ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ Η ΜΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ

 

МАКЕДОНСКИОТ ЈАЗИК И НЕГОВОТО НЕГИРАЊЕ ОД СТРАНА НА ГРЧКИОТ НАЦИОНАЛИЗАМ

Η ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΓΛΩΣΣΑ ΚΑΙ Η ΜΗ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΗ ΤΗΣ ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟ

Το ζήτημα της ιδιαιτερότητας της μακεδόνικης γλώσσας αποτελεί καθημερινό θέμα “επιστημονικής” και πολιτικής συζήτησης στα βαλκανικά κράτη. Η χρήση ξεπερασμένης και ακατάλληλης ορολογίας αποτελεί συχνή πρακτική, με σκοπό η γλώσσα να αποκλειστεί ως τέτοια, παρόλη την κωδικοποίησή της, με την οποία αναδείχθηκε εθνική γλώσσα του μακεδόνικου έθνους. Η κωδικοποίηση αποτελεί αποδοχή και συστηματοποίηση των γλωσσικών κανόνων και νόμων και προδιαγραφή της υποχρεωτικής γλωσσικής μορφής.

Οι πλέον χρησιμοποιούμενες ορολογίες για την ονομασία της, συνδεδεμένες με εθνικούς και πολιτικούς σκοπούς της εθνικής ιδεολογίας των γειτονικών εθνών - κρατών είναι: “διάλεκτος”, “ιδίωμα” ή κάποια “μίξη διαφόρων γλωσσών”.  Τέτοιες προκατελειμένες επιβολές έχουν σκοπό την αναίρεση της εθνικής μακεδονικής ταυτότητας, στην οποία η γλώσσα κατέχει σημαντική θέση ως κριτήριο της διαμόρφωσής του.

Έτσι σήμερα, όπως και στο παρελθόν, η ελληνική διανοούμενη και πολιτική ελίτ, αρνείται την αναγνώριση της μακεδόνικης γλώσσας, ισχυριζόμενη ότι αυτή είναι “μόνο διάλεκτος” ή “ιδίωμα” της βουλγάρικης γλώσσας (μερικές φορές της σέρβικης, μέχρι και της ελληνικής), με έλλειψη “συντακτικής” και “γραμματικής». Ο πολιτικός Στέλιος Παπαθεμελής, με τις “αποδείξεις” του, προχωρά ένα βήμα παραπάνω. Ισχυρίζεται ότι η μακεδόνικη γλώσσα είναι στην ουσία ελληνική!!

Ο πλέον όμως χρησιμοποιούμενος ορισμός από πλευράς μεγάλου αριθμού Ελλήνων “ειδικών”, είναι ότι η μακεδόνικη γλώσσα αποτελεί “κομουνιστική κατασκευή”, πολιτικό “χειρισμό”, με σκοπό αλυτρωτικό. Σε καμία περίπτωση δεν λαμβάνονται υπόψιν οι πραγματικές ιστορικές-γλωσσικές φάσεις της δημιουργίας της μακεδόνικης γλώσσας. Αυτό δεν βολεύει καθόλου τους πολιτικο-εθνικιστικούς στόχους.

Σε κάθε περίπτωση, αναμφισβήτητα η γλώσσα είναι ζωντανό υλικό, ευπαθές σε διάφορες τροποποιήσεις κατα τη διάρκεια του ιστορικού χρόνου. Το ίδιο μπορούμε να πούμε και για τη μακεδόνικη γλώσσα, όπως και για όλες τις βαλκανικές γλώσσες. 

Στην κατεύθυνση αυτή, ξεκινώντας από το γεγονός ότι το ελληνικό έθνος βασίστηκε κυρίως στη θρησκεία και τη γλώσσα και στην τάση του ελληνικού εθνικισμού για μέγιστη εθνική ομογενοποίηση, η ελληνική γλώσσα κατα την ροή της ιστορίας πέρασε από διάφορες φάσεις ανάπτυξης και πριν τη διαμόρφωσή του και κατα την περίοδο που η ίδια έγινε εθνική γλώσσα του ελληνικού κράτους. Ο γλωσσικός σχεδιασμός ήταν φαινόμενο σε όλα τα βαλκανικά κράτη και το ίδιο συνέβει και στην Ελλάδα. Έτσι, ορισμοί όπως “τεχνητό έργο” ή “κατασκεύασμα” δεν ισχύουν, ή ισχύουν για όλες τις γλώσσες του “πολιτισμένου” κόσμου.

Η ορολογία της επίσημης ονομασίας των εθνικά Μακεδόνων και της μακεδόνικης γλώσσας από πλευράς του ελληνικού κράτους  και των προπαγανδιστικών ινστιτούτων του στη Μακεδονία στο τέλος του 19^ου και στις αρχές του 20^ου αιώνα, πάνω απ’όλα εξαρτώταν από το τότε πολιτικο-προπαγανδιστικό περιβάλλον και τις συγκρούσεις με άλλα κράτη διεκδικητές των εδαφών και του πληθυσμού της Μακεδονίας.

Στην οικοδόμηση της εθνικής συνείδησης μεταξύ του μη ελληνόφωνου πληθυσμού της Μακεδονίας, οι ελληνικές προπαγανδιστικές οργανώσεις βασίζονταν κυρίως στο ανήκειν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο. Επίσης, η «καταγωγή» και η «συνείδηση», έγιναν ένας από τους καθοριστικούς παράγοντες “απόδειξης” της ελληνικής καταγωγής του μακεδόνικου πληθυσμού και μαζί με την Ορθοδοξία έδωσαν τη δυνατότητα να ελαχιστοποιηθεί ο ρόλος της γλώσσας ως κριτήριο προσδιορισμού της εθνικής ταυτότητας. Αυτό οφειλόταν κυρίως στην λανθασμένη εκτίμηση, σύμφωνα με την οποία όλοι οι ορθόδοξοι χριστιανοί που χρησιμοποιούσαν την ελληνική γλώσσα στη λειτουργεία, ανεξάρτητα από τη μητρική τους γλώσσα, θεωρούνταν αυτόματα τμήμα του “ελληνισμού”  (Κωφός, 1977:380).

Αυτή όμως η κατηγοριοποίηση άλλαξε σε μεγάλο βαθμό μετά την ίδρυση της βουλγάρικης Εξαρχείας (1870), όταν σε ορισμένες περιοχές της Μακεδονίας, η ελληνική γλώσσα δεν αποτελούσε την κύρια γλώσσα στην εκκλησιαστική λειτουργία και οι δύο εθνικές ιδεολογίες, ιδιαίτερα μετά την σύσταση του Βασιλείου της Βουλγαρίας (1878), τέθηκαν σε άμεση αντιπαράθεση. Λόγω αυτού, η ελληνική εθνική ιδεολογία άρχισε να χάνει την σημασία της σε ότι αφορά τον προσδιορισμό της ελληνικής εθνικής ταυτότητας στη Μακεδονία. Η επίσημη Αθήνα ισχυριζόταν ότι αυτοί που παρέμειναν υπο την σκέπη του Πατριαρχείου ήταν οι “αληθινοί Έλληνες”, αν και όχι γλωσσικά, τότε σύμφωνα με την “καταγωγή” τους και το εθνικό αίσθημα (Livanios, 2006:60, 66).

Η ελαχιστοποίηση της σημασίας της γλώσσας στη διαμόρφωση και τον ορισμό της πλειοψηφίας του χριστιανικού πληθυσμόυ της Μακεδονίας, ώθησε την επίσημη Αθήνα, όλη εκείνη την περίοδο να χρησιμοποιεί διάφορα ονόματα για τη μακεδόνικη γλώσσα. Όσες περιοχές της Μακεδονίας ανήκαν πλέον στην Εξαρχεία, για το ελληνικό κράτος ο μακεδόνικος πληθυσμός μετατράπηκε πλέον σε βουλγάρικο (λίγο διάστημα πριν παρουσιαζόταν ως  «καθαρά ελληνικός») ή βουλγαρόφωνο και η γλώσσα σε βουλγάρικη (Κωστόπουλος, 2000:41). Από την άλλη πλευρά, οι Μακεδόνες πατριαρχικοί χαρακτηρίζονταν ως «Σλάβοι», «Σλαβόφωνοι», «Σλαβομακεδόνες», μέχρι και «Μακεδόνες» και η γλώσσα τους ως «σλάβικη γλώσσα». Αυτός όμως ο διαχωρισμός δεν ήταν σταθερός. Πολύ συχνά, εθνικά Μακεδόνες, μέλη της Πατριαρχείας ή της Εξαρχείας, περνούσαν από τη μια πλευρά στην άλλη, αλλά και λόγω της λανθασμένης συχνά εικόνας που είχε η ελληνική προπαγάνδα για την εθνολογική εικόνα της Μακεδονίας.

Ότι ο κατασκευασμένος με τον τρόπο αυτόν ελληνικός εθνικισμός εξυπηρετούσε μόνο την ικανοποίηση των ελληνικών εθνικών φιλοδοξιών ως προς τη Μακεδονία και τους Μακεδόνες την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ότι αυτό βρισκόταν πολύ μακριά από την πραγματικότητα, δείχνουν και τα παρακάτω παραδείγματα:

Από έκθεση του Έλληνα προξένου στη Μπίτολα, έγινε γνωστό ότι το 1907, στο χωριό της περιοχής, το Скочивир-Σκότσσιβιρ, ο πρόξενος της Ρωσίας ζήτησε από έναν χωρικό να μιλήσει στα ελληνικά, αλλά εκείνος του απάντησε ότι δεν ομιλεί ούτε τα ελληνικά, ούτε τα βουλγάρικα και ότι η δική του γλώσσα είναι η μακεδόνικη, διαφορετική από αυτήν της Βουλγαρίας (Καλοστύπης, 1991:69). Το ίδιο συνέβει και σε συνομιλία Μακεδόνα χωρικού με τον Άγγλο δημοσιογράφο Άλεν Άπουορντ (Allen Upward), στο χωριό Владово, Воденско – Βλάντοβο Βόντενσκο (Άγρας Έδεσσας): «τον ρώτησα τί γλώσσα μιλάει και ο Έλληνας μεταφραστής μου απάντησε αδιάφορα ,,βουλγάρικα,,. Ο χωρικός όμως είχε απαντήσει ,,μακεντόνσκι,, και εγώ είχα δώσει σημασία στη λέξη αυτή. Ο χωρικός επίσης μου εξήγησε ότι δεν θεωρεί τη γλώσσα του βουλγάρικη. Δεν λέγεται βουλγάρικη η γλώσσα μου. Μακεδόνικη (μακεντόνσκι) λέγεται, απάντησε σε σχετική ερώτηση ο χωρικός από το Βλάντοβο (Upward, 1908:204, 205).

Ενδιαφέρουσες πληροφορίες προσφέρει και η ελληνική εφημερίδα της εποχής εκείνης, Σκριπ. Σε φύλλο της, στις 8 Ιουλίου 1905, είχε δημοσιευτεί είδηση «συναγερμός», ότι «μακεδόνικη γραμματική θα χρησιμοποιήται πλέον στα βουλγάρικα σχολεία της Μακεδονίας», ονομάζοντας βέβαια βουλγάρικα τα εξαρχικά σχολεία.   Παρακάτω αναφέρει: « … Πριν λίγους μήνες, στη Μπίτολα και τη Φλώρινα, συστάθηκε μια επιτροπή από πλευράς της Μακεδόνικης Οργάνωσης, η οποία έχει καθήκον να δημιουργήσει σύγχρονη μακεδόνικη γραμματική. Η επιτροπή αποτελείται από εφτά καθηγητές γλωσσολογίας και ως βάση αυτής της γραμματικής θα ληφθεί η διάλεκτος που ομιλείται στο βίλαετ της Μπίτολα (το βίλαετ αυτό περιλάμβανε τις περιοχές Μπίτολα, Πρίλεπ, Ρέσεν, Λέριν, Κόστουρ, Σόροβιτςς). Ήδη έχει ανακυρηχθεί από πλευράς της επιτροπής ως μακεδόνικη γλώσσα (δηλαδή τα περι κατασκευάσματος του Τίτο, ανατρέπονται καθέτως).

Οι δάσκαλοι των σχολείων στη Μακεδονία έχουν λάβει εντολή να διδάσκουν αυτή τη γλώσσα, αντί της βουλγάρικης ή της σέρβικης. Σύντομα θα εκτυπωθούν σχολικά και άλλα βιβλία και έπειτα η Οργάνωση σκέφτεται να απαγορέψει την χρήση της βουλγάρικης και της σέρβικης γλώσσας» (Σκριπ, 1905:1).

= = = =

Αναδημοσίευση από την μηνιαία εφημερίδα NOVA ZORA, Φύλλο Νο. 17, Νομέμβριος 2011. http://novazora.gr/arhivi/4054

ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ

Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στο Μακεδονικό Περιοδικό «ΛΟΖΑ» που κυκλοφορεί από το 2000 στο τεύχος 18 του Οκτώβρη 2011. Η εισήγηση αυτή ήταν τοποθέτηση του εκπροσώπου της «ΛΟΖΑ», Νίκου Σακελλάριου, σε εκδήλωση του 11^ου Αντιρατσιστικού Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης το 2008.

---

ΤΟ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟ ΖΗΤΗΜΑ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ

«Εγώ αντιλαμβάνομαι τον κόσμο ενωμένο

σαν πεδίο πολιτιστικού συναγωνισμού

μεταξύ των λαών»

Γκότσε Ντέλτσεβ

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η σήψη του κρατικο-μονοπωλιακού συστήματος του ανατολικού μπλοκ οδήγησε αυτές τις χώρες να πέσουν σαν χάρτινος πύργος το 1989-1990. Η ιδιόμορφη κατάσταση του πολιτικού συστήματος στη Γιουγκοσλαβία και αυτή κατέρρευσε, δυστυχώς με αίμα. Η Σοσιαλιστική Δημοκρατία της Μακεδονίας που ήταν μία από τις αυτόνομες δημοκρατίες της Γιουγκοσλαβίας το 1991, εφόσον ήταν πια τελειωμένη η ιστορία του ενιαίου της Γιουγκοσλαβίας τον Σεπτέμβριο ανακήρυξε την ανεξαρτητοποίησή της ειρηνικά, με δημοψήφισμα και με συντριπτική πλειοψηφία του λαού της. Για ελάχιστα χρόνια ονομαζόταν «Λαϊκή Δημοκρατία της Μακεδονίας», έτσι όπως ανακηρύχθηκε στις 2 Αυγούστου του 1944, επέτειο του Ίλιντεν από την 1^η Αντιφασιστική Συνέλευση της Λαϊκής Απελευθέρωσης της Μακεδονίας (ΑΣΝΟΜ). (Σπυρίδων Σφέτας, Η διαμόρφωση της σλαβομακεδονικής ταυτότητας, εκδόσεις Βάνιας σ. 177).

Στο σύνταγμά τους γράφει ΡΕΠΟΥΠΛΙΚΑ ΜΑΚΕΝΤΟΝΙΑ ενώ από τις 7 Απριλίου 1993 με την απόφαση 817 του Συμβουλίου Ασφαλείας γίνονται δεκτά με το όνομα FYROM (Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας). Και όλα αυτά κάτω από την ιμπεριαλιστική πίεση της Ελλάδας. (Εφημ. Καθημερινή 24/2/2008 σ. 11).

Μετά το 1991 στην Ελλάδα συνήθως σαν φταίχτη του Μακεδονικού τα ρίχνουν στον Τίτο. Ενώ παλαιότερα, πριν την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, συνήθως τα βάρη τα ρίχναν στο ΚΚΕ, στην Κομιντέρν, στην Σ.Ε.

Φαίνεται πως τώρα δίνουν ένα είδος συγχωροχάρτι στο ΚΚΕ γιατί έτσι καταρρίπτεται το επιχείρημα ότι το Μακεδονικό έθνος υπάρχει από το 1944. Υποτιμούν την πιο «σημαντική επαναστατική εκδήλωση του καταπιεσμένου πληθυσμού της Μακεδονίας ενάντια στον Οθωμανικό ζυγό» που «προετοιμάστηκε και καθοδηγήθηκε από την Εσωτερική Μακεδονική Επαναστατική Οργάνωση (ΕΜΕΟ)», η οποία είχε υιοθετήσει ως κεντρικό της σύνθημα τη ρητορική αποστροφή του Γλάδστον, «η Μακεδονία στους Μακεδόνες». «Πρόκειται για την εξέγερση του Ίλιντεν (ημέρα του Προφήτη Ηλία) στις 20 Ιουλίου (2 Αυγούστου με το ιουλιανό ημερολόγιο) του 1903». (Από το βιβλίο του Henry Brailsford ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ – ΟΙ ΦΥΛΕΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΤΟΥΣ, εκδόσεις ΟΔΥΣΣΕΑΣ, σ. 385, Σημειώσεις του Μεταφραστή).

Έλληνες εθνικιστές προσπαθούν να υποτιμήσουν την επανάσταση αυτή, λες και ήταν 5-10-20 άτομα.

Να παραθέσω μερικά στοιχεία της δύναμης των Επαναστατών μόνο στο δυτικό τμήμα της Μακεδονίας: Στο Σμίλεβο και τα Διαβατά, γύρω στους 650, στο Κρούσεβο 400, στο Ντεμίρ-Χισάρ 420, στη Ρέσνα 450, στην Οχρίδα 880, στο Κίτσεβο 350, στη Πεδιάδα του Μοναστηρίου 250, στην Πρέσπα 300, στη Φλώρινα 450, στην Καστοριά 700. Σύνολο γύρω στους 4.800, Οι Τούρκοι συγκέντρωσαν γύρω στους 80.000 άνδρες, «Οι συνολικές απώλειες της μάχιμης δύναμης των εξεγερμένων ανήλθε σε 746 νεκρούς και τραυματίες» (σ. 182-183, 187 Brailsford).

«Οι πρώτες τρεις βδομάδες της εξέγερσης ήταν μια περίοδος ενός σχεδόν απρόσκοπτου θριάμβου. Οι Τούρκοι φαίνονταν ανίκανοι να σκεφτούν κάποιο σχέδιο εκστρατείας και, εκτός από τις τρεις πόλεις του Μοναστηρίου, της Οχρίδας και της Καστοριάς, αντάρτες είχαν σχεδόν παντού το πάνω χέρι. Κατέλαβαν τις τρεις επαρχιακές πόλεις Κρούσεβο, Κλεισούρα και Νέβεσκα – όλες τους κέντρα βλάχων, σκαρφαλωμένα στις πιο απρόσιτες θέσεις της βουνοπλαγιάς. Οι Τούρκικες φρουρές είτε το έσκασαν, είτε υπέκυψαν δίχως ουσιαστική αντίσταση». «Στις τρεις κατειλημμένες θέσεις εγκαταστάθηκαν προσωρινές κυβερνήσεις» (σ. 184 Brailsford).

Στο Κρούσεβο ανακηρύχθηκε η ΚΡΟΥΣΕΒΣΚΑ ΡΕΠΟΥΠΛΙΚΑ, εκδόθηκαν 4 διαγγέλματα. Οι Έλληνες ιστορικο-εθνικιστές ρίχνουν τη λάσπη ότι στο βλάχικο Κρούσεβο το διάλεξαν επίτηδες οι εξεγερμένοι για να το καταστρέψουν οι Τούρκοι. Μα εκεί ηρωικά πολεμήσανε μέχρι και τον τελευταίο αντάρτη (Κομίτα) η ομάδα του βλάχου Πίτου Γκούλη.

«Ο πληθυσμός των χωριών που εντάχθηκαν δίχως κανέναν ενδοιασμό στο κίνημα είναι περίπου έξι χιλιάδες, αλλά ενισχύσεις ήρθαν επίσης και από μερικά άλλα χωριά. Ένας σε κάθε έξι περίπου από τον ανδρικό πληθυσμό ήταν υπό τα όπλα, ένας σημαντικός αριθμός» (σ. 183, Brailsford).

Στην Κλεισούρα διοικητής ήταν ο Τσακαλάρωφ, καταγωγή από το Σμ’ρντες Κρυσταλλοπηγή. Οι επαναστάτες κατείχαν την πόλη «20-22 ημέρες» (ΝΙΚΟΛΑΟΣ Α. ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΗΣ, ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΠΡΟΣΩΠΟΓΡΑΦΙΑ. ΕΚΔΟΤΙΚΟΣ ΟΙΚΟΣ ΑΝΤ. ΣΤΑΜΟΥΛΗ, σ. 19, 25, 55).

«Στις 22 Ιουλίου 1903 το σύνθημα της επανάστασης στην περιοχή της Κλεισούρας δόθηκε από τον … Βοεβόδα Κόλε. Η προσπάθεια καταδίωξής του από τουρκικό στρατό έξω από την Κλεισούρα απέτυχε, αλλά το ελληνικό αίμα του καπετάν Βαγγέλη αντιμετώπισε με επιτυχία τους 200 οπαδούς του Κόλε τρέποντάς τους σε φυγή, αφού πρώτα τους είχε προξενήσει σημαντικές απώλειες. Τη νύχτα της 22 προς 23 Ιουλίου τα ενωμένα… σώματα των οπλαρχηγών Τσακαλάρωφ, Κόλε, Ποπώφ, Ηλία, Κλιάσεφ, Ρόζωφ και Μάτη, υποχώρησαν προς τις γύρω ορεινές περιοχές. Στις 23 Ιουλίου σε κοινή επιχείρηση του σώματος του καπετάν Βαγγέλη και του Τουρκικού στρατού, προσπάθησαν να αποκρούσουν τους επαναστάτες «δίχως επιτυχία, εφόσον οι δυνάμεις τους μειονεκτούσαν αριθμητικά».

Βέβαια με τις καταλήψεις υπήρξε φορολόγηση (σ. 18, 19, 25 στου Βασιλειάδη το βιβλίο).

Με την ήττα της επανάστασης οι διορισμένοι με εθνικά κριτήρια Μητροπολίτες από την Κων/πολη στη Μακεδονία εκμεταλλεύτηκαν αυτό το γεγονός για να φύγει ο κόσμος από την εξαρχία και να γυρίσει στο εθνικιστικό πατριαρχείο. Έτσι πρώτος και καλύτερος ο συνεργάτης των Τούρκων Καραβαγγέλης, καταγόμενος από τη Λέσβο μαζί με τον Καπετάν Βαγγέλη εκβίαζε τον φτωχό κόσμο να αποκηρύξει την επανάσταση δίνοντας έτσι τροφή και για να τους γλιτώσει από το βούρδουλα της οθωμανικής εξουσίας.(σ. 19, 27 ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ Γ. ΚΑΡΑΒΑΓΓΕΛΗ, εκδόσεις Μπαρμπουνάκη)

Ο Καραβαγγέλης ήταν τόσο αιμοβόρος που αυτός ευθύνεται και για τη δολοφονία του Καπετάν Κώττα και του Αριστείδη Μαργαρίτη. Για τον Α. Μαργαρίτη καταγόμενο από την Καστοριά επειδή είχε επαφές με τον βοεβόδα Κωνστάντωφ από το Τσέτεροκ (σημερινή Μεσοποταμία). Γιατί πίστευαν πως οι καταπιεζόμενοι λαοί πρέπει να αποτίναζαν τον τουρκικό ζυγό. Αυτό όμως επειδή δεν το επιθυμούσε ο Καραβαγγέλης. Γι’ αυτό και ο Φιλώτας (Φιλόλαος Πειχεών) αναφέρει στα γραπτά του «Ο Καραβαγγέλης, για ν’ αποφύγει μελλοντικό έλεγχο των πράξεών του, αποφάσισε την εξόντωση του Μακεδόνα καπετάνιου Αριστείδη».

«Άλλωστε ο Γερμανός Καραβαγγέλης φέρει την αποκλειστική ευθύνη και για τη δολοφονία του Καπετάν Κώττα». (σ. 90, 100).

 

 

ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ

Ο Γαλλικός διαφωτισμός υιοθέτησε την αρχή των εθνοτήτων. Από εκεί εμπνεύστηκαν Έλληνες και φιλέλληνες διανοούμενοι να δημιουργήσουν ελληνικό κράτος και ελληνικό έθνος και δημιουργήθηκε.

Όπως ο Ιταλός πολιτικός Massimo d’ Angelio είχε πει κάποτε «φτιάξαμε την Ιταλία, ώρα να φτιάξουμε και Ιταλούς» έτσι και η Ελλάδα δημιούργησε ελληνική εθνική συνείδηση και εκεί που δεν υπήρχε ή υπήρχε κάτι άλλο.

Ο Παΐσιος Χιλανδαρινός έγραψε το 1762 τη Σλαβοβουλγαρική ιστορία και έθεσε τις βάσεις για το βουλγαρικό έθνος, (σ. 15, ΣΛΑΒΟΒΟΥΛΓΑΡΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ, ΠΑΪΣΙΟΣ ΧΙΛΑΝΔΑΡΙΝΟΣ, εκδοτικός οίκος Αδελφών Κυριακίδη).

Και έτσι σε αντίθεση με τους Έλληνες, Βούλγαρους, Σέρβους το δεύτερο μισό του προ-περασμένου αιώνα άρχισε να δημιουργείται και τελικά δημιουργήθηκε και το Μακεδονικό έθνος. Με τους αδελφούς Μιλαντίνοφσκι, τον Παρλίτσεφ και με κορυφαίο έργο του Κρστε Μισίρκωφ από την Πέλλα που έγραψε το έργο ΖΑ ΜΑΚΕΝΤΟΝΤΣΙΤΕ ΡΑΜΠΟΤΙ ΓΙΑ ΤΙΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΕΣ ΥΠΟΘΕΣΕΙΣ το 1903.

Στο βιβλίο του γράφει:

«Η Επαναστατική Οργάνωση και οι ίδιοι οι Μακεδόνες έχουν μέχρι τώρα διαχωρίσει τα συμφέροντά τους απ’ αυτά των Βουλγάρων», σ. 103.

«Είναι καιρός να αντικατασταθούν από ένα κοινό όνομα για όλους τους Σλάβους Μακεδόνες, το όνομα Μακεδόνας».

«Να τι μπορεί να απαντήσει κανείς σ’ αυτούς που ισχυρίζονται ότι μακεδονική εθνότητα δεν υπήρξε ποτέ: μπορεί να μην υπήρξε ποτέ, αλλά σήμερα υπάρχει και θα υπάρχει και στο μέλλον», σ. 138.

Κορυφαίες στιγμές του μακεδονικού κινήματος ήταν το Ίλιντεν με την Εσωτερική Οργάνωση που δημιουργήθηκε στη Θεσ/νίκη. Με τον Κιλκισιώτη Γκότσε Ντέλτσεφ που έπεσε στη Μπάνιτσα Σερρών στις 4 Μαΐου 1903 που έλεγε:

«Εγώ αντιλαμβάνομαι τον κόσμο ενωμένο σαν πεδίο πολιτιστικού συναγωνισμού μεταξύ των λαών».

Με τον πρώτο Σοσιαλιστή Βουλευτή Κιλκισιώτη Ντιμίταρ Βλάχωβ στο Οθωμανικό Κοινοβούλιο. Στην αυτοβιογραφία του αναφέρει: «Το Κούκους… ήταν από τα πιο επαναστατικά κέντρα της Μακεδονίας… και έχει 13.000 πολίτες, από αυτούς 12.000 Μακεδόνες και 1000 Τούρκοι και τσιγγάνοι πολίτες», σ. 25. ΜΕΜΟΑΡИ ДИΜИΤΑΡ ΒΛΑΧΟΒ (ΑΠΟΜΝΗΜΟΝΕΥΜΑΤΑ ΤΟΥ ΝΤΙΜΙΤΑΡ ΒΛΑΧΟΦ)

Είναι ο αντιφασιστικός αγώνας του ΣΝΟΦ και το ΝΟΦ στην περίοδο του εμφυλίου.

 

ΠΡΟΣΦΑΤΗ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΔΙΑΔΡΟΜΗ

Ο Α. Παπανδρέου είχε καλύτερες πολιτικές σχέσεις σαν κόμμα πριν βγει στην εξουσία με τον Τίτο και σε δεύτερη μοίρα το ΚΚΕ εσωτ. Και παρόλο που είχε προλογίσει την βιογραφία του Τίτο στα ελληνικά, αποδείχθηκε βασιλικότερος του Βασιλέως. Η υπουργική απόφαση να γυρίσουν, μόνο οι Έλληνες το γένος του 1982 με υπογραφή Σκουλαρίκη - Γεννηματά τον οδηγεί στις 16 Φεβρουαρίου 1994 να επιβάλλει οικονομικό εμπάργκο σ’ αυτή τη μικρή χώρα. (ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 24/2/08, σ. 11).

Ώσπου αίρεται το εμπάργκο και ακολουθεί στις 13-9-1995 η ενδιάμεση Συμφωνία που υπογράφτηκε στη Νέα Υόρκη όπου μεταξύ άλλων λέει ότι δεν μπορεί να βάλει βέτο η Ελλάδα να μπαίνει στους διεθνείς οργανισμούς με το προσωρινό όνομα που είναι το FYROM.

Το οικονομικό εμπάργκο της Ελλάδας απέναντι σ’ αυτή τη μικρή χώρα εκ των υστέρων χαρακτηρίστηκε λάθος ακόμα και από την πτέρυγα της ΝΔ αλλά και του ΠΑΣΟΚ. Όμως η δημαγωγία του Παπανδρέου του νεότερου στη Βουλή αυτές τις ημέρες (τέλη Μαρτίου 2008) υπεράσπισε το εμπάργκο του πατέρα του. Για να του απαντήσει η Ντ. Μπακογιάννη ότι ήταν ένα λάθος το εμπάργκο.

Ανάλογη εθνικιστικότατη δήλωση έκανε ο άλλοτε αριστερός Μ. Θεοδωράκης με επιστολή του στις 28-2-2008 (και στην "Ε") που προτείνει η Ελλάδα να κλείσει τα σύνορά της με τα Σκόπια και να διακόψει τις διπλωματικές και οικονομικές σχέσεις με το κράτος αυτό. Να γιατί οι δηλώσεις του πρώην Λαμπράκη φαρδιά-πλατιά δημοσιεύονται και στη φυλλάδα του Παπαθεμελή ή εγκωμιάζονται από το ΛΑΟΣ.

 

ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΞΕΛΙΞΕΙΣ

Η Βουλγαρία ήταν η πρώτη χώρα που είχε αναγνωρίσει την γειτονική χώρα και δεν αναγνωρίζει Μακεδονική εθνότητα ούτε για τη χώρα αυτή, ούτε και εντός της όπου δρουν Μακεδονικές οργανώσεις που πιστεύουν πως είναι εθνικά Μακεδόνες και όχι Βούλγαροι. «Κατά την απογραφή του πληθυσμού που πραγματοποιήθηκε στο βουλγαρικό χώρο το Φεβρουάριο του 1947, οι περισσότεροι ντόπιοι κάτοικοι προτίμησαν την επωνυμία Μακεδόνες αντί της βουλγάρικης εθνικότητας» (στο βιβλίο Ο Μακεδονικός Αγώνας, εκδόσεις Αλέξανδρος, τόμος 3^ος, σελ. 865).

Εφόσον ο όρος ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ είναι γεωγραφικός και δεν είναι δυνατόν να μπερδευτεί με την Μακεδονία του Πιρίν ή την Κεντρική, ή Δυτική ή Ανατολική Μακεδονία, εφόσον και η Ελλάδα κατέχει μόλις το 51% της γεωγραφικής Μακεδονίας από πού έως που, με ποιο δημοκρατικό δικαίωμα να επιβάλλει να είναι συνέταιρος-κουμπάρος η Ελλάδα το πώς θα ονομάζεται αυτή η χώρα;

Το δικαίωμα της εθνότητας είναι ζήτημα αυτοπροσδιορισμού ατομικού ή συλλογικού όχι ετεροπροσδιορισμού.

Στο χώρο της Ελληνικής Μακεδονίας όταν λέμε ντόπιος εννοούμε βασικά τον σλαβόφωνο. Άραγε ποιος μπορεί να είναι περισσότερο Μακεδόνας; Ο Γκρούεφσκι που κατάγεται από χωριό της Φλώρινας, ή ο Άνθιμος που είναι από την Πελοπόννησο, ο Ζουράρις από την Κρήτη, ο Ψωμιάδης από τον Πόντο;

Σε κάποια τηλεοπτική εκπομπή ο Μίμης Ανδρουλάκης όταν τον ρώτησαν για τη Θεσσαλονίκη αν θα πάει για Δήμαρχος απάντησε πως γιατί όχι εξάλλου πολλοί Δήμαρχοί της ήταν Πελοποννήσιοι (π.χ. Κούβελας).

Ο εθνικισταράς Κ. Ζουράρις στην επέτειο για το 1821 στις 25/3/08 πήγε με μαθητές από σχολεία της Θεσσαλονίκης να παρελάσουν στους Ευζώνους του Κιλκίς. Αφού διώχθηκε ο ντόπιος πληθυσμός από το Ματσούκοβο φυσικά έγινε ελληνικό χωριό και ονομάστηκε Εύζωνοι.

Από εδώ καταγόταν ο Venijamin Macukovski (1847;-1878) που συνέταξε για εκτύπωση μια «Γραμματική της Μακεδονικής διαλέκτου» που γι’ αυτό βρήκε την αντίδραση του βουλγαρικού κράτους», (σ. 37, 38 Σπυρίδων Σφέτας, Η ΔΙΑΜΟΡΦΩΣΗ ΤΗΣ ΣΛΑΒΟΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ, εκδόσεις ΒΑΝΙΑΣ).

Συμμετείχε ο Ζουράρις ο άλλοτε πρόσφατα και συνεργαζόμενος με το ΚΚΕ στο Παλαί Ντε Σπορ μαζί με τον Παπαθεμελή και τον Άνθιμο όπου ακούστηκε και το σύνθημα «φέρτε μας τα όπλα να πάρουμε τα Σκόπια», (Ελευθεροτυπία 6/3/2008, σ. 5).

Ο εκλεκτός όλων των φασιστών από την Ελλάδα Άνθιμος (Χρυσή Αυγή, Στόχος…) ανέφερε «όπου Μακεδονία ίσον Ελλάδα και όπου Ελλάδα ίσον Μακεδονία». Τι πιο αλυτρωτικό σύνθημα υπάρχει από αυτό και μάλιστα από τα κυριότερα πρόσωπα της επίσημης ιεραρχίας; Ευτυχώς τώρα τελευταία δεν έχει την ίδια συμπαράσταση που είχε από τον Χριστόδουλο. Ο νέος αρχιεπίσκοπος φαίνεται πως αποστασιοποιείται από τις εθνικιστικές φανφάρες του Άνθιμου. Το άμβωνα της Εκκλησίας το έχει κάνει βήμα για πολιτικό λόγο όπου την εξωτερική πολιτική την βαπτίσαν εθνική πολιτική. Κάθε Κυριακή σε όποια εκκλησία πάει ο Άνθιμος εκεί πάνε ο Παπαθεμελής, ο Βελόπουλος (ΛΑΟΣ), ο Ψωμιάδης και άλλοι εκλεκτοί εθνικόφρονες που μάλιστα τους αναγγέλλει και από το επίσημο βήμα της Εκκλησίας ο Άνθιμος.

Αν δεν λέγεται αυτό αλυτρωτική πολιτική προπαγάνδα τι είναι τότε;

 

Η ΣΤΑΣΗ ΦΟΡΕΩΝ – ΚΟΜΜΑΤΩΝ

Το Ίδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΙΜΔΑ) κάνει «έκκληση στον πνευματικό κόσμο, στους πανεπιστημιακούς, σε όλους τους Έλληνες και Ελληνίδες», «για να μην υπάρξει υποχώρηση στο σοβαρότατο και όχι τυπικό θέμα της ονομασίας των Σκοπίων, για στήριξη στους κυβερνήτες μας έναντι των ισχυρών υπεραντλαντικών πιέσεων», (Ελευθεροτυπία 12/3/2008, σ. 7).

Τα γεωγραφικά σύνορα της Μακεδονίας στο διάστημα των 2.500 χιλιάδων ετών δεν ήταν σταθερά. Με το να ανακοινώνει η Ακαδημία Αθηνών στη συνεδρία της 17^ης Ιανουαρίου 1992 ποια ήταν τα σύνορα και πως τα Σκόπια δεν ήταν στο γεωγραφικό όρο Μακεδονία ή ότι «τα βόρεια σύνορα του μακεδονικού βασιλείου δεν ξεπέρασαν ποτέ την Ηράκλεια (Μοναστήρι – Βιτώλια)» έχει σαν επακόλουθο να τον αναπαραγάγουν διάφοροι ιστορικοί και μη και να λένε ανιστόρητα γεγονότα (βλ. άρθρο του Δ. Γκιώνη στην «Ε» στις 29-3-2008).

Σύμφωνα με την Ακαδημία Αθηνών η Οχρίδα δεν είναι στο γεωγραφικό όρο Μακεδονία. Γιατί τότε ομιλούν για την αρχαία ελληνική Αχρίδα; Ο Βακαλόπουλος έχει χάρτη επί οθωμανικής αυτοκρατορίας στα τέλη του 19^ου αιώνα όπου περιλαμβάνεται και η πόλη Σκόπια, η Πρίστινα και ακόμα παραπάνω. (βλ. Ο Μακεδονικός Αγώνας, τόμος 3^ος, σελ. 839).

Στον πολυτελέστατο τόμο της Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών, εκδόσεις Έφεσσος, ο Μακεδονισμός, ο ιμπεριαλισμός των Σκοπίων, 1944-2006, σελ. 19, παραθέτουν το γνωστό γραμματόσημο του 1939 όπου εκεί γράφει VARDASKA άρα λένε δεν λεγόταν Μακεδονία. Μα εκεί όλα τα κράτη της τότε Γιουγκοσλαβίας στο γραμματόσημο δεν είναι γραμμένα ούτε η Σερβία, ούτε η Κροατία, ούτε τα άλλα κράτη. Τι σημαίνει αυτό, δεν υπάρχει Σερβία; (Υπάρχει και σχετικό άρθρο στον «Ιό».). Δυστυχώς με τέτοιες ανιστόρητες πηγές, βγαίνει μετά και ο Άνθιμος με το γραμματόσημο μέσα στην εκκλησία να λέει αρλούμπες, πάτησε την πεπονόφλουδα. Όπως την πάτησε και με το χαρτονόμισμα-μαϊμού με το Λευκό Πύργο. (Δες «Ιός» 15-12-2007). Ο Λ. Πύργος σε … χαρτονόμισμα των Σκοπίων» υπογραφόταν από τον δημοσιογράφο Π. Σαββίδη.

Σιγά τους “Μακεδόνες”…

 

Ο Άνθιμος είναι από την Πελοπόννησο, ο Ζουράρις από την Κρήτη, ο Ψωμιάδης από τον Πόντο και πάει λέγοντας. Σιγά τους “Μακεδόνες”…

Ακολουθεί εύθυμο σατυρικό βίντεο μέχρι να ετοιμαστεί η επόμενη ανάρτηση.

Μακεδονικά μιλησε ο ελληνικής καταγωγής Ευρωβουλευτής των «Ελευθέρων Δημοκρατών» της Γερμανίας κ. Γιώργος Χατζημαρκάκης.

 

το ρεπορτάζ, από το ΑΠΕ-ΜΠΕ:

Ο Γερμανός ευρωβουλευτής Γιώργος Χατζημαρκάκης, ο οποίος συμπροεδρεύει στην Μεικτή Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που επισκέφθηκε σήμερα τα Σκόπια, δήλωσε ότι η παράλειψη του επιθέτου «μακεδονικός» από την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για την πρόοδο της χώρας είναι λάθος και πρότεινε να συντάξουν μια πρόταση με τους Σκοπιανούς βουλευτές που θα απαιτούν στο μέλλον από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο να μην αφήνει απ’ έξω το επίθετο αυτό.
Το συμπέρασμα αυτό βγήκε από την ένατη συνεδρίαση της Μεικτής Κοινοβουλευτικής Επιτροπής –Σκοπίων και Ευρωπαϊκής Ένωσης, στην οποία εκτός από τον Χατζημαρκάκη ήταν ο Ρίτσαρντ Χόβιτ, η Τέουτα Αρίφι- αναπληρωτής πρωθυπουργός, ο υπουργός Εξωτερικών Νίκολα Ποπόφσκι και πολλοί βουλευτές της πλειοψηφίας του κοινοβουλίου.

Ο Χατζημαρκάκης δήλωσε ότι τα Σκόπια είναι μια χώρα που η Ευρωπαϊκή Ένωση εκτιμά περισσότερο από ορισμένες άλλες χώρες, και στην οποία οι πολίτες έχουν κατηγορηματική θέση στην ένταξη της χώρας στην ευρωπαϊκή οικογένεια.

«Η απουσία του επιθέτου «μακεδονικός» στην έκθεση είναι απαράδεκτη. Η Μεικτή Επιτροπή θα εξετάσει το θέμα και να συζητήσουμε πως μπορούμε να βρούμε μια καλή λύση για αυτό, επειδή προκάλεσε αντιδράσεις εδώ στη χώρα και δεν θέλουμε να διαταραχθεί η εικόνα της στην ΕΕ», δήλωσε ο Χατζημαρκάκης.

Αναφορικά με το πρόσφατο περιστατικό των Βρυξελλών με μια ομάδα σκοπιανών δημοσιογράφων, ο Χατζημαρκάκης δήλωσε ότι το θέμα αυτό θα συζητηθεί απόψε.

Επεσήμανε ακόμη ότι η έκθεση από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή τονίζει τις προόδους που έγιναν σε όλους τους τομείς και εξέφρασε την ικανοποίησή του για τα σχέδια των μελλοντικών μεταρρυθμίσεων στη χώρα όπως αυτά ανακοινώθηκαν από τον πρωθυπουργό στη σημερινή συνεδρίαση.

Ο βουλευτής του SDSM Αντρέι Πέτροφ δήλωσε ότι μεταξύ των βουλευτών των Σκοπίων υπάρχει συναίνεση σχετικά με την έκθεση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, σημειώνοντας ότι η παράλειψη του επιθέτου ‘μακεδονικός’ τους ενόχλησε όλους. Τόνισε ακόμη ότι τα ζητήματα που αναφέρονται στην έκθεση για την ένταξη της χώρας στην ΕΕ θα καταλήξουν σε συναίνεση με το κυβερνών κόμμα.

= = = =

Σημείωση: Το παραπάνω βίντεο καθώς και το κείμενο με τη μετάφραση από τη σύγχρονη μακεδονική γλώσσα στην αντίστοιχη σύγχρονη ελληνική είναι από το το γνωστό εθνικιστικό μπλοκ τα χάλια. Επιτέλους εκεί ΣΤΑ ΧΑΛΙΑ έμαθαν την μακεδονική γλώσσα.

Νεοελληνικός Ανορθολογισμός

 

Το παρακάτω κείμενο είναι αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα του Ν. Δήμου  (http://www.ndimou.gr/articledisplay.asp?time_id=69&cat_id=2).

Αν και παλιό, παραμένει επίκαιρο περιγράφοντας άριστα τον αθεράπευτο νεοελληνικό ανορθολογισμό που κυριαρχεί διαχρονικά σε πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό επίπεδο στην Ελλάδα.

 

Στην Ελλάδα μιλάμε συχνά για το έλλειμμα του προϋπολογισμού ή του ισοζυγίου εξωτερικών πληρωμών – αλλά σπάνια για το έλλειμμα του ορθολογισμού. Έλλειμμα που φαίνεται καθημερινά και στην θεωρία και στην πράξη. Όχι μόνον δεν μας απασχολεί, αλλά εκστρατεύομε και θεωρητικά εναντίον του. Ο ορθός λόγος, που σε αυτόν τον τόπο γεννήθηκε, θεωρείται ξενόφερτος, δυτικόφερτος, απάνθρωπος – ενώ η νεοελληνική διανοητική θολούρα και ασυνέπεια είναι ανθρώπινη, χαρισματική και λεβέντικη.

Η ιστορία της Ελλάδας θα μπορούσε να αναλυθεί σαν πόλεμος των ορθολογιστών εναντίον των αντίθετων. Αυτό το δίπολο τέμνει όλες τις εποχές και όλες τις πολιτικές παρατάξεις. Οι Φιλικοί και οι Δάσκαλοι του Γένους ήταν από την πλευρά του ορθού λόγου – η Εκκλησία από την αντίθετη. Οι μεγάλοι εκσυγχρονιστές πολιτικοί (Καποδίστριας, Τρικούπης, Βενιζέλος) από την μία – οι λαϊκιστές και δημαγωγοί αντίπαλοί τους από την άλλη. Οι ευρωπαϊστές και οι νέο-ορθόδοξοι (ή «ελληνοκεντρικοί») ιδεολογικά αντιμέτωποι.

Το ενδιαφέρον είναι πως ενώ η πλευρά του ορθού λόγου έχει μία συγκροτημένη άποψη, η αντίθετη πλευρά είναι απλώς… αντίθετη. Ξέρει τι ΔΕΝ θέλει, αλλά δεν έχει ποτέ ξεκαθαρίσει τι θέλει. Κρατάει μία στάση αμυντική, υπονομεύοντας όλες τις προσπάθειες εξορθολογισμού, χωρίς να προσφέρει εναλλακτικές λύσεις εκτός από κάτι ασαφή οράματα και άφθονη παρελθοντολαγνεία. Ο λόγος είναι απλός: δεν υπάρχει σήμερα άλλη εναλλακτική πρόταση για την οργάνωση της πολιτείας, εκτός από την δυτική-ορθολογιστική-δημοκρατική. Που έχει σίγουρα πολλά μειονεκτήματα και χρειάζεται διορθώσεις και βελτιώσεις – αλλά η άλλη λύση ποια είναι; (Παρούσα λύση, εφαρμοσμένη και όχι οι «κοινότητες του Βυζαντίου» ή η αρχαία Σπάρτη…)

Κι ωστόσο οι αντι-ορθολογιστικές απόψεις φαίνεται ακόμα και σήμερα, να είναι ιδιαίτερα δημοφιλείς στην χώρα μας. Η ιδεολογική συγκρότηση του νεοέλληνα παραμένει το κύριο εμπόδιο σε κάθε προσπάθεια για την ουσιαστική αλλαγή των πραγμάτων.

Βέβαια το να δηλώνουμε εμείς οι Ρωμιοί ανορθολογιστές μας βολεύει – διότι μπορούμε να συμπεριφερόμαστε αντιφατικά και αλλοπρόσαλλα δίχως να νιώθουμε καμία ενοχή.

Όμως βολεύει και άλλους, που σκόπιμα και προγραμματισμένα προσπαθούν να καλλιεργούν το σκοτάδι και την σύγχυση.

Από επισημότατα χείλη – του προκαθήμενου της εκκλησίας μας – ο Διαφωτισμός (που είναι ο ορθολογισμός στην πράξη) χαρακτηρίστηκε «επικατάρατος».

Αλλά τι είναι ο Διαφωτισμός; Ας δούμε πως τον περιέγραψε ο μεγαλύτερος φιλόσοφος της νεοτερικότητας – ο Ε. Καντ.

«Είναι η ενηλικίωση του ανθρώπου, η έξοδός του από την ανηλικιότητα που ο ίδιος προκάλεσε. Η ανηλικιότητα είναι η αδυναμία να χρησιμοποιείς τον νου σου χωρίς την καθοδήγηση ενός άλλου.. Αυτοπροκληθείσα είναι η ανηλικιότητα όταν αιτία της δεν είναι κάποια ατέλεια του νου – αλλά η έλλειψη αποφασιστικότητας και θάρρους να τον χρησιμοποιήσεις χωρίς καθοδήγηση άλλου. Sapere aude! («τόλμησε να είσαι σοφός» - Οράτιος). Τόλμησε να χρησιμοποιήσεις τον δικό σου νου – αυτό είναι το σύνθημα του Διαφωτισμού. Και γι αυτό τίποτα άλλο δεν χρειάζεται παρά μόνον η ελευθερία».

Πραγματικά ο Διαφωτισμός δεν ήταν μόνο ένα κήρυγμα λογικής – αλλά κυρίως ένα κήρυγμα ελευθερίας, απελευθέρωσης του ανθρώπου από όλες τις κηδεμονίες, από όλους όσοι είχαν συμφέρον να τον καθοδηγούν, να του υπαγορεύουν τις απόψεις τους, να τον παραπλανούν, να τον ταΐζουν με μύθους και παραμύθια. Στον Διαφωτισμό χρωστάμε την δημοκρατία, την κοινωνική και επιστημονική πρόοδο, την πίστη στα ανθρώπινα δικαιώματα… ό,τι πιο πολύτιμο έχει πετύχει η ανθρωπότητα τους τελευταίους αιώνες…

Ο Καντ ήταν ο φιλόσοφος που θεμελίωσε την κριτική μέθοδο – η κριτική ανάλυση είναι άλλωστε η ουσία του ορθολογισμού. Αυτή την χρήση του νου ζητούσε από μας – το να μην αποδεχόμαστε κάτι αν δεν το εξετάσουμε πρώτα, αν δεν το αναλύσουμε λογικά και πραγματολογικά, αν δεν το συγκρίνουμε με τα δεδομένα, αν δεν το αντιπαραθέσουμε και με τις άλλες απόψεις. Να μην βασιζόμαστε στην αυθεντία, την παράδοση, η το συναίσθημα – αλλά να κρίνουμε πάντα όσο γίνεται πιο αντικειμενικά και ψύχραιμα.

Η ρίζα της σκέψης και της γνώσης είναι η αμφισβήτηση και η αμφιβολία. Αν δεν υπήρχε αυτή, θα πιστεύαμε ακόμα πως ο ήλιος κινείται γύρω από την γη και η μαύρη χολή προκαλεί την μελαγχολία… Αλλά και η βάση της δημοκρατίας είναι η δυνατότητα αμφισβήτησης της εξουσίας και της αυθεντίας.

Είναι βέβαιο – μας το διδάσκει η ψυχολογία – ότι ο άνθρωπος δεν είναι «ζώον λογικόν». Ότι οι αποφάσεις του θεμελιώνονται σε κίνητρα που έχουν σχέση με την αυτοσυντήρηση, την επιθυμία, την επικράτηση, τους φόβους, τα πάθη – και άλλα, μάλλον παράλογα πράγματα. Ωστόσο το χαρακτηριστικό του homo sapiens είναι ότι μπορεί συχνά να τιθασεύει αυτές τις παρορμήσεις – έτσι ώστε να μπορεί να οργανώνει την ζωή του και να συνυπάρχει με τους άλλους.

Αν δεν υπήρχε ο ορθός λόγος, η ανθρώπινη κοινωνία θα ήταν 100% ζούγκλα και ο βίος αβίωτος. Φυσικά και τώρα επικρατεί συχνά το δίκαιο του ισχυρότερου – αλλά οι νόμοι, οι κανόνες, οι κώδικες, εξισορροπούν τα πράγματα. Είναι άλλο να λέμε πως παραβιάζεται συχνά ο Κώδικας Οδικής Κυκλοφορίας και άλλο να μην υπάρχει κανένας κώδικας και όλοι να συγκρούονται με όλους.

Η ατομική μας ύπαρξη θα ήταν φτωχή χωρίς το συναίσθημα και το πάθος – αλλά στον δημόσιο χώρο η παρουσία τους είναι καταστρεπτική. Ο ορθός λόγος εξασφαλίζει την σωστή λειτουργία της κοινωνίας και του μυαλού μας αλλά και την σωστή οργάνωση της καθημερινής ζωής μας.

Μπορεί να φανεί υπερβολικό, όμως, κατά την γνώμη μου, το έλλειμμα του ορθολογισμού είναι το πρώτο πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε σαν έθνος. Βρίσκεται πίσω από όλα μας τα επί μέρους προβλήματα – από τα πολιτικά και τα οικονομικά μέχρι τα πολιτιστικά. Μας δυσκολεύει αφάνταστα στις διεθνείς μας σχέσεις – και μας ταλαιπωρεί τρομακτικά στην καθημερινή μας ζωή – που κινείται μόνιμα μέσα σε ένα χαοτικό περιβάλλον.

Επιμένω σε κάτι που ενώ όλοι θα το έλεγαν αυτονόητο, δεν υλοποιείται στην πράξη. Ενώ ο ορθός λόγος είναι η βάση για την σκέψη και για την ζωή μας – τον αποφεύγουμε σαν το διάβολο. Όχι μόνο η κριτική μέθοδος δεν διδάσκεται στα σχολεία μας, όχι μόνο όποιος μαθητής σκέπτεται για λογαριασμό του αντί να παπαγαλίζει, κινδυνεύει με απόρριψη – αλλά διδάσκουμε και τα παιδιά ένα σωρό ψέματα και μύθους που τα αποπροσανατολίζουν και αποδυναμώνουν την αυτόνομη σκέψη.

Ένα παράδειγμα: μαθαίνουμε πως η ορθόδοξη εκκλησία κράτησε ζωντανή την γλώσσα μέσα από το Κρυφό Σχολειό – και πρωταγωνίστησε στην Επανάσταση που κηρύχτηκε στις 25 Μαρτίου στην Αγία Λαύρα από τον Παλαιών Πατρών Γερμανό.

Ούτε μία λέξη σε αυτή τη φράση δεν αντιστοιχεί σε αλήθειες. Η ιστορική έρευνα έχει αποδείξει πως Κρυφό Σχολειό δεν υπήρξε ποτέ, η Εκκλησία αφόρισε την επανάσταση, κανείς δεν ήταν στην Αγία Λαύρα στις 25 Μαρτίου.

Όλη μας η ύπαρξη βασίζεται σε μύθους και ανορθολογικές παραδοχές.

Οι περισσότεροι Έλληνες φοβούνται την Ευρώπη – και ταυτόχρονα δηλώνουν θερμοί υποστηρικτές της. Λέμε «κάποτε πρέπει να γίνουμε Ευρώπη», «αυτά δεν συμβαίνουν στην Ευρώπη» αποκλείοντας τους εαυτούς μας. Αλλά αν κάποιος ξένος μας πει ότι δεν είμαστε Ευρωπαίοι αγανακτούμε και τον χαρακτηρίζουμε Ανθέλληνα.

(Ανθέλληνες είναι πάντα όσοι γράφουν ή λένε κάτι που δεν μας αρέσει – άσχετα αν είναι σωστό ή όχι).

Το 92% των συμπατριωτών μας δηλώνει υπερήφανο που είναι Έλλην (γιατί; κληρονομείται η αξία;) θεωρεί ότι η Ελλάδα είναι σημαντική χώρα που έχει να δώσει πολλά στον υπόλοιπο κόσμο και μετά, όταν κληθεί να περιγράψει την κατάσταση στην χώρα του, τα βρίσκει όλα φρικτά και υπανάπτυκτα.

Τρία εκατομμύρια Έλληνες παρασύρθηκαν πρόσφατα σε ένα φεστιβάλ παραλογισμού. Το «πρόβλημα των ταυτοτήτων» δεν έχει λογική βάση. Η ταυτότητα και τα δεδομένα της δεν έχουν σχέση ούτε με την θρησκεία ούτε με την εθνική ιδιοπροσωπία – πρόκειται για ένα τυπικό γραφειοκρατικό έντυπο.

Και να ήταν οι τουλάχιστον όλοι αυτοί οι Έλληνες συνεπείς χριστιανοί! Να τηρούσαν τις εντολές του Ιησού…

Η συντριπτική πλειοψηφία των Ελλήνων ξεσηκώθηκε πριν δέκα χρόνια για το «μακεδονικό». Άλλη μία ξεκάθαρη περίπτωση παραλογισμού.

Λέμε ότι είμαστε ριγμένοι και αδικημένοι από τους ισχυρούς της γης (τα «ξένα κέντρα» που συνεχώς συνωμοτούν εναντίον μας). Όμως είμαστε το μόνο κράτος της περιοχής που πολλαπλασίασε την έκτασή του τα τελευταία 150 χρόνια. Ας αφήσουμε που απελευθερωθήκαμε μόνο χάρη στις μεγάλες δυνάμεις. Η επανάσταση είχε σβήσει – κι αν δεν υπήρχε το Ναβαρίνο…

Όμως η θεωρία της συνομωσίας (conspiracy theory) καλά κρατεί. Ό,τι κακό έχει συμβεί στην Ελλάδα είναι αποτέλεσμα ξένης επιρροής (ο ξένος δάκτυλος). Πριν από τον πόλεμο ήταν της Ιντελλιτζενς Σέρβις – τώρα ανήκει στο μακρύ χέρι της ΣΙΑ. Εμείς δεν είμαστε υπεύθυνοι για τίποτα.

Θεωρούμε φυσικό εμείς να βρίζουμε τους Αμερικανούς, να διαδηλώνουμε με κάθε ευκαιρία (ακόμα και άσχετη) μπροστά στην Αμερικανική Πρεσβεία, αλλά ζητάμε από αυτούς να μας σέβονται και να μας ευνοούν. Εμείς έχουμε το δικαίωμα να γράφουμε δέκα αντιαμερικανικά δημοσιεύματα κάθε μέρα – όμως αν αυτοί δημοσιεύσουν ΕΝΑ επικριτικό για μας, γίνεται χαμός!

Ο ανορθολογισμός επιτρέπει και την απρόσκοπτη επικράτηση των διάφορων «ελληνικών μύθων». Π. χ. για την συνέχεια της φυλής (από τους αρχαίους) άποψη που δεν αντέχει σε κανένα κριτικό επιστημονικό έλεγχο. Γενικότερα η έλλειψη κριτικής σκέψης οδηγεί σε αυτό που ονομάζουμε ιδεολογική χρήση της ιστορίας» - δηλαδή την προσαρμογή της ιστορικής αλήθειας στα μέτρα των ιδεολογημάτων τα οποία θέλουμε να προωθήσουμε.

Ας μην μιλήσουμε για το πιο παράλογο από όλα τα κατασκευάσματα της νεοελληνικής ιδεολογίας – τον αποκαλούμενο «ελληνοχριστιανικό πολιτισμό». Αντίφασις εν εαυτή (όπως το ξύλινο σίδερο) όπου ο ένας όρος αναιρεί τον άλλο. Κι όμως σε αυτό το σχιζοφρενικό κατασκεύασμα στηρίχτηκε η παιδεία μας για πολλές δεκαετίες – κι όχι μόνο στην χούντα…

Στην διεθνή πολιτική οι έλληνες αντιμετωπίζουν τα άλλα κράτη με καθαρά συναισθηματικά κριτήρια. Είναι αυτά που μας μισούν (τα περισσότερα) και αυτά που μας αγαπούν. Η ίδια διάκριση ισχύει και για τους πολίτες τους. Οι φιλέλληνες και οι μισέλληνες. (Σε καμία γλώσσα δεν υπάρχουν ανάλογες λέξεις). Λες και δεν είχαν άλλη δουλειά να κάνουν παρά να ασχολούνται με εμάς.

Πιστεύουμε πως όλοι μας φθονούν, μας επιβουλεύονται και μας αδικούν. Υπάρχει αυτή η επαναλαμβανόμενη άποψη για τα «εθνικά δίκαια». (Προσφιλής στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας). Μάταια έλεγε και ξανάλεγε ο Ελευθέριος Βενιζέλος ότι δεν υπάρχουν εθνικά δίκαια αλλά μόνον εθνικά συμφέροντα.

Κι ας πάρουμε το μείζον εθνικό μας θέμα: την σχέση μας με την Τουρκία. Είναι έξυπνος, ψύχραιμος, λογικός ο τρόπος με την οποίο την αντιμετωπίζουμε; Θα μου πείτε πως φταίει η επιθετικότητα της Τουρκίας. Αν όμως πάτε απέναντι, θα ακούσετε να μιλάνε για την επιθετικότητα της Ελλάδας. Όπως μου είπε κάποτε ένας Τούρκος: «Η τελευταία φορά που σας επιτεθήκαμε εμείς ήταν το 1453. Ενώ εσείς, εκτός από το 1821, μας έχετε επιτεθεί το 1897, το 1912, το 1922 και το 1974 στην Κύπρο. Ποιος είναι ο επιθετικός;»

Μιλάμε συνεχώς για «παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας» αλλά αυτό τον εναέριο χώρο εμείς μόνοι μας τον έχουμε ορίσει στα δέκα μίλια – και δεν τον αναγνωρίζει κανένα άλλο κράτος στον κόσμο. (Το διεθνώς ισχύον είναι ότι ο εναέριος χώρος είναι ίδιος με τα χωρικά ύδατα – στην περίπτωσή μας, τα έξι μίλια).

Δεν λέω πως οι Τούρκοι (όπως κάθε λαός) δεν κοιτάνε τα δικά τους συμφέροντα και δεν θέλουν να ενισχύσουν την θέση τους – άλλο όμως αυτό και άλλο η δημιουργία «μπαμπούλα», η υστερία και η φοβία. Η συναισθηματική φόρτιση καθόλου δεν βοηθάει για μία αποτελεσματική αντιμετώπιση. Ωφελεί μόνον ορισμένους πολιτικούς και εμπόρους όπλων…

Με συναισθήματα και ζητωκραυγές δεν γίνεται εξωτερική πολιτική. Η «εθνική μας τύφλωση» που μας εξευτέλισε το 1897, που οδήγησε στην καταστροφή το 1922 και σε τραγωδία το 1974 θα έπρεπε να μας έχει παραδειγματίσει…

Ο εθνο-θρησκευτικός μας φανατισμός (ανάλογος του ισλαμικού) ανέστειλε την ανάπτυξη του ορθολογισμού και κρατάει αυτή τη χώρα απομονωμένη, ανάμεσα σε Δύση και Ανατολή. Σε υπεροπτική ανασφάλεια παραμένουμε (παρά τις επιφανειακές προσαρμογές) μακριά από την νεοτερικότητα.

Κυκλοφόρησε το φύλλο Νοεμβρίου 2011 της Νόβα Ζόρα.

 

Κυκλοφόρησε το φύλλο Νοεμβρίου 2011 της Νόβα Ζόρα.

Released the edition of Nova Zora November 2011.

Објави издание на Нова Зора Ноември 2011 година.

http://www.novazora.gr/

 

.

Παρουσίαση του Σύγχρονου Μακεδονικού-Ελληνικού Λεξικού στην Αθήνα

 

Το blog Macedonian Abecedar ανταποκρινόμενο στην επιθυμία των Μακεδόνων να ενημερωθούν από πρώτο χέρι για την εκδήλωση παρουσίασης του Σύγχρονου Μακεδονικού-Ελληνικού Λεξικού που έγινε στην Αθήνα, σας παρουσιάζει σήμερα 2 αποκλειστικές φωτογραφίες από την εκδήλωση.

Την παρουσίαση έκαναν ο Παύλος Βοσκόπουλος, ο Νίκος Ιωάννου από το περιοδικό «Βαβυλωνία» και ο ο Φίλιππας Κυρίτσης από την Αντιεθνικιστική κίνηση.

Η συζήτηση που ακολούθησε της παρουσίασης του Μακεδονο-Ελληνικού λεξικού επεκτάθηκε σε όλο το φάσμα της παρουσίας και της ιστορίας της Μακεδονικής Μειονότητας στην Ελλάδα αλλά και στις σχέσεις της πατρίδας μας με την Δημοκρατία της Μακεδονίας.

Κατά την διάρκεια της εκδήλωσης διατέθηκαν αρκετά αντίτυπα και των δύο λεξικών καθώς και πλήθος εφημερίδων της Nova Zora.

Παρευρέθηκαν εκπρόσωποι αντιεθνικιστικών οργανώσεων, εκπρόσωποι οργανώσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα και του Ελληνικού τμήματος Διεθνούς Αμνηστίας καθώς και φίλοι από την Αθήνα.

Παρακάτω σας μεταφέρουμε την είδηση σε μετάφραση από την ιστοσελίδα του τηλεοπτικού σταθμού Канал 5 Телевизија:

= = =

Το Μακεδονικό-Ελληνικό λεξικό έφθασε στην Αθήνα!

Την μακεδονική γλώσσα και την μακεδονική κοινότητα στην Ελλάδα, η Αθήνα επιμένει να την αρνείται, αυτό ήταν το μήνυμα που έστειλαν χθες το βράδυ οι εκπρόσωποι και τα μέλη του μακεδονικού «Ουράνιου Τόξου» και μέλη των αντι-εθνικιστικών ομάδων στην Ελλάδα.

Μετά τις Βρυξέλες, τη Φλώρινα το μακεδονικό λεξικό έφτασε στην Αθήνα.

Είναι τραγική ειρωνεία αφού το Ευρωπαϊκό Ίδρυμα που εξέδωσε το λεξικό αυτό, χρηματοδοτείται από το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και κατά κάποιο τρόπο από το ελληνικό δημόσιο, να μην αναγνωρίζει, η χώρα αυτή, επίσημα, την ύπαρξη της γλώσσας και από την άλλη πλευρά μέσω του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου να γίνεται η έκδοση του μακεδονο-ελληνικού» Λεξικού, δήλωσε ο Πάβλε Φιλίποφ- Βοσκόπουλος, από το ‘Ουράνιο Τόξο’.

Η δημοσίευση βοηθά στην επικοινωνία των δύο αυτών διαφορετικών γλωσσικών πολιτισμών.

Ενδιαφερόμαστε για την αναγνώριση και την διατήρηση της μακεδονικής γλώσσας στην Ελλάδα.

Η γλώσσα που μιλιέται και τραγουδιέται εδώ και αιώνες. Μια γλώσσα κατά της οποίας πολέμησε η Ελλάδα όσο κανείς άλλος» δήλωσε ο Νίκος Ιωάννου από το περιοδικό «Βαβυλωνία».

«Για την μακεδονική κοινότητα στην Ελλάδα, είναι καθαρά φασιστική η άποψη ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί ως μέσο για την επέκταση των συνόρων της Δημοκρατίας της Μακεδονίας, δήλωσε ο Φίλιππας Κυρίτσης.

Επειδή στο ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα δεν υπάρχει λεξικό εκμάθησης της μακεδονικής γλώσσας, το λεξικό αυτό θα βοηθήσει σε αυτό.

Σε αντίθεση με την παρουσίαση που έγινε πριν από δύο χρόνια στην Αθήνα, η οποία σημαδεύτηκε από επεισόδια, αυτή τη φορά η προώθηση του δεύτερου τόμου, έγινε ομαλά και οι πολίτες που παραβρέθηκαν έδειξαν μεγάλο ενδιαφέρον.

Έκαναν, μάλιστα, ερωτήσεις και ενδιαφέρθηκαν για τις ελληνο-μακεδονικές σχέσεις και την μακεδονική κοινότητα.

«Ποια είναι η γνώμη σας για το μνημείο του Μεγάλου Αλεξάνδρου;» (Εννοώντας το άγαλμα που στήθηκε στη πόλη των Σκοπίων).

«Είναι μια κακή αντιγραφή του ελληνικού εθνικισμού», είπε ο Πάβλε Βοσκόπουλος από το «Ουράνιο Τόξο».

Τέλος, ο Βοσκόπουλος πρόσθεσε: «Θα θέλαμε να στείλουμε ένα μήνυμα στην Αθήνα για την αντι-μακεδονική πολιτική της. Την ημέρα που η Ελλάδα είπε όχι στον φασισμό, 71 χρόνια μετά οι αντι-εθνικιστές Μακεδόνες μαζί με τους αντι-εθνικιστές Έλληνες με την παρουσίαση του λεξικού, λένε ΟΧΙ στον ελληνικό φασισμό».

Πηγή: Канал 5 Телевизија

= = = =

Ευχαριστούμε τον φίλο ανώνυμο που μας έστειλε την μετάφραση του δημοσιεύματος του Канал 5 από την μακεδονική στην ελληνική γλώσσα. Κάθε βοήθεια δεκτή Brakia Macedontsi.

More Sokol & Abecedar

 

ΓΕΦΥΡΑ ΦΙΛΙΑΣ: ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΕΞΙΚΟΥ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ, ΕΞΑΡΧΕΙΑ.

 

28^η ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2011

Την επέτειο του πολέμου ενάντια στον φασισμό εμείς συνεχίζουμε τον αγώνα ενάντια στον νέο-φασισμό που σηκώνει απειλητικά κεφάλι με πογκρόμ, εμπρησμούς, δολοφονίες μεταναστών και τρομοκρατία ενάντια στις εθνικές μειονότητες της Ελλάδας

ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΣΥΓΧΡΟΝΟΥ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΕΞΙΚΟΥ ΣΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΧΩΡΟ:

 

ΘΕΜΙΣΤΟΚΛΕΟΥΣ 66, ΕΞΑΡΧΕΙΑ

28 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 2011

ΣΤΙΣ 8.30 ΤΟ ΒΡΑΔΥ.

.

= = =

Αφίσα προβολής της παρουσίασης του Μακεδονικού – Ελληνικού Λεξικού στην Αθήνα, 28 Οκτωβρίου 2011.

 

 

 

.

Η ''ΑΛΗΘΕΙΑ'' ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ Kαι τα σκουριασμένα δεκανίκια της

 

Το παρακάτω κείμενο και οι εικόνες είναι αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ: http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=2438

Η ''ΑΛΗΘΕΙΑ'' ΤΗΣ ΡΩΜΙΟΣΥΝΗΣ Kαι τα σκουριασμένα δεκανίκια της

Έγραψε στις 17.10.2011 ο/η: Παραβάτης Κωνσταντίνος

«Γιατί γράφετε ψέματα; Γιατί δεν λέτε την αλήθεια; Είστε πράκτορες, έχετε αφεντικά που σας πληρώνουν, είστε ανθέλληνες… Πείτε επιτέλους την αλήθεια…». Τις ερωτήσεις και τις προτάσεις αυτές σε οργισμένο ύφος διατυπώνουν συχνά ορισμένοι αναγνώστες για άρθρα και θέσεις τού περιοδικού μας, με τα οποία εκείνοι διαφωνούν.

Σύμφωνα με την «αλήθεια», που αυτοί κατέχουν, φταίνε: Η "Ελεύθερη Έρευνα", οι λαθρομετανάστες, το δικαστικό σύστημα, η Τρόικα, το Μνημόνιο, η Μέρκελ, οι ευρωπαίοι, οι αγορές, οι σιωνιστές, οι μασόνοι, το ΠΑΣΟΚ, τα ΜΑΤ, τα κομμούνια, οι βάζελοι κ.τλ. κ.τλ…

Ζούμε όλοι μαζί σε μια χώρα τύπου Μπανανίας. Οι αναγνώστες μας και οι λοιποί κάτοικοι αυτού τού τόπου, όλοι μας, δυσαρεστημένοι και μη, αποτελούμε την ίδια την προβληματική μας κοινωνία, μια χρεωκοπημένη κοινωνία, που καταρρέει με πάταγο.

Οι μπάτσοι ρίχνουν ξύλο και χημικά στις πλατείες σε όποιον δεν γουστάρουν, οι βολεμένοι διαδηλώνουν καθημερινά στις λεωφόρους, οι νονοί τής νύχτας ψωμιάδηδες, κούγιες και σαραλιώτηδες αλωνίζουν ελεύθεροι, τα καρτέλ των τσιφλικάδων και των πλουσίων υποκαθιστούν την εξουσία, οι μάζες μιλούν για κατοχή, οι εθνικιστές φωνάζουν για προδότες, η Εκκλησία διατυμπανίζει καθημερινάγια το δήθεν φιλανθρωπικό της έργο και τα δήθεν υπερβάλλοντα έξοδά της σε εσωτερικό και Ευρώπη για να μη φορολογηθεί, συμμορίες ληστών σκοτώνουν και ληστεύουν καθημερινά ακόμα και μέσα στα σπίτια, οι καταλήψεις στα υπουργεία, σχολεία και πανεπιστήμια συνεχίζονται, κάποιοι κυκλοφορούν με όπλα, η κυβέρνηση -αν και καταρρέει- καθημερινά βάζει νέα μέτρα, νέα χαράτσια. Αυτά είναι μερικά, από τα οποία αποτελείται η καθημερινότητά μας πλέον.

Γιατί και πώς φτάσαμε ως εδώ; Μήπως φταίμε εμείς οι ίδιοι; Για να γίνουμε πιο συγκεκριμένοι: Η χώρα, στην οποία ζούμε, είναι από τη βάση της το μεγαλύτερο ψέμα στη σύγχρονη ιστορία. Η χώρα μας καπηλεύτηκε την ονομασία ενός άλλου λαού, αυτού των ελλήνων. Χοντρά και σχιζοφρενικά ψέματα, όπως: «Το Βυζάντιο είναι συνέχεια τής αρχαίας Ελλάδας», «το 1821 έγινε η παλιγγενεσία των ελλήνων», «οι αρβανίτες, οι βλάχοι, οι κρήτες, οι πόντιοι και οι λοιποί βαλκάνιοι άποικοι τής χώρας μας είναι γηγενείς και μάλιστα είναι γονιδιακοί απόγονοι των αρχαίων ελλήνων», «είμαστε έλληνες και χριστιανοί ορθόδοξοι και η μετάβαση αυτή έγινε φυσικά και με αγάπη»…

Ακολουθούν κι άλλα τερατώδη ψέματα, που έχουν σφυρηλατήσει την εθνική και τη θρησκευτική μας συνείδηση ως έλληνες, ως βυζαντινοί, ως χριστιανοί ορθόδοξοι, ως αριστεροί, ως δεξιοί, ως σοσιαλιστές, ως παναθηναϊκοί, ως, ως, ως… Με λίγα λόγια, μπάχαλο.

Και η αλήθεια; Έχει πεθάνει εδώ και πολλά χρόνια, έτσι απλά. Κατ΄ αυτό τον τρόπο ο καθένας εδραιώνει μία δική του «αλήθεια», που τον βολεύει και τον εξυπηρετεί και μάλιστα τη θεωρεί δεδομένη, τεκμηριωμένη και αδιαμφισβήτητη, όποιος δε διαφωνήσει με την «αλήθεια» του, ουαί κι αλίμονο, μαύρο φίδι που τον έφαγε: «Είμαστε οι απόγονοι των τιμημένων ελλήνων, είμαστε ο νέος περιούσιος λαός, ρέει ιχώρ στο αίμα μας, οι άλλοι λαοί είναι απόγονοί μας,
ερχόμαστε κατ΄ευθείαν από Περικλή, Λεωνίδα και Πλάτωνα…». Ψέματα και φαντασιώσεις, ουσιαστικά είμαστε πρώτοι σε πολιτικο-κοινωνικο-οικονομική χρεωκοπία και διαφθορά και τελευταίοι σε όλα… (Διαβάστε στην "Ελεύθερη Έρευνα": Τελευταίοι σε όλα! Νεορωμιοί - νεοέλληνες: Περίγελως τού πολιτισμένου κόσμου).

Η παιδεία παντελώς απούσα, η σοβαρότητα δεν υπάρχει, η υπευθυνότητα έχει κάνει φτερά, ο παραλογισμός διακατέχει τον καθένα, ο εγωισμός και η αλαζονεία πλημμύρα μέσα στα μυαλά τής μάζας, ο φανατισμός και η βλακεία ρουτίνα καθημερινή, η ψυχραιμία είδος εν ανεπαρκεία. Μέσα σ΄αυτό τον παραλογισμό και τη σχιζοφρένεια, δικαιώνονται όσοι κατέχουν τη δική τους «αλήθεια», δηλαδή το ψέμα, ένα ψέμα, που  ουσιαστικά μεταμφιέζεται, μεταλλάσσεται, αναμασάται… Οι εποχές όμως, αλλάζουν και φυσικά δεν είμαστε έτοιμοι στη μετάβαση αυτή, μάς λείπει η ταυτότητα, είμαστε οι πραγματικοί λαθρομετανάστες τής Ευρώπης, εμείς οι δήθεν έλληνες...

Όλοι τρώνε κουτόχορτο και εισπνέουν χαϊβανίτιδα. Βλέπουμε έναν πολιτικό ηγέτη να αναδύεται ξαφνικά. Κανείς κι επ΄ουδενί δεν έχει διανοηθεί, ότι ο άνθρωπος αυτός έχει εγκριθεί από ξένες δυνάμεις με σκοπό να προάγει τα οικονομικά
και πολιτικά συμφέροντα των αφεντικών του, ότι έχει σπονσοναριστεί από κάποια πολυεθνική εταιρεία (κυρίως φαρμακευτική, με σκοπό να προωθήσει τα δικά της, αλλά και δικά του συμφέροντα), ότι έχει ορκιστεί σε κάποια μασονική στοά ή σε χριστιανική αρχιεπισκοπή με σκοπό να εξυπηρετήσει τα δικά τους και πάλι δικά του συμφέροντα και πάει λέγοντας. Κι όλοι τον στηρίζουν, τον ψηφίζουν. Ραγιαδιασμός και υποτέλεια…

Όλοι λίγο πολύ γνωρίζουν, ότι οι επιφανείς παπάδες, που προάγονται σε αρχιμανδρίτες ή κάτι ανώτερο, είναι βουτηγμένοι σε κρυφά ερωτικά, πολιτικά και οικονομικά σκάνδαλα ή παραμένουν φανατικοί σε βλακώδεις δεισιδαιμονίες. Η απάντηση τού πλήθους: «Δεν φταίει η θρησκεία, οι παπάδες φταίνε…».

Βλέπουμε το αναχρονιστικό κομμουνιστικό κόμμα Ελλάδος (Ρωμιοσύνης καλύτερα), να διαμαρτύρεται για τις απολύσεις σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα και οι ίδιοι να απολύουν τους εργαζόμενους από το δικό τους σταθμό, γεγονός, που αποκρύπτεται σε κρυφή και σιωπηλή συμφωνία με τα τηλεοπτικά κανάλια.

Βλέπουμε δικαστές να δικάζουν πταίσματα ή αθώους και να αθωώνουν ολόκληρες συμμορίες, εγκληματίες, βιαστές παιδιών, απατεώνες προέδρους ομάδων, κλέφτες τού δημοσίου και άλλους εγκληματίες τού κοινού ποινικού δικαίου, να αθωώνονται και να κομπάζουν με μαγκιά σε κανάλια και εκπομπές.

Βλέπουμε ψώνια και μοντέλα τής τηλεόρασης να πουλούν τηλεοπτική γκλαμουριά και τους λατρεύουμε σαν μεγάλους σταρς, οι σταρς τής Ρωμιοσύνης…
Βλέπουμε τους διπλανούς μας να πετάνε σκουπίδια στο δρόμο, να λερώνουν τις θάλασσες, τα δάση, να χτίζουν αυθαίρετα, να καταπατούν τον κώδικα οδικής κυκλοφορίας, να προσπαθούν να κοροϊδέψουν ή να κλέψουν ο ένας τον άλλο.

Βλέπουμε οι περισσότεροι τους εαυτούς μας στον καθρέπτη και μάς έρχεται αηδία για τα όσα κάνουμε σε καθημερινή βάση, αν και μας αρέσει υποκριτικά να το κρύβουμε όταν ερωτηθούμε. «Εγώ, είμαι ο καλύτερος, οι άλλοι φταίνε… οι ξένοι, οι σιωνιστές, οι εξωγήινοι, οι γείτονες, οι πολιτικοί, οι δεξιοί, οι πασόκοι, οι γάβροι, τα χανούμια…». Όπως ο Καραγκιόζης, που δεν βλέπει ποτέ τη δική του καμπούρα, παρά σατυρίζει τις καμπούρες των άλλων… 

Η νεολαία, η τελευταία ελπίδα τού τόπου. Νεολαία, που έχει υποστεί επί χρόνια την πλύση εγκεφάλου από την παράδοση κι από το εκπαιδευτικό σύστημα τής Ρωμιοσύνης. Νεολαία εξαρτημένη οικονομικά, μπλεγμένη με κομποσχοίνια, σταυρουδάκια, εθνικισμό, ναρκωτικά, αλκοόλ, παχυσαρκία, αγυμνασία, κόμματα, ομάδες, αποτελεί την πεθαμένη ελπίδα αυτού του τόπου. Νεολαία άρρωστη και υποτονική…

---

Ελλάδα 2011. Μία χώρα σε αποσύνθεση. Χρέος, ανεργία, αγανάκτηση, οικονομική καταστροφή. Ένας ολόκληρος λαός σε πανικό και απελπισία. Ποιος μπορεί αυτή την ύστατη στιγμή να σώσει τη χώρα; Το... «Ίδρυμα»! Μετά την «Ελληνοφρένεια», μια νέα σαρκαστική σειρά στον Σκάι με πνευματώδη κι ανελέητη σάτιρα των ευτράπελων τής Ρωμιοσύνης.
Στο παραπάνω μικρό απόσπασμα από ένα πρόσφατο επεισόδιο, διακωμωδείται η φαντασίωση τού ρωμιού, ότι εξ αιτίας τής ευγενούς δήθεν ελληνικής καταγωγής του, όλοι τον μισούν και τον ζηλεύουν, ενώ ξένες σκοτεινές μασονικές, νεοταξικές, διαβολικές κ.ά. δυνάμεις απεργάζονται το κακό του...

---

 

Τα σκουριασμένα δεκανίκια τής δήθεν ελληνικότητας και τής ορθοδοξίας δεν μάς κρατούν άλλο. Σάπισαν και σωριάζονται στο έδαφος, μαζί τους πέφτουμε κι εμείς, οι κουτσοί
ραγιάδες βαλκάνιοι ψεύτες τού γενάρχη μας Καραγκιόζη και των λοιπών μεσαιωνικών αντιηρώων…

Μία αποσαθρωμένη κοινωνία, ένα διαλυμένο πολιτικό σύστημα, μια σάπια Εκκλησία… τα κενά τους καταλαμβάνονται από τον καθένα, που νομίζει, ότι κατέχει τη μια και μοναδική «αλήθεια». Και για να μη ξεχνάτε, οι «αλήθειες» καταρρέουν και χρεωκοπούν τελευταίες και όχι οι ελπίδες…

Κάποτε, σε άλλες εποχές, ένας ελληνικής καταγωγής ρωμαίος ιστορικός κι όχι βυζαντινός, έλεγε για την αλήθεια: «Η αλήθεια είναι η πιο ισχυρή θεά, αυτή, που κυβερνάει τους ανθρώπους με τόσο αυταρχική κυριαρχία. Γιατί αν και πολλοί την πολεμούν και πολλές φορές το ψέμα κρύβεται κάτω απ’ την αληθοφάνεια, αυτή στο τέλος πάντα θριαμβεύει, νικώντας κάθε αντίσταση»  (Πολύβιος, ο Μεγαλοπολίτης, «Αποφθέγματα»).

Ως επίλογο θα λέγαμε, ότι «στη χώρα που διαβιούμε, το ψέμα αποτελεί τον μεγαλύτερο και ποιο ισχυρό θεό, αυτόν, που κυβερνά τη Ρωμιοσύνη με τόσο αυταρχική κυριαρχία. Γιατί αν και η αλήθεια το πολεμά κρυμμένη και καταπλακωμένη κάτω από τη λάσπη και τη μισαλλοδοξία των μαζών, στο τέλος πάντα αυτό (το ψέμα) θριαμβεύει νικώντας κάθε αντίσταση».

(Κωνσταντίνος Παραβάτης, ο πολίτης τού κόσμου…)

Οι άνθρωποι της διπλανής πόρτας

 

Του Γιώργου Ν. Παπαδάκη

Δεν κρύβω ότι χάρηκα πάρα πολύ για τις επιτυχίες της εθνικής ομάδας μπάσκετ της Μακεδονίας στο πρόσφατο Ευρωπαικό Πρωτάθλημα της Λιθουανίας. Δεν είναι και λίγο πράγμα για μια μικρή χώρα 2 εκατομμυρίων κατοίκων να νικά μεγαθήρια του αθλήματος όπως η Λιθουανία, η Κροατία αλλά και η Ελλάδα και να χάνει για ένα σουτ το χάλκινο μετάλλιο από τον αθλητικό (και όχι μόνο) κολοσσό που λέγεται Ρωσία. Οι Μακεδόνες έδωσαν ένα μοναδικό μάθημα σε όλους τους αντιπάλους τους αλλά και παγκοσμίως για το τι σημαίνει ομάδα και πόσο ψηλά μπορείς να φτάσεις αν είσαι τέτοια, ακόμα και αν δεν έχεις αστέρια του NBA στις τάξεις σου. Είναι πολύ πιθανό, μάλιστα, να τους δούμε και στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Λονδίνου του χρόνου, κάτι που θα αποτελεί τη μεγαλύτερη επιτυχία του μακεδονικού αθλητισμού σε συλλογικό επίπεδο, τουλάχιστον από την ανεξαρτησία της χώρας το 1991 έως σήμερα.

Ο "Μακεδονικός" Αγώνας των Ελλήνων.

 

(Προσθήκη στις 13/10/2011: επίλογος του αφιερώματος)

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

"Μακεδονικός αγώνας θεωρείται στην ελληνική εθνική ιστορία ο ηρωικός αγώνας των Ελλήνων της Μακεδονίας κατά το διάστημα 1904-1908, για τη διατήρηση της εθνικής τους ταυτότητας και την ανεξαρτησία τους. Ένας αγώνας που από εθνική άποψη πρέπει να θεωρείται ο δεύτερος σημαντικός σταθμός, μετά την επανάσταση του '21.
Αυτός ωστόσο ο "ηρωικός αγώνας" υπάρχει μόνο στα βιβλία των ελλήνων ιστορικών. Ο πραγματικός ελληνικός αντιμακεδονικός αγώνας, όπως πρέπει να λέγεται, είναι η συστηματική προσπάθεια που κατέβαλε το ελληνικό κράτος στις αρχές του αιώνα, για να χτυπήσει το εθνικό - δημοκρατικό αυτονομιστικό κίνημα των Μακεδόνων.
Στον αγώνα αυτόν, το ελληνικό κράτος και εθνικιστικό παρακράτος, συμμάχησε με το οθωμανικό κατεστημένο της εποχής. Λεφτά και όπλα διετέθησαν άφθονα, για τη συγκρότηση και αποστολή ένοπλων μισθοφορικών ομάδων σε μη κατοικούμενα από Έλληνες μακεδονικά εδάφη, για να τρομοκρατήσουν το μακεδονικό πληθυσμό και να ανακόψουν τη διαδικασία της μακεδονικής εθνογένεσης.
Οι ελληνικές μισθοφορικές ομάδες, υπό την ηγεσία ελλήνων αξιωματικών και υπαξιωματικών, έσφαξαν, βίασαν και πλιατσικολόγησαν. Έσπειραν τη φρίκη και το θάνατο στα μακεδόνικα χωριά και προσπάθησαν, ανεπιτυχώς, να εμποδίσουν την ανάπτυξη της εθνικής μακεδονικής ιδεολογίας και τον δημοκρατικό - αυτονομιστικό αγώνα των Μακεδόνων."  

Δημήτρης Λιθοξόου.

= = = =

Το κείμενο που ακολουθεί με τίτλο “ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ: ΕΝΑΣ “ΗΡΩΑΣ”, ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΗΣΕ ΠΟΤΕ!” είναι αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ: http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=182

ΠΑΥΛΟΣ ΜΕΛΑΣ: ΕΝΑΣ “ΗΡΩΑΣ”, ΠΟΥ ΔΕΝ ΠΟΛΕΜΗΣΕ ΠΟΤΕ!

 

Ο Παύλος Μελάς έγινε ήρωας τoυ Eλληνικoύ εθνικισμού λόγω της δράσης και του θανάτου του στη Μακεδονία. Παρά την ηρωοποίησή του από την εθνικιστική ιστοριογραφία με τον μύθο που πλάστηκε γύρω του, όπως αποδείχθηκε, ήταν τελείως ακατάλληλος γιά το ρόλο που ανέλαβε, τον οποίο, άν και διήρκεσε ελάχιστες ημέρες, ήταν ανίκανος να παίξει σωστά.

Ακροδεξιά στην Ελλάδα: Από τα συνθήματα στην πράξη.

 

Κάθε μέρα σε διάφορες γειτονιές της Αθήνας οι οργανωμένες ομάδες ακροδεξιών εντοπίζουν, απειλούν, βρίζουν και ξυλοκοπούν βάναυσα δεκάδες πρόσφυγες, οικονομικούς μετανάστες ακόμη και ανήλικους.(βλ. σχετική είδηση εδώ)

Στην Αθήνα, πάντα, δεν λείπουν και οι συχνές επιθέσεις ακροδεξιών εναντίων εκπροσώπων της Αριστεράς (βλ. σχετική είδηση εδώ). Αυτά και άλλα πολλά δυσάρεστα συμβαίνουν στην Αθήνα καθημερινά.

Ας δούμε, όμως, τι συμβαίνει στη Θεσσαλονίκη και τα πέριξ της Βορείου Ελλάδας.

Εδώ και μερικά χρόνια οι ομάδες ακροδεξιών “Ελλήνων” στη Βόρεια Ελλάδα, συχνά πυκνά, πραγματοποιούν επιθέσεις κυρίως εναντίων Μακεδόνων που προέρχονται από τη Δημοκρατία της Μακεδονίας, είτε αυτοί έρχονται στην Ελλάδα για διακοπές είτε έρχονται για επαγγελματικούς λόγους.

Συνεργασία απογόνων “μακεδονομάχων” από την Μπαρόβιτσα (Καστανερή) Κιλκίς με τους Ναζί κατακτητές στη δεκαετία του 1940!

 

Ο Καπετάν ΓΚΟΝΟΣ

Σ’ ένα προηγούμενο τεύχος της «ЗOPA» Νο 9, ο συναγωνιστής Δημήτρης Παπαδημητρίου αναφέρεται στον Γκόνο Γιώτα. Εγώ θα αναφερθώ στο Γκόνο που είναι μάλλον διαφορετικό πρόσωπο από τον Γκόνο Γιώτα, προφανώς γιος ή συγγενής του.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι αυτούσιο από το βιβλίο του ΘΑΝΑΣΗ ΜΗΤΣΟΠΟΥΛΟΥ (Σταύρος) ΣΤΑ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΑ ΒΟΥΝΑ - ΤΟ 30^ο ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΟΥ ΕΛΑΣ. Το βιβλίο αναφέρεται στην περίοδο της κατοχής:

*****

«Σε λίγες μέρες η ομάδα αυτή μας έστειλε συνοδεία στην έδρα του Συντάγματος, στον Αρχάγγελο, τέσσερις άνδρες. Το Γιώργη Δογιάμα ή καπετάν Γκόνο με τους τρεις γιους του. Τους συνέλαβαν ύστερα από εντολή της πολιτικής οργάνωσης της Επαρχίας Παιανίας, στο δρόμο από την Αξιούπολη προς το χωριό τους, την Καστανερή. Γύριζαν από το παζάρι, που γινόταν εκείνη την ημέρα στην Αξιούπολη. Από κοντά φτάνει και σημείωμα της ίδιας Πολιτικής Οργάνωσης που έλεγε πως οι συλληφθέντες έπρεπε να κρατηθούν ώσπου να φθάσουν τα σχετικά στοιχεία με τους λόγους σύλληψης. Ποιος ήταν ο Καπετάν Γκόνος και γιατί τον συνέλαβαν;

Ο καπετάν Γκόνος ήταν από το χωριό Καστανερή, «σλαβομακεδόνας». Στον καιρό της τουρκοκρατίας δηλαδή πριν το 1912, είχε ανακατευτεί με τους λεγόμενους μακεδονομάχους. Είχε αναδειχθεί σε οπλαρχηγό των μακεδονομάχων και δεδηλωμένος εχθρός των Βουλγάρων. Ήταν από τους λεγόμενους γκρεκομάνους, τους εξελληνισθέντες δηλαδή Σλαβομακεδόνες. Για τη «δράση» του σαν μακεδονομάχος είχε πάρει και δίπλωμα εθνικών υπηρεσιών από το Ελληνικό Κράτος, και, αν θυμάμαι καλά, κτήματα στον πλούσιο κάμπο των Γιαννιτσών, στην αποξηραμένη λίμνη.

Η αλήθεια είναι ότι αυτός ο άνθρωπος στα νιάτα του είχε επιδοθεί στη ληστεία. Και τη συμμετοχή του στις ένοπλες ομάδες των μακεδονομάχων την χρησιμοποίησε μόνο και μόνο για να ληστεύει τους συμπατριώτες του και την γύρω περιοχή συκοφαντώντας τους σαν Βουλγάρους κλπ. Ήταν φοβερός και ανελέητος. Αυτή ήταν η «εθνική» του υπηρεσία για την οποία ανταμείφθηκε με τον αγωνιστικό τίτλο του μακεδονομάχου.

Τώρα, τον θυμήθηκε η αντίδραση. Τον βρήκε και διαπραγματευόταν μαζί του να εξασκήσει όλο το κύρος του και το φόβο που ενέπνεε στα γύρω σλαβόφωνα χωριά για να οπλισθούν και αυτός προσωπικά να ηγηθεί στον αγώνα κατά των ανταρτών.

Κυκλοφόρησε το φύλλο Οκτωβρίου 2011 της Νόβα Ζόρα.

 

Κυκλοφόρησε το φύλλο Οκτωβρίου 2011 της Νόβα Ζόρα.

Released the edition of Nova Zora October 2011.

Објави издание на Нова Зора Oктомври 2011 година.

http://www.novazora.gr/