίτσοβο), Τσιρίλοβο, Σταυροπόταμος (Μπομπόκι), Τοιχειό (Τιόλιτσα), Κοντορόπη (Μεταμόρφωση). Τα πιο μικρά μισοκοιμούνται πάνω στα γαϊδουράκια". Από τα 150 παιδιά που άρπαξαν οι μοναρχοφασίστες απ' το Μπούφι της Φλώρινας, πολλές μητέρες κατόρθωσαν και πήραν κρυφά μέσα απ' τη Φλώρινα τα 25. Στις 21 Οκτωβρίου του 1947 η Γενική Συνέλευση του Ο.Η.Ε. ψήφισε την ίδρυση της Ειδικής Επιτροπής των Ηνωμένων Εθνών για τα γεγονότα της Ελλάδας (UNSCOB), η οποία αναφέρει κάπου ότι "βρήκαν σημαντικές ενδείξεις για το ότι πολλά από τα παιδιά, ιδιαίτερα στη σλαβόφωνη περιοχή της Δυτικής Μακεδονίας, τα πήραν με τη συγκατάθεση των γονιών τους". Στο χωριό Κάτω Λεύκη (κοντά στην Καστοριά) η Επιτροπή "δεν βρήκε καμιά απόδειξη πως κάποιο παιδί το πήραν παρά τη θέληση των γονιών του". Το ότι τα παιδιά φεύγαν με έγκριση των γονιών τους για τις ανατολικές χώρες μου το επιβεβαίωσε σε προσωπική συζήτηση ένας ηλικιωμένος που τότε ήταν έξι χρόνων περίπου και κατοικούσε σε ένα από αυτά τα χωριά της Καστοριάς ο οποίος συγκεκριμένα μου είπε: "Όταν είδα μαζί με μια άλλη χωριανή κοπελιά περίπου 12 ετών ότι όλα τα παιδιά λείπουν, ξεκινήσαμε για τη Βυσιανιά όπου είχαν στρατοπεδεύσει για να ζητήσουμε να φύγουμε κι εμείς. Όταν φτάσαμε εκεί τόπαμε αλλά αρνήθηκαν οι υπεύθυνοι. Εντωμεταξύ ήρθε η μάνα μου που μας άρχισε στο ξύλο μέχρι το χωριό". Το ελληνικό κράτος σε απάντησή του στην UNSCOB, στις 23 Απριλίου 1948, ανέφερε πως 5.500 παιδιά 3-14 χρονών είχαν απομακρυνθεί από τη γενική διοικητική περιφέρεια της Μακεδονίας και από αυτά περίπου 2.150 είχαν τοποθετηθεί σε διάφορα κέντρα στη Θεσσαλονίκη. Η εφημερίδα "Καθημερινή" έγραφε πως "1000 παιδιά από τα συμμοριοπλήκτους περιοχάς" είχαν επιβιβαστεί σ' ένα πλοίο στη Θεσσαλονίκη και θα μεταφέρονταν στο Καστρί, στην Κηφισιά". Ούτε η UNSCOB ήξερε πόσα από τα 25.000-28.000 παιδιά που έφυγαν για τις ανατολικές χώρες ήταν σλαβόφωνα. του Νίκου Σακελάριου Η συνέχεια εδώ ---------------------------------------------- Πενήντα χρόνια μετά ο Κίρο Γκλιγκόροφ στα Απομνημονεύματά του ερμηνεύει τη σημερινή μη φιλική στάση της Ελλάδας απέναντι στη Δημοκρατία της Μακεδονίας ως εξής: "Δεν έχουν καθαρή τη συνείδησή τους (σσ οι Ελληνες) όχι μόνο γιά τη συμπεριφορά τους προς τη μακεδονική μειονότητα αλλά και για το ότι είχαν αναγκάσει ένα μεγάλο μέρος αυτού του πληθυσμού να "μεταναστεύσει", με την απόφαση να τους αφαιρέσει την υπηκοότητα, να τους κατασχέσει τις περιουσίες, να μην μπορούν να επαναπατριστούν αν δεν δηλώσουν Ελληνες, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι σπάνια ένας Μακεδόνας θα το έκανε. Αυτές ήταν οι δυνητικές αιτίες αυτής της στάσης της Ελλάδας, που σταδιακά μετατράπηκε σε ανοιχτή μη φιλική στάση απέναντη στη Μακεδονία και την ύπαρξή της ως ανεξάρτητο κράτος υπό το όνομα Δημοκρατία της Μακεδονίας." [1] ----------------------- [1]Κίρο Γκλιγκόροφ, ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ, Σκόπια 2000

Ο Τρωικός… Γάιδαρος!

Διαβάστε παρακάτω ένα σημερινό παράδειγμα κλοπής. Ζωντανό μπροστά στα μάτια μας. Η ιστορία αρχίζει κάπως έτσι: Οι μακεδόνες χρήστες στο facebook δημιούργησαν ένα δίκτυο με το όνομα, τι άλλο, Macedonia. Λογικό. Οι έλληνες χρήστες στο facebook δημιούργησαν ένα δίκτυο με το όνομα , τι άλλο, Greece. Λογικό. Το παράλογο αρχίζει από τη στιγμή που μια μερίδα ελλήνων χρηστών internet ζήλεψαν το όνομα του δικτύου Macedonia. Αντί να δημιουργήσουν ένα δικό τους δίκτυο σχετικά με τη Μακεδονία και να προβάλλουν εκεί σε όλο τον κόσμο τις δικές τους θέσεις, προτίμησαν να κλέψουν το δίκτυο Macedonia καταπατώντας κάθε έννοια δημοκρατίας και ελευθερίας στο internet. Με αυτό το τρόπο η συγκεκριμένη μερίδα ελλήνων χρηστών απέδειξε ότι δεν έχει νοοτροπία δημιουργού αλλά νοοτροπία κλέφτη. Το σχέδιο κλοπής που κατέστρωσαν, οι εν λόγω Τρωικοί Γάιδαροι, είναι σαν το Δούρειο Ίππο (Trojan Horse). Αποφάσισαν να γραφτούν μέλη μαζικά στο δίκτυο Macedonia με στόχο να γίνουν περισσότεροι μέσα σε αυτό και έτσι, έμμεσα, να το κατακτήσουν και τελικά να το παρουσιάσουν για δικό τους. Το ερώτημα μου είναι γιατί τα μέλη της συγκεκριμένης μερίδας ελλήνων χρηστών δεν πρόλαβε, χρονικά, να φτιάξει πρώτη το δίκτυο με όνομα Macedonia στο facebook με δεδομένο ότι η Ελλάδα τεχνολογικά είναι πιο προηγμένη χώρα από τη Δημοκρατία της Μακεδονίας και άρα οι έλληνες χρήστες προηγήθηκαν στο internet; Δεν το σκέφτηκε κανείς τους; Η δική μου απάντηση: Όχι δεν το σκέφτηκε κανείς έλληνας χρήστης του internet! Δεν κάθονται να σκεφτούν να δουλέψουν και να δημιουργήσουν οι άνθρωποι. Περιμένουν να δημιουργήσουν κάτι καλό οι άλλοι και μετά να πάνε να το κλέψουν υποβιβάζοντας τους εαυτούς τους στο επίπεδο του κλέφτη. Δείτε την απόπειρα κλοπής ζωντανά εδώ: http://www.facebook.com/group.php?gid=119820545516&ref=mf

Με τους Μακεδόνες στη Μακεδονία την Ελληνική.

Το παραπάνω video είναι του 2008. Το περιεχόμενό του αναφέρεται στα τελευταία 15 χρόνια. Το παρακάτω κείμενο είναι του 1932. Το περιεχόμενό του αναφέρεται στα προηγούμενα 50 έτη.

Είναι γεγονός χωρίς αμφισβήτηση πως πάνω στη ζωή και την κατάσταση της μακεδονικής εθνότητας έχουν λίγα πράγματα γραφτεί ως τώρα. Σήμερα που το πράγμα αποχτά μια όλως ιδιαίτερη σημασία για μας και το κίνημά μας, μια έρευνα γενική ανάμεσα στους καταπιεσμένους Μακεδόνες είναι απαραίτητη. Θα δώσουμε όσο το δυνατό μια πιο συντομευμένη εικόνα της υπόθεσης μα πάντα με στοιχεία αρκετά. Χωρίς άλλο δεν υπάρχει άλλος λαός απ' το μακεδονικό - μέσα στη Βαλκανική που να βασανίστηκε όσο αυτός. Πάνω από 50 χρόνια βρίσκεται κάτω από διαρκή διωγμό - εξόντωση. Στην αρχή ο βούρδουλας της τούρκικης εξουσίας, ύστερα της ελληνικής και βουλγάρικης. Απ' τη στιγμή που επενέβησαν η βουλγαρική, σερβική και ελληνική κεφαλαιοκρατία για να πάρουν υπό την "προστασία" τους Μακεδόνες, αρχίζει μια πιο τρανή συμφορά. Η εποχή των συμμοριτών, ανταρτών και κομιτατζήδων θα παραμείνει στην ιστορία σαν μια περίοδος άγριου πρωτοφανούς διωγμού της μακεδονικής μειονότητας. Ολόκληρες δεκάδες ετών, έσφαζαν, έκαιαν, σκότωναν, ρήμαζαν σε βάρος του μακεδονικού λαού. Θα περάσουν χρόνια ακόμα πολλά κι ο Μακεδόνας θα μιλάει με τον μεγαλύτερο αποτροπιασμό για τη θηριωδία των Τσακαλάρωφ, των Καπετάν Ζάκηδων και Βάρδηδων. Ολόκληρα χωριά βάφηκαν με αίμα που έρευσε ποταμηδόν. Ήρθαν κατόπιν οι βαλκανικοί πόλεμοι. Ελληνική, βουλγάρικη και σέρβικη κεφαλαιοκρατία συναγωνίστηκαν ποια να καταπιέσει πιο πολύ, ν' αρπάξει, να εξοντώσει. Κι αυτά όλα εν ονόματι του "πατριωτισμού", της "απελευθέρωσης υπόδουλων αδελφών" και σε βάρος ενός λαού - της μακεδονικής εθνότητας - που ούτε βουλγάρικος, ούτε ελληνικός, ούτε σέρβικος είναι, παρά μακεδονικός. Όσοι Μακεδόνες γλίτωσαν απ' τον παγκόσμιο και τους βαλκανικούς πολέμους μαζεύτηκαν ξανά στον τόπο τους για να ξαναχτίσουν τα χωριά τους. Όμως το μαρτύριό τους δεν τέλειωσε. Οι βούλγαροι κομιτατζήδες, όργανα πιστά της βουλγαρικής μπουρζουαζίας, συνεχίζουν την εξοντωτική δράση. Όπως επίσης οι φασίστες της Ε.Ε.Ε., όργανα πιστά της ελληνικής κεφαλαιοκρατίας, κάνουν την εμφάνισή τους για να παραμεγαλώσουν τα βάσανα του μακεδονικού λαού. Εδώ το πράγμα είναι φανερό. Η ελληνική, η βουλγαρική και σερβική κεφαλαιοκρατία, η κάθε μια χωριστά, προσπαθεί να πάρει κάτω απ' τη δική της καταπίεση και λήστεψη τη μακεδονική εθνότητα. Μιλάνε λανθασμένα πολλές φορές για βουλγάρικη μειονότητα μέσα στην καπιταλιστική Ελλάδα ή για ελληνική μειονότητα μέσα στην επίσης καπιταλιστική Βουλγαρία. Δεν είναι σωστό. Στη Μακεδονία, τη βουλγαροκρατούμενη, την ελληνοκρατούμενη, τη σερβοκρατούμενη δεν υπάρχουν Έλληνες, ούτε Βούλγαροι, ούτε Σέρβοι. Υπάρχουν Μακεδόνες (φυσικά δεν μιλάμε για εκείνους που εγκαταστάθηκαν τελευταία στη Μακεδονία). Αρκεί και μια απλή επίσκεψη στους κάμπους και τα βουνά της Μακεδονίας (Καστοριά, Φλώρινα) για να το νοιώσεις. Την απάντηση αυτή την παίρνεις ακόμα απ' τα ήθη και τα έθιμά τους, που δεν είναι καθόλου ελληνικά, ούτε βουλγαρικά, ούτε σερβικά. Φυσικά οι πολυετείς καταπιέσεις απ' τις τρεις κεφαλαιοκρατίες είχαν κάποια επίδραση πάνω στο μακεδονικό λαό, μα πάντα τον διακρίνεις. Τα ρούχα τους έχουν κάτι το ιδιαίτερο, η γλώσσα τους επίσης. Η σλαβική τους γλώσσα, μοιάζει με τη βουλγάρικη μα δεν είναι ίδια. Ξέροντας τη μακεδονική γλώσσα μπορείς οπωσδήποτε να συνεννοηθείς και με τους Σέρβους, όπως και με τους Βούλγαρους. Και τη γλώσσα αυτή τη μιλάνε και σήμερα ακόμη πάνω από 100 χιλιάδες σαν γλώσσα τους μητρική. Δεν ξέρουν άλλη. Έχουν τόσοι αιώνες περάσει από τότε που εγκαταστάθηκε το σλαβικό στοιχείο στη Μακεδονία και κανένας τους πια σήμερα δεν ξέρει τίποτα άλλο, παρά μονάχα πως στον τόπο αυτό γεννήθηκε και σε αυτόν θα πεθάνει. Και πως ούτε Έλληνας, ούτε Βούλγαρος, ούτε Σέρβος είναι. Φυσικά σε πολλές περιοχές της Μακεδονίας, τα τρία καπιταλιστικά κράτη έφαγαν τα λυσσακά τους και μπόρεσαν ως ένα σημείο με τη φωτιά και με το σίδερο να διαστρεβλώνουν την συνείδηση ενός μέρους του πληθυσμού. Οι πιο πολλοί απ' τους Μακεδόνες βρίσκονται σήμερα στη Δυτική Μακεδονία, γύρω στη Φλώρινα, Έδεσσα, Βέρροια, Καστοριά. Προσέχοντας έστω και λίγο στις περιφέρειες αυτές θα βρεις ολόκληρα χωριά που πότε μιλούν βουλγαρική, πότε ελληνική. Δηλαδή βουλγαρικά και ελληνικά παραφθαρμένα. Αυτό μη σας ξενίζει. Δεν είναι η μητρική τους γλώσσα. Είναι αποτέλεσμα όπως το είπαμε κιόλας της καταπίεσης της βουλγάρικης και της ελληνικής μπουρζουαζίας σε διάφορες περιπτώσεις. Αυτό το διακρίνεις πολύ καλά όταν παρακολουθήσεις από κοντά τα σημερινά μέτρα της ελληνικής κυβέρνησης για τον εξελληνισμό του πληθυσμού. Αλλά γι' αυτό θα μιλήσουμε ιδιαίτερα. Το πρώτο λοιπόν συμπέρασμα: Δεν έχουμε να κάνουμε με Έλληνες ή Βούλγαρους ή Σέρβους της Μακεδονίας, παρά με μακεδονικό λαό, με μακεδονική μειονότητα, που παρ' όλα τα χτυπήματα, παρ' όλες τις καταπιέσεις διατηρεί την οικονομική και εθνική της οντότητα, τον ιδιαίτερο πολιτισμό της. Έχει εν τοιαύτη περιπτώσει και εθνική συνείδηση ο μακεδονικός λαός; Το πράγμα είναι πολύ φανερό μα και αποδείχνεται και από ντοκουμέντα.

Η συνέχεια εδώ

Videoclip

Boney M : Rivers of Babylon Στίχοι: By the rivers of babylon, there we sat down Ye-eah we wept, when we remembered zion. By the rivers of babylon, there we sat down Ye-eah we wept, when we remembered zion. When the wicked Carried us away in captivity Required from us a song Now how shall we sing the lords song in a strange land When the wicked Carried us away in captivity Requiering of us a song Now how shall we sing the lords song in a strange land Let the words of our mouth and the meditations of our heart Be acceptable in thy sight here tonight Let the words of our mouth and the meditation of our hearts Be acceptable in thy sight here tonight By the rivers of babylon, there we sat down Ye-eah we wept, when we remembered zion. By the rivers of babylon, there we sat down Ye-eah we wept, when we remembered zion. By the rivers of babylon (dark tears of babylon) There we sat down (you got to sing a song) Ye-eah we wept, (sing a song of love) When we remember zion. (yeah yeah yeah yeah yeah) By the rivers of babylon (rough bits of babylon) There we sat down (you hear the people cry) Ye-eah we wept, (they need their God) When we remember zion. (ooh, have the power)

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Μέλος της Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας - Ευρωπαϊκό Πολιτικό Κόμμα (EFA-EPP) Μέλος της Ομοσπονδιακής Ένωσης των Ευρωπαϊκών Εθνοτήτων (FUEN) Στ. Δραγούμη 11 Φλώρινα/Lerin Τ.Κ. 53100; Τ.Θ. 51 Τηλ./fax 0030 23850 46548 www.florina.org; e-mail: rainbow@florina.org

Δελτίο Τύπου

Φλώρινα/Lerin - 19 Ιανουαρίου 2009

Real News The scandal map

Καμία έκπληξη, δυστυχώς, δεν προκάλεσε στην Ε.Ε.Σ- Ουράνιο Τόξο αλλά και σε ολόκληρη την κοινή γνώμη η αποπομπή συνεργάτη της εφημερίδας «Real News», επειδή υπέπεσε στο ολέθριο, ποινικά κολάσιμο και εγκληματικό σφάλμα να αποκαλέσει το βόρειο γείτονά μας «Μακεδονία», σε άρθρο που δημοσιεύτηκε στις 11 Ιανουαρίου. Καμία έκπληξη δε μας προκάλεσε το γεγονός ότι το «μοιραίο» περιστατικό ανακάλυψαν πρώτα, αφού είχαν ήδη περάσει 2 ημέρες, τα γνωστά εθνικιστικά σκουπιδό-blogs. Καμία έκπληξη δε μας προκάλεσε η «ακαριαία» αντίδραση του μεγαλοδημοσιογράφου, μικροεκδότη, πολυεκατομμυριούχου παρουσιαστή, και «έντιμου» πατριώτη Νίκου Χατζηνικολάου, ο οποίος όχι μόνο απέλυσε τον (πιθανότατα χαμηλόμισθο και ανασφάλιστο) συνεργάτη της εφημερίδας του αλλά ζήτησε και ταπεινά συγνώμη. Καμία έκπληξη δε μας προκάλεσε η σιωπή των ελληνικών Μέσων Μαζικής Διστρέβλωσης για το γεγονός. Καμία έκπληξη δε μας προκάλεσε το αδιάφορο σφύριγμα της Ένωσης Συντακτών Ημερησίων Εφημερίδων Αθηνών, η οποία σε αντίστοιχες περιπτώσεις εργοδοτικής ασυδοσίας και απολύσεων, ξεσηκώνει το σύμπαν και διοργανώνει μέχρι και απεργιακές κινητοποίησεις. Είναι, άλλωστε, η ίδια Ένωση που έχει ως μέλη της έμμισθους υπαλληλους της ΕΥΠ και του ΥΠΕΞ και επαγγελματίες παραχαράκτες της αλήθειας. Καμία έκπληξη δε μας προκάλεσε η σιγή ιχθύος όλων των Ελλήνων πολιτικών και ιδιαίτερα εκείνων που έχουν χρισθεί αυτόκλητοι προστάτες της «γενιάς των 700 ευρώ». Πιθανότατα διότι ο ατυχής που απολύθηκε αμοιβόταν με πολύ λιγότερα χρήματα. Αλήθεια, θα τελειώσει ποτε αυτή η εθνικιστική νεοελληνική παράνοια που στην καλύτερη περίπτωση λοιδώρεί και συκοφαντεί ενώ στη χειρότερη εξοντώνει αμείλικτα κάθε τι το διαφορετικό σ’ αυτή τη χώρα; Το Γραφείο Τύπου της Ε.Ε.Σ. – Ουράνιο Τόξο --------------------------- Από την ιστοσελίδα του Ουράνιου Τόξου http://www.florina.org

FORUM ΤΟΥ ΟΗΕ ΓΙΑ ΤΑ ΓΛΩΣΣΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΩΝ

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΜΜΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΑΣ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

Μέλος της Ευρωπαϊκής Ελεύθερης Συμμαχίας - Ευρωπαϊκό Πολιτικό Κόμμα (EFA-EPP)

Μέλος της Ομοσπονδιακής Ένωσης των Ευρωπαϊκών Εθνοτήτων (FUEN)

Στ. Δραγούμη 11 Φλώρινα/Lerin Τ.Κ. 53100; Τ.Θ. 51 Τηλ./fax 0030 23850 46548

www.florina.org; e-mail: rainbow@florina.org

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΟΥ ΟΥΡΑΝΙΟΥ ΤΟΞΟΥ ΣΤΟ FORUM ΤΟΥ ΟΗΕ ΓΙΑ ΤΑ ΓΛΩΣΣΙΚΑ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΑ ΜΕΙΟΝΟΤΗΤΩΝ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΚΡΑΤΩΝ ΜΕΛΩΝ. Στη Γενεύη 15-16 Δεκεμβρίου 2008 συμμετείχε εκπρόσωπος του Ουράνιου Τόξου σε Forum, το οποίο διοργάνωσε το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών. Το Forum ήταν αφιερωμένο στα ζητήματα δικαιωμάτων εκπαίδευσης και σεβασμού των εθνικών μειονοτήτων, των χωρών μελών των Ηνωμένων Εθνών. Αντικείμενο της εκδήλωσης ήταν η εποικοδομητική συζήτηση, τοποθετήσεις-προτάσεις τόσο των εκπροσώπων μελών μειονοτικών οργανώσεων όσο και αντιπροσώπων των κρατών του ΟΗΕ. Ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών πραγματοποιεί ουσιαστικά έναν άτυπο διάλογο ανάμεσα σε όλους τους συμμετέχοντες στο Forum, έχοντας ως βάση της συζήτησης τις προτάσεις που ετοιμάζουν οι Ειδικοί συνεργάτες του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, προς τα κράτη μέλη του ΟΗΕ, σε ότι αφορά τα εκπαιδευτικά δικαιώματα μειονοτήτων. Εκπρόσωπος του Ουράνιου Τόξου είχε την ευκαιρία να παρουσιάσει την ανύπαρκτη εκπαιδευτική και όχι μόνον πολιτική της χώρας μας, σε ότι αφορά την εθνική Μακεδονική μειονότητα στην Ελλάδα. Η πολυπρόσωπη ελληνική αντιπροσωπεία απλώς επανάλαβε τη γνωστή θέση της Ελλάδος, περί “ολίγων ατόμων στην Ελλάδα που ομιλεί μια σλαβική διάλεκτο…” Φυσικά οι επίσημες αντιπροσωπείες των κρατών μελών του ΟΗΕ στο Forum, οι Ειδικοί συνεργάτες του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, είδαν και παρακολούθησαν τον άτυπο διάλογο ανάμεσα σε Ουράνιο Τόξο και την ελληνική αντιπροσωπεία. Τα συμπεράσματα σίγουρα θα περιληφθούν στις ανάλογες εκθέσεις-προτάσεις του Συμβουλίου προς τη χώρα μας. Αντίστοιχα εύκολα μπορούν να διαπιστώσουν εκπρόσωποι κρατών μελών του ΟΗΕ σε ότι αφορά την εκπαιδευτική-ανύπαρκτη πολιτική της Ελλάδος απέναντι στους εθνικά Μακεδόνες. Στο παρακάτω link – σελίδα μπορείτε να πληροφορηθείτε για τις λεπτομέρειες της εκδήλωσης: http://www2.ohchr.org/english/bodies/hrcouncil/minority/forum.htm Το Ουράνιο Τόξο θα συνεχίσει τη διεθνοποίηση του μειονοτικού μακεδονικού ζητήματος, στη βάση διεθνών, συμβάσεων, άρθρων, διακηρύξεων που έχει υπογράψει η Ελλάδα, τις οποίες δεν γίνονται σεβαστές από τη χώρα μας, ούτε οι στοιχειώδες βασικές ανάλογες αρχές. ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ ------------------ Από την ιστοσελίδα του Ουράνιου Τόξου http://www.florina.org

Η Μακεδονική γλώσσα είναι μακεδονική γλώσσα.

Ο Δόκτορ Βικτωρ Φρήντμαν είναι γνωστός Αμερικανός σλαβολόγος ο οποίος πήρε μέρος στο μεγάλο Σλαβικό συνέδριο της Οχρίδας τον Σεπτέμβριο του 2008. Ως άριστο γνώστη της μακεδονικής γλώσσας, ιστορίας και κουλτούρας, το BBC ρώτησε τον Φρήντμαν για τις δικές του παρατηρήσεις και σκέψεις σχετικά με τις Μακεδονο-Ελληνικές συνομιλίες για το όνομα και τις συνέπειες που μπορεί να έχουν στην ταυτότητα και τη γλώσσα του μακεδονικού λαού. Β.Φ. –“Ως ξένος, που γνωρίζει όλη την ιστορία, σας είπα ότι η Ελλάδα είναι ισχυρή χώρα και δεν πρέπει να φοβάται από την Μακεδονία, ουτε υπάρχει λόγος η Δημοκρατία της Μακεδονία να αλλάξει, έτσι πιστεύω.” BBC: Πολύς λόγος γίνεται όχι μόνο για το ζήτημα της ονομασίας, αλλά και για την ταυτότητα και τη γλώσσα. Β.Φ. – “Σας είπα ότι η μακεδονική γλώσσα είναι πασίγνωστη ως τέτοια σε όλο τον φιλολογικό κόσμο και αναγνωρίζεται ότι η μακεδονική γλώσσα είναι αυτό που έιναι και ότι ομιλείται και σε άλλες χώρες. Αν η λύση που θα προκύψει για το όνομα είναι κάποια άλλη, η μακεδονική γλώσσα θα παραμέινει μακεδονική γλώσσα. Ενίοτε οι ονομασίες των γλωσσών αλλάζουν όνομα. Πριν 200 χρόνια η ελληνική γλώσσα ονομαζόταν Ρωμέηκα και οι Ελληνες Ρωμιοί”. BBC: Πως αυτό θα μπορούσε να αντικατοπτρισθεί στην, συνολική, ταυτότητα του μακεδονικού λαού ο οποίος δεν μπορεί να προσδιοριστεί διαφορετικά. Β.Φ. – “Οι Μακεδόνες ζούν στη Μακεδονία και ονομάζονται Μακεδόνες. Νομίζω ότι αυτό δεν είναι μεγάλο πρόβλημα. Στη Ρωσία λένε ότι είναι Ρώσοι και όχι σλαβο-Ρώσοι παρόλο που στη Ρωσία ζουν διάφοροι λαοί. Δεν τίθεται θέμα οι σλάβοι να ονομάζονται Ρώσοι και οι υπόλοιποι κάτι άλλο. Το ίδιο γίνεται και με τους Μακεδόνες. Εφόσον οι Ρώσοι δεν πρέπει να λέγονται σλαβο-Ρώσοι τότε και οι Μακεδόνες δεν πρέπει να λέγονται σλαβο-Μακεδόνες”. Η συνέντεξη είναι από το BBC στη μακεδονική γλώσσα: http://www.bbc.co.uk/macedonian/news/story/2008/09/080912_interview_friedman.shtml Η ιστοσελίδα του Victor Friedman http://home.uchicago.edu/~vfriedm/bio.html Το βιβλίο του Victor Friedman για τη μακεδονική γλώσσα: http://www.seelrc.org:8080/grammar/mainframe.jsp?nLanguageID=3 Η μετάφραση από τα μακεδονικά στα ελληνικά είναι δική μου.

Tose Proeski

Τα «Σεφέρια» του Μόσκοβου

Το παρακάτω αρθρο είναι απο το περιοδικό ΔΑΥΛΟΣ. http://www.davlos.gr/anatoliko.php ΤΟ "ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ" ΚΑΙ ΤΑ ΣΗΜΕΡΙΝΑ ΔΕΙΝΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ Τι συμβαίνει στην Ελλάδα σήμερα; Από τότε που εξελίχθηκε η Ρωσσία ως ενιαία και ισχυρή πολιτική οντότητα, πριν από 500 χρόνια περίπου, μια γεωπολιτική διελκυστίνδα άρχισε να παίζεται στην «καθ’ ημάς Ανατολή», δηλαδή στον γεωγραφικό χώρο Βαλκανική-Μικρά Ασία, ανεξάρτητα προς την εκάστοτε κρατική σύνθεσή της. Είτε υπήρχε η Οθωμανική Αυτοκρατορία είτε τα κράτη που προέκυψαν από τη διάλυσή της (Τουρκία, Ελλάδα, Βουλγαρία, Ρουμανία, πρώην Γιουγκοσλαβία, Αλβανία), η Ρωσσία προσπαθούσε να φέρει κάτω από την επιρροή της την περιοχή αυτή, ενώ η Δύση (Ευρωπαϊκές Δυνάμεις και μετά τον Β Παγκόσμιο Πόλεμο και οι Η.Π.Α.) προσπαθούσε να την κρατήσει για λογαριασμό της. Άπειρα πολιτικά και στρατιωτικά γεγονότα έχουν απορρεύσει από τη διαμάχη αυτή (Ρωσσοτουρκικοί Πόλεμοι –όσο χρονικό διάστημα οι Οθωμανοί ήταν ισχυροί– και στη συνέχεια Σερβική και Ελληνική Επανάσταση ως αρχή της διάλυσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας –όταν η Υψηλή Πύλη είχε παρακμάσει και δεν ήταν ικανή να συγκρατήσει τους Ρώσσους– Βαλκανικοί Πόλεμοι, δημιουργία βαλκανικών κρατών και πολλά άλλα). Εδώ, στην Ελλάδα, όλα τα ιστορικά γεγονότα την προ και κατά το 1821 εποχή μέχρι τον Α , τον Β Παγκόσμιο αλλά και τον Εμφύλιο Πόλεμο αποτελούν καθαρά απλώς ιστορικά «συμπτώματα» της βαθύτερης αιτίας που τα παράγει, δηλαδή της διελκυστίνδας που προαναφέραμε, όπως και η συγκρότηση της Γιουγκοσλαβίας ως υπερκράτους στο τέλος του Α Παγκόσμιου Πολέμου το 1918. Παρατηρούμε, ότι: α. Το «Ανατολικό Ζήτημα», όπως ωνομάσθηκε το διαχρονικό αυτό ιστορικό φαινόμενο, «φουντώνει» στις εποχές που η Ρωσσία ισχυροποιείται, π.χ. μετά τη νίκη της επί του Ναπολέοντος το 1812, οπότε ακολούθησε η Σερβική και η Ελληνική Επανάσταση, η μετά την νίκη της στον Β Π.Π. επί του Χίτλερ, οπότε έγινε ο Εμφύλιος στην Ελλάδα κ.ο.κ. β. Η Ρωσσία πάντοτε χάνει το παιχνίδι και ποτέ δεν κατορθώνει να κερδίσει από τους Δυτικούς σταθερή επιρροή στην περιοχή εκτός από μικρά χρονικά διαλείμματα. Θεωρώ πολύ σημαντικό να παρατηρήσουμε εδώ, ότι, όταν μετά την δεκαετία του 1980, με την πτώση και τον ακρωτηριασμό της ΕΣΣΔ, η Μόσχα περιέπεσε σχεδόν σε κατάσταση πλήρους πολιτικής αδυναμίας, συνέβη η περιοχή Βαλκανική - Μ. Ασία να γίνει μήλο της έριδος μεταξύ Ευρώπης και ΗΠΑ. Αποτέλεσμα της πρόσκαιρης αυτής αλλαγής ισορροπιών ήταν η διάλυση και η «μοιρασιά» της Γιουγκοσλαβίας ερήμην της Μόσχας σε ζώνες επιρροής των Βρυξελλών και της Ουάσιγκτον και η εκκρεμής υπόθεση της ένταξης της Τουρκίας και κάποιων βαλκανικών κρατών στην Ε.Ε., στην οποία υπόθεση το παιχνίδι άλλοτε «ζεσταίνεται» κι άλλοτε «παγώνει».

* * *

Σήμερα δεν συμβαίνει τίποτε διαφορετικό από αυτά που συνέβησαν στα προηγούμενα 500 χρόνια. Η Ρωσσία του Πούτιν έχει πάλι ισχυροποιηθεί και προσπαθεί με κύριους μοχλούς της την Σερβία (Ζήτημα Κοσσόβου) και την σημερινή ελληνική κυβέρνηση, τις δύο «ομόδοξές» της χώρες, όπως και πριν αποκαλούνταν, να «βάλη χέρι», όπως ακριβώς έκανε όποτε ήταν ισχυρή. Η Αθήνα «τσίμπησε» κατά το κοινολεκτούμενο (αγωγός Μπουργκάς-Αλεξανδρούπολης, αγορά 450 ρωσσικών αρμάτων και πολλά άλλα λιγώτερο η καθόλου γνωστά) και έδειξε ότι πέφτει στη σφαίρα επιρροής της Μόσχας. Η επιθετικότητα αυτή της Ρωσσίας ωδήγησε και πάλι στη «συμμαχία» ΗΠΑ – Ε.Ε. για την από κοινού αντιμετώπιση της νέας «καθόδου» της Μόσχας στην Βαλκανική. Τα «περίεργα» συμβαίνοντα σήμερα στη χώρα μας αποτελούν αποκλειστικώς συνέπειες η «συμπτώματα» του «τσιμπήματος» αυτού. Δεν θα ασχοληθούμε με αυτά τα «συμπτώματα», διότι μπορείτε καθημερινά να τα δείτε στις εφημερίδες και τους τηλεοπτικούς σταθμούς.

* * *

Το μεγάλο ερώτημα είναι: Γιατί «τσίμπησε» η Ελλάδα, ύστερα από τόση ιστορική πείρα που έχει αποκτήσει, καθώς ήταν πάντοτε στο «κέντρο» του Ανατολικού Ζητήματος; Η απάντηση είναι μία: Δεν μπορούσε να κάνη αλλιώς. Και δεν εννοούμε εδώ, ότι σύρθηκε από κάποια διεθνή η σκοτεινή δύναμη, που λόγω της ισχύος της την ανάγκασε να πάρει τον «Δρόμο της Μόσχας». Αυτό πρέπει να το αποκλείσουμε ως παντελώς αδύνατο για έναν πολύ απλό λόγο: Η «δύναμη» αυτού του είδους, όποια κι αν είναι, δεν είναι σίγουρα η Μόσχα! Ο Επίκτητος λέει: «ιδιώτου ίδιον τοις άλλοις αποδιδόναι τα εαυτού δεινά» (είναι γνώρισμα του βλάκα να φορτώνει τα παθήματά του στους άλλους). Τα παθήματά μας λοιπόν πρέπει να τα φορτώσουμε σ’ εμάς τους ίδιους, και τότε ίσως μας γίνουν μαθήματα.

* * *

Από χρόνια παρατηρούμε, χωρίς ποτέ να ασχολούμεθα με τον κομματισμό, ότι η Ελλάδα έχει καταντήσει ως χώρα η τελευταία θεοκρατία στην Ευρώπη. Δεν υπάρχει τεύχος του «Δαυλού», που να μην προσκομίζει αποδείξεις, που επαληθεύουν την κατάσταση αυτή. Η θεοκρατία (πιο συγκεκριμένα η «Ορθοδοξοκρατία») είναι γενική. Από την Άκρα Αριστερά μέχρι την Άκρα Δεξιά δεν υπήρξε ποτέ και δεν υπάρχει ούτε σήμερα ένας έστω β κατηγορίας «παράγων» της Πολιτικής, της Διανόησης, της Δικαιοσύνης, της Διοίκησης, της Παιδείας, της Δημοσιογραφίας κ.λπ., που να καταγγείλει τη μεσαιωνική αυτή κατάσταση. Κι αν κάποιος πη η πράξη κάτι, που να την αμφισβητεί, η Ρωμιοσύνη θα τον απομονώσει και θα τον εξαφανίσει πολιτικά. (Θυμηθείτε, τι έπαθε ο κ. Γ. Τζανετάκος, όταν κατέβηκε στις εκλογές για την υπερνομαρχία Αττικής– είχε διαπράξει το έγκλημα να πει το επώνυμο του Χριστόδουλου: «Παρασκευαΐδης» (!)– και η κ. Μαριέττα Γιαννάκου –δεν είχε δεχθεί να πολτοποιήσει το σχολικό βιβλίο, που ανέφερε, ότι δεν υπήρξαν «κρυφό σχολειό» και «λάβαρο» του Παλαιών Πατρών Γερμανού. Η σημερινή ηγεσία της Ρωμιοσύνης υιοθετεί ως πολιτική της ταυτότητα... τα (φαρισαϊκά) χριστιανικά συνθήματα της «ταπεινότητας» και της «σεμνότητας» (!) με τον πρωθυπουργό να χαρίζει «φυλαχτά» (!) στον θεοκράτη ταγό της, και τους λοιπούς αρχηγούς ν’ ανάβουν κεριά και καντήλια με την πρώτη ευκαιρία, έχοντας καταντήσει πολιτικοί όμηροι της Ορθοδοξίας, που, αν τολμήσουν να αδιαφορήσουν για την ιερή ευλογία η έστω για την ιερή ανοχή, είναι καταδικασμένοι στον πολιτικό εκμηδενισμό. Αυτό εννοούμε, όταν λέμε, με την βοήθεια της ιστορικής προοπτικής των τελευταίων 500 χρόνων, ότι η σημερινή Ρωμιοσύνη δεν μπορούσε να πράξη αλλιώς από το να μπει στο «Δρόμο της ομόδοξης Ρωσσίας». Δυστυχώς η σκοτεινή δύναμη βρίσκεται μέσα στα κρανία μας, αυτή μας άγει και μας φέρει, αυτός ο βυζαντινισμός, που είχε γίνει θρησκευτικά ένα και το αυτό (κάτω από έναν κοινό πατριάρχη) με το «ομόδοξον ξανθόν γένος του Βορρά» και στην Τουρκοκρατία προσδοκούσε, «πότε θαρθή ο Μόσκοβος να κάνη το σεφέρι». «Σεφέρια» έκανε πολλά ο ομόδοξος Μόσκοβος, αλλά πάντοτε αυτά ωδηγούσαν απλώς στην σφαγή των ομοδόξων Ρωμιών από τους Τούρκους.

* * *

Τι θα συμβεί στην Ελλάδα αύριο; Το Χθες χαράζει το Σήμερα και μαζί το Χθες με το Σήμερα χαράζουν το Αύριο.

Για το μακεδονικο αλφαβητάρι

Πάντως άλλες μειονότητες – εθνοτικές, γλωσσικές, θρησκευτικές – δεν υπάρχουν: ούτε Εβραίοι, ούτε Ρομά, ούτε Βλάχοι, ούτε Αρβανίτες, ούτε Καθολικοί, Προτεστάντες ή Χιλιαστές. Αλλά εκείνη η μειονότητα που ΔΕΝ υπάρχει ακόμα περισσότερο, είναι η ακατονόμαστη. (Ψιθυριστά): Μακεδονική, Σλαβο-μακεδονική, ή Σλαβόφωνη. Κι όμως. Κι όμως. Το Ελληνικό κράτος που επί δεκαετίες αρνείται την ύπαρξη αυτής της μειονότητας, είχε τυπώσει το 1925 ένα αναγνωστικό στην (ανύπαρκτη) γλώσσα της, για να την διδάσκει στα σλαβόφωνα παιδιά της Βόρειας Ελλάδας. Ήταν μία φωτεινή στιγμή, η συμμόρφωση προς τα άρθρα 7, 8 και 9 της «Συνθήκης των Σεβρών» που υπογράφτηκε το 1920 με την εποπτεία της «Κοινωνίας των Εθνών» (προδρόμου του ΟΗΕ). Ειδικά το άρθρο 9 γράφει: «Σχετικά με την εκπαίδευση, η ελληνική κυβέρνηση στις πόλεις και περιοχές που κατοικεί μεγάλος αριθμός πολιτών οι οποίοι δεν ομιλούν την ελληνική, θα τους παραχωρήσει τις κατάλληλες διευκολύνσεις, ώστε να μπορούν τα παιδιά αυτών των Ελλήνων πολιτών στα δημοτικά σχολεία να μαθαίνουν την μητρική τους γλώσσα». Το ΑBECEDAR το κυκλοφόρησε η ελληνική κυβέρνηση το 1925, όπως προβλέπονταν από την Συνθήκη των Σεβρών (1920) και το Πρωτόκολλο της Γενεύης (1924). Το συνέταξαν ο Έλληνας εθνολόγος-γλωσσολόγος Γεώργιος Σαγιαξής (που σπούδασε γλωσσολογία στην Γερμανία με υποτροφία του Υπουργείου Εξωτερικών) και οι Έλληνες φιλόλογοι Ιωσήφ Λαζάρου και Ι. Παπαζαχαρίου. Το παρουσίασε περήφανα στην Κοινωνία των Εθνών ο Έλληνας Επιτετραμμένος Βασίλειος Δερδάμης, στις 10-11-1925, λέγοντας πως «η Μακεδονική γλώσσα είναι διαφορετική από την Βουλγαρική και γι αυτό φτιάχτηκε αυτό το αλφαβητάρι της». Αυτή ήταν η επίσημη θέση της Ελληνικής Κυβέρνησης – και ο λόγος που το βιβλίο δεν τυπώθηκε με κυριλλικούς αλλά με λατινικούς χαρακτήρες (για να ξεχωρίζει από τα βουλγάρικα).