КАТРИН АЛАМАНУ – ΚΑΤΡΙΝ ΑΛΑΜΑΝΟΥ Γνώρισα πολλά άτομα στη Φλώρινα που αυτοπροσδιορίζονται ως εθνικά Μακεδόνες

 

Αναδημοσίευση από τη ΝΟΒΑ ΖΟΡΑ, φυλλο #30, Οκτωβριος 2012

 

Η Κατρίν Αλαμάνου γεννήθηκε το 1984 στο Βέλγιο από μητέρα Βελγίδα και πατέρα Έλληνα. Μεγάλωσε στην Κέρκυρα και φοίτησε στο Τμήμα Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου και στο Εργαστήρι Επαγγελματικής Δημοσιογραφίας στην Αθήνα. Απασχολήθηκε στο tvxs.gr στο πλαίσιο της πρακτικής της εξάσκησης στη δημοσιογραφία. Η πτυχιακή της εργασία στο Τμήμα Ιστορίας είχε ως θέμα «Το κόμμα Ουράνιο Τόξο: Ιδεολογία και πολιτική πράξη (1993-2010)».

Πρόσφατα λάβατε το πτυχίο σας στην Ιστορία και το θέμα της πτυχιακής σας εργασίας ήταν το κόμμα Виножито-Ουράνιο Τόξο, που εκπροσωπώντας εθνικά Μακεδόνες αποτελεί ένα ζήτημα taboo για την ελληνική κοινωνία. Τι σας ώθησε να επιλέξετε αυτό το θέμα;

Το θέμα αυτό το επέλεξα μετά την παρακολούθηση ενός επιλεγόμενου μαθήματος στο Τμήμα Ιστορίας σχετικά με τους βαλκανικούς εθνικισμούς. Η ιδέα δεν ήταν δική μου αλλά του καθηγητή μου, κ. Θ. Νικολαΐδη. Πριν καταλήξουμε σε αυτό το θέμα είχαμε σκεφτεί εντελώς διαφορετικά πεδία ιστορικής μελέτης, τα οποία δεν με ενθουσίασαν τόσο. Το κόμμα Ουράνιο Τόξο στη βόρεια Ελλάδα, ακριβώς επειδή αποτελεί taboo για την ελληνική κοινωνία ή και μιας πρώτης τάξεως ευκαιρίας για εθνικιστικές υστερίες, μου κίνησε το ενδιαφέρον σχεδόν αμέσως μόλις μου πρότεινε να το μελετήσουμε ο καθηγητής μου. Ήταν δελεαστικό να ανακαλύψω τις πραγματικές διαστάσεις του φαινομένου, αφήνοντας στην άκρη τις μη ψύχραιμες προσεγγίσεις. Επιπλέον το θέμα αυτό είχε ένα επιπρόσθετο ενδιαφέρον επειδή ξεκινώντας από ένα ιστορικό παρελθόν έχει τη δική του ιδιαίτερη εξέλιξη στο παρόν. Με άλλα λόγια, είναι ένα θέμα ακόμη ζωντανό, το οποίο δεν γνωρίζουμε ποια πορεία θα ακολουθήσει στο μέλλον.

Πώς είναι δυνατό να κάνατε ολόκληρη έρευνα σχετικά με ανθρώπους που δεν υπάρχουν για την ελληνική πολιτεία; Για ανύπαρκτους;

Να ξεκαθαρίσω καταρχήν ότι η έρευνά μου δεν αφορούσε την εθνική μακεδονική μειονότητα της Ελλάδας αλλά το κόμμα Ουράνιο Τόξο που, σύμφωνα με τα λεγόμενά του και το πολιτικό του μανιφέστο, εκπροσωπεί αυτή την εθνική μειονότητα. Άρα η ελληνική πολιτεία θεωρεί ότι αυτό που εκπροσωπεί το κόμμα με το οποίο ασχολήθηκα είναι ανύπαρκτο. Αυτό μας φέρνει πάνω κάτω στην ίδια σύγχυση. Απαντώντας λοιπόν στο ερώτημά σας θα μπορούσα να πω ότι οποιοδήποτε κράτος δεν μπορεί να αποφασίζει για την ύπαρξη ή μη της μιας ή της άλλης εθνικής συνείδησης για ορισμένες ή όλες τις ομάδες που διαμένουν εντός των συνόρων του.

Η εθνική συνείδηση δεν είναι πολιτική ταυτότητα, δεν υπάρχει συγκεκριμένο έγγραφο που να μπορεί να την αποδείξει, καθώς ακόμα και στις περιπτώσεις κατά τις οποίες πολιτική και εθνική συνείδηση υποτίθεται πως πρέπει να συμπίπτουν (στα εθνικά κράτη όπως η Ελλάδα), το κράτος δεν μπορεί να γνωρίζει τι αισθάνεται εθνικά ο κάθε πολίτης του. Μπορεί για παράδειγμα εγώ να έχω ελληνική αστυνομική ταυτότητα αλλά αυτό δε σημαίνει ότι αισθάνομαι Ελληνίδα. Μπορεί να αισθάνομαι άεθνη, απλή πολίτης του κόσμου ή Ιταλίδα ή ό, τι άλλο επειδή για παράδειγμα έχω ζήσει εκεί και αγάπησα την κουλτούρα μιας άλλης χώρας. Απλούστερα, η εθνική συνείδηση ομοιάζει με συναίσθημα ή σκέψη και όχι με αποδεδειγμένο γεγονός.

Από την άλλη για τον περισσότερο κόσμο η εθνικότητα είναι υπαρκτή αν έχει συγκεκριμένες ιστορικές συντεταγμένες. Ο Έλληνας για παράδειγμα συγχέει τον εαυτό του με τον αρχαίο Έλληνα πιστεύοντας ότι είναι απόγονος του και θεωρεί ότι η εθνική του ταυτότητα νομιμοποιείται επειδή έχει το συγκεκριμένο ιστορικό παρελθόν. Το ίδιο συμβαίνει και με τον Μακεδόνα της πΓΔΜ (sic) που θεωρεί, το ίδιο γελοιωδώς, ότι ο Μέγας Αλέξανδρος ήταν δικός του απόγονος (ιστορικό πρόσωπο που ως γνωστόν διεκδικείται ως πρόγονος και από τις δύο χώρες). Πάντως όταν άρχισε να καλλιεργείται η ιδέα του μακεδονικού έθνους στα τέλη του 19^ου και ιδιαίτερα τις αρχές του 20^ου αιώνα η αρχαία Μακεδονία δεν έπαιζε κανέναν απολύτως ρόλο.

Η ελληνική πλευρά ισχυρίζεται ότι δεν υπάρχει μακεδονικό έθνος και επομένως δεν υπάρχει εθνική μακεδονική μειονότητα στην Ελλάδα κυρίως επειδή θεωρείται πως η άλλη πλευρά «έκλεψε» την ελληνικότητα της αρχαίας Μακεδονίας ονομάζοντας το έθνος και το αντίστοιχο κράτος «Μακεδονία». Αγνοείται δε συχνά ότι το μακεδονικό έθνος δεν κατασκευάστηκε (όλα τα έθνη κατασκευάστηκαν, όχι μόνο το μακεδονικό) εντάσσοντας εξαρχής το μύθο της συνέχειάς του από την αρχαία Μακεδονία. Όμως ακόμη και τώρα, που σαφώς καλλιεργείται ο συγκεκριμένος μύθος στη γειτονική χώρα, δεν μπορεί το ελληνικό κράτος να αποφασίσει ποιους εθνικούς ή άλλους μύθους θα καλλιεργήσει η πΓΔΜ (sic). Η μόνη λογική ένσταση που θα μπορούσε κανείς να προβάλλει είναι με γεωγραφικούς όρους. Δηλαδή ότι από τη στιγμή που μία χώρα ονομάζεται Μακεδονία και ταυτοχρόνως στην γεωγραφική Μακεδονία εντάσσονται περιοχές και γειτονικών της χωρών, αυτό θα μπορούσε να πυροδοτήσει ανησυχίες για αλυτρωτισμούς. Προσωπικά δεν πιστεύω ότι υπάρχει τέτοιος κίνδυνος αλλά μια τέτοια ένσταση θα ήταν λογικότερη από τον διαπληκτισμό για τον Μ. Αλέξανδρο.

Συγκεκριμένα για την εθνική μακεδονική μειονότητα της Ελλάδας, όντως για το ελληνικό κράτος είναι ανύπαρκτη. Επίσης, οι μουσουλμάνοι της Θράκης πρέπει να λέγονται μουσουλμάνοι και όχι Τούρκοι παρόλο που υπάρχουν πολλά άτομα τα οποία θεωρούν τη μειονότητά τους τουρκική. Ο λόγος για τον οποίο είναι ανύπαρκτες οι εθνικές μειονότητες στην Ελλάδα δεν είναι ένας. Ο βασικότερος θα έλεγα πως είναι η φαντασίωση της εθνικής ομοιογένειας μέσα στο εθνικό κράτος. Όπου δεν υπήρχε από την αρχή αυτή η ομοιογένεια το ίδιο το εθνικό κράτος την επέβαλλε με διάφορους τρόπους, στους οποίους δεν μπορούμε να αναφέρουμε εδώ αναλυτικά. Όμως στην περίπτωση της μακεδονικής μειονότητας υπάρχει ένας παραπάνω λόγος. Αυτός που ανέφερα πιο πάνω σχετικά με το μακεδονικό έθνος. Από την άλλη οι ισχνές επιδόσεις μας σε ζητήματα ανθρωπίνων δικαιωμάτων είναι άλλος ένας παράγοντας εξαιτίας του οποίου έχουμε πάρει ως χώρα τα μειονοτικά ζητήματα στα αστεία.

Δεν είναι λοιπόν ανύπαρκτοι. Γνώρισα πολλά άτομα στη Φλώρινα που αυτοπροσδιορίζονται ως εθνικά Μακεδόνες. Από τη στιγμή που το κάνουν είναι υπαρκτοί. Δεν χρειάζεται να αναλύσουμε το τι πιστεύουν για την εθνική τους συνέχεια και να κρίνουμε αν είναι σωστό ή λάθος, για να μπορούν υπάρχουν. Αρκεί η επιλογή τους, από τη στιγμή που δεν υπάρχει επιθυμία για διαφορετική πολιτική ταυτότητα, δηλαδή πρόθεση για ένωση με άλλο κράτος.

Με ποιο τρόπο εξασφαλίσατε τα στοιχεία για την εργασία σας;

Το σύνολο των πρωτογενών πηγών της εργασίας το βρήκα στο αρχείο του Ουράνιου Τόξου. Επισκέφθηκα τη Φλώρινα για να μιλήσω με μέλη του κόμματος και για να με βοηθήσουν να βρω τις εκδόσεις του κόμματος από το 1993 -οπότε και ιδρύθηκε- κι έπειτα. Τελικά δεν βρήκα μόνο τις εκδόσεις αλλά και το σύνολο των δελτίων Τύπου και των ανακοινώσεών του, στοιχεία που ήταν ιδιαίτερα διαφωτιστικά καθώς μπόρεσα να ακολουθήσω τα γεγονότα, τις εκδηλώσεις και τις απόψεις του Ουράνιου Τόξου με μεγάλη λεπτομέρεια. Στα γραφεία του κόμματος είχα το ελεύθερο τόσο να φωτοτυπήσω οτιδήποτε με ενδιέφερε από το έντυπο αρχείο όσο και να αποθηκεύσω ηλεκτρονικά ό, τι υπήρχε σε ηλεκτρονική μορφή. Επιπροσθέτως, με την ευκαιρία της επίσκεψής μου στη Φλώρινα είχα την ευκαιρία να δω ιδίοις όμμασι τα πανηγύρια των «ανύπαρκτων» αλλά και τη συνοδευτική παρουσία της αστυνομίας, πράγμα που ομολογώ πως με εξέπληξε.

Τις δευτερογενείς πηγές που χρειάστηκαν για την πτυχιακή ώστε να καταστεί δυνατή η ερμηνεία και ανάλυση των λεγομένων και των δράσεων του κόμματος τις βρήκα με τη βοήθεια του καθηγητή μου στη Βιβλιοθήκη του Πανεπιστημίου.

Ποιες οι αντιδράσεις των καθηγητών σχετικά με την εργασία σας;

Στη σχολή μου δεν παρουσιάζουμε την πτυχιακή σε κάποια επιτροπή καθηγητών. Οπότε τη μόνη αντίδραση που μπορώ να σας μεταφέρω είναι αυτή του επιβλέποντος καθηγητή. Ήταν πολύ ευχαριστημένος για τον τρόπο με τον οποίο αντιμετώπισα το ζήτημα. Θα έλεγα ότι η αντίδρασή του ήταν η επιθυμητή από τη στιγμή που η εργασία βαθμολογήθηκε με 10. Αρχικά είχα δυσκολευτεί να πάρω τις απαραίτητες αποστάσεις από το φαινόμενο μιας και είχα γνωρίσει προσωπικά άτομα της μειονότητας που είχαν ζήσει σε σκληρότερες εποχές ή είχαν βιώσει διαφόρων ειδών διακρίσεις. Εν τέλει όμως κατάφερα να απομακρύνω κάθε συναισθηματική και υποκειμενική ματιά και να ερμηνεύσω τους λόγους και τις πράξεις του κόμματος με τη μεγαλύτερη δυνατή ψυχραιμία.

Το ζήτημα ήταν να δω πως καλλιεργεί το ίδιο το Ουράνιο Τόξο, ένα μικρό μειονοτικό κόμμα, την μακεδονική εθνική συνείδηση, σε ποια στοιχεία δίνει μεγαλύτερη σημασία ώστε να αποδείξει την ύπαρξη του στο ελληνικό κράτος και αν κάνει χρήση μιας δικής του μειονοτικής εθνικής συνέχειας. Βέβαια υπήρξε και αναφορά στις αντιδράσεις ακραίων στοιχείων προς τα μέλη του κόμματός. Χρειάστηκε να μελετήσω επίσης και την πορεία του μακεδονικού εθνικισμού και τους δικού του μύθους. Οπότε, η ενασχόλησή μου με το κόμμα ήταν μεν απομακρυσμένη από κάθε είδους σενάρια επιστημονικής φαντασίας περί «πρακτόρων των Σκοπίων» αλλά από την άλλη απείχε και σημαντικά από μια αναφορά σε ένα κόμμα που βλέπει την εθνικότητα ως απλή επιλογή χωρίς ιστορίες εθνικών ηρώων και εθνικές εκδοχές της Ιστορίας.

Κατάγεστε από δύο γονείς  που προέρχονται από δύο χώρες, την Ελλάδα και το Βέλγιο. Ποιες οι διαφορές της νοοτροπίας της κοινωνίας αυτών των δύο χωρών;

Δεν γνωρίζω εμπεριστατωμένα τα της νοοτροπίας της βελγικής κοινωνίας μιας και τα περισσότερα χρόνια της ζωής μου τα έζησα στην Ελλάδα. Παρ’ όλ’ αυτά μπόρεσα να διαχωρίσω ορισμένα χαρακτηριστικά, για τα οποία πρέπει να πω ότι ενδεχομένως αφορούν διαφορές ατομικών χαρακτηριστικών και όχι συλλογικών. Η βασικότερη διαφορά είναι η ηρεμία της μητέρας μου που κατάγεται από το Βέλγιο και οι μη απόλυτες απόψεις της. Η οικογένειά μου στην Ελλάδα εκφράζει με ενθουσιασμό τις απόψεις της και όταν πιστεύει κάτι, το πιστεύει με πάθος. Μια άλλη σημαντική για μένα διαφορά είναι η αποδοχή της διαφορετικότητας. Και οι δύο μου γονείς μου έμαθαν από μικρή να αποδέχομαι τους ανθρώπους με διαφορετικό τρόπο ζωής ή απόψεις, κάτι που σε μια μικρή κοινωνία στην Ελλάδα μπορεί να θεωρηθεί περίεργο. Επίσης στο Βέλγιο, όπως και στις περισσότερες χώρες της Ε.Ε υπάρχει σεβασμός προς τα ζώα. Εδώ υπάρχει η τριτοκοσμική άποψη ότι δεν οφείλουμε να σεβόμαστε και να φροντίζουμε τα υπόλοιπα πλάσματα που ζουν ανάμεσά μας. Όσον αφορά την οικογένειά μου στην Ελλάδα είναι πιο ζεστή και συναισθηματική. Η οικογένειά μου στο Βέλγιο, εκτός φυσικά από τη μητέρα μου, είναι ψυχρότερη στην εκδήλωση συναισθημάτων.

Αναφορικά τώρα με τον εθνικισμό, το Βέλγιο είναι μια ιδιάζουσα περίπτωση. Η πρωτεύουσά του είναι και πρωτεύουσα της Ε.Ε και εντούτοις το τελευταίο διάστημα υπάρχει άνοδος του εθνικισμού ιδιαίτερα από την πλευρά των Φλαμανδών. Θα περίμενε κανείς ότι ένα σύγχρονο ευρωπαϊκό κράτος θα είχε λύσει αυτά τα προβλήματα, όμως δεν είναι έτσι. Υπάρχουν Βέλγοι οι οποίοι όχι μόνο δεν συμπαθούν τους ξένους αλλά δεν συμπαθούν καν τους υπόλοιπους Βέλγους που δεν είναι Φλαμανδοί ή από την αντίθετη πλευρά δεν είναι Βαλλόνοι. Το κόμμα N-VA στη Φλάνδρα και άλλα κόμματα ακόμη πιο ακραία φλερτάρουν με την ιδέα της απόσχισης. Θεωρώ αυτή την εξέλιξη ιδιαίτερα ανησυχητική και καθόλα οπισθοδρομική.

Ρατσισμός, μισαλλοδοξία, ξενοφοβία, εθνικισμός, ναζισμός, οικονομικό χάος, παρανοϊκές λύσεις. Πώς σχολιάζετε αυτές τις έννοιες;

Ο εθνικισμός ως νοοτροπία αλλά και ως ιδεολογία σύμφωνα με την οποία κράτος και έθνος πρέπει να συμπίπτουν μπορεί να οδηγήσει σε ρατσισμό και μισαλλοδοξία. Ωστόσο για να φτάσει μια κοινωνία να αποδεχτεί νεοναζιστικές οργανώσεις και κόμματα χρειάζονται πολλά παραπάνω σκουπίδια στη νοοτροπία της. Η άποψη ότι το οικονομικό χάος και η κρίση οδήγησαν μέρος της ελληνικής κοινωνίας να στραφεί στη «λύση» των νεοναζί της Χρυσής Αυγής θεωρώ ότι είναι λανθασμένη. Για πολλές δεκαετίας ολόκληρες γενιές μεγάλωναν διδασκόμενες ότι το έθνος τους κρατάει από «την αρχή του κόσμου», ότι τα υπόλοιπα κράτη μισούν τους Έλληνες, ότι η Ελλάδα στην ιστορία έχει μόνο ήρωες και ποτέ σφαγείς. Οι περισσότεροι έχουν στο μυαλό τους την αντικρουόμενη εικόνα ότι το κράτος είναι ναι μεν ο εχθρός πίσω από το οποίο κρύβεται ένα «σύστημα», όπως το ονομάζουν, το οποίο επιθυμεί την εξαθλίωση του ελληνικού λαού, αλλά από την άλλη θέλουν να υπηρετήσουν αυτό το κράτος ως δημόσιοι υπάλληλοι υποσχόμενοι ένα σακί ψήφους στον έναν ή στον άλλον υποψήφιο βουλευτή. Έχοντας τραφεί για χρόνια με σενάρια συνωμοσίας και θεωρώντας ότι είμαστε ταυτόχρονα κατατρεγμένοι και ανώτεροι όλων ήταν τελικά εύκολο να πέσουμε στην παγίδα του παρανοϊκού λόγου νεοναζιστικών οργανώσεων. Η άνοδος των νεοναζί στην Ελλάδα μόνο ντροπή μπορεί να μου προκαλέσει. Όμως οι διαδοχικές εθνικές μας υστερίες άνοιξαν το δρόμο για την κατάντια να έχουμε στο ελληνικό Κοινοβούλιο το κόμμα της Χρυσής Αυγής, χωρίς να υπάρχει καν η πρόθεση να τεθεί εκτός νόμου.

Ποια μέτρα πρέπει να ληφθούν κατά τη γνώμη σας για να ξεπεράσει η χώρα αυτή την κυρίως κοινωνική κρίση;

Η παρούσα κοινωνική κρίση δεν ξεκίνησε τώρα. Δυστυχώς ήταν παρόντα όλα εκείνα τα νοσηρά στοιχεία στη νοοτροπία μας που οδήγησαν εδώ. Θεωρώ ότι αν δεν κατανοήσουμε ακόμη και τώρα ότι για τα προβλήματά μας δεν ευθύνονται πάντα οι άλλοι θα είναι πολύ δύσκολο να ξεπεράσουμε αυτό το εμπόδιο. Ακόμη και αν αύριο λυνόταν το οικονομικό πρόβλημα της χώρας η ίδια κυρίαρχη νοοτροπία του άκρατου κρατισμού, της εθνικής ανωτερότητας, της τάσης προς συνομωσιολογικές θεωρίες, της απόρριψης της ιδέας της Ευρωπαϊκής Ένωσης για ένα μεγάλο τμήμα του πληθυσμού, της ανοχής στη βία και πολλών άλλων, πάλι θα μας έφερνε κάποια στιγμή σε ένα τέλμα. Απλώς αυτή τη φορά φτάσαμε γρηγορότερα εξαιτίας της οικονομικής κρίσης και ούτε καν μας πέρασε από το μυαλό να βρούμε τι κάναμε εμείς λάθος και φτάσαμε ως εδώ. Αν θέλουμε κάποια στιγμή να απαλλαγούμε από τέτοιου είδους κοινωνικές κρίσεις θα πρέπει να αρχίσουμε να επενδύουμε σε μια Παιδεία με υπερεθνικό και ευρωπαϊκό προσανατολισμό. Η αποδοχή της ιδέας της ευρωπαϊκής πολιτικής ενοποίησης κατά τη γνώμη μου θα είναι το πρώτο βήμα. Η αποδοχή γιατί η πραγματοποίησή της δεν εξαρτάται μόνον από εμάς.

Πώς βλέπετε το μέλλον σας στην Ελλάδα; Πιστεύετε ότι θα μπορέσετε να αξιοποιήσετε αυτά που επενδύσατε στη μόρφωσή σας;

Το μέλλον μου, όπως και των περισσότερων ατόμων στην ηλικία μου, είναι ασαφές στην Ελλάδα την παρούσα στιγμή. Η ανεργία είναι πολύ υψηλή και δυστυχώς είναι ακόμη υψηλότερη για τους απόφοιτους σχολών θεωρητικών επιστημών. Ωστόσο αυτά που επένδυσα στη μόρφωσή μου νομίζω ότι θα τα αξιοποιώ για μία ζωή ανεξάρτητα με το επάγγελμα που θα κάνω. Μπορεί να μην γίνω ιστορικός λόγω της οικονομικής δυσκολίας αλλά οι γνώσεις που πήρα και ο τρόπος που έμαθα να σκέφτομαι στο πανεπιστήμιο θα είναι το κέρδος μου ούτως ή άλλως. Κατά τα άλλα ελπίζω ότι τα πράγματα θα φτιάξουν εγκαίρως και δεν θα είναι πλέον αργά για τους ανθρώπους της ηλικίας μου. Θα μπορούμε δηλαδή ακόμη να προσφέρουμε στο κοινωνικό σύνολο με συγκεκριμένες γνώσεις ή δεξιότητες.

 

Συνέντευξη του Γέροντα Παστιτσίου στην ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ

 

 

ΠΩΣ ΟΙ ''ΑΠΟΓΟΝΟΙ'' ΤΟΥ ΑΡΙΣΤΟΦΑΝΗ ΦΥΛΑΚΙΣΑΝ ΤΗ ΣΑΤΙΡΑ

Αναδημοσίευση από την ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΡΕΥΝΑ http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=2821

Ο δημιουργός τής ιστοσελίδας ''Γέροντας Παστίτσιος'' μιλάει στην ''Ελεύθερη Έρευνα''
για το νέο τραγέλαφο-διεθνές ρεζιλίκι τής Ρωμιοσύνης και καταθέτει τη δική του άποψη για τη σημερινή κατάσταση

Παγκόσμια είναι η κατακραυγή. Ξέφυγε από τα σύνορα τής βυζαντινορθόδοξης χώρας μας κι άρχισε ήδη να παίρνει τεράστιες διαστάσεις το νέο φιάσκο με τη σύλληψη τού νέου, που υπέπεσε στο φοβερό αδίκημα για τη Ρωμιοσύνη, να τολμήσει να σατιρίσει κάποιο καλόγερο.

Με μια απλή περιήγηση στο διαδίκτυο μπορείτε να δείτε πλήθος ιστοσελίδων, blogs ανώνυμων κ.λπ., αλλά και γνωστών κι επωνύμων ανθρώπων διεθνώς, όπως π.χ. τον καθηγητή Richard Dawkins, να συμπαρίστανται στην περιπέτεια τού 27χρονου θύματος τής αρρωστημένης μεσαιωνικής νοοτροπίας, που ταλανίζει τα μυαλά των σημερινών κατοίκων τού ελλαδικού χώρου. Την υπόθεση παρακολουθεί ήδη και η Ύπατη Αρμοστεία τού Ο.Η.Ε. για τα Δικαιώματα τού Ανθρώπου.

Για όλα αυτά και για το πώς βλέπει την σημερινή κατάσταση από τη δική του οπτική σκοπιά, μίλησε στην «Ελεύθερη Έρευνα» ο ίδιος ο δημιουργός τής ιστοσελίδας «Γέροντας Παστίτσιος», Φίλιππος Λοΐζος, ο οποίος επιπλέον μάς αποκάλυψε αρκετές άγνωστες σκοτεινές πτυχές τής κωμικοτραγικής αυτής υπόθεσης.

---

Φίλιππος Λοΐζος.

Δεν είναι τρομοκράτης, δεν είναι ναρκομανής, δεν είναι εγκληματίας, όπως ξαφνικά άρχισαν να τον κατηγορούν την περασμένη εβδομάδα, όταν κινήθηκαν σύσσωμοι οι μηχανισμοί τής σε βυζαντινό μεσαίωνα ευρισκόμενης (β)ρωμιοσύνης, να τον συλλάβουν, να τον οδηγήσουν στο κρατητήριο και με χειροπέδες στον εισαγγελέα. Απλά, υπέπεσε στο τρομερό για την κοινωνία μας έγκλημα, να σατιρίσει ένα γραφικό αγιορείτη  καλόγερο.

---

Ε.Ε.: Ποιός είναι ο Φίλιππος Λοΐζος; Μίλησέ μας λίγο για τον εαυτό σου, ώστε να σε γνωρίσουν καλύτερα οι αναγνώστες τής «Ελεύθερης Έρευνας».
- Γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Βόλο. Ήμουν κακός μαθητής, γιατί προτιμούσα να παίζω ποδόσφαιρο, μπάσκετ ή βιντεοπαιχνίδια και να διαβάζω κόμικς. Δεν με απασχολούσαν και πολύ τα μαθήματα, γι΄αυτό κατά κάποιο τρόπο γλύτωσα από αυτό που λένε «ελληνική παιδεία», ό,τι κι αν σημαίνει αυτό. (Σ.σ. διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Οι τής ημετέρας τουρκοβυζαντινής (παρα)παιδείας μετέχοντες).

Ταυτιζόμουν περισσότερο με το ήθος και την προσωπικότητα τού Σούπερμαν και τού Μπάτμαν, παρά με τού Χριστού, για παράδειγμα. Γενικά, όλα αυτά, που επιχειρεί να πλασάρει το Σύστημα, μού δημιούργησαν απέχθεια. Ο τρόπος του εξ άλλου είναι πολύ κακός και λαθεμένος. Τα επιβάλει με τον τρόμο και το ξύλο. Εγώ είχα φάει πολύ ξύλο στο δημοτικό, γιατί πρόλαβα την εποχή, που οι δάσκαλοι ακόμα βαράγανε. Μάς έβαζαν κάθε πρωί να στοιχηθούμε, να κάτσουμε ανάπαυση και προσοχή και να κάνουμε έπαρση σημαίας τραγουδώντας τον εθνικό ύμνο.

Ο φόβος όμως, είτε θα σε κάνει δούλο είτε θα σε αποτρέψει από τη σκλαβιά. Εγώ ήμουν από αυτούς, που ένιωσαν αποστροφή από όλο αυτό το πράγμα και το έβλεπα αντιδραστικά. Έβγαλα χαμηλό βαθμό απολυτηρίου και σπούδασα ιχθυοκαλλιέργειες. Ασχολήθηκα με αυτό, επειδή έχει μέλλον, αλλά και αρκετή Βιολογία, που μ΄αρέσει - ένα από τα ελάχιστα μαθήματα, που κατάφερα να συμπαθήσω μέσα από το Σύστημα.

Πολλοί επιχείρησαν να με αποτρέψουν από το να σπουδάσω αυτό το αντικείμενο. Τότε ήταν τής μόδας η Πληροφορική και τα Οικονομικά. Εγώ όμως, πάντα ήθελα να δουλέψω πρωτογενή τομέα, είμαι και αγρότης, οπότε πιστεύω, ότι βρίσκομαι σε σχετικά καλή μοίρα για τα επίπεδα αυτής τής χωρας.

Πάντα άκουγα ροκ μουσική...

Ε.Ε.: Γιατί δεν προτιμούσες την παραδοσιακή μουσική; Μπουζούκια και κλαρίνα...
- Πιστεύω, ότι μεγάλωσα σ’ ένα οικογενειακό περιβάλλον, το οποίο είχε μια άλφα αισθητική. Ήμουν τυχερός σε αυτό το θέμα. Εξ άλλου πιστεύω, ότι τα μικρά παιδιά καταλαβαίνουν και την καλή τέχνη. Πάντα ένιωθα αποστροφή για το σκυλάδικο και το κακόγουστο. Άκουγα ρόκ, η οποία μιλούσε για τα πάντα. Για τη φιλία, τον έρωτα, την επανάσταση κ.λπ.. Αυτή η μουσική με τράβηξε. Την ακούω μέχρι σήμερα, τη θεωρώ διαχρονική, κλασική μουσική.

Ήμουν αυτό που λένε «παιδί τού περιθωρίου», γιατί οι περισσότεροι άκουγαν άλλα πράγματα και ζούσαν μέσα στο life style. Ευτυχώς, εγώ ποτέ δεν έπεσα μέσα σ’ αυτό όχι γιατί δεν είχα τα λεφτά ή κάτι τέτοιο, αλλά γιατί το θεωρούσα ανούσιο. Συνεπώς, δεν έχω σοκαριστεί από την οικονομική κρίση, όπως ορισμένοι, που δεν μπορούν πλέον να ζήσουν με την ίδια με παληότερα χλίδα, γιατί δεν μπορούν πλέον, να πάνε να σπάσουν πιάτα στο σκυλάδικο κ.λπ.. Πιστεύω, ότι το να ζεις καλά δεν είναι ταυτόσημο τής υπερκατανάλωσης.

---

Το «θαύμα» τού Παΐσιου, που κατασκεύασε ο Φίλιππος Λοΐζος στο Facebook, αναδημοσιεύτηκε με διθυραμβικούς κι εθνικοπατριωτικούς τόνους σε πλήθος ελληναράδικων, ρωμιοχριστιανικών ιστοσελίδων. Έγινε μέχρι και πρωτοσέλιδο εφημερίδας.

---

Ε.Ε.: Τί σε προβληματίζει από τη ζωή σου μέσα στην κοινωνία που ζεις;
- Με προβληματίζει το ότι δεν υπάρχει φαντασία. Ανέκαθεν οι άνθρωποι περίμεναν έτοιμες συνταγές, έτοιμες εικόνες, έτοιμα «είδωλα»-πρότυπα προς μίμηση, που λέμε. Είναι γνωστό, ότι ο ρωμιός δεν διαβάζει. Μόνο τις σκουπιδοφυλλάδες. Ασχολείται με το τί λέει ο μπακάλης ή το τί έλεγε ο παππούς του κι η γιαγιά του. Αυτό φυσικά, τους εξοντώνει τη φαντασία.

Εγώ θέλω να ενεργώ αυτόβουλα, αυθόρμητα, να φαντάζομαι τον κόσμο αλλιώς, να κοινωνικοποιούμαι συνεχώς, να καταλαβαίνω μέσα από τη δράση μου τί εστί ενεργός πολίτης. Το πρόβλημά μου είναι, ότι δεν μπορώ να βρω συντρόφους. Έχω βέβαια συντρόφους από την Αριστερά, αλλά δεν θεωρώ, ότι ανήκω σε αυτό το χώρο 100%, γιατί κι αυτοί κατά κάποιο τρόπο ακολουθούν «ευαγγέλια» κι έτοιμες συνταγές, οι οποίες ειπώθηκαν πριν δυο αιώνες.

Ε.Ε.: Γιατί επέλεξες αυτό τον τρόπο αντίδρασης;
- Πιστεύω, ότι δεν ζω σε μια δημοκρατική χώρα, που δεν μπορώ να μιλήσω ελεύθερα και να βρω έναν υγιή αντίλογο. Στον τόπο που ζώ, οι άνθρωποι αποτελούν μια άμορφη-απρόσωπη μάζα, η οποία αντιδρά τριτοκοσμικά.

Γι΄αυτό επέλεξα και την ανωνυμία τού internet, η οποία μού παρείχε κάποιες εγγυήσεις, ώστε να λέω αυτά που θέλω.

Δεν ήθελα να χρησιμοποιώ χυδαιολογίες, γιατί και δεν είναι τού γούστου μου, αλλά και γιατί ξέρω, ότι μια καλή σάτιρα πρέπει να κρατάει κάποια ισορροπία μεταξύ χυδαιότητας και υγιούς κριτικής. Γι’ αυτό, επέλεξα μια σάτιρα, η οποία να καυτηριάζει. Αν έβριζα, αυτή τη στιγμή δε θα με ήξερε κανένας. Σήμερα όμως, κατηγορούμαι για καθύβριση τής θρησκείας.

Η σάτιρα ήταν επίσης κάτι, το οποίο με ψυχαγωγούσε. Δεν περίμενα να «αλλάξω τον κόσμο» με κάτι τέτοιο, αλλά απ’ ότι φαίνεται εκεί πάει το πράγμα... (γέλια). Πάει να βγει κάτι καλό πολιτειακά. Φαίνεται, ότι υπάρχει ένα τεράστιο κίνημα άθεων, κάποιων, που δεν αναγνωρίζουν αυτές τις εξ αποκαλύψεως αλήθειες τού Συστήματος και μού συμπαραστέκονται.

---

 

 

Η Ρωμιοσύνη και πάλι διεθνώς ρεζίλι.
(Διαβάστε:
Τελευταίοι σε όλα! Νεορωμιός-νεοέλληνας: Περίγελως τού πολιτισμένου κόσμου).

---

Ε.Ε.: Για το «έγκλημα», που διέπραξες σού φόρεσαν χειροπέδες;
Σού έκαναν κατάσχεση προσωπικών στοιχείων;
-Ενώ εγώ εργαζόμουν στα Ψαχνά, η Δίωξη πήγε στο σπίτι μου στο Βόλο, όπου μένουν οι γονείς μου. Με το που μπήκαν μέσα, το πρώτο πράγμα, που ρώτησαν τους δικούς μου ήταν αν είμαστε χριστιανοί ορθόδοξοι. Έψαξαν το σπίτι εξονυχιστικά, ακόμα και κάτω από τα στρώματα, προφανώς για να βρουν αν ανήκα σε κάποια τρομοκρατική ή παραθρησκευτική οργάνωση ή ίσως έψαχναν να βρουν τη μυστική συνταγή για το παστίτσιο (γέλια). Μάλιστα, έπαθαν κι ένα μικρό σοκ, γιατί η μητέρα μου είχε μαζέψει όλες τις εικόνες, που διατηρεί στο σπίτι, και τις είχε βάλει επάνω στο γραφείο μου, οπότε σοκαρισμένοι αναρωτήθηκαν μήπως μπήκαν σε λάθος σπίτι (γέλια). Δεν βρήκαν τίποτα.

Μετά, ήρθαν και με βρήκαν εκεί που δούλευα, στα Ψαχνά. Μού μίλησαν, μού εξήγησαν διάφορα πράγματα αν και αμφιβάλλω αν κι εκείνοι είχαν καταλάβει τί ακριβώς είχε συμβεί, γιατί μια γελούσαν, μια το έπαιζαν σοβαροί. Είχαν αντιληφθεί βέβαια, το τραγελαφικό τής κατάστασης. Ήταν ευγενέστατοι πάντως, παιδιά τής ηλικίας μου.

Μού πέρασαν χειροπέδες την επόμενη μέρα, όταν βγήκα από το κελί, στο οποίο έκατσα ένα βράδυ, μέχρι να με πάνε στον εισαγγελέα. Με πήγαν για φωτογραφίες στην αρχή, μού πήραν πάρα πολλά αποτυπώματα και τελικά, με πήγαν στον εισαγγελέα, για να μού καθορίσει την ποινή. Είχα φορτωθεί μια δικογραφία 26 σελίδων, την οποία μόλις σήμερα πήρα στα χέρια μου κι ακόμα δεν την έχω διαβάσει.

Απέφυγα το αυτόδικο, ήθελα να δω ακριβώς γιατί δικάζομαι, να το βγάλω και παραέξω, να το μάθει κι ο κόσμος. Πάνε να μού φορτώσουν πάρα πολύ υλικό, το οποίο δεν ανέβασα εγώ στη σελίδα. Κάποιο από αυτό το υλικό ορισμένοι το θεώρησαν υβριστικό, αλλά είτε είναι είτε δεν είναι, δεν είναι δικό μου υλικό. Το δικό μου το υλικό ήταν σε εντελώς διαφορετικό πνεύμα από αυτά, που ανέβαζαν οι άλλοι.

Εκτιμώ, ότι μελετώντας τη δικογραφία θα αποκαλυφθούν πολλά σκοτεινά σημεία τής όλης υπόθεσης, για το πώς έγινε η άρση κι αν ήταν νόμιμα όλα αυτά, που έγιναν. Από νομικούς, που μίλησα και σύμφωνα με διάφορα νομικά άρθρα, που διάβασα, φαίνεται, πως η υπόθεση έχει πάρα πολλά σκοτεινά σημεία, που σύντομα θα τα επισημάνουμε, ώστε να μάθει κι ο κόσμος τί ακριβώς έγινε.

Με τραβάνε με συνοπτικές διαδικασίες για πλημμέλημα, αλλά εξ όσων έχω πληροφορηθεί, το συγκεκριμένο αδίκημα έχει περιπέσει σε πταίσμα, το οποίο δεν προβλέπει ούτε άρση τού απορρήτου ούτε χειροπέδες ούτε τίποτα. Επομένως, έχω αδικηθεί κι από το Facebook, αλλά κυρίως κι από τη Δικαιοσύνη.

---

Ο Richard Dawkins, διεθνώς αναγνωρισμένος εξελικτικός βιολόγος, συγγραφέας βιβλίων εκλαϊκευμένης επιστήμης, ήταν από τους πρώτους, που συμπαραστάθηκαν στον Φίλιππο Λοΐζο.

---

Ε.Ε.: Ποιοί σε υποστήριξαν;
Με υποστήριξαν η «Ελληνική Ένωση για τα Δικαιώματα τού Ανθρώπου», η «Ένωση Αθέων», ενώ πολλοί δικηγόροι προσφέρθηκαν να με αναλάβουν αφιλοκερδώς. Την υπόθεσή μου παρακολουθεί και η Ύπατη Αρμοστεία τού Ο.Η.Ε. για τα Δικαιώματα τού Ανθρώπου.

Με υποστήριξαν επίσης, κόμματα τής Αριστεράς. Υπήρχε πολύ κόσμος στο διαστήριο κι εκτιμώ, ότι θα υπάρξει και στην επόμενη δίκη (η προηγούμενη  αναβλήθηκε λόγω τής απεργίας), προκειμένου να μού συμπαρασταθεί.

Ε.Ε.: Αυτός που σατίρισες δεν ήταν άγιος. Τον επέλεξες εσκεμμένα ή θα μπορούσες να σατιρίσεις και κάποιον, που η Εκκλησία τον έχει επίσημα ανακηρύξει ως άγιο. Υπάρχει διαφορά;
- Διάλεξα τον συγκεκριμένο, για να επισημάνω κυρίως το βυζαντινισμό τής χώρας, όπου οι προφητείες, οι εσχατολογίες και οι φανατισμοί δίνουν και παίρνουν σε περιόδους κρίσης. Το συγκεκριμένο πρόσωπο εξ άλλου προβλήθηκε πολύ τον τελευταίο καιρό, ότι δήθεν πρόβλεψε την κρίση, λες κι η Ελλάδα δεν είχε και πριν κρίση.

Αυτό εμένα με εξοργίζει, γιατί αντί να κάτσουν να σκεφτούν πάνω στα πραγματικά προβλήματα, περιμένουν τη σωτηρία από τον ουρανό, από το «ξανθό γένος», από τους Ελ, από τούς Έψιλον και τους άλλους μύθους, που κυκλοφορούν. Είμαι γενικά κατά τής ηττοπάθειας, τού βολέματος και τής γενικευμένης αυτής κατάστασης, που επικρατεί στην κοινωνία μας.
Όσον αφορά στο δεύτερο σκέλος τής ερώτησης, όχι δεν με απασχολεί αν είναι επίσημα αναγνωρισμένος ως άγιος. Θα μπορούσα για παράδειγμα να είχα επιλέξει τον άγιο Κωνσταντίνο, που είχε σκοτώσει τη γυναίκα του και τα παιδιά του. Θα το έκανα ευχαρίστως.

---

Από τη σελίδα τού «γέροντα».

---

Δεν είμαι μόνο εγώ, που αμφισβητώ την αγιότητα των πραγματικών ή φανταστικών προσώπων τής χριστιανικής πίστης. Υπάρχουν ακόμα κι ορισμένοι πιστοί, που για κάποιους αγίους λένε, ότι κακώς είναι άγιοι. Επομένως, γιατί να μην το κάνω κι εγώ;

Ε.Ε.: Υπάρχουν μορφές άγιες;
- Δεν υπάρχουν άγιες μορφές, δεν υπάρχουν αυθεντίες, δεν υπάρχουν παντογνώστες.

Ε.Ε.: Ο Παΐσιος μιλούσε με βατράχια. Άλλοι άγιοι μιλούσαν με λιοντάρια ή άλλα ζώα. Η Εύα στον Παράδεισο μιλούσε μ΄ένα φίδι κι αυτή η συνομιλία αποτελεί βασικό σημείο για τη χριστιανική πίστη, γιατί αν δεν είχε γίνει η συνομιλία αυτή, δεν θα είχε γίνει το προπατορικό αμάρτημα, δεν θα είχε χρειαστεί να στείλει ο Γιαχβέ το γιό του στη Γή κ.λπ. κ.λπ.. Υπάρχει διαφορά λοιπόν;
- Ασφαλώς όχι! Γι΄αυτό κι εγώ εξ άλλου αυτά τα καυτηρίασα με εύστοχο τρόπο αν κρίνω κι από την μεγάλη ανταπόκριση τού κόσμου, στον οποίο άρεσε και τα κοινοποιούσε.

Μάζεψα πολύ κόσμο κι αυτό ήταν η αιτία, που κινητοποιήθηκε ολόκληρος κρατικός μηχανισμός, για να μού κατασχέσει το υπερόπλο τής σάτιρας, το οποίο χειριζόμουν καλά, απ΄ότι φάνηκε.

Ε.Ε.: Τον υπολογιστή σου;
- Ο υπολογιστής ήταν το τεχνολογικό μέσον. Μπορεί δηλαδή, να μού κατάσχεσαν το laptop, αλλά το όπλο τής σάτιρας το κουβαλάω ακόμα. Είναι το μυαλό μου κι αυτό δεν μπορεί να κατασχεθεί.

---

Κρασοκατάνυξη και παστιτσοκλασία στη χριστεπώνυμη συνοικία των... Εξαρχείων.

---

Ε.Ε.: Αυτό, που εσύ σατιρίζεις όμως, για κάποιους άλλους αποτελεί πίστη. Οφείλεις να σέβεσαι την πίστη των άλλων ή όχι;
- Πίστη μπορεί να είναι κι ο πατερούλης Στάλιν. Στο διαδίκτυο είχα βρει ένα ρώσικο ρεπορτάζ, στο οποίο κάποιοι τρελοί ζητούσαν την αγιοποίησή του.

Για πολλούς, πάρα πολλά πράγματα είναι ιερά. Εγώ όμως πιστεύω, ότι τίποτε δεν είναι ιερό. Όλα πρέπει να βγαίνουν στο φως τής κριτικής, όλα να αμφισβητούνται και γενικά να μην μπαίνουν όρια στη σάτιρα, γιατί πάντα θα βρεθεί κάποιος να τα παραβιάσει και ή θα υπάρχει απόλυτη ελευθερία λόγου ή απόλυτη λογοκρισία. Θέλω να πώ, ότι ούτε η λογοκρισία έχει όρια. Τα όρια είναι γενικά απροσδιόριστα. (Σ.σ.: Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: -Σεβασμός στη θρησκευτική πίστη; -Ασφαλώς όχι!).

Εγώ πιστεύω, ότι όφειλα να το κάνω με ένα τρόπο, που να μην είναι πρόστυχος. Ήθελα να το κρατάω σε καθαρά αριστοφανικά επίπεδα, δηλαδή να έχει μια αίσθηση το χιούμορ μου σε αντίθεση με αυτό, που πέρασε στον κόσμο, ότι δηλαδή κάποιος δήθεν έβριζε, το οποίο σόκαρε την κοινωνία.

Ε.Ε.: Εκτός από τους θρησκευτικούς μύθους υπάρχουν και πολλών άλλων ειδών μύθοι στην κοινωνία μας, όπως π.χ. οι εθνικοί μύθοι (ευγενής καταγωγή από τους αρχαίους έλληνες, αγία Λαύρα κ.λπ.). Πώς τους βλέπεις αυτούς;
- Απεχθάνομαι κάθε είδους ετεροπροσδιορισμό. Το να πιστεύεις, ότι είσαι απόγονος τού Σωκράτη, αυτό δεν με ενδιαφέρει καθόλου. Το να κοκορεύεσαι, ότι είσαι έλληνας έχει την ίδια βαρύτητα με το να κοκορεύεσαι, ότι είσαι Ολυμπιακός για παράδειγμα. Με ενδιαφέρει τί είσαι εσύ και τί κάνεις.

Μού αρέσει η αυτονομία τής σκέψης, η αυτονομία των ανθρώπων. Πιστεύω, ότι η αυτόνομη κοινωνία προϋποθέτει και αυτόνομα άτομα. Η κοινωνία είναι μια αέναη δημιουργία, η οποία προϋποθέτει ένα μυαλό, που να ανασαίνει απ’ όλες τις πλευρές, δηλαδή να μην είναι περιφραγμένο, αλλά να δημιουργεί αυτοβούλως και να πειραματίζεται συνεχώς.

Να μην περιορίζεται σε εθνικούς μύθους ούτε σε θρησκευτικούς, αλλά ούτε και σε οικονομικούς μύθους, όπως π.χ. μάς λένε, ότι η ελεύθερη αγορά θα μάς κάνει να στρωθούμε στη δουλειά, ο καθένας θα παίρνει αυτό που παράγει κ.λπ. κι ότι δήθεν έτσι θα πάμε σε μια ιδανική κοινωνία. Γενικά, κι ο κλάδος τής οικονομίας διέπεται κι αυτός από πολλούς μεταφυσικούς μύθους.
Δραστηριοποιούμαι, για να καταλύσω κι αυτούς τους μύθους, αλλά ενόχλησα κι εκεί αντέδρασε η κοινωνία.

Εν τέλει όμως, δεν πιστεύω, ότι είναι πολλοί εκείνοι, που αντέδρασαν. Ναι, τα e-mails ήταν χιλιάδες, αλλά μπορώ να σού φέρω κι άλλους τόσους, που με επικρότησαν. Απλά, αυτή η μερίδα των ανθρώπων δεν αντιδρά κόσμια, αλλά τριτοκοσμικά και κάνει πολλή φασαρία. Αντιδρά με ύβρεις, με χυδαιολογίες, με απειλές κατά τής ζωής. Δεν δίστασαν να απειλήσουν ακόμα και τους ίδιους τους αστυνομικούς, προκειμένου με συλλάβουν. Δεν είναι μόνο το Σύστημα το σάπιο, που κινήθηκε να με δέσει, ήταν και μια μερίδα τού λαού, που έσπευσε να με «λιθοβολήσει».

Ε.Ε.: Τί μπορεί να περιμένει ένας νέος άνθρωπος από μια κοινωνία, που ενώ είναι κλινικά νεκρή σε όλα τα ουσιαστικά της θέματα, έσπευσε να σε στείλει στις πυρές τής Ιεράς Εξέτασης, επειδή εξέφρασες τις διαφωνίες σου με σατιρικό τρόπο;
- Δεν μπορώ να περιμένω κάτι. Όσο βλέπουμε τα πράγματα ιερά και στάσιμα, δεν υπάρχει ρευστότητα σε αυτή την κοινωνία, δεν υπάρχει ροή ιδεών, δεν υπάρχει ουσιαστική δράση, ουσιαστική αμφισβήτηση. Θεωρούμε, ότι το πρόβλημα περιορίζεται μόνο στους θεσμούς και τα πρόσωπα, δηλαδή να φύγει ο Γιωργάκης, να έρθει ο Κωστάκης.

Αυτό φάνηκε και με το κίνημα των αγανακτισμένων, οι οποίοι, με το που άλλαξαν ποιμένα, διαλύθηκαν, εξαφανίστηκαν, γιατί -προφανώς- δεν είχαν να πουν τίποτα. (Σ.σ. Διαβάστε στην «Ελεύθερη Έρευνα»: Από την παιδεία, όχι από την πλατεία..., Η «τυχερή γενιά» τής... παράγκας, Η Ρωμιοσύνη τού μέλλοντος στο Άνω και Κάτω Σύνταγμα, Αγανάκτησον Κύριε τον λαόν σου..., Αγανακτισμένοι βυζαντινοί, Απάλλαξον Θεοτόκε Παρθένε, Ως εκ των πολλών μου αγανακτισμών).

Ε.Ε.: Γιατί επέλεξες την «Ελεύθερη Έρευνα» και μάς έκανες τη χαρά να σε ακούσουμε κι όχι τα τόσα άλλα Μ.Μ.Ε., που γνωρίζουμε, ότι σε πιέζουν αφόρητα για συνεντεύξεις αυτό τον καιρό;
- Γιατί είσαστε από τα λίγα περιοδικά, που τολμούν να πουν κάποια ριζοσπαστικά πράγματα, τα οποία βέβαια, η κοινωνία δείχνει να μην είναι έτοιμη να τα δεχθεί ακόμα.

Το ίδιο θα λέγαμε και για την αμφισβήτηση τής θρησκείας, που ακόμα και πριν από μια δεκαετία, η ντόπια κοινωνία δεν ήταν έτοιμη να την δεχθεί, αλλά απ΄ότι φαίνεται η θρησκευτική αμφισβήτηση έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις κι αυτή τη στιγμή είναι δίπλα μου, μού συμπαραστέκεται και γιατί όχι αργότερα να μπορέσει να καταρρίψει κι άλλους μύθους, ώστε να πορευθούμε πιο δημιουργικά στο μέλλον. 

Επίσης επέλεξα κι έναν δημοσιογράφο, τον Κώστα Βαξεβάνη, τον οποίο θεωρώ από τους λίγους αξιόπιστους. Μίλησα και σε δυο άλλους επίμονους δημοσιογράφους, που έπαιρναν συνεχώς τηλέφωνο σπίτι μου. Ίσως όμως, λόγω τής προβληματικής επικοινωνίας, που έγινε μετά βίας μέσω τηλεφώνου με κακό τηλεφωνικό σήμα, κάποια λεγόμενά μου αλλοιώθηκαν.

Το πρώτο, που γράφτηκε ήταν, το ότι έχω μετανοιώσει. Και βέβαια δεν έχω μετανοιώσει! Ένα άλλο, ότι ανήκω σε ευσεβή οικογένεια κι είμαστε τακτικοί στα θρησκευτικά μας καθήκοντα σε κάθε χριστιανική γιορτή. Εγώ δεν πηγαίνω στην εκκλησία. Μόνο στην Ανάσταση πηγαίνω κι αυτό απ΄έξω, για να χαζέψω αιθέριες γυναικείες υπάρξεις (γέλια).

Τώρα, όσον αφορά στο κατά πόσο είμαι αισιόδοξος, δεν ήμουν και τόσο, αλλά από τα γεγονότα, από το κύμα συμπαράστασης, που βλέπω να έρχεται αυτές τις μέρες απ’ όλο τον κόσμο, αρχίζω και βλέπω τα πράγματα πιο αισιόδοξα.

---

Εφαγώθη δια τας αμαρτίας ημών...

---

 

Ε.Ε.: Και τώρα, ύστερα απ΄όλα αυτά, τί μέλλει γενέσθαι;
Δεν θέλω να σταματήσω τον πολιτικοκοινωνικό ακτιβισμό. Είμαι ένας νέος άνθρωπος, έχω ακόμα ενέργεια να βγάλω και να αντιμετωπίσω πράγματα, που με αφορούν.

Πολλοί φίλοι μου φεύγουν στο εξωτερικό, για να βρουν δουλειά. Αυτό εμένα δεν μού αρέσει. Θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου. Φυσικά, μόνος μου δεν μπορώ να κάνω τίποτα.

Ο τόπος περνάει μια καμπή. Από τα ποσοστά τού ναζιστικού κόμματος, φαίνεται να αυταρχικοποιείται. Αυτά βέβαια τα ποσοστά δεν αντικατοπτρίζουν τελείως την πραγματικότητα, δεν τα παίρνω τοις μετρητοίς, γιατί δεν ψηφίζουν όλοι. Οι μισοί σχεδόν δεν ψηφίζουν, άλλοι τόσοι ανήκουν στην Αριστερά. Δηλαδή υπάρχει το αντίπαλο δέος, υπάρχει ρεύμα, για να αντιμετωπιστει την αυταρχικοποίηση τής κοινωνίας.

Θεωρώ ανθυγιεινή αυτή την τριτοκοσμική αντίδραση τής κοινωνίας, δηλαδή βλέπει, ότι νοσεί η δημοκρατία -ό,τι κι αν σημαίνει αυτό- επομένως  καταργούμε τη δημοκρατία. Αυτή είναι η λογική τού «πονάει κεφάλι, κόψει κεφάλι» και δεν την ασπάζομαι. Πιστεύω, ότι το μοναδικό ανθρώπινο πολίτευμα είναι η δημοκρατία, το μοναδικό πολίτευμα, που μαθαίνει από τα λάθη του.

Ε.Ε.: Η αντιπροσωπευτική;
- Η πραγματική δημοκρατία είναι η άμεση δημοκρατία, δεν είναι οι κοινοβουλευτικές ολιγαρχίες, που έχουν καταδυναστεύσει το δυτικό πολιτισμό. Αυτό βέβαια προϋποθέτει αυτόνομη σκέψη, ενεργούς πολίτες και αυτοοργάνωση. Το διαδίκτυο μπορεί να βοηθήσει σε αυτό.

---

Αυτό δεν είναι σάτιρα, αλλά από μια τις πραγματικές διδαχές -καλογερίστικες ανοησίες-
τού Παΐσιου. (Βλ.: Το θαυματουργό κασκόλ τού καλόγερου και Από τον τάφο... στο Υπουργείο Οικονομικών!).

---

Αφού απάντησα στο «τί μέλλει γενέσθαι», θα ήθελα να πω και «τί δέν μέλλει γενέσθαι»: Δεν σκοπεύω να κάνω πολιτική καριέρα, όπως είπαν διάφοροι κακοπροαίρετοι, λόγω τής προβολής, που είχα. Όπως είπα και πριν, δεν με εκφράζει το συγκεκριμένο πολιτικό σύστημα τής αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, δεν σκοπεύω να το εκμεταλλευτώ για να κάνω καριέρα στη σάτιρα, γιατί η κοινωνία αυτού τού τόπου δεν είναι έτοιμη να δεχθεί την κριτική κι αυτό εξ άλλου φαίνεται και στους σημερινούς δημοφιλείς δήθεν σατιρικούς καλλιτέχνες, οι οποίοι δεν κάνουν τέχνη, που να καυτηριάζει και να προβληματίζει, αλλά τέχνη, που χαϊδεύει αυτιά.

Τελειώνοντας, θα ήθελα να ρωτήσω, πώς είναι δυνατόν να με θεώρησαν επικίνδυνο και να με συνέλαβαν με την κατηγορία, ότι θα ξεσήκωνα τον κόσμο σε μακελειό, αναλογο με αυτό των μουσουλμανων, (το οποίο συνέπεσε χρονικά και μπορέσαμε να συγκρίνουμε αυτές τις δυο καταστάσεις και να δείξουμε πού πραγματικά ανήκουμε), ενώ ταυτόχρονα κάνουν τα στραβά μάτια μπροστά σε αυτό το τεράστιο κύμα μισανθρωπισμού, που υπάρχει στο διαδίκτυο από τους εθνικιστές, που απειλούν ζωές ευθέως και που βγαίνουν και υπερηφανεύονται για τα ανθρωποκυνηγητά, που κάνουν στους δρόμους. Γιατί το Σύστημα τα δέχεται αυτά κι έρχεται να δέσει εμένα;

Στην ουσία δεν απείλησα ούτε καν έβρισα. Αυτό είναι κάτι το αντιφατικό και αστείο. Αυτή είναι εμένα η απορία, που με τρώει κι ας γίνω η αρχή τού προβληματισμού πάνω σ΄αυτό το θέμα.

Κυκλοφόρησε το φύλλο Οκτωβρίου 2012 της Νόβα Ζόρα

 

Κυκλοφόρησε το φύλλο Οκτωβρίου 2012 της Νόβα Ζόρα.

Released the edition of Nova Zora October 2012.

Објави издание на Нова Зора Oктомври 2012 година.

http://www.novazora.gr/

Теодоридис: СИРИЗА ќе ја запре дискриминацијата на бегалците од граѓанската војна

 

Nasos Teodoridis is a member of the Human Rights Committee of the most popular political party currently in Greece - SYRIZA. He is responsible for the minorities sector and at the same time, he is a great and sincere friend of the Macedonians and not just those who live in Greece. For him, it is quite acceptable that our country is called Macedonia. But the opinions of the party members and the official positions of the party are not always the same, says Teodoridis in an exclusive interview for the Macedonian Radio and Television.

Marija Kotovska
MRT Dnevnik 29.09.2012

 

Αναδημοσίευση από την ιστοσελίδα της Μακεδονικής Ραδιοφωνίας Τηλεόρασης (Μ.Ρ.Τ.)

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΣΤΕΓΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ

 

ΣΤΕΓΗ ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΥ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ
ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΔΡΑΓΟΥΜΗ 11
53100 ΦΛΩΡΙΝΑ / LERIN
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ  28/09/2012

Η αυγή νέας νίκης της Στέγης Μακεδονικού Πολιτισμού στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων.

Στα τέλη του 1989 στη Φλώρινα μια ομάδα Ελλήνων πολιτών αποπειράθηκε να ιδρύσει πολιτιστικό σύλλογο με την επωνυμία «Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού».

Τα ελληνικά δικαστήρια ίσως με εντολές από πάνω, αρνήθηκαν διαδοχικά, σε όλες τις βαθμίδες, να τον αναγνωρίσουν και να τον εγγράψουν στα βιβλία του Πρωτοδικείου παράλογα, παράνομα και εναντίον βασικών αρχών και άρθρων της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για τα δικαιώματα του Ανθρώπου (Ε.Σ.Δ.Α.).

Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Ε.Δ.Α.Δ.), στο οποίο κατέφυγαν,  τους δικαίωσε, και με απόφαση κόλαφο που εξέδωσε το Δεκέμβριο του 1998 καταδίκασε  την Ελλάδα με ταυτόχρονη καταβολή χρηματικής αποζημίωσης υπέρ των ιδρυτικών μελών του συλλόγου.

Αμέσως μετά όπως ήταν φυσικό οι πολίτες αυτοί επιχείρησαν ξανά να αναγνωρίσουν το Σύλλογο. Προσέκρουσαν όμως σε νέα πεισματική άρνηση της Ελληνικής Δικαιοσύνης από το Πρωτοδικείο μέχρι και τον Άρειο Πάγο, δείχνοντας περιφρόνηση στην απόφαση του Ε.Δ.Α.Δ. Η δεύτερη προσφυγή της Στέγης στο Ε.Δ.Α.Δ έγινε το Δεκέμβριο του 2009 με την αμέριστη συμπαράσταση του  Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσινκι (Ε.Π.Σ.Ε) και της δικηγόρου τους κ. Έφη Τελλή 

Με απόφαση του Ε.Δ.Α.Δ (30 Αυγούστου 2012) γίνεται δεκτή  η προσφυγή  και κοινοποιείται  στην Ελλάδα η προσφυγή της Σ.Μ.Π. με το ερώτημα αν η άρνηση των ελληνικών δικαστηρίων να αναγνωρίσουν το σύλλογο είναι συμβατή με το δικαίωμα των αιτούντων για συνεταιρίζεσθαι. Αυτό το στάδιο είναι το πρώτο βήμα μια νέας νικηφόρας πορείας για την Στέγη Μακεδονικού Πολιτισμού, η διαδικασία της προσφυγής ενδέχεται να τελειώσει στα τέλη του 2013 με  αρχές 2014.

Η συμπεριφορά της ελληνικής πολιτείας στην υπόθεση αυτή δείχνει ομοιότητες με την εξωτερική πολιτική της χώρας προς τη Δημοκρατίας της Μακεδονίας και αποτελεί αφετηρία της νέας επιθετικής αντι-Μακεδονικής πολιτικής τις τελευταίες δεκαετίες. Αμφισβητεί και δεν σέβεται το δικαίωμα του απροπροσδιορισμού στο λαό της γειτονικής χώρας απορρίπτοντας την ιδιαίτερη Μακεδονική εθνική ταυτότητα. Θεωρεί την Μακεδονικότητα αποκλειστικά ελληνική με επιχειρήματα βγαλμένα από μύθους πράγματα ξεπερασμένα για τον σύγχρονο κόσμο.

Παρόμοια συμπεριφέρεται προς τους Έλληνες πολίτες που εκφράζουν Μακεδονική εθνική ταυτότητα διαφορετική από αυτή που επιθυμεί και προσπαθεί να οικοδομήσει το ελληνικό κράτος εδώ και μερικές δεκαετίες, αρνούμενο να αναγνωρίσει την ύπαρξη της μέσα στην επικράτεια του.

Η καταδίκη της Ελλάδας, που αρνείται το δικαίωμα του συνεταιρίζεσθαι σε Έλληνες πολίτες και μάλιστα σύμφωνα με όλες τις ενδείξεις για δεύτερη φορά  αποδεικνύει όχι απλά το έλλειμμα δημοκρατίας στη χώρα αλλά και την χρεοκοπημένη εθνική – εθνικιστική ιδεολογία σε ευρωπαϊκό θεσμικό επίπεδο.

ΤΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΤΟΥ ΥΠΟ ΙΔΡΥΣΗ ΣΥΛΛΟΓΟΥ

 

• Διαβάστε επίσης το Δελτίο Τύπου Ε.Π.Σ.Ε, 18 Σεπτεμβρίου 2012.

Εγώ είμαι ο Γέρων Παστίτσιος

 

Αναδημοσίευση από  www.koutipandoras.gr

Υπήρξε αναμφισβήτητα το πρόσωπο των ημερών. Ένας ολόκληρος κρατικός μηχανισμός κινητοποιήθηκε προκειμένου να τον συλλάβει. Ο λόγος; Για τον 27χρονο διαχειριστή της ιστοσελίδας «Γέρων Παστίτσιος», ο οποίος μιλά αποκλειστικά στο www.koutipandoras.gr , και στον Κώστα Βαξεβάνη, για την περιπέτειά του.

Όπως επισημαίνει ο ίδιος σκοπός του δεν ήταν να προσβάλλει το Γέροντα Παίσιο αλλά περισσότερο να σατιρίσει τα όσα κατά καιρούς αναφέρονται για τις διάφορες προφητείες και θαύματα, που σε κάποιες περιπτώσεις ακόμη και άνθρωποι της εκκλησίας αναφέρουν ότι δεν έγιναν ποτέ, ενώ κάποιοι πλουτίζουν επικαλώντας τα.

Μιλά ακόμη και για το περίφημο θαύμα, το οποίο αναπαράχθηκε από δεκάδες blogs και sites, το οποίο όπως λέει το προώθησε προκειμένου να δείξει το πόσο ευκολόπιστοι είναι κάποιοι αλλά και το πόσο αναξιόπιστα είναι τα blogs.

Αναφέρει ακόμη το πώς κινήθηκαν οι αρχές προκειμένου να τον συλλάβουν και υπογραμμίζει χαρακτηριστικά ότι αυτό που ενόχλησε πιο πολύ ήταν η τρομακτική δημοφιλία που απέκτησε η σελίδα τον τελευταίο μήνα, καθώς εδώ και ένα χρόνο λειτουργούσε δίχως κανένα πρόβλημα. Και σημειώνει ότι όλα έγιναν επειδή δεν μπορούν να ασχοληθούν με τα ουσιώδη που απασχολούν την καθημερινότητα και βρήκαν την περίπτωσή του.

Παστίτσιο Digital σε HD (High Definition)

 

Το μόνο σίγουρο, μετά από αυτή την ιστορία με τον Elder Pastitsio, είναι ότι οι ανά την επικράτεια ακροδεξιοί πιστοί του Μοναχού Παΐσιου θα νοιώθουν σιχασιά κάθε φορά που θα τρώνε παστίτσιο…

Λόφοι Φλώρινας 28/7/2012-Zabrdeni Lerin 28/7/2012 No2

Πολιτιστικός σύλλογος Μαρίνας Νάουσας-Tsrmarinovo & Πολιτιστικός σύλλογος Μελίτης-Ovcharani σε εκδηλώσεις στους Λόφους Φλώρινας.

Έπαιξε το μουσικό συγκρότημα "Τ'Αηδόνια".

Sniff'n The Tears - Driver's Seat- Rock Song

 

GR: Καλό Σαββατοκύριακο.

EN: Have a nice weekend.

MK: Добар викенд.

Eπειγόντως λέμεεε…

 

Επειγόντως κάποιος να ενημερώσει τον Τσίπρα ότι το Σύνταγμα της Δημοκρατίας της Μακεδονίας δεν αναφέρει πουθενά «ότι στόχος τους είναι να επεκταθούν μέχρι το Αιγαίο» όπως επί λέξη είπε.

Επειγόντως κάποιος να ενημερώσει τον Τσίπρα ότι τέτοιοι «επεκτατικοί στόχοι» υπάρχουν μόνο στα αρρωστημένα συνομωσιολογικά μυαλά εθνικιστών ένθεν και κακείθεν.

Επειγόντως κάποιος να εξηγήσει στον «εν αναμονή Πρωθυπουργό» ότι οι δηλώσεις του στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης 2012 σχετικά με το Μακεδονικό είναι ακριβής αναπαραγωγή, δυστυχώς σε θεσμικό επίπεδο, των φοβικών αντιλήψεων τις οποίες συστηματικά καλλιεργούν στη Βόρειο Ελλάδα οι Άνθιμοι, Παπαθεμελήδες, Ψωμιάδηδες και λοιποί εθνικόφρονες .

Εκτός κι αν… ο Τσίπρας έκανε τις δηλώσεις ηθελημένα προκειμένου να γίνει αρεστός στους Άνθιμους, Παπαθεμελήδες, Ψωμιάδηδες και λοιπούς εθνικόφρονες οπότε… αλλάζει το πράμα για όσα ξέραμε μέχρι σήμερα για τον «εν αναμονή Πρωθυπουργό»…

 

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΗ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΚΡΟΑΤΙΑΣ - МАКЕДОНСКА ЗАЕДНИЦА ВО ХРВАТСКА

 

Η Κοινότητα των Μακεδόνων στη Κροατία ιδρύθηκε στις 22.12.1991 και ήδη 21 χρόνια δραστηριοποιείται ως εθνική κοινότητα, ως μη πολιτικός και μη κερδοσκοπικός σύλλογος. Η βασική της δραστηριότητα αποτελείται από την διαφύλαξη της εθνικής μακεδόνικης ταυτότητας και οντότητας, διατήρηση της μακεδόνικης γλώσσας, της παράδοσης, του γραπτού λόγου, του πολιτιστικού και φυσικού μακεδόνικου πλούτου, των ιστορικών γεγονότων και αληθειών, όπως και διατήρηση και ανάπτυξη στενών επαφών και συνεργασίας με τη Δημοκρατία της Μακεδονίας και τους εθνικά Μακεδόνες της Σερβίας, Αλβανίας, Ελλάδας, Βουλγαρίας, αλλά και τους Μακεδόνες της διασποράς.

Βασικός στόχος των μελών της Κοινότητας είναι να ζουν ως πιστοί και αξιοπρεπείς πολίτες της Κροατίας, αξιοπρεπείς πρεσβευτές των απανταχού Μακεδόνων.

Στην σύνθεση της Κοινότητας δραστηριοποιούνται έξι μακεδόνικοι πολιτιστικοί συλλόγοι:

“Όχριντσκι Μπίσερ“ – στην πρωτεύουσα Ζάγκρεμπ, “Μπράκια Μιλαντίνοβτσι“ –στην πόλη Όσιεκ, “Ίλιντεν“ –στην πόλη Ριέκα, “Μακεντόνια“ –στην πόλη Σπλιτ, “Μπίλιανα“ –στην πόλη Ζάνταρ και “Σβέτι Κίριλ ι Μέτοντιι“ –στην πόλη Πούλα.

Ο προγραμματικός προσανατολισμός της Κοινότητας και των συλλόγων της, είναι πολύ φιλόδοξος και ποικίλος και αποτελείται από διαφόρων ειδών δραστηριότητες, όπως: μουσικές-θεατρικές, καλλιτεχνικές-εκθεσιακές, λογοτεχνικές-γλωσσολογικές, πληροφοριακές-εκπαιδευτικές, μορφωτικές-παιδαγωγικές, ιστορικές-εκδοτικές κ.α.

Σε επίπεδο Κοινότητας εορτάζονται όλες οι μεγαλύτερες μακεδόνικες γιορτές και επέτειοι. Κάθε χρόνο, παραδοσιακά γιορτάζεται η Μακεδόνικη Επανάσταση του Ίλιντεν, όπως και “Ημέρα της Κοινότητας”, “Ημέρες του Μακεδόνικου Πολιτισμού”, “Ημέρα του Ράτσιν”, “Ημέρες των Αδελφών Μιλαντίνοβτσι“, “Ημέρες των Αγίων Κίριλ και Μέτοντι”, οργανώνονται διάφορες εκθέσεις, παρουσιάσεις και πολλές άλλες εκδηλώσεις. Ιδιαίτερη επιτυχία της Κοινότητας αποτελεί η οργάνωση του Θερινού Σχολείου Μακεδόνικης Γλώσσας στην πόλη Ρόγκατςς, Σσόλτα, όπου εδώ και περισσότερα χρόνια, παιδιά από την Κροατία, αλλά και από άλλες χώρες, μαθαίνουν τη μακεδόνικη γλώσσα.

Έχουν ανοίξει και λειτουργούν επιπρόσθετες διδασκαλίες μακεδόνικης γλώσσας για παιδιά, σε σχολεία του Ζάγκρεμπ, της Πούλα, Όσιεκ, Ριέκα, Σπλιτ και από την σχολική χρονιά 2011/2012 και στην πόλη Βούκοβαρ, ενώ ξεκίνησαν και εκπομπές στη μακεδόνικη γλώσσα, με τίτλο “Македонски минути-Μακέντονσκι μίνουτι (Μακεδόνικα λεπτά)” σε δύο κρατικούς ραδιοφωνικούς σταθμούς, πανκροατικής εμβέλειας.

Οι μακεδόνικοι σύλλογοι έχουν δημιουργήσει διάφορα τμήματα, όπως: φολκλόρ, τραγουδιού, μουσικών οργάνων, ανάγνωσης-απαγγελίας, αθλητισμού, παιδικών δραστηριοτήτων, έθνο εργαστηρίων, μαγειρέματος κ.α. Οι μακεδόνικοι αυτοί σύλλογοι, διοργανώνουν και δικές τους εκδηλώσεις, ενώ εμφανίζονται και σε εκδηλώσεις σε όλη την Κροατία και ευρύτερα.

Οι δραστηριότητες της Κοινότητας χρηματοδοτούνται από τον κρατικό προϋπολογισμό της Κροατίας, μέσω του Συμβουλίου εθνικών μειονοτήτων της Κυβέρνησης της Κροατίας, χρηματοδότησης από τους κατα τόπους δήμους και περιφέρειες, όπως και από χορηγίες και δωρεές φυσικών προσώπων. Η υλοποίηση των προγραμμάτων παρουσιάζεται από την Κροατική Ραδιοτηλεόραση, μέσω των προγραμμάτων για τις εθνικές μειονότητες, από τις εφημερίδες και τα υπόλοιπα μέσα μαζικής ενημέρωσης.

Οι Μακεδόνες της Κροατίας είναι επίσημα αναγνωρισμένοι από το κράτος και αποτελούν μία από τις 22 επισήμως αναγνωρισμένες μειονότητες της χώρας!!. Σήμερα στην Κροατία ζουν περίπου 10.000 Μακεδόνες, από τους οποίους οι 1000 περίπου κατάγονται από τα μακεδόνικα χωριά της Ελλάδας.

http://novazora.gr/arhivi/6271

Το ABECEDAR με Κυριλλικό Αλφάβητο

 

Μέχρι σήμερα είναι περισσότερο γνωστό το μακεδονικό αναγνωστικό ABECEDAR το οποίο τυπώθηκε το 1925 με λατινικό αλφάβητο στην Αθήνα.

Λιγότερο γνωστό είναι το μακεδονικό αναγνωστικό ABECEDAR το οποίο τυπώθηκε ένα χρόνο αργότερα το 1926 στη Θεσσαλονίκη με κυριλλικό αλφάβητο, όπως φαίνεται στο εξώφυλλο του βιβλίου στην παρακάτω εικόνα:

  ΕΝ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ
ΤΥΠΟΙΣ ΠΑΠΑΝΕΣΤΩΡΟΣ
ΟΔΟΣ ΜΕΓΑΛΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ 16
1926

 

Τα κείμενα του μακεδονικού αναγνωστικού ABECEDAR με το κυριλλικό αλφάβητο είναι ακριβώς τα ίδια όπως εκείνα στη λατινική έκδοση του βιβλίου.

 

Η κυριλλική έκδοση του ABECEDAR έγινε γνωστή χάρη στην ερευνητική εργασία των μελών του Α.Σ.Κ.Ι. (Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας).

Παρουσιάστηκε για πρώτη φορά δημόσια στην παρουσίαση της Β’ αναθεωρημένης έκδοσης του ABECEDAR που πραγματοποιήθηκε στις 20 Ιουλίου 2007 στη Μελίτη / Ovcharani Φλώρινας από το Ουράνιο Τόξο πολιτικό κόμμα των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα.

 

ЛЕРИН КОСТУР РАСПЕЈАНИ - LERIN KOSTUR RASPEJANI - ΦΛΩΡΙΝΑ ΚΑΙ ΚΑΣΤΟΡΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ

 

Στο παραπάνω πολύ ωραίο βίντεο ακούγεται μόνο ένα μικρό μέρος των στίχων του παλιού πηγαίου μακεδονικού τραγουδιού “ЛЕРИН КОСТУР РАСПЕЈАНИ – LERIN KOSTUR RASPEJANI - ΦΛΩΡΙΝΑ KAI ΚΑΣΤΟΡΙΑ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ” προσαρμοσμένο στις ανάγκες πολιτιστικών εκδηλώσεων.

Παρακάτω μπορείτε να διαβάσετε όλους τους στίχους:

 

ЛЕРИН КОСТУР РАСПЕЈАНИ	LERIN KOSTUR RASPEJANI	ΛΕΡΙΝ ΚΑΙ ΚΟΣΤΟΥΡ ΤΡΑΓΟΥΔΟΥΝ
Абер пристигна од далечина	Aber pristigna od dalecina	Είδηση έφτασε από μακριά
Од измачена Македонија	Od izmacena Makedonija	Από τη βασανισμένη Μακεδονία
Славна Баница печалбарска	Slavna Banica, pecalbarska	Η δοξασμένη Μπάνιτσα (Βεύη), η ξενιτεύτρα
aбер испраќа за Канада	aber isprakja za Kanada	είδηση στέλνει στον Καναδά
Славна Баница печалбарска	Slavna Banica, pecalbarska	Η δοξασμένη Μπάνιτσα, η ξενιτεύτρα
Абер испраќа за Канада	Aber isprakja za Kanada	Είδηση στέλνει στον Καναδά
Лерин Костур распејани	Lerin Kostur raspejani	Λέριν και Κόστουρ τραγουδούν
Силни македонски соколи	Silni makedonski sokoli	Δυνατά μακεδόνικα γεράκια
Песна јуначка запеја	Pesna junacka zapeja	Τραγούδι γενναίο τραγουδούν
За нашата Македонија	Za nasata Makedonija	Για τη Μακεδονία μας
Лерин Костур распејани	Lerin Kostur raspejani	Λέριν και Κόστουρ τραγουδούν
Силни македонски соколи	Silni makedonski sokoli	Δυνατά μακεδόνικα γεράκια
Песна јуначка запеја	Pesna junacka zapeja	Τραγούδι γενναίο τραγουδούν
За нашата Македонија	Za nasata Makedonija	Για τη Μακεδονία μας
Ора кончето, лета соколе	Ora konceto, leta sokole	Οργώνει το αλογάκι, πετάει το γεράκι
Арменорчени оро играле	Armenorceni oro igrale	οι Αρμενοχωρίτες χορό χόρευαν
оро развиле до Неволени	oro razvile do Nevoleni	χορό ανέπτυξαν ως το Νεβόλενι (Σκοπιά)
да заборават денои минати	da zaboravat denoi minati	για να ξεχάσουν μέρες περασμένες
оро развиле до Неволени	oro razvile do Nevoleni	χορό ανέπτυξαν ως το Νεβόλενι
да заборават денои минати	da zaboravat denoi minati	για να ξεχάσουν μέρες περασμένες
Лерин Костур распејани	Lerin Kostur raspejani	Λέριν και Κόστουρ τραγουδούν
Силни македонски соколи	Silni makedonski sokoli	Δυνατά μακεδόνικα γεράκια
Песна јуначка запеја	Pesna junacka zapeja	Τραγούδι γενναίο τραγουδούν
За нашата Македонија	Za nasata Makedonija	Για τη Μακεδονία μας
Лерин Костур распејани	Lerin Kostur raspejani	Λέριν και Κόστουρ τραγουδούν
Силни македонски соколи	Silni makedonski sokoli	Δυνατά μακεδόνικα γεράκια
Песна јуначка запеја	Pesna junacka zapeja	Τραγούδι γενναίο τραγουδούν
За нашата Македонија	Za nasata Makedonija	Για τη Μακεδονία μας
Песна јуначка запеја	pesna junacka zapeja	Τραγούδι γενναίο τραγουδούν
За нашата Македонија ...	za nasata Makedonija…	Για τη Μακεδονία μας ...

8 Σεπτεμβρίου 1991

 

Για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νεώτεροι:

- 8 Σεπτεμβρίου 1991: Ο Κίρο Γκλιγκόροφ κηρύττει την ανεξαρτησία της Δημοκρατίας της Μακεδονίας.

- 28 Απριλίου 1992: Ο Κωνσταντίνος Καραμανλής κρίνει δηλώσεις του Γκλιγκόροφ.

Πέρασαν αρκετά χρόνια από το 1991-92: Ο πανδαμάτωρ χρόνος, αργά αλλά σταθερά, αποδεικνύει ποιος από τους δυο πολιτικούς ηγέτες ήταν περισσότερο διορατικός…

ПАНАЈОТИС СОМАЛИС – ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΣΟΜΑΛΗΣ

 

Македонско прашање, влашки јазик, национализам, рацизам…од друга гледна точка

Μακεδονικό ζήτημα, βλάχικη γλώσσα, εθνικισμός, ρατσισμός….υπό διαφορετική οπτική γωνία

Ο Παναγιώτης Σόμαλης γεννήθηκε στη Νίκαια της Αττικής από πατέρα μικρασιατικής καταγωγής και μητέρα Βλάχα από Ήπειρο. Σπούδασε Βιοϊατρικές επιστήμες στο Λονδίνο και ειδικεύτηκε στην Τοξικολογία. Στην Αγγλία εργάστηκε ως καθηγητής χημείας στη μέση εκπαίδευση.

Επίσης σπούδασε την ψαλτική τέχνη και πάνω από είκοσι χρόνια ψάλλει σε τακτική βάση, ασχολούμενος επίσης με μουσικολογικές έρευνες, ειδικά στο χώρο της ψαλτικής στα Βαλκάνια. Εργάζεται ως στέλεχος εταιρείας με ιατρικά είδη. Πλην της ελληνικής, ομιλεί και γράφει την αγγλική, τη γαλλική, τη μακεδονική και τη σερβική. Επίσης γνωρίζει την εκκλησιαστική σλαβική γλώσσα και σε μέτριο επίπεδο την αρωμουνική (βλάχικη γλώσσα).

1. Κύριε Σόμαλη. Έλληνας πολίτης, με βλάχικη καταγωγή από πλευράς μητέρας και γνωρίζετε τη μακεδόνικη γλώσσα. Πώς συνέβη το γεγονός;

Τη μακεδονική γλώσσα την άκουσα για πρώτη φορά στο Λονδίνο στα μέσα της δεκαετίας του 80. Είχα πάει για ένα θερινό εντατικό πρόγραμμα Αγγλικών.  Στο πολυεθνικό γκρουπ των μαθητών υπήρχε και η Βάσω από την Καστοριά. Άρεσε σε όλους μας, όμως ένας δεκαεπτάχρονος «Γιουγκοσλάβος» από την πρώτη μέρα έκανε στενό μαρκάρισμα στη Βάσω και τελικά αυτός την κέρδισε! Και δεν έφτανε που την κέρδισε και κυκλοφορούσαν συνέχεια χεράκι-χεράκι, μιλούσαν και οι δύο «σερβικά» και της τραγουδούσε «άη ντα μπέγκαμε μωρή Βάσε..β γκράντα Σόλουνα»!!!

Και είχα την απορία: καλά ο Γιουγκοσλάβος μίλαγε τη γλώσσα του - η Βάσω όμως πού την έμαθε αυτή τη γλώσσα, αφού καλά-καλά αγγλικά δεν ήξερε! Σκέφτηκα να ρωτήσω πώς η Βάσω έμαθε «σερβικά».  Πού να ήξερα όμως ότι αυτή η ερώτηση θα δημιουργούσε ακόμη περισσότερα ερωτηματικά.

- «Δεν μιλάω σερβικά, μιλάω τα ντόπια, που τα έμαθα από τη γιαγιά μου…» ήταν η φοβισμένη απάντηση της Βάσως.

- «Ναι, αλλά και ο Ζίβκο μια χαρά σε καταλαβαίνει και δεν είναι Καστοριανός», της απάντησα. 

Και η αντίδραση του Ζίβκο, αυτή και αν μπέρδεψε τα πράγματα:

- «Φίλε μου, εγώ είμαι Μακεδόνας και η Βάσε είναι κι αυτή Μακεδόνισσα! Και δεν μιλάμε σερβικά, μιλάμε μακεδονικά. Η Βάσε τα μιλάει σαν τη γιαγιά μου που κι αυτή έφυγε από το χωριό της, ένα χωριό κοντά στο χωριό της Βάσε, κυνηγημένη από τον ελληνικό στρατό…»

Και άλλα πολλά είπε ο Ζίβκο, μιλώντας με πάθος και περιμένοντας να τσακωθεί μαζί μου εάν διαφωνούσα.  Αντίθετα, εγώ έδειξα ενδιαφέρον για τη γλώσσα του Ζίβκο και της Βάσε και τους είπα ότι και στο χωριό της μητέρας μου κάποιοι μιλάνε μια διαφορετική γλώσσα: λένε «buna dzua» για καλημέρα και άλλα πολλά.  Ο Ζίβκο γέλασε λέγοντάς μου αστεία για την τσιγγουνιά των Βλάχων. Η Βάσε όμως ήταν λιγάκι προβληματισμένη και ζήτησε η υπόθεση να μην διαδοθεί. Οπότε, όταν πολλοί απορούν πώς  έμαθα μακεδονικά κλπ απαντώ χαμογελώντας σαν τον Αλέξανδρο Δουμά (πατέρα): «Cherchez la femme!»

Αργότερα, σαν φοιτητής στο Λονδίνο, έμαθα τα (τότε) σερβοκροατικά (τα διάλεξα σαν μάθημα επιλογής) και από το 2002 και μετά άρχισα να ταξειδεύω για υποθέσεις της εταιρείας που εργαζόμουν στη Δημοκρατία της Μακεδονίας. Σκέφτηκα ότι καλή μεν η επικοινωνία με τους συνεργάτες μου στη σερβική, αλλά καλύτερο να μάθω μακεδονικά, να μπορώ να κυκλοφορώ άνετα, να αγοράζω, να μιλώ κλπ.  Κάποιοι φίλοι και συνεργάτες μου έκαναν δώρο λεξικά και βιβλία γραμματικής και το αποτέλεσμα ήταν καλό! Η μακεδονική σαν γλώσσα έχει μεγάλη ομοιότητα με την ελληνική και πιστεύω ότι η εκμάθησή της είναι εύκολη. Με δυσκόλεψε βέβαια πολύ το υποχρεωτικό διπλό αντικείμενο, τόσο χαρακτηριστικό της μακεδονικής γλώσσας (πχ Отвори ја книгата!) [μτφρ: άνοιξέ το το βιβλίο].

2. ,,Στην Ελλάδα δεν υπάρχουν εθνικά Μακεδόνες,, ή το πιο πρόσφατο ,,Υπάρχουν πολλοί λίγοι σλαβόφωνοι, κάπου εκεί στη Φλώρινα,,. Σχολιάστε το.

Η απάντησή μου είναι από την Καινή Διαθήκη «έρχου και ίδε»!  Υπηρέτησα τη στρατιωτική μου θητεία στην περιοχή της Γουμένισσας και, προς μεγάλη μου έκπληξη, διεπίστωσα ότι η μακεδονική γλώσσα που την θεωρούσα περιορισμένη στην περιοχή της Καστοριάς (άντε και της Φλώρινας!), ακουγόταν και εκεί αλλά και στα μέρη της Έδεσσας.  Αργότερα ανεκάλυψα ότι έφτανε και σε χωριά της Νάουσας!  Όποιος θέλει να μάθει εάν υπάρχουν εθνικά Μακεδόνες ή όχι, μπορεί:

α) να αποβάλει τις παρωπίδες του εθνικισμού

β) να κάνει μια βόλτα σε αυτά τα μέρη και να παρακολουθήσει ένα πανηγύρι και

γ) να διαβάσει τη σχετική πλούσια βιβλιογραφία!

3. Γνωρίζετε επίσης και τη βλάχικη γλώσσα, τη μητρική σας γλώσσα. Η επίσημη θέση του κράτους είναι ότι δεν υπάρχει βλάχικη γλώσσα, ούτε βλάχικη συνείδηση. Ποιά η άποψή σας;

Για το σόϊ του μακαρίτη του πατέρα μου ήμουν «ο γιος της Βλάχας». Κάτι γριες θειες έλεγαν στη μάνα μου «Καλός ο άντρας σου, αλλά γκρέκος (Έλληνας).  Εάν Έλληνες και Βλάχοι είναι ακριβώς το ίδιο, όπως διατείνονται οι λογής-λογής «ειδήμονες» δεν θα άκουγα τέτοια σχόλια! Και μη νομίζετε ότι έχει να κάνει με την καταγωγή (π.χ. Πελοποννήσιος- Κρητικός). Μέχρι την δεκαετία του ΄50 οι γάμοι των Βλάχων γίνονταν σε πολύ στενό κύκλο, πάντα στα πλαίσια της φάρας-φυλής, και η νύφη έπρεπε να προέρχεται από συγκεκριμένους Βλάχικους οικισμούς. Ο Αλμυρός ήταν το μέρος που για πρώτη φορά έγινε γάμος ενός Βλάχου με μη Βλάχα νύφη, και το φαινόμενο αυτό μετά εξαπλώθηκε και σε άλλους Αρβανιτοβλάχικους οικισμούς. Το περιστατικό αυτό έγινε τραγούδι γιατί θεωρήθηκε ασύλληπτο και ανάρμοστο γεγονός για την εποχή εκείνη! (Περισσότερα βλ.ttp://www.vlahoi.net/tragoudia-xoroi/tragoudi-gia-tous-vlahous-tou-almirou.html)

Η βλάχικη γλώσσα υπήρχε και υπάρχει, αν και το μέλλον της στην Ελλάδα είναι δυσοίωνο. 

Ακόμη και ο Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως στην πρόσφατη επίσκεψή του στο Νυμφαίο (Νέβεσκα) αναφέρθηκε σε αυτήν, χαρακτηρίζοντάς την βέβαια «προφορικό ιδίωμα» ή κάτι τέτοιο.  Οπωσδήποτε υπάρχουν διάφορες διάλεκτοι και η γλώσσα δεν έχει σύγχρονες λέξεις (τηλεόραση, αυτοκίνητο κλπ).  Δεν μπορεί όμως να χαρακτηρισθεί ως διάλεκτος της ελληνικής.  Και φυσικά το χιλιοειπωμένο επιχείρημα ότι «τα βλάχικα δεν γράφονται» χρειάζεται να ειπωθεί σωστά «τα βλάχικα δεν γράφονται με ελληνικό αλφάβητο», όπως και τα αγγλικά, τα γαλλικά κλπ. μη ελληνικές γλώσσες!

Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται αυξημένο ενδιαφέρον για τους Έλληνες της Κάτω Ιταλίας ώστε να διατηρήσουν αφενός τη διάλεκτό τους και τις παραδόσεις τους και αφετέρου να μάθουν και τη νέα ελληνική.  Χαίρομαι ιδιαιτέρως για αυτό.  Μήπως όμως θα έπρεπε να υπάρξει ανάλογο ενδιαφέρον από το ελληνικό κράτος και για τις μη ελληνόφωνες παραδόσεις της Ελληνικής επικράτειας;

4. Παρεβρεθήκατε και στους δύο ετήσιους χορούς της εφημερίδας των εθνικά Μακεδόνων στην Ελλάδα, Нова Зора, ενώ πολλοί Μακεδόνες φοβήθηκαν, παρασυρμένοι από την κρατική προπαγάνδα, μην τους ,,χαρακτηρίσουν,,. Πώς το αποφασίσατε και ποιά τα αισθήματα και οι εντυπώσεις που λάβατε;

Εγώ είδα τον χορό αρχικά σαν μια ευκαιρία διασκέδασης (η μακεδονική μουσική μου αρέσει) και συνάντησης με παλιούς και νέους φίλους. Και τις δύο φορές πέρασα πολύ όμορφα και μου έκανε μεγάλη εντύπωση η ζωντάνια και το πάθος για τη μακεδονική μουσική των νέων ανθρώπων. Βέβαια, αν και αρκετοί είχαν πει ότι θα έρθουν, τελικά  δεν εμφανίστηκαν με αστείες δικαιολογίες, φοβούμενοι επεισόδια και χαρακτηρισμούς.  Έτσι όμως δεν γίνεται τίποτε. Εάν δεν έχουν το θάρρος να πάνε σε ένα χορό με σαφές πολιτικό μήνυμα, τότε θα συνεχίσουν  να ζούνε στο περιθώριο, να είναι οι «ανύπαρκτοι». Βέβαια, ορισμένα «σύγχρονα»  τραγούδια που άκουσα δεν μου άρεσαν ιδιαίτερα… Θα προτιμούσα να  επιμείνουμε σε τραγούδια αυστηρά παραδοσιακά.

5. Ελληνική Ορθόδοξη Εκκλησία, Άνθιμος, εθνικισμός, δηλώσεις μίσους, προτροπή σε βανδαλισμούς και συγκρούσεις (μακεδόνικο ραδιόφωνο, Μελίτη), χριστιανική αγάπη…Συμβαδίζουν;

Φυσικά και όχι! Σαν χριστιανός θλίβομαι ειλικρινά με αυτά τα παρακμιακά φαινόμενα.  Ο χριστιανός αγαπά μεν την πατρίδα του, υπερασπίζεται τα δίκαιά της, αγωνίζεται για αυτήν όταν πρέπει και επαναλαμβάνει τη βιβλική ρήση:  «πῶς γὰρ δυνήσομαι ἰδεῖν τὴν κάκωσιν τοῦ λαοῦ μου καὶ πῶς δυνήσομαι σωθῆναι ἐν τῇ ἀπωλείᾳ τῆς πατρίδος μου;» (Εσθήρ 8:6).

Άλλο όμως η φιλοπατρία, άλλο η πατριδοκαπηλία και ο εθνικισμός.  Ο Κύριος λέγει: «Εγώ όμως σας λέγω, Αγαπάτε τους εχθρούς σας, ευλογείτε εκείνους, οίτινες σας καταρώνται, ευεργετείτε εκείνους, οίτινες σας μισούσι, και προσεύχεσθε υπέρ εκείνων, οίτινες σας βλάπτουσι και σας κατατρέχουσι…» (Ματθαίος 5,44). Δεν λέγει αγάπα τον Έλληνα ή τον πατριώτη σου ή αυτόν που σε αγαπά. Αλλά λέγει αγάπα τον συνάνθρωπό  σου, όποιος και να είναι αυτός ακόμα και ο εχθρός σου!

Επίσης τα λόγια του αποστόλου Παύλου πρέπει να μας προβληματίσουν: «οὐκ ἔνι Ἰουδαῖος οὐδὲ Ἕλλην, οὐκ ἔνι δοῦλος οὐδὲ ἐλεύθερος, οὐκ ἔνι ἄρσεν καὶ θῆλυ· πάντες γὰρ ὑμεῖς εἷς ἐστε ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.» «Εάν ταις γλώσσαις των ανθρώπων λαλώ και των αγγέλων, αγάπην δε μη έχω,γέγονα χάλκος ήχων ή κύμβαλον αλαλάζον. και εάν έχω προφητείαν και είδω τα μυστήρια πάντα και πάσαν την γνώσιν, και εάν έχω πάσαν την πίστιν, ώστε όρη μεθιστάνειν, αγάπην δε μη έχω, ουδέν είμι. και εάν ψωμίσω πάντα τα υπάρχοντά μου, και εάν παραδώ το σώμα μου ίνα καυθήσομαι, αγάπην δε μη έχω, ουδέν ωφελούμαι».

Μελετώντας την Καινή Διαθήκη, και συγκεκριμένα τόσο τα τέσσερα Ευαγγέλια όσο και τις Πράξεις των Αποστόλων αλλά και τις επιστολές, βλέπουμε την πρωτοπορία των ιδεών που αποπνέει και τη διαχρονικότητα των αντιλήψεων που υποστηρίζει. Μέσα σε μια εποχή έντονων φυλετικών, πολιτιστικών, κοινωνικών και οικονομικών διακρίσεων (1ος μ.Χ. αιώνας) η Καινή Διαθήκη υποστηρίζει απόψεις έντονα ανατρεπτικές και ρηξικέλευθες για την εποχή της συγγραφής της.  Ο Χριστός μέσα από την προφορική του διδασκαλία και το κείμενο της Καινής Διαθήκης άλλαξε τα δεδομένα, τις προτεραιότητες και τις παγιωμένες αντιλήψεις και διακήρυξε ότι :

1. όλοι είναι ίσοι απέναντι στο Θεό

2. όλοι έχουν ίσες ευκαιρίες για γνώση του Θεού

3. όλοι έχουν τα ίδια δικαιώματα και τις ίδιες υποχρεώσεις σαν χριστιανοί

Κατάργησε, δηλαδή, τις διαχωριστικές γραμμές που υπήρχαν ανάμεσα σε διαφορετικούς πολιτισμούς, πληθυσμιακές και κοινωνικές ομάδες και που αφορούσαν διαφορετικές γλώσσες, θρησκείες, ηθικές αρχές, ήθη και έθιμα, πολιτικά συστήματα και κοινωνικές προκαταλήψεις. Όλα αυτά βρήκαν πεδίο εφαρμογής μέσα στις πρώτες κοινότητες των χριστιανών, στις μετονομαζόμενες αργότερα «εκκλησίες».

Προσπαθώντας να συνδέσουμε το παρελθόν με το παρόν θα διαπιστώσουμε ότι  ο σεβασμός,  και η αποδοχή κάθε διαφορετικότητας είναι οι απαραίτητες προϋποθέσεις για να μπορέσει το κάθε άτομο να φτάσει στην αυτοπραγμάτωσή του, να καταφέρει δηλαδή να ικανοποιεί τις ανάγκες του και να είναι ευχαριστημένο με τον εαυτό του, αλλά παράλληλα να συμμετέχει δημιουργικά και γόνιμα στην προσπάθεια για αναβάθμισης της κοινωνίας συνεισφέροντας με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά του και αλληλεπιδρώντας με τους σημαντικούς «άλλους».

Εξάλλου, το κήρυγμα στην εκκλησία πρέπει να γίνεται για την πνευματική οικοδομή του ποιμνίου.

- Το να υβρίζονται οι εθνικά Μακεδόνες ή να καλείται το εκκλησίασμα σε βανδαλισμούς οικοδομεί πνευματικά τον ακροατή; 

- Το εάν η γειτονική μας  χώρα ονομάζεται «δημοκρατία της Μακεδονίας» ή «Χαβάη» επηρεάζει τη σωτηρία μου;

- Γιατί να αναλωνόμαστε στο να βρίσκουμε αντίχριστους ή συνομωσίες και να μην αναζητούμε να γνωρίσουμε τον Χριστό; Διότι εάν Τον είχαμε γνωρίσει σίγουρα δεν θα μας ενδιέφεραν  όλα αυτά.

Θα μιλήσω με αυστηρή εκκλησιαστική γλώσσα:  μπορεί κάποιος να αγωνίζεται νυχθημερόν για την ελληνικότητα της Μακεδονίας, εάν όμως δεν ζει μυστηριακή ζωή σαν πιστός χριστιανός δεν σώζεται! Ο ίδιος ο Χριστός αρνήθηκε να αναμειχθεί στα πολιτικά δρώμενα της εποχής του, όταν το Ισραήλ στέναζε κάτω από την Ρωμαϊκή δουλεία.  Ο λόγος του ήταν λόγος αγάπης, ελπίδας και παρηγοριάς, όχι λόγος μίσους! Είναι επίσης ξεκάθαρο ότι μετά την Δευτέρα Έλευση του Κυρίου μας θα πάψει η Ιστορία, θα πάψει ο Πολιτισμός, θα πάψουν οι πατρίδες, τα ανθρώπινα σύνορα, τα εθνικά νομίσματα και όλα αυτά τα ανθρώπινα κατασκευάσματα τα οποία υπόκεινται στην φθορά.

Βέβαια, για να μην κατηγορηθώ για μεροληψία, να αναφέρω ότι παρακμιακά φαινόμενα, αντίστοιχα με αυτά Ελλήνων ιεραρχών, εντόπισα και στη γείτονα χώρα, στη Δημοκρατία της Μακεδονίας.  Το ότι είμαι ένας Έλληνας πολίτης, ενεργό μεν μέλος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ελλάδος, αλλά ομιλώ τη μακεδονική γλώσσα και δεν ασπάζομαι ακραίες εθνικιστικές αντιλήψεις, δυσκόλεψε τη ζωή κάποιων εκκλησιαστικών προσώπων της Ορθόδοξης Μακεδονικής Εκκλησίας που είχαν σαν εύκολη λύση την καραμέλα του κακού Έλληνα που μισεί τους Μακεδόνες! Οπωσδήποτε, εκεί το φαινόμενο δεν έχει λάβει τόση έκταση, όσο στην Ελλάδα, όπου, δυστυχώς, το δόγμα «η Μακεδονία είναι ελληνική» τείνει γίνει προϋπόθεση σωτηρίας, όπως η πίστη στην Αγία Τριάδα!

6. Ασχολείστε με την ψαλτική και μάλιστα, εκτός των άλλων, ψάλετε και στη μακεδόνικη γλώσσα. Αδιανόητο για τα ελληνικά δεδομένα.

Δυστυχώς στην μετεμφυλιακή Ελλάδα συνδέσαμε το ενεργό μέλος της εκκλησίας με τον πολιτικό υπερσυντηριστισμό! Εγώ απέχω από τέτοιες ιδεολογίες! Σχετικά με την ψαλτική να πω ότι από το 2002 που άρχισα να ταξιδεύω στη Δημοκρατία της Μακεδονίας για επαγγελματικούς λόγους με προβλημάτισε η λειτουργική μουσική που χρησιμοποιούσαν οι εκκλησίες εκεί, τη βρήκα εξαιρετικά κακής ποιότητας! Δυστυχώς με την ενσωμάτωσή της στη Σερβία η τοπική εκκλησία σερβοποιήθηκε, η υπάρχουσα βυζαντινή μουσική θεωρήθηκε στοιχείο βουλγαρικής προπαγάνδας και στη λατρεία χρησιμοποιήθηκε η δημοτικοφανής σερβική εκκλησιαστική μουσική αν και υπήρξαν και εξαιρέσεις και αντιδράσεις.

Τα τελευταία δέκα χρόνια με την φροντίδα φωτισμένων και ελληνομαθών κληρικών και λαϊκών η βυζαντινή  μουσική έχει κάνει σημαντικές προόδους:  ήδη τρία παιδιά απόφοιτοι του εκκλησιαστικού λυκείου Σκοπίων «Αγ. Κλήμης» σπουδάζουν τη θεολογική επιστήμη και την εκκλησιαστική μουσική στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης.

7. Η Ελλάδα ζει μια τεράστια οικονομική αλλά και κυρίως κοινωνική κρίση, με το ρατσισμό, τη ξενοφοβία, το ναζισμό, να θηριεύουν και βασιλεύουν. Πού, κατά την άποψή σας, οδηγεί αυτή η κατάσταση; Τί είναι αυτό που θα εκδημοκρατίσει τη χώρα και θα την ελευθερώσει από τους ,,μεσαιωνικούς,, τρόπους αντίληψης;

Φοβάμαι ότι τα χειρότερα έρχονται. Το έλλειμμα παιδείας που σαν Νεοέλληνες μας χαρακτηρίζει βοηθά στην ανάπτυξη της ξενοφοβίας και όλων των αρνητικών στοιχείων που αυτή συνεπάγεται.  Και δεν αναφέρομαι στη στείρα γνώση, στην αποστήθιση κειμένων.  Εννοώ την παιδεία που μπορεί να λάβει ο καθένας και εκτός σχολείου, διαβάζοντας, μελετώντας, παρακολουθώντας σχετικές εκδηλώσεις. Εκεί λοιπόν χρειάζεται να επιμείνουμε: στην παιδεία.  Βέβαια, επειδή, ναι μεν χαρακτηρίζομαι από ευρύτητα πνεύματος, αλλά παραμένω πάνω από όλα χριστιανός, θα πω ότι ο πραγματικά ριζοσπαστικός τρόπος εκδημοκρατισμού μιας χώρας και ενός λαού είναι το μήνυμα του Ευαγγελίου!

8. Έχετε ζήσει στο Λονδίνο, ζείτε στην Αθήνα, έχετε επισκεφτεί πολλές βαλκανικές χώρες, ζήσατε από κοντά τους εθνικά Μακεδόνες της Ελλάδας, καλλιεργείτε τη βλάχικη καταγωγή σας. Ποιό το μήνυμα που θα θέλατε να στείλετε μέσω της συνέντευξης αυτής;

Να πάψουμε να είμαστε σαν τη στρουθοκάμηλο με το κεφάλι βυθισμένο στην άμμο.  Να αντιληφθούμε ότι ζούμε στον 21^ο αιώνα. Να καταλάβουμε ότι η Ελλάδα δεν είναι αποκομμένη από τον υπόλοιπο κόσμο και ότι οι διάφορες θεωρίες συνομωσίας  εναντίον μας είναι ολικά ή μερικά μύθοι.  Να θέσουμε τα δάκτυλά μας εμείς μόνοι μας «επί τον τύπον των ήλων» και να βγάλουμε τα δικά μας συμπεράσματα για την ιστορία και για ό,τι άλλο μας απασχολεί. «Γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς»!

 

Αναδημοσίευση από τη Νόβα Ζόρα, Φύλλο #29,  Σεπτεμβριος 2012 http://novazora.gr/arhivi/6192

 

 

Cool Rajko

 

Πολύ cool Ράικο με τον Risto Batsev